Bon, mijn laatste gemeenteraad zit er op.

Het was gisteren afscheid nemen van de andere gemeenteraadsleden, in de eerste plaats van mijn buurvrouw Mieke Bouve. Van jeugdheldin over mijn vervangster toen ik bevallen was van Sien tot mijn buurvrouw. Leuke momenten gehad met haar!

Ze zat er maar een jaartje, ervoor was mijn vaste buurvrouw Anne Van Lancker. Ook een heel toffe en felle madam!

Aan de andere kant zat eerst Anne Martens (dochter van, ja), dan Paul Goossens (de lolligste CD&V’er) en tot slot Matthieu Dierckx. Woelige jaren geweest daar. Matthieu wou niet op de foto, maar zuster Monica wel. Monica vond ik echt een fantastische madam, altijd gaan voor haar punt, ze laat haar door niets of niemand tegen houden.

We mochten nog een paar keer stemmen. Volgende legislatuur krijgen ze een geheel vernieuwd hightech stemsysteem.

Ik dronk nog een waterke of twee, hoeveel zou ik er hier de afgelopen jaren binnen gesloeberd hebben? Veel!

Het laatste openbare punt op de agenda was in verband met de kastanjebomen in de Begijnhoflaan. We kregen een bijzonder interessante uitleg van schepen Balthazar.

En dan… was het receptie hé! In het Oostenrijks Salon. Met toekomstig schepen van cultuur Annelies Storms!

Wel spijtig eigenlijk, geen enkel klein materieel aandenkentje aan zes jaar gemeenteraadslid in Gent … Gelukkig dat ik nog wat foto’s genomen heb dus :-)

Mijn verplichtingen in het stadhuis zitten er dus op. Mijn verplichtingen als raadslid nog niet helemaal. De intercommunales gaan nog door, sommige tot het eerste kwartaal, sommige tot en met het tweede kwartaal. Zo doe ik nog het lokale overlegcomité (LAC) van water tot eind juni. Pas dan is het helemaal gedaan.

Of ik het ga missen? Hmmm, neen, niet echt. Genoeg andere leuke dingen te doen! :-)

Ik ben soms een beetje een gadgetfreak en ik vind dat niet eens zo heel erg. Pas op, ik koop niet alles wat ik zie en wat ik leuk vind, hoor, en ik heb zeker niet altijd het laatste nieuwe want daar heb ik het budget niet voor. Maar toch.

Sedert kort heb ik een tabletje. Na al mijn twijfels ben ik uitgekomen bij een Nexus 7: niet zo duur en handtasformaat. Kleiner en lichter dan een doorsnee tablet/iPad. Ideaal voor wat ik er mee doe eigenlijk. Echt goed typen op een grotere tablet gaat toch ook niet, daar heb je een laptop voor nodig. Of een toetsenbordje voor eraan. Dan liever een klein licht dingetje.

Een tabletje is wel ideaal in verhuistijden. Ik kan altijd en overal Pinteresten. Ik toon het huis of het behangpapier dat ik wil. Ik lees heelder handleidingen over schilderen en klussen. Ik lees er meer mijn gazet op en dat vind ik wel gemakkelijk. Nu ga ik mijn krant in de week niet meer op papier lezen. Alleen in het weekend papier, de rest digitaal. Zal alweer een hoop schelen op onze papierberg.

Ook leuk vind ik de dingen die ik kan laten aansluiten op mijn smartphone of tablet. Zo hebben wij een Wifi weegschaal. Leuk hoor. Nog leuker is als die zich kwaad zou maken op mij als ik te veel bijkom, maar dat doet ie vooralsnog niet. En we hebben ook een Sonos, heel plezant is dat. Spotify spelen, geen CD’s meer nodig (al krijg ik dat laatste er nog niet in bij de wederhelft).

Maar wat ik nu wil, is moeilijker. De thermostaat in ons nieuw huis, die trekt op niet veel meer. Half kapot en gebruiksonvriendelijk. Ik snap er niks van, er is geen gezellige overrule-knop aan en een handleiding bestaat er al lang niet meer van. En als ik het al niet snap… Ik wil dus een dingetje dat ik kan beheren vanop mijn telefoon, tablet of computer. Handig. Half uurtje later thuis? Verwarming later instellen. Te hoog, te laag, ge kunt alles in de gaten houden. Lijkt me superhandig. In Amerika bestaat er een heel schoontje, Nest. Alleen kun je het in Europa niet krijgen en is het onduidelijk of die aan te sluiten valt op onze systemen.

Electrabel heeft ook zoiets. Alleen ben ik al lang geen klant meer van Electrabel en ik ben ook zeker niet van plan om daarnaar terug te keren. De vraag gesteld aan Lampiris, maar helaas wacht ik nog steeds op antwoord.

Iemand weet van zoiets? Wie kan mij helpen?

Vanmiddag was het zover: al zowat van die keer dat Janne haar tuutje had afgegeven aan de Sint had ik gepland dat Sientje vandaag haar tuutje zou afgeven aan de Sint. Net geen drie, ideaal. Wacht een jaar langer en het wordt veel moeilijker.

Sientje is/was ook een ware tuutjesfreak. Verknocht aan haar tuutje. Maar anders dan bij Janne maakte ik me er nu geen zorgen meer in. Met zo’n superritueel kunt ge de meest verknochte tuutjesfreak er vanaf helpen. Was alles maar zo gemakkelijk.

We hadden haar lang voorbereid, daar niet van. Dus ze wist goed wat ze moest doen. Hier stond ze naar het paard van Sinterklaas te kijken, maar iets later zag ze de Sint, ze liep naar hem en gaf haar tuutje. Alleen was het dan nog niet de moment natuurlijk. Eerst met paard en koets naar de “Tuin van Kina”, daarna mochten één voor één de kindjes bij de Sint. Sien was zeer ongedurig en haar geduld werd dan nog op de proef gesteld ook, ze was één van de laatste kindjes die hun tuutje mochten afgeven aan de Sint.

Eerst even poserend voor de aanwezige pers, dan de tuut afgeven en een cadeautje krijgen: een kussentje in hartjesvorm, met een plastic mini-tuutje aan. En dan een warme choco. En daarna nog eens gaan kijken naar het roze tuutje aan de boom.

Toen moesten ze nog even mee naar het stadhuis want ik vond echt geen babysit en ik wou alle laatste commissies nog wel doen. Dus eindigde ik de legislatuur zoals ik die begonnen was: met kindjes in de raadszaal. De burgemeester deed eerst efkes een babbelke met hen. Ze kregen een chocolaatje van Zuster Monika (dat is echt een fantastisch wijze madam trouwens, die Monika!) en dan gingen ze nog eens naar het Sinterklaasfeest van de politie (“Kijk mama, dat is een andere Sinterklaas!”). En dan naar huis.

Het was efkes spel, over het tuutje. Maar toen gaf ik haar het kussentje van de Sint. En toen was het stil. Hoera! Benieuwd wat de rest van de nacht gaat brengen!

De reden van de wallen onder mijn ogen, dat ligt dus ook bij Sinterklaas. Vier uur ben ik bezig geweest met het ineen zetten van het prinsessekasteel… Van 22u tot iets na 2 uur… Maar mijn madammekes waren er blij mee!

Maar mieljaar, dat spel pakt plaats in! Het zal best zijn dat we verhuizen naar een groter huis!

En ja, Sientje steekt tegenwoordig altijd haar tong uit als ze merkt dat ze gefotografeerd wordt, zo is dat, ja.