Jip en Janneke
Met Jip alles oké. Deze namiddag naar de gynaecoloog geweest. Jip doet het prima: ligt al met zijn/haar hoofdje naar beneden. Ocharme, dat dutske moet nog (minstens) tien weken met zijn/haar hoofdje naar beneden liggen. De kans dat het nog zou draaien is klein, aldus de gynae. Maar dat is dus goed. Ook goed voor 1,3 kg maar dat zal nog gemakkelijk verdubbelen. Ik weet het, dan kom je nog maar uit op 2,6 kg maar onze gynae rekent dat hij/zij wel weer een kilo of drie zal wegen bij de geboorte, net zoals Janneke. Wij zetten nu eenmaal ook geen reuzenbaby’s op de wereld hé. Janne woog op 32 weken 1,5 kg, dus dat komt ongeveer overeen. Ik heb de indruk dat Jip meer schopt dan Janneke. Meer in de zin van vaker, niet harder. Of dat nu iets met het geslacht te maken heeft, dat gaan we nog een beetje moeten afwachten.
Met mij ook alles oké. Al heb ik de indruk dat mijn buik de laatste dagen enorm uitgerokken wordt. Smeren is de boodschap.
Gisteren de eerste les prenatale gedaan. Jaja, ik doe dat nog eens. Vorige keer deed ik dat bij mijn superwijze kiné (ze leest hier soms mee), nu doe ik dat eens in groep in de kliniek. Kwestie van eens iets anders te zijn. Wie weet kan ik nog extra tips meenemen naar de bevalling. Ik had schrik dat ik weer de enige ging zijn zonder echtgenoot, maar gelukkig waren er geen mannen mee. Op een woensdagnamiddag is dat ook niet zo evident hé. Ik was wel de vreemde eend in de bijt: ik was namelijk de enige die al een kindje had. Wat me meteen tot ervaringsdeskundige bombardeerde. Beata, de kine is ook super. Heel wijs mens. Alleen al voor haar zou je die lessen meepikken! :-)
Janne is super, de laatste tijd. Zo grappig dat dat kind is, zeg. Mja, dat vindt iedereen van zijn kind zeker? Maar Janne is écht grappig. En lief. En schattig. Topkindje, zeggen wij hier dan. Dansen. En zingen. En babbelen. En voor haar poppen zorgen. En massa’s zoenen geven aan de baby. Ze is nu ook dol op rauwe of gebakken champignons. Iets wat beide grootmoeders niet graag zullen lezen wegens dat ze zelf niet dol zijn op paddenstoelen. Wij daarentegen zouden iedere dag champignons eten!

November 20th, 2009 om 9:25
Ja, Beata is een toffe madam!
Ik heb veel gehad aan die ademhalingsoefeningen, ben zodanig lang blijven buikademhaling doen dat een epidurale niet meer nodig was.
Janne is duidelijk al flink aan het oefenen voor grote zus! :)
November 20th, 2009 om 13:49
Beata is the best!!! :)
BIj leni heb ik ook prenatale in het ziekenhuis gevolgd. Ik was daar heel tevreden van vooral om dat beata zo down to earth was. Haar zinnetje ” Aanvaard de pijn” heeft me gedurende mijn hele ellenlange arbeid begeleid :)
Nu zal ik gewoon nog een paar keer ter opfrissing bij een kinesiste in de buurt gaan.
November 21st, 2009 om 3:06
is juist dat ik de oma geen paddestoelen lust. maar mijn zoon at ze als kind ook zeer graag. maar hij noemde ze paraplutjes.Dus Janne heeft een aardje naar haar vaartje.West vlaamse uitspraak.Maar anders is Janne betere eter dan dat haar papa vroeger was.Was echt een ramp om Peter te doen eten er zijn veel traantjes gevloeid en zin stop woordje was dan ikke wil niet.Voor de mama op die momenten een regelrechte ramp. Ben blij dat Janne een betere eter is een plezier om ze aan tafel te hebben. Eten is voor Janne een van de geneugten van het leven.Houden zo Janneke!
November 21st, 2009 om 18:03
wiehiew, mijn metekind zit al in positie om eruit te floepen zie. ik zeg u: dit wordt de vlotste bevalling ooit, zeker weten. ik heb het karma voor u verdiend met mijn bevalling namelijk. Alvast een cadeautje!