Baby 2 versus Kind 1

Hoe introduceer je baby 2 bij kind 1. Ik maak me daar niet echt druk in, ik leef nogal graag volgens het we-zien-wel/dat-lost-zijn-eigen-allemaal-wel-op principe.
Uiteraard ziet Janne mijn buik groeien. Meestal komt ze er over wrijven en zoenen geven. Of soms steekt ze haar buik vooruit en zegt ze dat er een baby in zit. Dat is een eerste voorbereiding. En we hebben het boekje van Ivan: Kaatje en mama’s buik. Om de twee dagen of zo lezen we haar dat wel eens voor. Voorlezen vindt ze gewoon de max, dus dat is mooi meegenomen.

Maar onlangs kwam ik bij een collega die daar wel wat meer over te vertellen had. Zij had ervoor gezorgd dat als haar oudste kindje (ongeveer dezelfde leeftijd als Janne) op bezoek kwam in de kraamkliniek, dat ze op het moment dat hij binnenkwam zij het baby’tje niet vast had. Kwestie van kind één niet meteen jaloers te maken of zo. En ook hadden ze voor een cadeautje voor het oudste kindje in het wiegje van de baby gelegd. Een cadeautje van de baby! Dat leek me eerlijk gezegd wel een strak plan. Janne zal dus een cadeautje krijgen van Jip.

En nu ben ik wel nieuwsgierig geworden. Bestaan er zo nog do’s en dont’s bij de introductie van baby 2 bij kind 1? Andere tips? Ik zou natuurlijk het internet kunnen afschuimen op zoek naar meer informatie. Maar waarom zou ik dat doen als er hier een heleboel ervaringsdeskundigen meelezen. :-)

Al ben ik er wel van overtuigd dat dat allemaal zijn eigen zal uitwijzen en dat dat allemaal wel goedkomt. Ik vind Janne trouwens heel lief naar baby’s en andere kindjes toe. Als er eentje weent gaat ze spontaan haar tutje geven of een knuffel brengen. Of een glaasje water, dit weekend. Vertederend. Smelt! :-)

Kapot

Lien: (probeert manlief zo voorzichtig mogelijk op de hoogte te brengen van slecht nieuws) “Ben je klaar voor het slecht nieuws van de dag?”
Peter: “Wat heb je nu weer kapot gedaan?”

Proper, hé. Terwijl ik dus degene ben die alles maakt hé, in huis. Of mijn pa, we moeten daar eerlijk in zijn.

Enfin, het dak is kapot. Maar ik heb dat niet kapot gemaakt. De regen heeft dat gedaan!

Onze gezellige avond in de zetel samen werd dus bruutweg verstoord door de regen. Want op die plaats lag een zeil en pottekes om het water op te vangen. De regen weet wel waar ze moet vallen om gezelligheid te verstoren precies.

Dat wordt weer aannemers bellen en kosten bekijken en verzekeringen aanschrijven en verbouwprioriteiten verleggen. Zucht.

Het goede nieuws is dat de regen gestopt is en het druppelen in onze living ook. Voorlopig toch.

Baby 2009.25

Dat het hier baby’s ging regenen. En een meisje deze keer! Kobe (enkele daagjes jonger dan Janne) heeft er een zusje bij, Lore. Proficiat Karel en Evelien!

2009
stand jongens-meisjes: 15-10
24/1: Sophia
25/1: Trijn
4/3: Milo
9/3: Nand
24/3: Briek
27/3: Nand
1/4: Vic
7/5: Henri
12/5: Eleonore
20/5: Arthur
4/6: Martha
11/6: Berk
20/6: Merlijn
10/7: Enna
29/7: Iskander
7/8: Mira
14/8: Freek
18/8: Arne
18/8: Hendrik
11/9: Floor
30/9: Zita
12/10: Ellis
21/11: Lander
23/11: Lore

De baby’s van 2007 en 2008
Continue reading

Verkeersveiligheid voor diegenen die het menen

Wat een halfslachtig voorstel is dat nu weer? Da’s van willen maar niet durven, hé. Doe dat naar 0.0, hé. En voor iedereen, niet voor bepaalde categorieën. Da’s onzin. Da’s gewoon reageren op de ongevallen van vorige week, maar dat is niet voldoende.

