Verkiezingen. Tellen.

17 May 2010 over Politiek

Tuurlijk ga ik stemmen. Het zou nogal erg zijn van niet. Ik ben ook van mening dat al diegenen die niet gaan stemmen achteraf niet te veel moeten lopen roepen en zagen. Als ge verzaakt aan uw recht om uw mening te geven, moet je dat achteraf ook niet doen.

Maar waar ik wel mee inzit: het tellen. Ik ben ambtenaar en sedert mijn 28e word ik altijd wel opgeroepen om te gaan tellen. En daar heb ik op zich niet zo’n problemen mee. Al kan ik Annelyse wel volgen: waarom de dertigers zo lastig vallen, ze hebben meestal het drukste leven met werk, verbouwingen en kleine kinderen. Maar soit.

De voorbije jaren schreef ik telkens een brief: dat ik gemeenteraadslid ben en dat ik altijd ga tellen als getuige van de partij. Dat ik dus al tel en dat ze me daar geen vergoeding moeten voor geven. Zo tel ik dus altijd als getuige en niet als opgeroepene.

Maar wat dit jaar? Peter moet werken, de hele dag. Ik zit dus met twee kindjes thuis, hen meenemen naar het stemlokaal zal al een eerste uitdaging zijn. Ik zou voor het tellen natuurlijk een babysit kunnen zoeken voor Janne. Maar Sien hangt nog aan de borst. Het is dan dus kiezen tussen Sien meenemen naar het tellokaal of afkolven in het tellokaal. Ik heb al twee keer geteld van 14 uur tot 20 uur, die borstvoedingen overslaan is dus géén optie (weten alle vrouwen met ervaring ook wel). Hmmm. Is borstvoeding een geldig excuus?

Maar ik hoor hier en daar geruchten van mensen die hun brief al gekregen hebben. Ik heb nog niks gezien. Misschien hebben ze mij al opgegeven?







14 reacties op “Verkiezingen. Tellen.”

  1. maaike zegt:

    iedereen die borstvoeding geeft of gegeven heeft, zal dat zeker een geldig excuus vinden :)

  2. petra zegt:

    ik verwacht mij ook halvelings aan een oproep om te gaan zitten of tellen. Ik heb ook al zitten denken hoe ik dat ga combineren met de borstvoeding. Wij zijn al wat langer bezig (morgen 8 maanden!), dus ik kan al wat langer zonder kolven, maar ook niet veel langer dan een vijftal uur. Even afwachten of ik dus opgeroepen word en daarna een oplossing zoeken.

  3. A. zegt:

    …en ik die al altijd zo graag eens zou gaan zitten
    (‘s morgens vroeg en in mijn eigen buurt uiteraard) maar nooit gevraagd ben ….ik zou dat gewoon graag eens doen….en al mijn buren zien passeren…
    ‘k zal wel veel te oud zijn, als ik hoor dat het vooral dertigers zijn
    Als ik iemand kan vervangen ? laat maar horen, ik kan heel vroeg opstaan.

  4. Oontje zegt:

    Ik ben de laatste twee keer ook opgeroepen om te zitten. Inderdaad, vanaf mijn dertigste. Deze keer nog niets gehoord. Duimen, zeker? Ik heb een examen de dag erna, dus een excuus heb ik wel. Maar borstvoeding geven zou zeker ook een geldige reden moeten zijn. Ik heb er drie aan de borst gehad (en nu ook nog), dus ik weet wat je bedoelt.

  5. Caro zegt:

    Ik ben twee keer niet gaan tellen omdat ik borstvoeding gaf. Dat werd (1 keer met een doktersbriefje waarop die reden stond, de tweede keer met een door mij geschreven brief) zonder problemen aanvaard. Als dat geen geldige reden is om niet te gaan bijzitten of tellen!

  6. Marie zegt:

    Natuurlijk is borstvoeding een geldige reden. Wat een gedoe anders met twee kleintjes.

