Protected: 2010 (6)

This content is password protected. To view it please enter your password below:

Internetrecepten

Ik heb een nieuw lievelingsgerecht. Gruwelijk lekker en bovendien heel erg simpel. Met dank aan Licht in de duisternis. Ik vond het hier maar ik ben zo vrij het hier helemaal over te nemen.

Ingrediënten:

  • * 400 g penne
  • * 300 g prei (= ongeveer 1 stengel, wit en groen samen)
  • * 2 el olijfolie
  • * 300-400 g varkensgehakt
  • * 1 dl droge witte wijn
  • * zout en peper
  • * 70 g Parmezaanse kaas

Kook de penne. Was en snij de prei in stukjes (wit én groen). Bak de prei 3 minuten in de olie op een halfhoog vuur. Roer vaak. Voeg het varkensgehakt toe en bak het goudbruin. Giet de wijn erbij en laat het vocht verdampen. Peper en zout toevoegen. Pasta erbij. Parmezaanse kaas overstrooien.

Uit ‘Kookschool. Pasta’.

Eerlijk gezegd heb ik het nog nooit met witte wijn gemaakt maar het is toch heerlijk. Met witte wijn moet het nog lekkerder zijn!

image

Maar vanavond aten we hier de pasta met worst en brocolli en al van ons i.. Want dat is hier ook een toppertje. Al doen we het hier zonder geitekaas want daar is manlief niet gek van. Maar hmmmmmm, heerlijk!

Gruute kuis, feestje en Ekiden

Gruute kuis gedaan vanmorgen! Sien loopt alle kanten uit behalve de richting die ze moet uitgaan, dus mijn taak bestond er vooral uit ervoor te zorgen dat Sientje zelf niet bij het zwerfafval terecht kwam. Maar Janne wou per se haar fee Fiorella-kleedje aandoen en toverde al het vuil weg.
Gruute kuis!
En daarna was het schafttijd!
Schaft!

En eergisteren was er een feestje van Politeia voor oud-praesidiumleden. En Peter en ik zijn allebei oud-praesidiumleden en we zouden er een hoop volk van vroeger terugzien. En toen namen we deze mooie lintjesfoto :-)

picplz_upload

Het was een leuk feestje al was het ook schrikken om M. terug te zien. M. zat bij mij in het praesidium maar heeft een paar jaar geleden een zeer zwaar ongeval gehad. Of hoe het leven dramatisch kan zijn…

En zonder foto, maar gisteren deed ik nog eens mee aan een 5 km-loopje, als onderdeel van de Ekiden Gent. Ik zat in een fameus team, met schepen Guy Reynebeau, Marathonman en acteur Daan Hugaert. Maar die laatste heb ik niet gezien, want ik was eerste loper en hij laatste. Maar bon, ik hoopte onder het half uur te lopen en zowaar, dat is gelukt! 28’47″ is mijn officiële tijd! Nu nog goed verder trainen voor de 10 kilometer van Gent, die wil ik ook weer in minder dan een uur kunnen. En mijn wederhelft wil ook weer meedoen dit jaar, dus dat is extra motiverend…

(foto’s met dank aan het ubercoole appke voor mijn GSM: Piczl)

Lien ruimt op

Ik liep eens door ons huis en stelde vast dat er hier veel weg moet

Te geef:

  • Zwangerschapskussen
  • Vierkante metalen voetjes om palen in te zetten om pakweg een muurke te maken op uw terras. Weet ge wat ik bedoel? Neen? Hmm, ik vreesde er al voor.
  • Een hele hoop babykleertjes
  • Een babybadzitje
  • babyhangstoeltje

Te koop voor een spotprijsje. Ook wel p.o.t.k.

  • Senseo, zwart, twee jaar oud, goede staat. Mag weg wegens espressomachine.
  • Senseo-blikken van Brabantia: vier kleurtjes. Mag weg wegens geen Senseo meer.
  • Stofzuiger Bosch, twee jaar oud, zonder zak. Mag weg wegens momenteel 4 stofzuigers in huis.
  • Kruimeldief Bosch: één jaar oud, mag weg wegens beter gerief.
  • Maxi-Cosi, rood, met voetenzak. Mag weg wegens geen kinders meer op komst.
  • Een peuterstoeltje voor in een fietskar
  • twee regisseursstoelkes met leer

Geïnteresseerd in iets? Geef maar een gil. Dan geef ik meer info en al.

Waarom is niemand daar ooit eerder op gekomen?