Als ik het écht voor het zeggen zou hebben hé (en er is veel geld), dan zou ik:
* 0.0 promille invoeren voor iedereen
* verplichte alcoholsloten invoeren in alle wagens, niet wachten tot ge eens te zat geweest zijt en betrapt – of erger
* automatische snelheidsbegrenzers in alle wagens installeren
* rekeningrijden invoeren, zeker ook in de steden

En om de fietsers ook iets te gunnen:
* helmen verplichten
* fluorescerende hesjes verplichten
* een jaarlijkse verplichte goedkeuring is ook een goed idee
(meer hier)

En zwaardere straffen voor zware overtredingen als rijden onder invloed, te snel rijden, rijden zonder lichten, …

Zo. Misschien zijn er nu wel een heel aantal mensen blij dat ik het niet echt voor het zeggen heb. :-)

Baby 2009.24

Het gaat hier de komende dagen weer baby’s regenen en da’s alvast de eerste. Lander, eerste zoontje van Lieven en Sien. Maar ze hadden al een dochter Gitte! Proficiat, Lieven en Sien! En Gitte: veel plezier met je broertje!

2009
stand jongens-meisjes: 15-9
24/1: Sophia
25/1: Trijn
4/3: Milo
9/3: Nand
24/3: Briek
27/3: Nand
1/4: Vic
7/5: Henri
12/5: Eleonore
20/5: Arthur
4/6: Martha
11/6: Berk
20/6: Merlijn
10/7: Enna
29/7: Iskander
7/8: Mira
14/8: Freek
18/8: Arne
18/8: Hendrik
11/9: Floor
30/9: Zita
12/10: Ellis
21/11: Lander

De baby’s van 2007 en 2008
Continue reading

Jip en Janneke

Met Jip alles oké. Deze namiddag naar de gynaecoloog geweest. Jip doet het prima: ligt al met zijn/haar hoofdje naar beneden. Ocharme, dat dutske moet nog (minstens) tien weken met zijn/haar hoofdje naar beneden liggen. De kans dat het nog zou draaien is klein, aldus de gynae. Maar dat is dus goed. Ook goed voor 1,3 kg maar dat zal nog gemakkelijk verdubbelen. Ik weet het, dan kom je nog maar uit op 2,6 kg maar onze gynae rekent dat hij/zij wel weer een kilo of drie zal wegen bij de geboorte, net zoals Janneke. Wij zetten nu eenmaal ook geen reuzenbaby’s op de wereld hé. Janne woog op 32 weken 1,5 kg, dus dat komt ongeveer overeen. Ik heb de indruk dat Jip meer schopt dan Janneke. Meer in de zin van vaker, niet harder. Of dat nu iets met het geslacht te maken heeft, dat gaan we nog een beetje moeten afwachten.

Met mij ook alles oké. Al heb ik de indruk dat mijn buik de laatste dagen enorm uitgerokken wordt. Smeren is de boodschap.
Gisteren de eerste les prenatale gedaan. Jaja, ik doe dat nog eens. Vorige keer deed ik dat bij mijn superwijze kiné (ze leest hier soms mee), nu doe ik dat eens in groep in de kliniek. Kwestie van eens iets anders te zijn. Wie weet kan ik nog extra tips meenemen naar de bevalling. Ik had schrik dat ik weer de enige ging zijn zonder echtgenoot, maar gelukkig waren er geen mannen mee. Op een woensdagnamiddag is dat ook niet zo evident hé. Ik was wel de vreemde eend in de bijt: ik was namelijk de enige die al een kindje had. Wat me meteen tot ervaringsdeskundige bombardeerde. Beata, de kine is ook super. Heel wijs mens. Alleen al voor haar zou je die lessen meepikken! :-)

Janne is super, de laatste tijd. Zo grappig dat dat kind is, zeg. Mja, dat vindt iedereen van zijn kind zeker? Maar Janne is écht grappig. En lief. En schattig. Topkindje, zeggen wij hier dan. Dansen. En zingen. En babbelen. En voor haar poppen zorgen. En massa’s zoenen geven aan de baby. Ze is nu ook dol op rauwe of gebakken champignons. Iets wat beide grootmoeders niet graag zullen lezen wegens dat ze zelf niet dol zijn op paddenstoelen. Wij daarentegen zouden iedere dag champignons eten!

Laat ons eens onverdraagzaam zijn

Ha. Een titel die je hier niet vaak zult lezen.

Maar inderdaad, ik sluit me aan bij Licht in de duisternis en YAB. Laten we allen samen onverdraagzaam zijn tegen drinken en rijden. Dat doe je gewoonweg niet. Maar toch lijkt daar steeds meer daar een soort van laisser-faire pact over te bestaan: “ja maar een beetje drinken kan geen kwaad… “ of “als ik de controles maar weet te vermijden” of “jamaar ik weet hoever ik kan gaan”.