  7. Gryzo zegt:

    De bijzitters in een stemburo zijn de jongste dertigers die moeten stemmen in dat buro.
    De bijzitters in een telburo zijn de usual suspects: ambtenaren, onderwijzers, …
    De voorzitters zijn gekozen voor het leven heb ik de indruk :(

  8. Veerle zegt:

    briefje vragen bij Kind en Gezin ivm borstvoeding en is geen probleem.
    Brief om te gaan tellen zat vandaag in de bus

  9. Gudru zegt:

    Zoals idd hier boven ook al gezegd: borstvoeding geldt zeker. Ik moest destijds een kopietje van de geboorteakte meesturen, en dat was voldoende. Bel eens naar je voorzitter?

    Mijn oproepingsbrief zat gisteren in de bus.

  10. Bie zegt:

    Na bijzitten (5 minuten te laat wegens niet meteen gevonden, bureau was volzet), tellen (vond ik leuk), bijzitten (ik zat voor het werk in het buitenland, kon dus niet) tot voorzitter van een stembureau (ik zal weer in het buitenland zitten, de verkiezingen hebben een vreemd gevoel voor timing), weet ik wel zeker dat ze me goed weten te vinden, maar dat ze ook rekening houden met gegronde redenen als het echt niet kan. Ik vind het best wel jammer, trouwens, want het leek me een goede manier om wat mensen in de nieuwe buurt te leren kennen.

  11. Marion zegt:

    vorig jaar was ik hoogzwanger toen de oproepingsbrief kwam. En ik was ook van plan om borstvoeding te geven. Dus heeft de gyneacoloog een briefje geschreven en dat was voldoende.
    Gelukkig. Want Ada was 5 dagen toen we moesten gaan stemmen en met dan nog een manneke van toen 17 maanden, was dat al spannend genoeg.

  12. Joke_D zegt:

    Voorzitters lijken inderdaad gekozen voor het leven. Ik moet nog 30 worden en zal voor de 3e keer op rij de taak van voorzitter van een stembureau mogen opnemen, of daar ga ik toch vanuit. Voor dezelfde peanuts die de bijzitters ontvangen, maar wel voor minstens dubbel zoveel werk.
    Mijn bijzitters zijn trouwens nooit jonge dertigers (i wish). Doorgaans wel mensen die (net als ik) een drukke job combineren met een gezin, en hun zondagen meer nodig hebben dan het merendeel van de kiezers die we zien passeren (gepensioneerd en in koersbroek, maar ze kunnen het wel goed uitleggen: “ier neffest gaat het toch veel rapper zu madamtje”). De logica lijkt me volledig zoek.

  13. Sabine zegt:

    Zelf word ik ook al sinds mijn 28ste opgeroepen om elke keer weer opnieuw voorzitter te zijn van een telbureau (ben ondertussen 40). De eerste keer ben ik geweest, zonder ook maar te weten hoe het allemaal in elkaar zat (en toen vielen de Vlaamse regering, Europese én federale regering toevallig allemaal samen…). Sedertdien telkens weer opgeroepen voor hetzelfde, maar met vier kinderen in 7,5 jaar was er iedere keer wel een voldoende reden om niet te hoeven (hoogzwanger, borstvoeding,…). Vorig jaar opnieuw voorzitter van een telbureau, maar op datzelfde moment werd mijn man opgeroepen om te zitten in een STEMbureau, waardoor dat over de middag dus overlapt. Ook deze reden aanvaarden ze om niet te moeten gaan, we kunnen moeilijk kleine kinderen alleen thuis laten. Zelf ben ik opnieuw opgeroepen, mijn man tot nu toe nog niet, maar blijkbaar zijn de oproepingsbrieven voor de stembureaus later verstuurd dan de telbureaus.

  14. Stemming - 2 becomes 4 zegt:

    [...] lastig te vallen op desbetreffende zondag. Ik geef nog borstvoeding trouwens, en dat zou toch een goede reden mogen zijn. Ik ben er trouwens al 32 en dus misschien al de kritische leeftijd voorbij. Manlief [...]