Het kippensoepincident

Op woensdagmiddag gaan wij meestal een spaghetti eten in de Brooderie. Maar vorige week waren ze bezig dat ze de spaghetti een beetje beu waren, dat ze nog eens thuis wilden eten en wel kippensoep. Want kippensoep, dat vonden ze het lekkerste in de wereld.

Geen probleem, ik zou de week erna voor kippensoep zorgen. Een week aan een stuk werd er gezeurd om kippensoep. Ja, er werd zelfs afgeteld naar woensdag, want dan kregen ze eindelijk kippensoep. Ik om verse groentjes, zette zelf mijn vegetarische soepprincipe opzij. Meestal maak ik vegetarische soep en gooi er al eens ballekes bij voor de kinderen. Maar deze keer volgde ik exact het receptje van Jeroen Meus. Ik sneed de groentjes ultrafijn, echt zoals het hoort. En het moet gezegd worden: de soep was heerlijk.

Als ge nu dacht dat mijn kinderen er uitgebreid zouden van eten: wrong thinking. Toen ze voor hun doen klaar waren, was er eigenlijk amper iets uit hun tas verdwenen. Terwijl de andere twee kinderen aan tafel hun kom leeg gegeten hadden en zelfs bij gevraagd hadden. Goed etende kinderen, die hun bord zonder zeuren leeg eten, zeggen dat het lekker is en zelfs nog bijvragen: ik kan daar waarlijk heel jaloers op zijn.

Kijk, normaal gezien dwing ik mijn kinderen niet om hun bord leeg te eten, want dat zou allemaal niet goed zijn in de strijd tegen obesitas. Niet te veel aandacht aan besteden en al. We moedigen hen aan om hun kleine porties op te eten, belonen al eens met stickers als ze al op zijn minst geproefd hebben want meestal zeggen ze al dat ze iets niet lusten zonder dat ze het geproefd hebben.

Maar gisteren moesten ze van mij hun kom leeg eten. Bij Sien heeft dat héél lang geduurd en ik heb haar zelfs efkes buiten gezet omdat het me allemaal te veel werd (het was niet koud en het regende niet). Janne moest eerst naar de balletles en daarna heeft ze, ook zwaar tegen haar zin, de soep binnen gelepeld. Wat zeg ik: ik heb mijn zesjarige gevoederd als een baby.

Gek word ik daar soms van, van die niet-etende, niet-proevende kinderen. Ik heb al zo veel geprobeerd. Meestal ben ik daar vrij relax in en denk ik dat ze zichzelf wel niet zullen uithongeren. Andere momenten twijfel ik daar aan, want ze eten echt weinig. En het is niet zo dat ze veel koeken of zo tussendoor krijgen, of toch alleszins niet meer dan andere kindjes. Maar ze blijven volgens mij wel daarop overeind.

Zelf eet ik heel graag en euh heel veel, ik ben meer op dieet dan niet. Ik eet vrij gezond, maar als ge mij laat doen: veel te veel. Als kind viel dat ook nogal mee, volgens mijn moeder. Peter was dan weer een ramp om te eten als kind, heb ik altijd gehoord. Dat is ondertussen ook helemaal gekeerd, al is Peter meer liefhebber van de klassieke (ongezondere) keuken.

Een paar uur later zei Janne dat ze heel graag stokbrood eet met kippensoep van de winkel. Argh!! Als het van de winkel komt, vinden ze het altijd beter. Als ik lasagne maak, trekken ze er hun neus voor op. Als het uit zo’n vies bakske uit de winkel is (vol paardenvlees), dan lepelen ze dat uit. Pas op, het is ook niet dat ze dan zo veel eten hé. Ze delen dan één portie. Ze zeuren zich te pletter om frietjes en als het er op aankomt eten ze er vijf. Of tien. Als we spaghetti gaan eten met Sam en Milo eten zij elk een kinderspaghetti en eten ze de rest op van de kinderspaghetti van Janne en Sien, die er samen één delen. Ik wil maar zeggen hé. Janne is 6 jaar en weegt momenteel 16.5 kg, Sien is 4 jaar en weegt 12.5 kg. En ja, ze zijn klein, maar toch, dat is echt niet veel, ver ver onder het gemiddelde.

Gelukkig kon ik al eens mijn ei kwijt op Moeder Facebook, waar ik duidelijk niet alleen ben met dat probleem.

En mijn telefoon, die wou de hele dag kippenseks schrijven in plaats van kippensoep. Dat is blijkbaar ook nog niet zo gek nog niet, want dat is een datingsite voor biologische kippen van VELT.

Volgen! Delen!

Eén gedachte over “Het kippensoepincident”

  1. Bij ons gaan warme maaltijden en soep er steeds goed in. Maar boterhammen zijn een ramp! We hebben al alle soorten brood geprobeerd, cornflakes enz maar niets werd echt gesmaakt. Wat ze nu ’s morgens wel eten is cracotten met hartig beleg zoals kaas of hesp. Maar dan 1 en op betere dagen 2. Ook niet veel hé voor 6 en 8 jarige dochters? En de lasagne van de colruyt (everyday) eten ze hier veel liever dan diegene die ikzelf maak met verse groenten.

Reacties zijn gesloten.