Er zijn zo van die dingen waarvan ge denkt: “Waarom is niemand daar nog nooit eerder op gekomen? Hoe komt het dat dat nu pas bestaat?”

Pas op, ik ben héél kritisch tegenover nieuwe dingen die op de markt gegooid worden. Vaak is dat gewoon behoefteschepping. Er worden continu nieuwe “behoeftes” ontwikkeld en plots kunnen we dan niet meer zonder. Soms nuttig, soms compleet overbodig.

Edoch, laten we bij de kwestie blijven. Er worden wel degelijk zeer nuttige dingen op de markt gebracht. Toen ik her en der de nieuwe Dyson-stofzuiger op blogs zag verschijnen werd ik langzaamaan -ik geef het eerlijk toe- groen van jaloezie. Natuurlijk! Een stofzuiger zonder draad! Dat is nét wat ik nodig heb!

Want ja. Ik heb twee kinderen. En die lopen al eens rond met hun koek. Of die strooien boterhammenkruimels rond hun stoel. Of die brengen hopen zand mee uit de zandbak. En iedere avond opnieuw vergeet ik dat er zand in haar schoenen zit en dat ik die eerst moet uitgieten ergens. Met dus zand overal als gevolg. Tenzij uw kinderen anders zijn, maar met die van mij hebt ge ongeveer 7 keer per dag de stofzuiger nodig.

Nu, ik heb al een heel goed stofzuigerke van Dyson, de kleine City. Een goed gerief dat. Licht en toch krachtig. Gemakkelijk mee naar boven en beneden te nemen. Eenvoudig om te reinigen. Zuigt alles op wat het op moet zuigen. Maar toch, als ge 7 keer per dag uw stofzuiger moet uithalen, stopcontact zoeken, daarna draad terug uittrekken, terug opbergen, het is een heel gedoe.

Dus kwam ik vorige zomer op het waanzinnige idee om een kruimeldief te kopen. Geen Dyson, domweg. Maar volgens de verkoopster toch wel een heel degelijk krachtig ding. Ahum. Tot ik er mee thuiskwam. Het ding zoog noch zand, noch kruimels op. Da’s 50 euro weggesmeten geld, wat mij betreft.

Maar toen zag ik dus de Dyson Digital Slim. Nog beter dan een kruimeldief, wat mij betreft, want met een steel. En het meeste zand en kruimels komen op mijn vloer terecht, dus ik moet me alvast niet op mijn knietjes op de grond zetten om de boel proper te krijgen. Als de kruimels op mijn tafel liggen, gebruik ik ten andere een gewone schotelvod.

Een heerlijk dingetje, die Dyson Digital Slim, me trouwens geschonken door de producent. Voldoet volledig aan de hoge verwachtingen. Hangt zeer handig in de berging aan zijn oplader. Losklikken en zuigen, wat een gemak! Los van de kruimels en het zand is het dingetje trouwens ook heel handig om mee in de hoogte te werken. Zo heb ik dit weekend op een paar minuten tijd alle stofnetten verwijderd op Janne en Sien hun kamer. Niet evident want er veel stofnetten wegens veel balken. Met een gewone stofzuiger lukt dat niet of ge trekt hem mee de lucht in.

Ik zie hem graag, mijn draadloos stofzuigerke, ge kunt dat niet geloven. Ik ga hem soigneren, en hij mij.

(Oh, op Amazon kan je hem trouwens goedkoper kopen. Maar vergeet geen adapter voor Engelse stopcontacten te kopen dan!)

Zetelke

Onlangs riep ik jullie hulp in, op zoek naar een duozeteltje. Ik kreeg enorm veel suggesties, waarvoor jullie dank!
Maar ik vond toch nog niet echt 100% mijn goesting… Sien haar verjaardag ging voorbij zonder zeteltje. Tot ik van blog 44 deze site kreeg doorgespeeld. En dat was precies wat ik zocht: een simpel zeteltje, in leuke kleurtjes én betaalbaar. Je kan zelf kiezen in welke kleurtjes jouw zeteltje samengesteld wordt en er kan zelfs nog een naam op geborduurd worden voor een kleine meerprijs. Als dat niet fijn is! Oh, en je kan ook nog aparte hoezen bestellen. Heel handig!

Hier het zeteltje:
image

Hier met zelfgemaakte kussentjes:
image

En het zeteltje blijft natuurlijk niet op de salontafel staan en wordt gevuld met leuke dametjes:
image

En de dametjes in kwestie zijn er heel blij mee. De laatste tijd was het hier precies stoelendans: zodra Janne uit haar zeteltje kwam, ging Sientje er in zitten, waar Janne dan weer niet blij mee was natuurlijk :-). En nu, nu is er plaats voor twee!

