Potjestraining: de all the way-methode

En toen moesten we kind 2 nog zindelijk krijgen want die is bezig aan haar laatste weekjes crèche (slik). In september gaat ze naar school!

Te vroeg beginnen wij daar niet aan, dat heeft toch geen zin. Pas op, bij tijden had ze veel interesse voor dat potje en dat botten we dan niet af, we lieten haar doen en moedigden haar aan. Maar de interesse was altijd van korte duur. Op de crèche ging ze wel al regelmatig naar het WC’tje, maar thuis helemaal niet.

Maar bon, twee weken thuis van de opvang, ik grotendeels verlof, Peter voor de rest verlof, hét moment om er eens écht mee te starten.

Ik besloot de all the way-methode eens te proberen. Het is te zeggen: meteen dag én nacht zonder pampers. Da’s durven, hé! Bij Ineken heb ik eens gelezen dat het minder verwarrend is voor kindjes. Klonk logisch. Allez, kinders vragen om overdag op het potje te gaan en ‘s nachts of tijdens het middagdutje mogen ze alles vrijelijk laten lopen, dat is toch raar, eigenlijk? Dat is toch vragen om kinders die alles opsparen om het dan in de pamper te doen? Enfin ja, niet dat ik daar nu veel last van gehad heb bij Janne hoor, die was heel snel ook ‘s nachts droog. Maar bon, we wilden dat liever ook bij Sien zo zien.

Zondagmorgen 15 juli, dag één. Sien krijgt geen pamper meer. Ze heeft de hele voormiddag (allez toch een heel aantal keer) gesméékt om een pamper. Eerste moeilijke moment. De pamper als haar veilige haven. Maar ja bon, voet bij stuk houden, we moeten daar toch een keer door hé. De eerste dagen waren geen groot succes. De keren dat ze het op het potje deed waren eerder zeldzaam. Belonen met een sticker of gelijk wat is dan ook erg moeilijk natuurlijk.

Nodig voor de middagdutten en de nachten: minstens één reservehoeslaken, een goeie matrasbeschermer en oefenbroekjes. In mijn geval waren dat er van de Hema, in bruikleen. Binnenkant van handdoekenstof, buitenkant van plastiek. Houdt al heel veel vast. En een wasmachine en een droogkast, om alles iedere dag te wassen en te drogen. En tijd, om dat allemaal voor elkaar te krijgen.

Op dag zes van de zindelijkheidstraining zag ik maar weinig evolutie eigenlijk. Af en toe een toevalstreffer op het potje, meer niet. Wassen, wassen, wassen. Ik begon al te vrezen dat naar school gaan in september een beetje uitgesteld moest worden. Dus tweette ik het volgende.

Dat had ik eerder moeten doen, want meteen erna kwam ze zeggen dat ze pipi moest doen op het potje. De invloed van sociale media, da’s immens, joeng.

En sedertdien ging het beter. Ging ze er haar zelf op zetten. Of kwam ze het zeggen. Pas op, ik ga niet zeggen dat er geen accidentjes meer waren hé. Zo moet ge bij een kind in de zindelijkheidstraining gelijk om het uur wel eens vragen of ze pipi moet doen of ze op het WC’tje zetten. Doet ge dat niet, dan kunt ge wel eens prijs hebben hé. Zoals die keer dat ze de speeltent van Mira onder water zette. Maar bon.

Dat komt hier in orde

De middagdutten zijn droog nu. De nachten ook, al gebeurt het dat ze wakker wordt en onmiddellijk pipi moet doen en ze dan niet de reflex heeft om op het potje te gaan zitten naast haar bed. Handig aan een groter kind op de kamer is dat we Janne nu zeggen dat ze Sien meteen op het potje moet zetten als ze wakker is.

Oh ja, nog een tip. Het is niet omdat ge bezig zijt met de potjestraining dat ge thuis moet thuis blijven hé. Overal waar we naar toe gingen en we weinig/moeilijk bereikbare WC’s verwachten, namen wij ons potje gewoon mee. Gentse Feesten, Efteling (over dat laatste later meer)…

Untitled

Handig ook voor de iets grotere kindjes trouwens. Daarna kapten we het mooi uit in de riolering. We vragen ons wel nog af of dat nu onder wildplassen valt en we daar een boete van 60 euro voor zouden gekregen hebben :-)

6 thoughts on “Potjestraining: de all the way-methode

  1. Goed zo van Sien!!
    Ik start er woensdag mee, omdat ik dan een aantal dagen alleen thuis ben met onze knul. En later op het jaar heb ik niks verlof meer dat ik thuis ga zijn, dus nu is het op dat moment handig. Hij gaat al wel geregeld op het potje en vraagt er soms zelf om. Gisteren zo twee keer toch een flinke plas. Dus ben benieuwd. Dacht nog wel de middagdutten en ‘s nachts wel een pamper aan te doen. Hij lijkt me op dat vlak nog iets te jong (2 j en 2 m nu).
    Heb het boekje van Gina Ford (Zindelijk in een week) en ga nauwgezet de tips daarvan gebruiken. Verslagje over een dikke week op mijn blog, lol :-)

  2. Pingback: Potty training — Michel Vuijlsteke's Weblog

  3. wij namen in het begin ook altijd een pot mee op verplaatsing.
    Zo een plasje kan je nog vlug dumpen, maar ‘t doet wel raar als er dan plots een dikke dr*l in die pot ligt te blinken ;-)
    en die boete… ik denk niet dat je de inhoud van de pot bewust tegen ‘t Stadhuis ofzo dumpt hé, dus denk dat die boete nogal zou meevallen ;-)

  4. Bravo voor Sientje!! Hier zijn we een week of twee geleden gestart en (fingers crossed!) op enkele dagen tijd was Luna ge-potjes-traind… Intussen vindt ze het potje (met muziekje na ieder plasje) niet meer zo interessant en wil ze liefst op het grote toilet. Met verklein-bril, maar zonder vindt ze ook wel goed… Bij aanvang kreeg ze bij ieder geslaagd-plasje-op-potje een stempeltje, maar intussen vergeet ze meestal dat er een stempel-beloning volgt. Nu nog hopen dat ze geen ‘terugval’ krijgt of zo, want Luna wordt volgende week pas 2 jaar. Een beetje jong om pamper-vrij door het leven te stappen, maar we zien wel. Nog veel succes en hopelijk weinig extra was- en droogmanden…

  5. Hoera voor Sien!
    Ook wij liepen op de GF met ‘t potje rond, én lieten het signeren door Kapitein Winokio! Een garantie op succes! En in de dierentuin kwam een gorilla met zijn neus tegen het raam plakken, om dat kleine meisje op haar potje te zien :-)
    Maar onmiddellijk all the way, daar hadden we niet eens aan gedacht… Nu zijn de middagdutten precies ook droog, dus dit weekend gaan we er voor!

Comments are closed.