Dag 115: Dat het rap gegaan is

Jaja, dat het rap gegaan is. En neen neen, dat hadden wij ook niet gedacht. En dat was geenszins de bedoeling eigenlijk. De meisjes kunnen wat ons betreft nog jaren op dezelfde kamer slapen, dus haast en spoed zat er zeker niet achter.

Gewoon een beetje rondkijken. Op Immoweb. In de vriendenkring. Op het gemakske. Wat huizen gaan zien. Wat vergelijken. Dat was het Grote Plan. Wisten wij veel dat het eerste huis alweer bingo ging zijn.

En serieus, we hebben gedacht om het niet te doen omdat het het eerste huis was dat we zagen. Dat we langer moesten rondkijken en vergelijken. Maar wat dan als we nu nooit meer zoiets zagen? Met zo’n mooie grote living waar we meteen dol op waren? Met zo’n leutig tuintje in de zon? Met een dubbele garage en een wasplaats van kweetniehoe? Wat als we kortom, het eerste jaar, de eerste twee jaar niks meer zagen dat ons zo kon bekoren?

Waren wij dan zo weinig kieskeurig? Mobaneen. We zijn nog een paar andere huizen gaan zien, en die waren allemaal wel oké hoor. Maar niks dat we zo goed vonden als het eerste.

Tussen het zien van het huis en het finale bod zaten bijna vier weken. Vier weken van nadenken dus. Van rekenen en overwegen. Van twijfelen. Teruggkeerd met een aantal vrienden. En nog eens.

Een gemakkelijke beslissing? Zeker niet. We zijn (tegenwoordig ik ook) allebei goeie slapers, maar we hebben er nachten wakker van gelegen. De harteklop gekregen. Ik ben er letterlijk ziek van geweest, van de beslissing die we moesten nemen. Te weinig slaap, keelpijn.

Mor ja. Een mens moet soms keuzes maken in het leven, natuurlijk. Moeilijke keuzes. De Moestuinstraat achterlaten zal niet gemakkelijk zijn. Maar de Sleepstraat, ik ga daar ook graag wonen. Ik voelde dat toen ik in dat huis rondliep. En dat is het belangrijkste!

Trouwens, toen we de Moestuinstraat kochten, is het net zo gegaan. Het eerste huis dat we zagen en er nog twee andere gezien omdat we vonden dat we toch moesten kunnen vergelijken. En toch het eerste gekocht. Nooit spijt van gehad!

Ik zal maar zeggen dat ik een gelukzak ben zeker, als ik die mensen zie die jaren moeten zoeken naar een huis?

Volgen! Delen!

4 gedachten over “Dag 115: Dat het rap gegaan is”

  1. Als het gevoel goed zit, komt het wel goed! Wij zijn ondertussen aans ons derde huis. We hebben telkens gekocht zonder ons pijn te willen doen. We hebben telkens verbouwd en telkens met winst verkocht. Enkel bij het tweede huis zat het gevoel niet goed en zijn we dan ook redelijk snel beginnen auitkijken naar iets anders. Dat hebben we gevonden, verbouwd (een paar jaar aan een stuk) en nu hebben we een huis dat ons als gegoten zit! Zalig! Nog veel plezier met het nieuwe huis en veel succes met de verkoop! Toch altijd wel een beetje spannend!

Reacties zijn gesloten.