20 km door Brussel 2015

De 20 kilometer door Brussel. Je houdt er van of niet. Er valt daar veel op aan te merken. Dat ze niet mee zijn met de andere grote evenementen bijvoorbeeld. Een slechte website, met amper nuttige info op. De communicatie verloopt voornamelijk in het Frans. Geen vlotte bewaakte vestiaire, waar dat bij andere grote evenementen (Brugge, Antwerpen…) heel vlotjes gaat tegenwoordig. Startvakken ja, maar om de vijf minuten start er een vak met 6.000 lopers waardoor er eigenlijk té veel volk op het parcours zit.

En toch trek ik ieder jaar met veel plezier naar Brussel.

Ik organiseer me zo dat ik de vestiaire niet nodig heb. En dat lukt best eigenlijk. Een oud vestje mee dat ik aan een hekken bind en na de aankomst terug ga oppikken.

Afgesproken met Mikaël. Hans kon er deze keer niet bij zijn. Mijn ambities voor de start? Uitlopen en genieten, zoals altijd. Op wedstrijden kijk ik niet naar hartslag en snelheid, ik wil gewoon mijn eigen tempo lopen en genieten. Een paar minuten afsnoepen van mijn vorige besttijd zou mogelijk moeten zijn. Ik deed drie keer eerder mee: 2:21, 2:12 en 2:08. “Veel progressiemogelijkheid”, zei ik altijd. En mijn tempo in Antwerpen en Brugge lag ook best hoog, dus ik hoopte ergens op 2:04 te eindigen. “Ooit zou ik graag eens onder de 2 uur lopen op een halve marathon, maar het zal hier niet zijn”, zei ik nog tegen Mikaël. Brussel is echt een heel zwaar parcours, geen meter vlak. Wel eigenlijk maar 20,2 km, dus ook geen halve marathon.

Yes we can ! #20kmdoorbrussel #wemissenernogeenopdefoto

Bon, starten dan. Beetje “gezeurd” en in startvak 3 gekropen (in plaats van 5) maar dat was enkel omdat we de ballonnen wilden volgen en in ons startvak zagen we er geen. Mikaël voor de ballon van 1:45, ik wou wel eens zien hoe lang ik die van de 2:00 kon volgen. Maar tegen dat we gestart waren was ik de ballon al kwijt. Niet erg, ik liep op mijn gemak.

Heerlijk loopweer eigenlijk. Heel de week gevreesd voor te warm weer, maar zalig. Geen verschroeiende zon en af en toe wat lichte verfrissende regen of een verfrissend windje. Ideaal weer eigenlijk om een toptijd neer te zetten. Ik passeerde de 5 kilometer in net geen 31 minuten, dus dat was ongeveer wat ik verwacht had.

Rond een kilometer of 7 zag ik plots de ballon van 2:00. Geen idee van waar die ineens kwam. Toch maar eens geprobeerd om die te volgen en dat lukte, heb zelfs een kilometertje voor de ballon gelopen. Maar toen ging die me voorbij en ik bleef er achter, tot maximaal 50 meter denk ik. Maar ik was er toch van overtuigd dat die 2 uur niet gingen lukken, want die was wellicht minuten voor mij vertrokken of zo.

Km 10: tweede gelleke, ik had er ook eentje genomen vlak voor de start. Best een risico, want nog nooit gelopen op gellekes. Slecht dat dat is. Maar het werkte precies wel. Doorgekomen in iets minder dan een uur, maar het zwaarste deel moest nog komen natuurlijk.

Kilometer 14 doorgekomen op 1:22. Snel rekenen leerde me plots dat een tijd onder de twee uur er echt wel in zat, als ik mijn tempo kon aanhouden. Dat was echt een beetje een zot besef, dat het eigenlijk wel zou kunnen, die magische twee uur. Dus gingen we voor zo snel mogelijk zo lang het vlak was en dan overeind blijven op dé berg. En niet beginnen flippen.