Vier jonge meisjes stierven de afgelopen week, weggemaaid van de weg, geen kansen, geen dromen meer, pardoes uit het leven gerukt. De twee chauffeurs waren dan misschien niet stiepelzat ze hadden op zijn minst teveel gedronken. Die chauffeurs dachten ook dat ze het wel konden: drinken en rijden. Blijkbaar niet, dát en te hoge snelheid kostte het leven aan vier jonge mensen. Zeer pijnlijk.

Iedereen kent ondertussen wel iemand die het niet gehaald heeft in het verkeer door drinken en rijden of door te hoge snelheid. Of die maanden, jarenlang moet revalideren. Maar toch doet iedereen maar voort. Ach ja, want zij kunnen dat wél. Denken ze.

Dus: laat ons allen onverdraagzaam worden tegen drinken en rijden. Spreek er uw medemens ook op aan. Keur het openlijk af. Ge zijt gewaarschuwd: ik zal erover zagen.

En ik zaag ook tegen mensen die te snel rijden. Snelheidsbeperkingen zijn er echt wel om een bepaalde reden. Die borden worden er niet zomaar voor de fun gezet. Of voor de kas van de staat, gelijk snelheidsduivels wel eens durven te beweren.

En als ge dan een ongeluk hebt, dan rijdt ge niet snel door. 600 vluchtmisdrijven per jaar: dat is toch niet te geloven?

Zo, dat moest ik even kwijt.

Jip-to-do

  • We hebben een meter en een peter. Jihaa! Geheel toevallig hadden we al eerder met die mensen een reis gepland volgend jaar ergens, dus de kleine Jip mag al meteen op reis met zijn meter én peter!
  • Vrijdag leggen we ons lijstje, in dezelfde winkel als de vorige keer wegens er vreed content van. Er zal wel niet meer zoveel opstaan maar toch vinden we het nog wel zinvol om een lijstje te leggen.
  • Kaartje. Het idee is er, nu nog de uitwerking. Onze vorige ontwerper heeft het een ietsiepietsie te druk, dus het wordt iets anders.
  • Geboortesuiker: het idee is er ook, de uitwerking ook nog niet. Maar het komt in orde.
  • Namen: euh. Voor een tweede en een derde naam mogen de peter en de meter zorgen. Maar die eerste naam hé!

Limonada

(Eerder verschenen op Gentblogt)

In de tijd, lang lang geleden, toen wij nog jong en gip waren, gingen wij wel eens vaker naar de Limonada. Niet zo heel vaak, want ge weet wel cocktails zijn duur en ge hebt daar ook niet altijd zin in. Maar altijd hele lekkere cocktails gedronken.

Eergisteren waren we met drie vrouwen op stap. We gingen eerst eten naar A food affair, toch nog altijd een restaurant dat hoog in mijn favorietenlijstje staat. En daarna gingen we doorzakken, mwoehaha. Voor zover doorzakken met twee zwangere vrouwen mogelijk is.

Een maand geleden had ik met i. en D. de Limonada herontdekt na een workshopje EHBO bij baby’s en peuters. Het viel me toen goed mee dus ik de andere twee dames overtuigd om naar daar te gaan. Wat een meevaller alweer.

Eén: de cocktails zijn er bijzonder lekker. Meer nog: bij de alcoholvrije cocktails mist ge de alcohol zelfs niet eens. Meestal heb ik daarvan het idee dat ze daar maar eens wat fruitsap samengekapt hebben. Serieus, ge moet de Virgin Mojito daar eens gaan drinken. Zalig! We hebben ze bijna allemaal geprobeerd en ze waren allemaal heerlijk! Een verademing als niet-alcoholdrinkende mens. Echt waar, een hele avond op water en fruitsap steekt al snel tegen.

Twee: ge moogt daar dus niet roken. Op het eerste zicht. Maar als ge goed kijkt, dan ziet ge dat er boven wel gerookt mag worden. Daar hangen echter stevige afzuigkappen boven zodanig dat je daar beneden echt niets van merkt. Serieus, op café gaan en niet na twee uur weg moeten vluchten door tranerige ogen: het kan terug!. Of ook: op café gaan en de volgende dag uw kleren niet in de was moeten gooien omdat ze stinken naar de rook: het kan terug!

Drie: de muziek staat er op een aanvaardbaar niveau, een mens kan er nog een deftig gesprekske voeren. Dansen is toch niet aan mij besteed.

Eén minpuntje misschien: mijn rug deed na een tijdje wel pijn op dat bankje zonder leuningske. Maar dat kan ook aan mijn zwangere lijf liggen natuurlijk.

En ik vraag me af of ik nu van een hippe, lounge cocktailbar nu een plaats voor saaie, zwangere, dertigers ga maken. :-)