Gemengde gevoelens

Zo, ik had jullie weer goed liggen, hé. Berichtjes publiceren terwijl er in geen velden of geen wegen internet te bespeuren valt, de technologie staat voor niets.

Ik zat een weekje in de streek van Chimay. Een weekje dat gelijk een klein beetje anders liep dan gepland. Om te beginnen niet met onze auto, want die was al eerder in de prak gereden. Nieuws is wel dat ie nu ook perte totale verklaard is en we dus hals over kop op zoek zouden moeten naar een andere auto. Ware het niet dat we onze voorlopige leenauto kunnen kopen en dat die voldoet aan al onze wensen die we vooropgesteld hadden. Voortaan rijden we dus rond in een Skoda Octavia. Meer plaats, met kinderen is dat alvast geen overbodige luxe.

Tweede wat fout liep: we gingen met drie koppels een weekje weggaan. We vieren al jaren samen oudejaarsavond en we hebben de goede gewoonte om dan te blijven slapen, kwestie dat dat gemakkelijk is en we dan geen risico’s moeten nemen. Maar met uitbreidende gezinnen worden onze huizen te klein. Bovendien blijken vakantieplannen vaak moeilijk, dus besloten we een weekje weg te gaan met eindejaar. Helaas stond Sophia de dag van vertrek op met windpokken en da’s niet zo’n goede combinatie met andere kindjes (Corneel en Janne en later ook Sam en Milo). Bovendien lijkt het me niet zo’n fijn idee om met een ziek kind te zitten als ik elk moment kan bevallen. En ik mag er niet aan denken dat ze de kraamafdeling niet binnen mag. Jammer en helaas, maar Mikaël en Nana konden er niet bijzijn. Al kwamen ze toch een paar uurtjes af om Janne haar nieuwjaarscadeau te geven waar ze dolblij mee was!

En tot slot: op eindejaarsavond kreeg ik plots vier berichtjes. Er was niet alleen geen internet, het huis was zo afgelegen dat er maar op één plaats in het huis GSM-bereik was. Ik moest dringend naar huis bellen, nooit een goed teken. Om te horen dat mijn pa een spoedoperatie had ondergaan en op intensieve verzorging lag. Mijn sterke onoverwinnelijke pa had een gescheurde aorta in de buik, had ie één uur later op de operatietafel gelegen, hij had het niet meer kunnen navertellen. Gelukkig verliep alles vlot en was het levensgevaar geweken. Na onderling overleg werd beslist dat we niet vroeger naar huis zouden komen want ik kon er toch niet veel doen, twee keer een kwartiertje bezoek per dag is niet veel. En mijn pa zei zelf dat ik maar nog wat moest rusten voor de bevalling. Deze middag op bezoek geweest en hij is nog zwak, maar hij stelt het goed, gelukkig maar. Hij zal nog een tijd moeten herstellen.

Voor de rest hebben we wel een leuke week gehad. Toffe vriendjes en zotte kindjes. Janne heeft haar te pletter geamuseerd met Sam en Corneel (al zegt ze gewoon tegen iedereen Lila). Veel rust ook, want het was str*ntweer en dus besloten we te eten, te rusten om nog wat te eten, …

Enfin, gemengde gevoelens allemaal. Al zien we het positief en zeggen we dat het jaar goed begonnen is. Voor hetzelfde geld had ik al geen vader meer. Voor iedereen een goed en gezond 2010!!

Volgen! Delen!

12 gedachten over “Gemengde gevoelens”

  1. Oh help, wat moet dat vreselijk schrikken geweest zijn. Gelukkig is het goed afgelopen, maar het doet je inderdaad wel even nadenken en relativeren.

    Heel veel beterschap voor je papa en sterkte voor jou en je familie!

  2. Oh, ff schrikken. Uw pa heb ik (eerst) leren kennen als een norse man. (Ik weet ondertussen waarom, hij heeft veel moeten meemaken…) Maar hij heeft een hart van goud. Ik wens hem al het beste. Ik heb er zelfs gvd. tranen van in mijn ogen. Zo’n goede vent! Al het beste!! (Nogmaals).

  3. Jawat. Dat is inderdaad geen fijn nieuws, zo op oudejaarsavond. Een geluk inderdaad dat het allemaal goed komt. Wens hem ook van mij een goed herstel!

  4. Oef, gelukkig toch goed afgelopen! Hoe zijn ze daar zo snel bij geweest dan, dat hij zo vlug op de operatietafel belandde? Wat er ook van zij, ik wens jou en je gezin/familie het allerbeste voor 2010, en een gezonde baby, met een klinkende naam :-)

  5. Allereerst: ik hoop dat het met je papa snel terug beter gaat!

    Iets anders: twee jaar geleden werd mijn auto ook ‘perte totale’ verklaard na een botsing waarbij de hele rechterflank ingedeukt was. Ik heb me daar niet bij neergelegd en geëist dat ie hersteld werd, desnoods met tweedehandsstukken. Ze hebben dat gedaan, na weinig aandringen uiteindelijk. Mijn auto had toen al 300.000 km, maar ik heb er nog een jaar mee rondgereden. Misschien lukt het jullie ook, want experts zijn nogal snel geneigd om auto’s perte totale te verklaren.

    Groetjes!

    Elke

  6. Goh, dat is echt wel schrikken van je papa! Gelukkig dat ze er snel bij waren, maar het zindert wel serieus na…

    Grappig, dat Janne iedereen Lila noemt. :-)

  7. Ow… jullie start van ’t nieuwe jaar kon idd beter…

    Een vlug en goed herstel aan je papa!

    En nu aftellen naar Jipke hé :)

  8. fieuww, een gevoel van opluchting hoor. veel beterschap en dat het nu allemaal beter mag gaan!

  9. Lien & co, alvast een prachtig 2010 toegewenst en een goed herstel voor je vader.
    Moet idd wel schrikken geweest zijn…

Reacties zijn gesloten.