Kilometer 18: afzien hé, afzien. Maar plots hoorde ik mijn naam roepen. Nadine, de kindjes en haar ouders. Zo leuk! Kilometer 19 is terug vlak en dan zie je de boog al. Laatste kilometer was echt de max, ik had nog 9 minuten om onder die twee uur te blijven voor 1,2 km en zo traag loop ik zelfs op een trage LSD niet :-)

Nog effe doorgaan, en eindigen in 1:57:46. Zotjes, ik had dit écht niet voor mogelijk gehouden. Tien minuten sneller dan mijn vorige besttijd vorig jaar. Ik heb dit eigenlijk nog nooit gehad door het lopen, maar ik was een beetje emotioneel erna… (zo erg zelfs dat ik mijn medaille omgekeerd vasthield)

Ik deed iets waarvan ik dacht dat het onmogelijk was. Ik liep de 20 van Brussel in minder dan 2 uur. #zotjes #1:58 #beetjeemotioneelnu #20kmbru
Alleen… Hoe moet ik nu ooit beter doen? :-)

Brussel

Thuis komen en twee schattige meisjes aantreffen met elk een boeket bloemen in hun handjes. Topdagje!

Fietsen: tips & tricks (1)

Oké, ja, wie me een beetje kent, weet ik een beetje fietsgek ben. Zeker in de stad doe ik alles liever met de fiets dan met de auto. Ook met de kinderen, ja, die zijn ondertussen al gebrainwashed door mij. “Ja, fietsen is veel gezonder hé, dan zo in de auto zitten. Wij doen ondertussen ook aan sport hé, mama!” en ook: “Wij zijn veel sneller hé, mama, want wij moeten niet in de file staan en geen parkeerplaatsje zoeken.” Of ook wel: “Wat wij doen, is goed voor het milieu, hé”. Ha!

Ik probeer daarin aanstekelijk te zijn voor mijn niet-fietsende vrienden, maar waar ik nogal aanstekelijk lijk te werken voor bijvoorbeeld lopen, lijkt dat minder goed te werken voor fietsen. Helaas. Want fietsen heeft een pak voordelen. En we denken tegenwooridg toch allemaal ecologisch? Allerlei excuses komen dan op tafel waarom fietsen niet lukt, maar heel vaak merk ik dat het een beetje angst voor de fiets in het verkeer is. Het verkeer, waar zij als auto uiteraard ook deel van uitmaken. Bang met kinderen, maar even goed zonder kinderen.

Daarom geef ik als jarenlange expert in het (stads)fietsen graag een paar tips & tricks mee.

1. Zorg dat je gezien wordt En daarmee bedoel ik niet dat je als een flikkerende kerstboom door de stad moet rijden. Pas op, ’s winters als het donker is zal ik dat wel doen, lichtjes overal en fluohesjes aan. Maar op een heldere dag zie ik het nut van een fluohesje niet in. Uiteindelijk rij ik meestal als het licht is. Maar wat ik wel bedoel is: maak je groot en zorg ervoor dat de chauffeurs je zien.

2. Maak oogcontact met de andere verkeersdeelnemers (zowel automobilisten, fietsers, voetgangers dus). Een hele belangrijke dat. Je bent pas zeker dat ze je gezien hebben als je oogcontact maakt met de andere. Aan de blik/gebaren van de andere chauffeur kan je vaak ook uitmaken of je kan doorrijden of beter meteen stopt. Als de blik stuurs is en ze kijken je niet aan: stop dan maar beter. Krijg je een knikje of teken: steek dan in alle veiligheid over. Als je twijfelt kan je maar beter stoppen. We nemen geen risico. De oogcontactregel is er éne die ik zowel met de auto, fiets als voetganger gebruik.

3. Maak zelf ook duidelijk wat je wil/gaat doen. Uw ogen kunnen boekdelen spreken. “Ik eerst!” bijvoorbeeld. Of “Pas op, er fietsen kinderen naast mij”. Ja, ik kan dat allemaal zeggen met mijn ogen, ja. Met mijn indringende fietsblik. Als dat niet lukt, begin ik wel te zwaaien. Pas in laatste instantie begin ik te roepen.

4. Wees assertief, maar beleefd. Eis uw plaats op in het verkeer, echt, je bent een volwaardige gebruiker van de weg. Maar als er u een vriendelijke automobilist doorlaat, ook als je eigenlijk geen voorrang hebt, zeg dan zeker “Bedankt”. Steek uw hand eens op, geef een vriendelijk knikje. Dan doen ze dat de volgende keer misschien opnieuw. Is het niet voor u, dan wel voor een andere fietser. Een vriendelijk gebaar, iedereen wordt er beter van.

