Een uitgesteld postje wegens wachten op de foto’s.

Donderdag ben ik met Sientje naar Kind en Gezin geweest voor de eerste prikjes. Volgens de dokter is ze een erg stevige baby voor haar leeftijd. Dan heb ik het niet over haar proporties, maar over de stevigheid van haar lichaampje en haar hoofdje. Dat kind wil zich al rechttrekken en houdt haar hoofdje steeds mooi recht.

Voor de rest is het een kleintje: 4,420 kilogram. Ze is 55 centimeter lang. Daarmee zit ze voor gewicht en lengte op p20. Haar hoofdje zit op p50. Niet zo groot dus, ze kan nog perfect in haar kleertjes maat 50-56. Het is een gemak, zo renderen die een beetje. Wel opmerkelijk: Janne woog bij haar geboorte bijna een halve kilo minder dan Sien, maar op 9 weken woog Janne al meer dan Sien nu. Maar da’s geen probleem: Sien eet en groeit goed, dus dat is het belangrijkste.

De prikken vond Sien echt niet leuk. Ze bleef maar krijsen. Net zoals Janne indertijd. Nu ja, de keren erna ging dat met Janne al veel beter, hopelijk met Sien ook. De dagen erna heeft ze er precies toch wel een beetje last van gehad, van haar spuitjes. Maar goed, nu is ze weer helemaal haar eigenste zelf.

We waren dan nog het Rotarix-vaccin vergeten kopen, dus hebben we dat daar gekocht in de apotheker ernaast. Maar Sien haar SIS-kaart moest blijkbaar nog geactiveerd worden en daardoor moesten we de volle pot betalen: 76 euro. Na het activeren van haar kaart krijgen we het grootste deel terug (66 euro). Een mens weet weer waarom ie RSZ betaalt. ‘t Bewijst ook in welk een paradijselijk land we hier leven, op het vlak van sociale zekerheid toch. En dat we daar moeten blijven voor ijveren!