Dranouter… het was een spannende aflevering dit jaar. Of we er gingen geraken, en hoe. Het gezelschap van vorig jaar is immers hoogzwanger, of pas bevallen. En voor Peter waren er Olympische Spelen. En Caroline en Tijs gingen misschien wel verbouwen…
Edoch, anderhalve maand geleden kreeg Peter zijn uurrooster, met mogelijkheden voor Dranouter. Caroline ging ook gaan. En toen ik eens op het werk terloops vroeg aan collega Liese of zij eens niet zou meegaan naar Dranouter zei ze: “Bah ja, waarom niet hé?”. Lies en Bert kwamen op zaterdag af met baby Sam. En zo waren we toch weer met een leuk gezelschapje met een hoop kinderen in dezelfde leeftijd.
En zo begonnen we vrijdag aan onze tigste editie van Dranouter. Voor Sien en Janne was dat editie 3, maar voor onszelf zou ik eens moeten tellen.
Meteen in de gietende regen, wat toch een beetje een domper was. Gelukkig kwam de zon er nog door en hadden we nog een leutige vrijdagavond.
(Sien in de hangmat)
Oh ja en we kochten ook oordoppen. Ons kinders hebben van die mega fluorescerende koptelefoons om het geluid in de tent te dempen, en we stelden vast dat we daar zelf ook niet zo goed tegen konden.
Wist je trouwens dat ik een maat small heb in oordoppen en Caroline een large?
De eerste avond maakten we het meteen laat en bleven tot na Absynthe Minded. Altijd beestig wijs groepke, de kinders vonden dat ook zeer leuke muziek.
Op zaterdag kwamen we ook tante Liese tegen trouwens, het jongere zusje van Peter.
Janne en Sien werden ook geschminkt. Note to self: volgend jaar demake-up meepakken naar Dranouter wil je voorkomen dat uw kinders de dag nadien rondlopen als kleine gothicerkes.
En slapende leeuwen moogt ge uiteraard niet wakker maken.
Leutig logement gevonden eigenlijk ook, zo vlakbij de wei en toch geen lawaai. En ze hadden er steentjes!
Zondagmiddag was chilldag. De kleinste meisjes (Sien en Nienke, even oud en ontzettend aan mekaar gewaagd) gingen al eens alleen op pad naar de clubtent. Ze kenden hunne weg er al, hé.
Ook een hit op de wei was de Knuffeltent van de Kringwinkel. Heel leuk, konden de kinders in rollebollen en uiteindelijk een knuffel kiezen die ge kon kopen voor een appel en een ei. Waardoor we vier knuffels rijker naar huis gingen. Alsof we er nog geen hadden. Volgend jaar neem ik een vuilniszak vol knuffels mee naar daar om eerst in die tent te gooien, zeker weten. Anyway, Sien was dol op de Teletubbie: anderhalve keer haar grootte, maar ze kreeg em lekker niet want hij paste niet meer in de fietskar.
Verder nog te onthouden:
- Dat de Balls & Glory dan misschien wel van Gent zijn, maar dat ik er voor het eerst gegeten heb in Dranouter. Maar dat ik er nog ballen en stoemp ga kopen, dat is een feit dat vaster dan vast staat.
- Dat collega Liese eerst een dag lang het gezaag van haar zoon heeft mogen aanhoren om geschminkt te worden, waarna ze op zondag een uur of twee aangeschoven heeft. Als het meneertje eindelijk veranderd was in een tijger vond ie het na een half uurtje wel al welletjes en moest het afgekuist worden.
- Dat de kinders best wel overeen kwamen allemaal. Plezant. Wacht maar tot ze over een paar jaar alleen over de wei kunnen hossen! (en af en toe komen schooien bij ons om geld wellicht)
Ach Dranouter. Zalig toch.