5. Drukke wegen? Dat is omdat je je concentreert op de route die je normaal neemt met de auto. Kijk eens op de kaart of zo en zie dat er veel betere/veiligere alternatieven zijn. Die veel aangenamer fietsen. Soms zonder auto’s zelfs. In Gent heb je een aantal fietssnelwegen (Melle/Merelbeke, Wondelgem, …) Wedden dat je sneller bent dan met de auto?

6. Ver? Zie hierboven. Het is niet omdat je met de auto de hele stad moet rondrijden dat je dat met de fiets moet doen hé. Shortcuts. Lekker binnendoor. Je ziet nog eens iets leutigs. Heerlijk. Het is niet omdat het met de auto ver is, dat het met de fiets ver is.

7. Is het echt te ver? Overweeg dan een elektrische fiets. Ja dat kost wat, maar dat haal je er snel uit. Nu heb ik er geen, dat is wat overdreven voor mijn korte afstanden in de stad. Maar als ik iedere dag 15 à 20 kilometer zou moeten fietsen, ik zou niet twijfelen. Of indien nog verder is een combi openbaar vervoer-plooifiets misschien wel iets?

8. Regen? Dat valt best nogal mee, hoor. Als je ver gaat fietsen, kun je regenkledij kopen. Nooit elegant, maar het hoeft niet duur te zijn (check Hema, Decathlon, …) . Zelf fiets ik meestal niet zo ver en ik gebruik weinig specifieke regenkledij. ’s Morgens kijk ik of het regent en dan kleed ik me daarnaar. Als ik ’s avonds onverwacht met een nat pak thuis kom… tja, dan doe ik gewoon verse kleren aan. Simpel toch?

9. Als je niet gewoon bent om te fietsen, of het is pakweg van je tienerjaren geleden: oefen eerst wat. Ga eens wat fietsen op zondagmiddag of op rustige momenten. Verken de straten, verken de buurten. Verken je fiets en kweek fietsvaardigheden.

10. Ooh ja. Iedere fietsbeurt telt Maar het is niet omdat je meestal met de fiets gaat, dat je het nooit meer met de auto mag doen. Er bestaan altijd omstandigheden waarin het interessanter is om met de auto te gaan. Maar geef toe: soms/vaak zou het toch wel eens lukken met de fiets? Ewel? Waar wacht je op?

En dan hoop ik dat ik een beetje aanstekelijk gewerkt heb. Allez toe. Probeer het eens. Het wordt schoon weer (hoop ik), het is echt dé moment bij uitstek om het een (paar) kans (en) te geven. Echt, ge gaat versteld staan. Het is heerlijk.

Peloton

Allez hop, nog eens de voordelen van fietsen op een rijtje:
1. geen file. Echt, ik word zot van in de file te staan. Nergens voel ik me meer opgesloten als in een auto in een file.
2. geen parkeerplaats zoeken. Tenzij je zo één van die geluksvogels bent die altijd knal voor de deur kan parkeren. Oeps, in de stad kan dat niet.
3. veel goedkoper. Geen parkeergeld, geen benzine, geen verzekering. Tel maar eens op. Voor de prijs van één groot onderhoud van een gemiddelde wagen koop je een degelijke nieuwe fiets waar je gemakkelijk een jaar of tien mee verder kunt. Onderhoudskosten van de fiets zijn verwaarloosbaar in vergelijking met de kosten voor een auto.
4. je kan er geld mee verdienen. Check eens de voorwaarden op uw werk, tegenwoordig kan je vaak fietsvergoeding krijgen. Dubbele winst: minder kosten, meer opbrengsten.
5. je doet er sport mee. Bij mij valt dat nogal mee, maar mijn broer en schoonzus bijvoorbeeld, die fietsen elke dag van Oosteeklo naar Gent (25 kilometer enkel) (met een elektrische fiets). Mijn broer is 15 kilogram afgevallen sedert hij dat doet.
6. oh ja, het is ook nog goed voor het milieu. En voor de leefbaarheid in de stad. Ook niet onbelangrijk!

Dit was deel 1. Binnenkort een paar tips over fietsen met kinderen.

