Sprakeloos

Mijn zus is deze morgen onverwacht gestorven. Ik ben sprakeloos.

Elke, mijn zus

Stilte.

Volgen! Delen!

108 gedachten over “Sprakeloos”

  1. Dag Lien en Peter,
    ik wens jullie hel veel sterkte in deze moeilijke tijd. Elke heeft jullie en via de blog van Lien ons allemaal geleerd om blij te zijn met alle kleine dingen. En blij zijn, dat is iets wat mensen met een handicap vaak zoveel puurder beleven dan wijzelf. Daar heeft Elke mij via jouw blog vaak aan herinnerd (want ook in mijn eigen familie heb ik zo een bijzonder iemand) en daarvoor ben ik haar en jou enorm dankbaar. Elke, het ga je goed en draag vanuit de hemel heel veel zorg voor Jip, Janneke en je ganse familie!

  2. Telkens je nu een mooie fonkelende ster aan de hemel ziet verschijnen denk dan aan je zus Elke,want op die manier blijft ze bij jullie !
    Ze is en blijft een voorbeeld voor jullie !De herinneringen die blijven , die gaan nooit weg !
    Heel veel sterkte !

  3. Ik lees het bericht nu pas, maar ook wij wensen jou en je gezin en familie heel veel sterkte toe bij dit grote verlies.

  4. Veel sterkte voor jullie allemaal.
    Ik heb ze 1 maal ontmoet op jullie babyborrel, en heb toen gezien dat ze veel van jullie hield. Een blik zegt vaak meer dan woorden. Laat dat een troost en een goede herinnering zijn.

  5. Veel sterkte voor jou en je familie! Hoe moeilijk moet dat nu niet zijn, uitkijken naar een nieuw kindje en intussen je zus verliezen…
    (mijn mama maakte 14 jaar geleden net hetzelfde mee, zwanger van mijn zusje, en haar gehandicapte zus overleed ook plots)

Reacties zijn gesloten.