Run&Bike: verslag

Vorige zondag dus Run & Bike. Op het laatste moment toch een vestimentaire switch: als vrouw van de presentator (ikke) en als vrouw van de organistor (één van de organisatoren, allez)(Griet) voelden we ons min of meer verplicht om met het t-shirt van de Haven Gent te lopen.

En op het laatste moment ook nog een fietsswitch want de band van de oefenfiets had het begeven. Maar helemaal klaar wel hoor, verder.

De start verliep wat chaotisch. De fietsers moesten eerst starten en dat hadden we dus niet afgesproken. Maar ik stelde me iets verderop voorbij de start om te wachten. Maar waar ik vrees voor had gebeurde ook: in het pak lopers vond ik Griet niet meer terug. Gewacht tot alle lopers gepasseerd waren, hoewel ik wist dat ze vrij vooraan stond om te starten. En dan dus oprukken naar voor. Niet evident, tussen zo’n meute lopers. Ik brulde er dus maar op los, maar het duurde een hele tijd tot ik haar vond. Al 8 minuten aan het lopen en anderhalve km ver ongeveer. Ik heb dan maar onmiddellijk overgenomen om te lopen dan want Griet had haar al volledig gesmeten en was wel aan wat rust toe. Toen pas gemerkt dat ik mijn TomTom nog niet aangezet had in die start. Maar mijn Runkeeper app op de telefoon liep wel al. Ik heb dan ook eerst bijna 8 minuten gelopen tot aan de volgende biep. Maar vanaf toen waren we goed vertrokken.

Onze wissels om de vijf minuten liepen heel gesmeerd, een mooie routine. Heel wat lopers keken daar echt van op. Bliepke ging af, fietser naar voor, afspringen, verder lopen met fiets, loper komt erbij, “GO” roepen en loper weg. Het maakte nogal indruk. Maar één keer een klein probleemje gehad. Die vijf minuten waren ook heel goed. Vijf minuten alles geven, dat is goed vol te houden. En dan vijf minuten recupereren.

Je ziet dat ook heel goed aan mijn hartslag. Tijdens het lopen ging die ergens tussen de 160 en de 180. Op de fiets zakte die naar rond de 120 of lager.

Run&Bike1

Een overzicht in zones leverde het volgende op: 37% in easy en 12% in fat burn zone, dus dat is 49% van de tijd niet echt vermoeiend hé.

Run&Bike2

De meesten run & bikers wisselden minder vaak van fiets, tot zelfs maar om het half uur. Maar volgens ons konden we daar geen tijdswinst mee maken. En neen, met de overstap van fiets verloren wij geen tijd.

Alleszins, we hebben enorm genoten van het parcours. Door de metershoge schroothopen (er lagen daar stukken trein in!), langs het water, begeleid door een boot. Langs reusachtige containers. Over de parking van de Honda. Maar vooral door de productiehal van Volvo. Dat was echt vree de moeite. Ik ben benieuwd naar de foto’s van daar.

We kwamen aan in 1:46:24. Gemiddelde pace 5:08. Dat is ruim een minuut sneller dan ik anders loop. Griet en ik deden ongeveer hetzelfde tempo, zij was misschien iets sneller maar niet heel veel. We konden dat gedurende de wedstrijd mooi opvolgen door de Tom Tom Multisport die op het stuur gemonteerd stond.
Die tijd, dat is bijna een half uurtje rapper dan dat ik die ooit liep in Brussel (2:12). We hadden het er ook regelmatig over: respect voor diegenen die een halve marathon aan dat tempo kunnen uitlopen, wij zouden het alvast niet kunnen.

Oh, en weet je wat nog het strafste van alles is? We hebben zowaar de tweede plaats behaald bij de Run & Bike vrouwenteams! Oké, er waren wel maar 7 vrouwenteams, maar toch! Ik denk dat het zowel voor Griet als voor mij ons eerste (en laatste?) medaille ooit is. Enfin, niet dat er een ceremonie voorzien was hoor. Spijtig, want Peter deed de prijsuitreiking :-)

Volgend jaar? Zeker opnieuw, zelfde team. En echt waar: ik kan jullie dat eens aanraden zo’n run & bike. Een heel apart avontuur.

Volgen! Delen!