Sienemietje

Sientje praat! Allez, het is te zeggen, sinds een week of wat kunnen we goed “tutje” begrijpen. En een paar dagen geleden had ze haar paardje vast en zei ze overduidelijk “paadje”. Enfin, het kan ook “daadje” geweest zijn. Maar het is eigenlijk de eerste keer dat ik een duidelijke associatie merk tussen hetgeen ze brabbelt en hetgeen waar ze mee bezig is.

En ze wil alles zelf doen: zelf stappen, zelf de trap op, zelf de trap af (liefst zonder hulp, maar dat kan natuurlijk nog niet). Alleen haar yoghurt eten, alleen haar beker water leegdrinken (en neen, dat gaat allemaal niet zonder gemors natuurlijk). Maar één ding doet ze nog niet: zelf haar fles vasthouden. Dat deed Janne al heel vroeg en Fien doet het ook al. En pas op, het is niet dat ze het niet kan hé. Soms leg ik haar handjes rond de fles en dan doet ze het zo wel. Maar liefst van al laat ze zich nog bedienen. Met haar hoofdje tegen mijn borst. Ons momentje, die paar minuten in de ochtend- en avondshift. Zalig! Wat mij betreft mag ze dat doen tot haar 18de :-)

En eigenlijk heeft ze heel snel bloedneuzen. Ze moet maar een beetje vallen en boem, bloedneus. Leutig dat dat is, een bloedneus stelpen bij een éénjarige! En overal bloedvlekken op! Gelukkig is het meestal rap over.

En verder vind ik haar op het schattigst als ze op de salontafel kruipt. En neen, dat mag hier niet, want dat is een glazen salontafel en ik wil het niet geweten hebben dat ze daar op zouden beginnen springen en erdoor vallen of zo. Dus worden ze hier heel vroeg geleerd dat dat niet mag. Maar Sien zet dan haar schattigste deugnietesmoel op, lacht en schettert als ik “Neen, dat mag niet!” zeg. En kruipt er dan heel snel terug af. Om er dan even snel terug op te kruipen. Ik zal dat toch eens moeten filmen.

En verder moet iedereen echt deze blog gelezen hebben. En van buiten leren. Op dat “weekmenuten” na (moet dat nu echt? lang leve de improvisatie!) kan ik me er wel in vinden. Ma bon, ik ben dan ook de meest relaxte moeder, aldus een paar van mijn vriendinnen. Die tips doen we hier al allemaal, maar het is leuk ze eens opgelijst te zien!

3 thoughts on “Sienemietje

  1. schattig hé als ze zoiets doen waarvan ze weten dat het niet mag. maren mag niet in de keuken, ik hoor haar komen aangeschoven door de living en dan wordt het efkens stil en dan komt haar gezichtje zo met nen big smile piepen vanachter de livingdeur, ze wacht tot ik ‘maren, neen’ zeg en dan hobbelt ze gewoon verder de keuken in :-). En lachen dat ze dan doet. Ondeugd. Hier ook geen weekmenu zenne, basisboodschappen in huis halen en dan zien waar ik goesting naar heb :-)

  2. Dat flesdrinken was ook het enige wat ze niet zelf wou doen. Ik heb daar toch veel van genoten, dat dagelijkse knuffelmoment. Het heeft hier heel lang geduurd, zelfs tot na ze 2 was. Het is slechts een paar maanden geleden dat ze van de ene op de andere dag zei “nee mama, nune kan het zelleuf”
    Ik zag op flickr het filmpje van de yoghurt, heerlijk ;-)
    En joepiee, ik ben blij van eidelijk iemand in blogland te vinden die het ook niet heeft op weekmenuten :-))

Comments are closed.