(ja, wij lachen daar zelf al eens mee: we geven ons kinders korte namen om die dan een beetje langer te maken)
Sienemie, dat is geen moeilijk kindje hoor. Maar we zeggen hier wel eens: het is altijd een trapke moeilijker dan bij Janne. Janne: die at en dronk alles, at alles en alles in deftige hoeveelheden. Naar de crèche gaan: allemaal geen probleem. Maar bij Sien is dat toch anders.
Vorige week heb ik een extra week verlof genomen om haar langzaam te laten wennen aan de crèche. Want Sien is langer thuis gebleven en vanaf 6 maanden hebben ze toch veel meer besef dan pakweg op 4 maanden, toen is Janne begonnen. Tot nog toe was ik zo goed als altijd bij Sientje. En plots wordt ze in een vreemde ruimte bij vreemde kindertjes en vreemde mensen gestoken. Tja. Het zal wel zijn dat het wennen is. Maar het kan niet anders. En ik ben er zo van overtuigd dat de crèche goed is voor die kleine kindjes, als ik zie wat Janne daar allemaal gedaan en geleerd heeft.
Enfin, de eerste drie halve dagen gingen niet goed. Vanaf dan ging het beter. Maandag was haar eerste volle dag en dat was ook niet zo’n succes. Maar van zodra ze de mensen kent gaat het goed. Het is wel zo dat ze iedere keer weent als de verzorgster haar overneemt, alsof ze weet dat ik ga vertrekken. Dat maakt het niet gemakkelijker voor mijn tere moederhartje. Al vind ik dat bij een tweede toch al gemakkelijker omdat je weet dat dat snel overgaat.
Maar dan, over haar eten. Vanaf haar vier maanden krijgt ze geregeld eens een flesje poedermelk bij. Dat was niet zo’n succes, maar ze kreeg nog genoeg borstvoeding en zo, dus geen probleem. Sedert dik 5 maanden krijgt ze groentenpap, sedert 6 maanden fruitpap. Nu ik weer aan het werk ben, was het de bedoeling om nog enkel ‘s morgens en ‘s avonds een borstvoeding te geven.
Groetenpap en fruitpap eet ze, maar na pakweg 10, 15 scheppen gaat haar mondje onherroepelijk dicht. En ‘s avonds is het al helemaal een ramp. Dan drinkt ze al helemaal niet graag. Meestal maar een 100 ml, als ik geluk heb al eens 150 ml, en daar mag ik me dan uitgebreid mee bezig houden. Geen wonder dat ze ‘s nachts dan nog eens honger heeft, dan drinkt ze al makkelijk eens 120 ml in één keer. Waaw.
‘s Nachts krijgt ze trouwens geen borstvoeding meer, dat vond ze volgens mij veel te gezellig. Zo bij mama liggen en bij mama in slaap vallen. En dus vroeg ze er weer hoe langer hoe meer om. Met een mama die weer moet gaan werken vond ik dat geen leuke optie. Nu slaapt ze soms door, soms vraagt ze nog een fles. Het is trouwens wel een gemak dat ze die fles gewoon zelf vasthoudt en leegdrinkt in haar bedje :-)
Het ligt volgens mij niet aan de flessen: we hebben al verschillende flessen geprobeerd (Avent, Nuby, Dodie). Steek afgekolfde melk in gelijk welke fles en die gaat vlot binnen. Aan de borst drinkt ze trouwens ook minder, volgens mij heeft ze wel door dat de fles gemakkelijker drinkt, maar prefereert ze de smaak van moedermelk. We hebben al NAN AR geprobeerd en nu de Nutrilon Omneo. Naar het schijnt de poedermelk die borstvoeding het meest benadert. Ze drinkt er niet méér van, maar ze is er wel minder geconstipeerd door (nog iets waar ze wel al eens last van heeft).
Dus ben ik nu aan het afkolven geslagen, ook op het werk, en krijgt ze iedere dag een potje borstvoeding mee naar de crèche. Dat gaat al wat beter.
Maar voor de rest is dat dus een heel kwiek kindje. Dat zit schoon recht, dat kruipt het hele huis rond. En gisteren vond ze het plots nodig om zich eens alleen recht te trekken aan een stoeltje. En dat terwijl ze van mij daar allemaal nog wel een beetje mag mee wachten. Een tweede, laatste kindje, mag wat langer klein blijven!
En Janne: die is gezwind weer naar school vertrokken. Ze was het al gewoon natuurlijk. Ze ging er in de vakantie ook naar de opvang en sprak twee maanden lang over juffrouw Caroline! Over een week vervoegt Tristan haar, dat zal nog leuker zijn dan. En ze slaapt nu in een groot bed, waarover later meer, en foto’s natuurlijk.
