Overtijd gaan

Oei, gisteren heb ik niks geschreven, omdat er gewoonweg ook niets te schrijven valt.

Of toch wel. Dat ik bij momenten veranderd ben in een overzwangere humeurige hormonenbom. Waar je een plakkaatje kunt aanhangen: “Dangerous. Hormones”. Of zoiets.

En nochtans, ik had me weer de hele zwangerschap voorgehouden dat ik wel weer ging overtijd gaan. Dat ik er op voorbereid was. En daar zat ik ook niet mee. Op week 40 dacht ik wel dat het maar een paar dagen meer ging duren, daar waren namelijk de nodige aanwijzingen voor. Maar soit, de eerste 5 dagen overtijd gaan is niet erg, da’s nog wel wijs. Maar dan begint de frustratie altijd maar meer toe te slaan.

Omdat de datum waarop er ingeleid wordt steeds dichterbij komt. Ik heb dan nog geluk, mijn gynaecologe laat nog lang overtijd gaan. In de meeste ziekenhuizen wachten ze tegenwoordig geen week meer. En ja, ik vind dat een geluk ja, want ondanks alle frustratie zie ik een inleiding nog steeds niet echt zitten. Het is niet spontaan, het is niet natuurlijk.

Maar soit, als het moet, dan moet het. Want anders hé, zou ik wel eens gelijk kunnen krijgen. Dat er gewoon ééntje blijft zitten in mijn buik.

Feit is dat Jip nu officieel al langer blijft zitten dan Janne, zij was er op de vroege ochtend van dag tien. Ze zeggen nochtans dat een tweede vaak vroeger komt. Maar ik ken genoeg dames die langer mogen wachten hebben op hun tweede kind dan op hun eerste. OK, die moesten bij hun eerste dan wel al geen tien dagen overtijd gaan.

En ja, ik weet ook wel dat te vroeg geboren veel erger is. En dan spreek ik niet over twee weken hé, een geboorte op 38 weken kun je niet echt te vroeg noemen. Maar mijn collega bijvoorbeeld is 9 weken (!!) te vroeg bevallen en toch heeft ze nu ook medelijden met mij, dat weet ik gewoon. De lieverd.

En het is maar te hopen dat Lies niet overtijd gaat, want gelijk zij nu al nieuwsgierig is overleeft ze zo geen tien dagen extra. :-)

Volgen! Delen!

17 gedachten over “Overtijd gaan”

  1. Dat zou pas pech zijn, doodgaan van nieuwsgierigheid nog voor je je kind hebt gezien :-)
    Intussen blijf ik duimen en zo om het uur naar mijn gsm kijken, om toch maar niets gemist te hebben. We hadden onze zondag nochtans vrijgehouden om naar Jip te komen kijken, maja… Hup jip hup!

  2. Mijn vierde zat er het langst van al mijn kinderen in, ook al beweert men dat altijd vlugger gaat na de eerste. Ge zijt er echt bijna nu, al klinkt dat een beetje als blabla hé. Succes, succes.

  3. Hier hebben de hormonen zich negen maanden rustig gehouden maar het ziet ernaar uit dat ik de laatste dagen ook in zo’n hormonenbom zal veranderen.
    In ieder geval, voor jou is het einde nu echt wel in zicht. Veel succes!

  4. Ik ben zowel van Aaron als van Enna ingeleid en heel onnatuurlijk was dat niet hoor. Twee keer mijn vliezen gebroken en we waren vertrokken… Ik noem dat de natuur een handje helpen! Succes meid!

  5. ah ja dat is zo: 5 dagen overtijd is plezant, maar daarna word je wat te ongedurig. Mijn kinderen zijn telkens langer blijven zitten dan de voorgaande, en den eerste was al 4 dagen ‘overtijd’…

  6. ik ging twee keer ingeleid worden, en de avond voor ik moest binnengaan begon het beide keren gewoon vanzelf. En ik heb zo ergens het gevoel dat dat niet toevallig was, maar iets hormonaals… (mssch stresste ik daardoor minder en vonden de baby’s dat het dan wel een fijn moment was om eruit te komen, of zo?)

  7. Vijf dagen overtijd is plezant???
    Pff, kan me niet voorstellen dat overtijd gaan plezant is!
    Ik ben bij mijn eerste drie weken te vroeg bevallen en dat was plezant. Toen wel even schrikken, maar achteraf bekeken, geen stress, geen ongerustheid,… Heel handig!
    Zo zitten wachten, vind ik echt maar niets!
    Ik vind dat je het nog heel goed doet! Lang kan het nu idd niet meer duren he!

  8. Goh, ik heb mij dat ook al ingeprent, dat ik weer overtijd ga gaan. Maar ik was maar al te blij dat het ingeleid werd de vorige keer. Op vier uur was de klus geklaard, en ik verwacht nu niet anders (gevaarlijke uitspraak, ik weet het :) )
    Ik hoop voor jou in ieder geval dat één dezer dagen het kind er zelf genoeg van heeft, en zelf beslist om toch eens te komen kijken hoe dat hier zit boven water. Veel succes!

  9. als ik hier volgende week nog zwanger zit dan word ik zot denk ik. Ik wil ni overtijd gaan. Zelf geen dag :)

    Nog heel veel succes he. Ik heb u nog steeds niet ingehaald :)

  10. ik heb het laten inleiden! Mijn dochter Maren is geboren op 3 februari. Een heel lief, klein, speciaal meisje. Het syndroom van Down werd met haar meegeboren…

  11. Ik ging ook ingeleid worden wegens hoge bloeddruk en zag dat totààl niet zitten. Als bij wonder is alles toch vanzelf in gang geschoten en ben ik de avond voordien lekker spontaan bevallen. Ik hoop voor jou hetzelfde!

Reacties zijn gesloten.