Comments on: Baby 2 versus Kind 1

By: Marion

Marion — Thu, 10 Dec 2009 22:36:49 +0000

Jolan was 17 maanden toen Ada geboren was. Wij hebben toen een cadootje gegeven toen we weer terug thuis waren met baby en al. De 2 bezoekjes van Jolan in het ziekenhuis waren niet echt een succes. Hij was nogal onder de indruk en dan over zijn toeren en wij waren zelf ook verschoten hoe groot hij dan plotseling was voor ons in vergelijking met een pasgeboren baby. Voor borstvoedingsmomenten is het heel handig om de afstandsbediening van tv bij de hand te hebben en ik moest in het begin op een stoel gaan zitten zodat Jolan niet de hele tijd achter mijn rug kon klimmen. Na verloop van tijd ging dat gelukkig beter en kon ik weer in de zetel.
Eens de baby er was hebben wij wel een activiteit verzonnen alleen voor Jolan: elke zondagvoormiddag gaat de papa met hem zwemmen. Ik ging mee met Ada in de cafetaria zitten en nu gaan wij ook mee zwemmen. Maar dat maakt toch voor hem verschil in het begin, dat hij ook nog iets heeft alleen voor hem.

By: veerlet

veerlet — Sat, 05 Dec 2009 20:57:39 +0000

Wij hebben 3 kindjes op 2.5 j dus aandacht delen was wel nodig. (2 kindjes is soms ‘elk 1′ , 3 is 1-2 (of 3-0 als maar 1vd 2 thuis is).
Oudste ging toen net naar school en dat was wel druk qua uurregelingen, maar anderzijds was het voor haar wel makkelijk om eens een halve dag te gaan, naar huis te komen ’s middags, nooit opvang.. omdat ik door onze 3de baby het ganse 3de trim thuis was (dan heb je meer tijd) . Tijdens borstvoeding was 2de met nieuw speelgoed in ‘t park aan ‘t spelen (toys opzijhouden helpt en je moet je geen zorgen maken over kattenkwaad!) en ook ’samen’ naar een DVD kijken intss is ook leuk. Bovendien ben je bij een 2de al veel handiger en durf/kan je handelingen combineren :)

Voor de rest eigl. nooit veel speciaals gedaan, elk om beurt aandacht en als je er zelf niet veel ’spel’ van maakt, doen zij dat ook niet hoor.

By: annava

annava — Fri, 04 Dec 2009 14:40:18 +0000

maar dat neemt niet weg natuurlijk dat die ideetjes met cadeautjes enzo echt wel super zijn! Kga dat ook alvast al onthouden

By: annava

annava — Fri, 04 Dec 2009 14:39:48 +0000

Laat dat inderdaad maar op u afkomen, ik zeg het u, ge kunt dat toch niet voorspellen.

By: Maya

Maya — Wed, 02 Dec 2009 15:30:50 +0000

‘k Heb er nog niet bij stilgestaan, omdat Wolf nu nog te jong is om het concept ‘baby’ of ‘broertje/zusje’ te snappen. Maar ik verwacht dat dat binnen vier maanden helemaal anders zal zijn, dus het zal last-minute improvisatie worden (de cadeautip onthouden we, alsook het benadrukken van de voordelen van grote broer zijn). Wolf is doorgaans in de kribbe wel heel erg lief voor kleinere kindjes, geeft ze aaikes enz…(of is daarentegen gewoon niet geïnteresseerd). ‘k Ben dit weekend wel erg geschrokken: voor het eerst heb ik een echt jaloerse reactie gezien. We waren op weekend, er was een leeftijdsgenootje aanwezig, en toen ik die hielp met kleertjes uitdoen (zijn mama was met een ander kindje bezig), begon Wolf te huilen en kwam hij het jongetje zachtjes maar beslist wegduwen van ‘zijn’ mama. Ahum. Nu, de tweede keer was het al geen probleem meer :)

By: jessie

jessie — Wed, 02 Dec 2009 07:50:29 +0000

Bij ons nog geen nr twee, maar wel super interessant hier! Vooral die tips van Inge vind ik geweldig!!! Ga ik alvast onthouden!

By: Els

Els — Tue, 01 Dec 2009 20:30:23 +0000

Ik ben natuurlijk niet echt een referentie. Met Enna haar koemelkeiwitallergie en het krijsen en het hele dagen met haar rondlopen, heeft Aaron het niet echt gemakkelijk gehad die eerste 14 weken.
Wij hadden ook gezorgd voor een kadootje van kleine zus voor grote broer en die eerste week thuis toen Enna nog geen last had eigenlijk verliep heel erg vlot. Niets forceren, veel bij betrekken en het kwam vanzelf. Na een dag ging hij aan haar parkje staan, stak zijn handje erdoor, wreef over het hare en maakte zo op zijn gemakje kennis met zijn zusje. Tuutjes geven en aaikes geven. Echt zalig om te zien.
Toen Enna het zo lastig had, heeft Aaron natuurlijk ineens heel veel aan aandacht moeten inboeten, en toen had hij het wel heel moeilijk, maar ik moet eerlijk toegeven, zelfs na zo’n periode is zijn zusje nog steeds zijn beste maatje en zorgt hij ervoor als de beste.
Dus volgens mij moet je je niet te veel zorgen maken, en komt het vanzelf wel goed.

By: Veerle

Veerle — Tue, 01 Dec 2009 12:16:03 +0000

Toen Floris geboren was, was Pepijn net zo oud als Janne. Geen problemen eigenlijk toen. Cadeautje was gekocht, die tip heb je al veelvuldig gekregen.
Bij de geboorte van Hendrik, Pepijn zo fier als een gieter. Maar toen was het Floris, toen 2,9 jaar die wat meer problemen maakte. Floris begon overal te plassen in huis. Hendrik was zijn broer niet, maar Pepijn zijn broer. Hysteriebuien etc.
Zorg ervoor dat je bij de BV alles bij de hand hebt voor Janne: eten, drinken, de afstandsbediening, je laptop, een boekje, etc. Janne voor de voeding op het toilet zetten. Want ze gillen hier meestal om iets tijdens het voeden om iets wat ze dan net niet hebben.
Succes nog bij de laatste loodjes.

By: Autumn Leaf

Autumn Leaf — Tue, 01 Dec 2009 09:16:31 +0000

als mama van 1 dochter ben ik geen ervaringsdeskundige op dit gebied, maar ik vang in mijn vriendenkring wel eens op dat het vooral de papa’s zijn die door de komst van baby2 meer bezig zijn met kind1 en dat het dus ook papa’s zijn die de verandering van 1 naar 2 kindjes als een grote verandering ervaren; ikzelf was amper 11 maanden toen mijn zusje erbij kwam, dus geen herinneringen aan hoe ik daarop reageerde, volgens mijn moeder eerst wat verbaasd en daarna snel als de ‘grote zus’ (maar in lengte vrij snel ingehaald door zus die groter is)

By: Inge

Inge — Tue, 01 Dec 2009 01:00:09 +0000

Oh ja, nog iets: maak van het borstvoedingsmoment ook een leuk moment voor haar, bvb door met een boekje naast mama mogen zitten, of ook een eetmoment (bvb stukje fruit e.d.), zo zal ze minder geneigd zijn om ook op dat moment op je schoot te willen zitten.
Dit is vooral een tip voor mama’s die het (al te) vaak zonder ventje moeten stellen, hé Lien?