Hop paardje hop!

Ik had eigenlijk gedacht dat het wel gedaan ging zijn met haar grote mond, eens ze op het paardje zat. Want zo is ze wel, die grootste van ons: veel noten op haar zang maar dan kan ze plots zooo onder de indruk zijn van iets dat ze onder de eerste de beste tegel zou kruipen. Maar neen hoor, de pony was haar beste vriend:

In galop

Allez, na Elisabeth dan toch.
Speelkasteel

Met dank aan Caroline voor de leuke uitstap!

‘t Is precies lang geleden dat ik hier wat gezet heb

Dus maar eens een paar verhaaltjes.

Ondertussen ben ik weer een jaartje ouder geworden. Een dag waarop ik eigenlijk wel veel gewerkt heb. ‘s Avonds kwamen er vriendjes eten en ik wou het nog eens goed doen. Zo met mooi gedekte tafel en al. Da’s gelukt. De kindjes waren voorbeeldig en gingen mooi slapen, ook al waren ze het niet altijd gewoon om een kamer te delen. De kleine Ivo (drie weken) had die dag veel indrukken te verwerken, maar het is hem vergeven, de lieverd! En de cadeautjes waren er allemaal boenk op, bedankt allemaal!

Carnaval op school. En Janne moest verkleed zijn dus. Hmmm. Janne doet niet zomaar wat aan. Een heel aantal dingen uit haar kast vindt ze niet mooi en wil ze niet aandoen, of er moet over onderhandeld worden (wij plooien niet, wees gerust). Maar dus moest het verkleden ook wel, heu, een beetje ingekleed worden. Momenteel zou ze 37 keer per dag kijken naar K3 en de Kattenprins. Daarin komt Fee Fiorella, in een schoon wit kleedske. In de Hema (ik hol altijd eerst naar de Hema als ik iets nodig heb, maar blijkbaar hebben ze tegenwoordig overal verkleedkledij) zag ik een mooi wit kleedje hangen. Een bruidskleedje, stond er op de verpakking. Edoch, ze verkochten ook vleugeltjes en een toverstaf en zo werd ze gepimpt tot een echte Fiorella. Op woensdag wou ze het nog niet passen, maar op donderdag was ze supertrots. En ‘s avonds wou ze haar Fiorella-kleed niet uitdoen. En ‘s avonds was het eerste wat ze vroeg of ze het nog eens mocht aandoen. Gelukkig was er twee dagen later nog eens carnavalfeest op school!

Sienemie die stapt hier ondertussen vrolijk rond gelijk nen groten. Ook bochten pakken gaat al vlotjes. Tand 3 en 4 zijn doorgebroken en dat was een pijnlijke zaak. De nachten waren niet wat ze waren en haar humeur al helemaal niet. Maar het lijkt erop dat het ergste leed geleden is.

Vandaag was er afsluitmoment van de bewegingsweek in de crèche. Allerlei toeren hebben ze uitgehaald met die gastjes. En Sien genoot precies wel van de yoga!

Janne heeft een nieuw vriendinneke op school: Romy. Onafscheidelijk zijn die twee. Als ge Janne ziet, zie je Romy. Het lollige is dat Romy en Janne ongeveer gelijktijdig opgehaald worden. Iedere avond is het feest om die twee uit elkaar te krijgen. Het leuke is dat we dan erna nog naar dezelfde moeten, waar we broer en zus nog eens moeten gaan afhalen. Het feest begint daar opnieuw. Pas op, heel geestig om te zien hoor. En Tristan is ook nog altijd een grote vriend van Janne, ja.

Ik volgde samen met Nike en nog een paar anderen een cursus levensreddend handelen bij kinderen. Het was soms een beetje eng, en we hebben allemaal vaak gedacht: hopelijk hebben we dit allemaal nooit nodig… Maar ja, ge weet maar nooit. En als het nodig is, dan gaan we nu tenminste van iets weten.

Ondertussen heb ik zoals half blogland ook een naaimachine, met dank aan de schoonmoeder! Ik ben nog een simpele beginner, maar mijn creaties kun je hier zien. Daar zijn mijn haakexpedities ook te volgen, al ben ik daar al een halve expert :-)

Oh, en binnenkort volgen er foto’s. Van Fee Fiorella en Prinses Romy.

Protected: 2010 (5)

This content is password protected. To view it please enter your password below: