Op naar de 12 dagen

Of het niet zwaar wordt, zo 11 dagen overtijd gaan? Goh, de laatste maand blijft de laatste maand hé, en die brengt uiteraard de nodige ongemakken met zich mee.

Slapen is bijvoorbeeld niet zo’n echt succes meer. Vannacht van 23 uur tot 3 uur en daarna was ik klaarwakker. Maar ik ben thuis hé, dus dan doen we een middagdutje en halen alzo wat slaap in.
Of mijn bekken. Iedere avond voelt dat alsof dat kleintje dat bekken eigenhandig aan het openwrikkelen is om er door te geraken. Ik lig dan te kronkelen en te brullen in de zetel, schoon zicht. Serieus, weeën zijn er aangenaam tegen. En da’s al een maand aan een stuk van dat, soms tot een gat in de nacht. Gek genoeg: zolang ik in beweging blijf heb ik nergens last van.

En bewegen doe ik nog. Zo heb ik Janne vandaag van bij ons thuis tot in de crèche gedragen. Ze was in een neen-ik-wil-niet stappen-moment. En ik dacht: goh ja, een beetje fysieke arbeid kan de boel misschien in gang zetten. Niet dus, alweer. Waarna we dus een stevige wandeling gemaakt hebben door de stad. Tot aan de Fnac en terug en dat aan een stevig staptempo. Slenteren en waggelen is niet aan mij besteed :-)

Weeën heb ik ook al een paar keer gehad. Maar nooit voor echt. En bij iedere harde buik kijk ik hoopvol op de klok. Serieus, ik ga champagne trakteren als de weeën echt doorbreken! :-)

Maar ik mag al bij al niet klagen dus. Al mag hij/zij echt wel gaan komen nu. Dat ik van die vervelende bekkenpijn af ben.

Hoelang zou een mens zo overtijd kunnen gaan? Wat is de langste zwangerschap? Lezeressen van me deden al 14 en 17 dagen… Iemand nog beter?

Volgen! Delen!

13 gedachten over “Op naar de 12 dagen”

  1. Vroeger wist men dat niet en eigenlijk is dat voor je gemoedsrust misschien beter :)

    Toi toi toi voor deze nacht (brede grijns !)

  2. Inmiddels weet iedereen al ongeveer dat ik een traditie had van overtijd te gaan (14,10 en 12 dagen, en de jongste dan weer netjes op de uitgerekende dag), maar wat ik eigenlijk nog niet verteld heb, is dat dat gelijk erfelijk is. Ikzelf ben niet minder dan 21 dagen te laat geboren, en dan heeft mijnheer doktoor toch maar beslist om de boel in gang te steken.

  3. Erfelijk? Mja, ik was ook 14 dagen te laat, en zelfs nog ingeleid. Allez, de genen van papa. Dat Janne die heeft, da’s (uiterlijk) niet te ontkennen, maar Jipke dus ook al. Jongens toch, nu al tegendraads. :-)

  4. Vrienden van ons wilden alles natuurlijk laten gebeuren, en zijn uiteindelijk bevallen thuis na 19 dagen overtijd gaan (4,5 kg woog hun zoon). Natuurlijk werden mama en de baby wel regelmatig in het oog gehouden, want op het einde kan de moederkoek die extra tijd soms niet meer aan.
    PS Dat van die tweede die langer op zich laat wachten: Jitse is net 1 week later gekomen dan Aukje

  5. sorry, beide keren op de juist uitgerekende dag bevallen…
    Maar, te laat geboren kindjes zijn zeker vaak sterker en slapen dan ook sneller door, zegt ‘men’ in de wandelgangen.

  6. ‘k Weet van mijn broer dat die 15 dagen te laat is geboren. En dat mijn moeder zich het nog altijd heel goed herinnert. We blijven duimen hoor! Bij mij heeft het fietsen door het Prinsenhof wel goed geholpen, de avond voor mijn bevalling van Wolf. Maar ik ben er zeker van dat je dat al allemaal hebt uitgeprobeerd.

  7. Enne… ik heb hier ook nog een flesje ‘Syntocinon’ (heb ik voorgeschreven gekregen, en is bedoeld om de melkproductie wat vooruit te helpen, maar wekt ook weeën op) staan. Maar of zelfmedicatie nu de oplossing is?

  8. 21 dagen na de uitgerekende datum geboren, hiero. Wel op natuurlijke wijze, al zal het in gang zetten niet zo lang meer op zich hebben laten wachten gok ik zo. Al wel bijna 30 jaar geleden, who’s counting!

  9. Een vriendin van mij is 3,5 week overtijd gegaan. En weigerde ingeleid te worden. Na 3,5 week is ’t kindje van 5 kilo+ geboren. Maar dat is natuurlijk wel heeeel uitzonderlijk!

Reacties zijn gesloten.