Wat ben ik toch een gelukzak zeg. Na de stofzuiger win ik nu ook een pakketje boeken bij Rozebril. Ik ben dol op visjes en het billenboek zal hier ook wel van pas komen! Bedankt, Rozebril! Trouwens, een leuk idee zo’n give away, moet ik ook eens doen. En dan was er ook nog een mysterieus pakketje in mijn brievenbus en ik doe niet eens mee aan Secret Santa. Later meer over dat pakketje.

Vreugde en feest alom hier want mijn ventje is geslaagd voor het Grote Befaamde Journalistenexamen van de VRT. Voor diegenen die dat niet kennen: dat is nogal een groots gedoe dat maar ééns in de zoveel jaar plaatsvindt. In de eerste ronde deden er zo’n 700 kandidaten mee en werd de actuakennis gepolst. Twintig termen waarover je één en ander kernachtig moet weten te vertellen. Manlief wist alles, behalve Maddens-doctrine en die kende ik dan weer wel, hihi. Maar er waren veel termen waar ik niks van wist. Daarna volgt er ook nog een stemtest (was Peter al voor geslaagd), pyschologische testen (idem) en een jurygesprek. Om dan met 7 geslaagden over te blijven. Trouwens, Peter was al eerder geslaagd voor het Grote Befaamde Sportjournalistenexamen van de VRT (3 van de 500) en daarmee is hij één van de weinigen die in beide examens geslaagd is. Enkel Marc Uytterhoeven, Leo Hellemans, Eddie Groenwals, Stef Wauters en Gui Polspoel zouden daar ooit eerder in geslaagd zijn, volgens een VRT-bron, maar wellicht zijn het er toch nog enkele meer, enfin. Mag het duidelijk zijn dat ik trots ben? Eens een beetje gestoef over mijne vent mag hé, het moet niet altijd over de dochter zijn.

Veertien dagen vakantie nu. Allez, alleen maandagmiddag nog eens naar Brussel voor een vergaderingske. Maar dat rekenen we gemakshalve niet mee. Het zal van doen zijn, dat verlof. En ik heb superleuke cadeautjes gekocht, ik zie er al naar uit om de mensen hun gezichten te zien. Mensen een verrassing geven is minstens zo leuk als een verrassing krijgen!