Deze week nog eens in de Westhoek beland. Wij zijn fan van “de streke”! Vroeger trokken wij jaarlijks naar Folkfestival Dranouter (ze hebben dit jaar trouwens weer een heerlijke affiche, het was eventjes geleden). We gingen dan al van de maandag of de dinsdag gaan kamperen op het festivalterrein en bezochten dan de streek. Weinig geheimen voor ons dus, maar toch trokken we er terug naar toe.
We kregen een bon van Vlaanderen Vakantieland van mijn schoonvader, waarvoor grote dank uiteraard. Een paar dagen op reis gaan met een borelingske en een peuter: daar draaien wij ons hand niet voor om. Ge kunt altijd veiligheidshalve thuisblijven voor de wat alsen en de indiens, maar daar is weinig fun aan natuurlijk. Oké, we gingen dan wel een beetje op zoek naar een kindvriendelijk gastenverblijf, kwestie dat wij ook niet graag ergens buiten gekeken worden. We proberen onze kroost wel wat manieren bij te brengen, maar dat lukt niet altijd even goed. :-) Gelukkig stonden er genoeg kindvriendelijke bestemmingen op de website.
Maar al vaak kwamen we dan terecht op de rasechte boerenbuiten. Tussen het gras en de koeien. Ge moet weten, dat is niks voor ons. Ik weet het, we hebben allicht een afwijking, maar geef ons maar iets in de stad. Of ook veel mogelijk: kleine appartementjes, maar dan moet je weer alles zelf doen (ontbijt, avondmaal, da’s dan gelijk thuis maar op verplaatsing). Soms vind ik het ook wel eens wijs om een ontbijt te krijgen. In een charmante B&B of zo. Dus kwamen we uiteindelijk terecht in De Nacht Wacht in Ieper.
En dat was dus écht een B&B uit de boekjes, hé. Kan zo in “Vlaanderen Vakantieland”, het programma. Een charmant herenhuis dat heel knap gerenoveerd werd met heel gezellige, stijlvolle kamers. Vriendelijke uitbaters die inderdaad zeer kindvriendelijk waren: Janne en Sientje werden op hun wenken bediend. De uitbaters hebben zelf drie kindjes (5 jaar, 3 jaar en 5 maanden) en de kindjes waren zeer bereid om hun speelgoed te delen met Janneke terwijl wij rustig ontbeten. (Ontbijten is niet aan Janneke besteed, hoe zeer we ook ons best doen om haar dat te leren.) Het ontbijt, dat trouwens zeer verzorgd was. We verbleven er drie nachten en kregen drie keer een ander gevarieerd ontbijt. Een echte aanrader, die B&B, zeker als je wat klein grut rondlopen hebt.
We sliepen op de grootste, rode kamer omdat daar een badkamer was waar een bedje voor Janne bijgezet werd. En op ons kamer stond een bedje voor Sien. Dat moesten we dus al niet meenemen (en ook ander gerief zoals speelgoed en babyspullen mochten we lenen). Ook fijn: beneden is er een gezellige ontbijtruimte/salon, waar je overdag ook kan gaan zitten. Ideaal om uw kind dus even een middagdutje te laten doen terwijl je zelf een koffietje drinkt of zo.
En de kindjes? Die deden dat goed. Sien heeft alleen de laatste nacht een paar minuutjes geweend waarbij ik dacht dat ze de andere gasten zou wakker maken, maar dat bleek gelukkig niet het geval te zijn. Janne was meestal zo doodmoe dat ze er geen probleem van maakte van ergens anders te slapen. En ik was blij dat er achter de witte gordijnen ook verduistergordijnen zaten, iets wat onontbeerlijk is voor een slechte slaper als ik!
Ieper en de Westhoek hebben ons niet verveeld. Nog eens de naar de keel grijpende “Last Post” beluisterd in de Menenpoort, wat een volk dat daar toch op afkomt. Voorts Ieper totaal verkend (de mooie binnenstad en de kilometerslange vestingmuren), Tyne Cot Cemetary in Passendale gezien, “geterrast” op de markt van Diksmuide, het Duits kerkhof bezocht in Vladslo (met de beroemde beelden van Käthe Kollwitz)… En we hadden ook geluk met het weer natuurlijk. Drie dagen zon en droog. Het heeft deugd gedaan.
