Fietsen en zingen

Fietsen met kinderen in de stad. De normaalste zaak van de wereld, vinden wij.

Peloton

Op woensdag moet het vaak nogal rap gaan. School is uit om twaalf uur en om 13.15u moeten Sam en Janne al in de balletles zijn. Soms gaan we thuis eten maar dat is ook haastwerk. Dus gaan we vaak eten met de kinderen Met Lise, Sam en Milo. Twee vrouwen, vier kinderen tussen bijna 4 en 6,5 jaar. We gaan dan naar de Brooderie. Ze hebben daar vreselijk lekkere spaghetti en na een simpel telefoontje van ons zetten ze die gewoon voor onze neus neer om 12.15u. Geweldig is dat. Ode aan de Brooderie!

Marbels

Daarna gaan we met vier kinderen richting dansles. Waarvan drie fietsende kinderen. Door het centrum van de stad en een drukke winkelwandelstraat. Ge moet dat wel wat dirigeren. Laat dat nu net zijn waar Lise en ik samen heel erg goed in zijn. Elk heeft zijn rol: ik doe de kop, ik bepaal de weg, zo kunnen de kinderen me volgen. Ik maak ook veel lawaai, want met zo’n treintje door de stad rijden, met voetgangers die niet altijd even goed opletten, het vergt enige concentratie. Pas op, het is niet alsof wij fietsterroristen zijn hé: wij rijden alleen waar wij mogen rijden en door de winkelwandelstraat rijden wij traag, zoals het hoort. Maar we maken de mensen er wel attent op dat er een paar kleine fietsertjes komen. Lise, die rijdt achterop en die houdt den boel in de gaten. Als er ééntje achterblijft brengt zij die mee. Zeer strak geregisseerd.

Peter, gisteren toevallig vrij en eventjes tijd om mee te komen eten, stond er naar te kijken. Hij vond het een echt spektakel. Maar bon, zo speciaal is dat nu ook weer niet, er zijn mensen die dat dagelijks doen. Wij willen gewoon ons stadskinders van kleins af aan leren hoe het is om door de stad te rijden. En niks is beter dan de praktijk!

Trouwens: al die regen van de laatste weken: die van mij vinden dat niet erg. In plaats van te zeuren over de regen, beginnen wij te zingen. Hoe harder het regent, hoe meer wij zingen op de fiets. Bekijks hebben we wel, maar dat trekken we ons niet aan. Zingen is de beste manier om vrolijk te blijven, toch?

Volgen! Delen!

6 gedachten over “Fietsen en zingen”

  1. Ik vind dat altijd een beetje raar, dat sommige mensen ‘fietsen met kinderen in de stad’ gevaarlijker vinden dan ‘fietsen met kinderen op den buiten’. Op den buiten – en overal tussen ‘de stad’ en ‘den buiten’ – kunt ge (helaas) ook omver gereden worden, toch? Dus allez, helemaal akkoord, ik vind wat jij doet ook de normaalste zaak van de wereld :)

  2. We fietsen de 3km naar school van Ledeberg naar Merelbeke flora. Ik doe de kop, de vijfjarige tweeling volgt en oudere dochter en zoon sluiten de rij. ’t Is altijd een leuke discussie: nemen we kortste weg over de “berg”, naast de stinkende auto’s, of rijden we een beetje om langs de eendjes op de Schelde.

  3. Wieuw, gezellige bende zo! En ik ben het er helemaal mee eens: van jongs af aan leren in de stad te fietsen, dat is de beste manier. Wacht tot de mijne wat ouder zijn, dan mogen ze ook zelf fietsen…

Reacties zijn gesloten.