Dag 6: Knopen zijn vies
Janne is 4,5 jaar en ze heeft een mening. Niet het minst over haar kleren. Sommige dingen wil ze echt niet aandoen.
Oké, ik weet wel, in onzen tijd stond zelfgemaakt een beetje voor oubollig, saai, en ook wel: “Die mensen zijn een beetje arm, die kunnen zelf geen kleren kopen”. Edoch, in deze tijd staat zelfgemaakt nogal voor hip en vrolijk en leutig. De reden waarom ik zelf begonnen ben met kleertjes maken was omdat ik het niet meer kon aanzien, al die leutige stofkes op de markt en ik die daar niks kon mee doen.
Dus. Ik zweet me te pletter op mooie jurkjes, het is klaar, en dan zegt ze: “Ik vind dat niet mooi, ik doe dat niet aan”. Er is al heel wat overredingskracht aan te pas gekomen om haar dit jurkje te laten aandoen, maar het lukt tegenwoordig. Niet met volle goesting, maar ze doet het aan.
Erger is het wanneer er knopjes opstaan. Ze flipt echt compleet op knopjes. Een gilet met knopkes? Vergeet het, ik doe zelf geen poging meer. Ritsvestjes zijn het hier, allemaal. Twee knopen zijn er vaak al te veel aan. Want knopen zijn vies. Knopen zijn niet mooi. Dit jurkje wil ze onder geen beding meer aandoen.
Het gaat trouwens niet altijd om zelfgemaakt goed hoor, ook voor dit kleedje moeten we altijd een strijd leveren want er staan bovenaan drie zwarte, uiterst schattige bloemenknopkes op. Zwart is ook vies, trouwens.
Ik heb al 100 keer gezegd dat knoopjes niet vies zijn. Niet lelijk zijn, maar net heel mooi. Het helpt voorlopig niet. Zou ze daar ooit uitgroeien, uit die angst voor knopen? Hopelijk heeft de volgende dochter geen last van een knopenfobie. Al heeft ze nu ook al vaak vestimentaire grilletjes, dus dat belooft. Dochters met pit in, zei ik het al?
Ondertussen zoek ik patronen zonder knopen en laat ik haar de stof kiezen. Dat kan helpen, al geeft dat ook geen 100% kans op slagen.
Maar serieus, mensen, knopen zijn toch niet vies?
March 2nd, 2012 om 12:02
:) heel herkenbaar moet ik zeggen. Een vaak gehoorde verzuchting van moeders van kleine meisjes – al begint onze zoon ook al aandacht voor zijn kledij te krijgen. Ik kreeg onlangs zelfs een hele handleiding van Fiona: “ik vind alles mooi waar blinkertjes, strikjes of knoopjes op zijn” Ja, je leest het goed: knoopjes zijn hier de max (voorlopig dan) :)
March 2nd, 2012 om 12:20
en haar de knoopjes zelf laten kiezen? Er bestaan misschien wel prinsesseknopen :-)). Tiemen begint ook lastig te doen zenne, die wil alleen maar kleren met een tekening of zo op, niks effen, ook geen gewone jeans dus. grmbl. Dus is moeder creatief met strijkapplicaties van dino’s en auto’s….
March 2nd, 2012 om 12:30
Is inderdaad heel herkenbaar. Een troost, de kans is groot dat het overgaat, maar dat kan wel nog efkes duren. Mijn oudste dochter was redelijk gemakkelijk op vestimentair gebied, toch heel wat gemakkelijker dan de jongste. Die had dus ook een aversie van … jawel, knoopjes. Een groot deel van de kleertjes van de oudste die ik voor haar bewaard had, kon ik alsnog wegdoen, omdat er knoopjes op stonden. Vooral aan halsuitsnijdingen met 2 of 3 knoopjes had ze een bloedhekel, ook al vond ze de stof of het model wel mooi. Nu wordt ze 16 en is ze daar uitgegroeid, maar ze blijft kieskeurig in wat ze leuk vindt.
Anderzijds, eigenlijk zijn wij toch net zo: als er ook maar iets is aan een kledingstuk dat we minder ok vinden, gaan we toch ook niet geneigd zijn om dat te dragen of te kopen. En van onszelf vinden we dat eerder normaal, maar van kinderen zeggen we al veel sneller dat ze moeilijk zijn :)
March 2nd, 2012 om 12:42
Ik heb ver compassie met U. Al die noeste arbeid die niet geapprecieerd wordt ;).
Ze zal wel bijdraaien.
Ik ben alleszins vree fan van het kleedje. Maar ik kdan daar niet meer in.
March 2nd, 2012 om 12:55
Misschien een keer de jongste dochter iets aandoen met veel knoopjes en dan afspreken dat die dag iederéén complimenten geeft daarover?
March 2nd, 2012 om 13:25
Ik heb twee heel gemakkelijke jongens op dat vlak :-)
En ja, de stof zelf laten kiezen pas ik hier ook al toe, want anders zou het ook wel eens verkeerd kunnen aflopen (en ge kunt niet weten hoeveel tijd er bij mij in een hemdje maken kruipt ;-) )
March 2nd, 2012 om 14:24
Hier 2 meiden, en buiten dat de oudste enkel kleedjes en rokjes wil aandoen, vind ze alles wel mooi.
Als je met dat geel kleedje geen weg weet, ik weet er hier eentje die heel blij zou zijn ;-)
March 2nd, 2012 om 19:19
wij hebben hetzelfde probleem gehad met onze jongste zoon (4,5j). Die had opeens ook een grote hekel aan knopen. Hij wou op een bepaald moment ook geen broek meer met knopen aan. Mischien eens proberen met wat themiss van hier boven zegt. Wij hebben het ook zo kunnen oplossen, de oudste zoon heel veel complimenten gegeven met zijn mooie hemd (ook de oma heeft veel geholpen) en voila, het was opgelost. Nu draagt de jongste zonder probleem de hemden van de oudste. Hij heeft nu alleen nog een probleem met bepaalde sokken :)
March 3rd, 2012 om 12:12
Dat had ze al vroeg, niet, goed weten wat ze wil? Ik herinner mij nog de episode met de gele schoenen :-)
Misschien valt ze te verleiden met héél mooie knoopjes? Ik heb hier aardbeien en kersjes liggen, laat maar weten als je het wil proberen!
March 3rd, 2012 om 13:42
Niet dat ik spelbreker wil zijn ofzo, maar ik heb iemand gekend die op haar 30e nog altijd een knopenfobie had. Weigerde iets aan te raken met knopen. Ze was zich bewust van de idiotie van de angst, maar kon het niet verhelpen en wist ook niet waar het vandaan kwam. Anderzijds, is het maar een knopenfobie. Er zijn ook hele mooie kleren zonder knopen.
March 6th, 2012 om 20:16
Janneke, knoopjes zijn niet vies! Lelijke knoopjes natuurlijk wel, maar mooie knoopjes, olalala (en ik denk niet dat je mama lelijke knoopjes aan je kleedjes naait).
En zwart voor kleine meisjes, vree cool.