Ik had me die eerste schooldag gelijk wel anders voorgesteld.

Ik weet het, ja, ’t is waar, tis miserabel lang geleden. Maar we zijn eerst op reis geweest. Dat was fantastisch, daarover later meer.

Daarna hadden we nog een paar mooie dagen, maar sinds 21 augustus rond een uur of 5 worden onze gedachten zowat beheerst over de school van onze kinderen.

Kort geschetst: Francois Laurentinstituut, centrumschool, mooie mix van leerlingen en kleurtjes, fantastische juffen, veel opvang, ook in de vakantie. Kleuterschool aan de ene kant van de Onderstraat van Gent, lagere school aan de andere kant. Naast de kleuterschool is een enorme werf voor het nieuwe winkelcentrum. Een beetje te groot blijkbaar want sedert de eerste week van de vakantie waren er scheuren in het gebouw. Scheuren werden barsten, barsten werden gaten. Vlak voor de Gentse Feesten werd duidelijk dat het gebouw niet meer gebruikt ging kunnen worden op 2 september, voor onbepaalde tijd. En er werd bij gezegd dat de oudste leerlingen van de lagere school verhuisd gingen worden en de kleuters, de opvang en het eerste en tweede leerjaar gingen blijven. Dus waren wij er gerust op met eentje in het eerste kleuter en eentje in het eerste leerjaar.

Denkt dat het waar is, dat van die scheuren zo groot dat ge er uw arm kunt doorsteken #oeie

Maar op 21 augustus kregen we dus plots het bericht dat de kleuters wél gingen verhuizen en het lagere bleef waar ze zaten. Nieuwe locatie: Abeelstraat. Concreet gevolg voor ons: twee kinderen op twee locaties. Bekijk Sleepstraat-Gent Sint-Pieters en Onderstraat op de kaart en stel vast dat de school dan mooi onderweg is. Zet daar nog eens Abeelstraat bij en zie dat dat volledig “uit de smete” ligt. Probleem dus, dat is gemakkelijk een extra kwartier in de ochtend en avondspits. Kwartieren die dan zeer schaars zijn en liever nuttig besteed worden. En we moeten allebei op tijd op ons werk geraken, in Brussel, nietwaar.

Dus gingen we preventief op zoek naar andere scholen, waar we wel op één plaats terecht kunnen. Plaatsjes zijn schaars in Gent, maar op Sint-Barbara of op Sint-Bavo konden we wel terecht. Maar veranderen voelt niet zo goed. Ik ben tevreden van de huidige school, de juffen zijn er top en voor hen is dat nu ook een drama. En de eventuele nieuwe scholen voelen wel oké aan, maar niet zo top. En ook moeilijk te organiseren wegens veel minder opvang.

Maar ondertussen gaan er veel kindjes weg. Ja, ook Janne haar goede vriendje Tristan, gisteren nog samen op de schoolbanken, vandaag niet meer. Sans rancune overigens, Nike en ik (en mannen) hebben afgelopen weken samen een emotioneel pad gevolgd.

Eerste leerjaar, samen met Tristan van @nikeblogt ...

En wij twijfelen ook. Vanmorgen hebben we echt getwijfeld tot kwart voor acht naar welke school we ze gingen voeren. Heel stresserend, ik kan het u verzekeren. Er wordt hier nog amper geslapen.

We willen blijven, maar niet als iedereen weggaat. Ondertussen zijn er gelukkig ook al de eerste terugkomers. En ondertussen schrijven wij brieven naar de burgemeester en de schepenen, om aan te dringen op een goede mobiliteitsoplossing. Heel vervelend was dat ze die pas tegen vrijdag beloven te geven, wat voor veel mensen te laat was.

En Janne? Die vond de eerste dag in het eerste leerjaar geweldig. Ze was meteen dol op juf Loes. Ze had ook al geleerd dat ze twee vaders heeft, eentje hier en eentje in de hemel. Haar eerste les godsdienst. En ook al zijn nu al haar vriendjes weg uit haar klas (Aphrodite zit nog in de andere klas), ze wou persé terug naar juf Loes vandaag. Sientje had het lastig gisterenmorgen, maar haar grote vriendin Finneke was er, en die had zich ook rot geamuseerd.

Randinfo:
* Op vrijdag werd de school leeggehaald en hebben ze anderhalf uur moeten stilleggen wegens dreigend gevaar. Daarna mocht enkel de brandweer nog binnen.
* Er mocht enkel verhuisd worden indien de werken ernaast stilgelegd werden. De aannemer zag dat niet zitten eerst en vond dat we maar in het weekend moesten verhuizen. Alsof het niet allemaal zijn schuld was (daar zal natuurlijk over geprocedeerd worden) en alsof we nog wat tijd op overschot hadden voor het nieuwe schooljaar.
* Ondertussen was ik samen met een paar andere mama’s de nieuwe lokalen aan het schilderen
* Zaterdag hebben ze dan de nieuwe klassen ingericht. Een huzarenstukje, toch wel.
* De bouwput is nu 12 meter diep vlak naast de school, hij moet nog 5 meter dieper. Dat was misschien wel een beetje om problemen vragen. Hopelijk wordt er ook gedacht aan de veiligheid van de arbeiders die die put moeten graven.

En nu hopen we op een afdoende opmossing. Of we gaan toch verhuizen van school…

Volgen! Delen!

5 gedachten over “Ik had me die eerste schooldag gelijk wel anders voorgesteld.”

  1. Zwaar vloeken heel die toestand. Maar kijk, Tristan had zijn groene truitje gisteren al aan. Een teken ;-)
    (flauw grapje van zij die er allemaal mee probeert te lachen, maar precies alleen nog maar kan wenen).

  2. Bij ons is er wel geteld nog 1 plaatsje vrij in eerste kleuter :)
    En heel dicht bij het station! :)

  3. Goh dat is een serieuze domper op de eerste, en ook de volgende, schooldagen. Ik hoop voor jullie dat er een oplossing komt maar het ziet er niet zo goed uit. Courage!

Reacties zijn gesloten.