Jaarlijkse tradities houden we in stand

Nog eens naar de beste camping ter wereld geweest. Een jaarlijkse traditie waar we niet van afwijken. Met alweer ander, tof gezelschap. Met Nike-die-niet-meer-blogt en co.

Quand on a que l'apéritif...

OK. Daar kijken we een beetje serieus. Maar dat was ook soms anders. Ja, dat is het nichtje ja.

Lienie en Tienie #nichtjes

We gingen er -ook naar jaarlijkse traditie- op bezoek bij Maria.
Verschijning

Ja, ook de kindjes waren mee, ja.
De jaarlijkse Maria-verering...

We stuurden de kinders door bloemenvelden.
Bloemenmeisje.

Hielden een meeting met de anciens van de camping (ze openden samen met ons de camping in 2008)
De veteranen van L'Escargot...

En lieten die ook babysitten toen wij in het bubbelbad gingen. (Stefan was er niet echt bij, we plakten zijn hoofd er nadien bij. Of toch?)
Live vanuit het bubbelbad

En ja, het microklimaat deed zijn werk. Meestal mooi weer, één dag bewolkt en wat regen maar dan zaten we in de grotten van Remouchamps.
Adoratie

We keerden alleszins bruin en verbrand en vervellend terug.

Camping l’Escargot. ’t Blijft een aanradertje!

Dwars door Brugge 2015

Met een weekje vertraging: Dwars door Brugge (10 mei) versus Antwerpen Ten Miles (26 april):

Afstand:
15 km versus 16,1 km. Hoe verder de afstand hoe beter, toch? (0-1)

Leeftijd:
Bij allebei een jubileumeditie. 35 jaar voor Brugge, 30 jaar voor Antwerpen (1-1). Hoera voor beiden!

Bereikbaarheid:
Brugge start en eindigt knal aan het station. Heel handig dus. Antwerpen was met het openbaar vervoer (trein, tram) ook vlot bereikbaar, maar een start en stopplaats aan het station, daar ben ik heel blij mee. (2-1)

Deelnemers:
De cijfers weet ik niet zo precies, maar pakt 30.000 in Antwerpen en 4500 in Brugge. Stukken kleiner dus. (2-2). Hoewel wat kleiner zijn ook zijn voordelen heeft.

Organisatie:
Bij beiden voldoende WC’s, snelle bagage afhandeling, voldoende bevoorrading onderweg,… Vlekkeloze organisatie. Voor elk een punt dus (3-3)

Parcours:
Dat van Antwerpen was mooi, maar Brugge was zoveel mooier… Smalle straten, mooie pleinen. Ja, er moet minder volk over hé, dus ge moet niet naar de grote brede lanen gaan zoals in Antwerpen. (4-3)

Prijs:
Antwerpen 25 euro maar daar kreeg je wel een t-shirt bij. Brugge 15 euro, zonder t-shirt. Maar echt, ik heb het een beetje gehad met die t-shirts, dus dat vind ik geen gemis. (5-3)

Supporters:
in Antwerpen stond veel volk aan de kant… Maar in Brugge nog veel meer. Veel toeristen ook denk ik. Het was natuurlijk schitterend weer, dat helpt. In Brugge had ik bovendien mijn eigen persoonlijke supporters, zijnde mijn tante en nichtje (twee keer!) en vriendinnetje Caroline met haar pa en oudste dochter. Heerlijk! (6-3)

Wat mij persoonlijk betreft dan:

Aantal keer:
3 keer Brugge (2005-2006-20015) en twee keer Antwerpen (2005-2015)

Gezelschap:
In Brugge gezelschap op de trein gezelschap van Mikaël en Hans. Tijdens het lopen mijn persoonlijk Haasje Hans. Heel plezant altijd om naar zijn komische opmerkingen te luisteren onderweg. In Antwerpen had ik gelukkig Evelien voor de start maar voor de rest wat eenzamer.

Dat we er weer klaar voor zijn! Dwars door Brugge, 15 km lang

Tijd
1:27:40 ofte een pace van 5:51 min/km. In Antwerpen was ik tien seconden per km trager dus, 6:01. Top gelopen op beide, maar Brugge was dus nog net iets beter.

Scheenbeen:
Ik slaag er in de scheenbeenvliesonsteking onder controle te houden, ondanks dat ik wel verder loop. In Antwerpen voelde ik het de hele tijd, in Brugge eigenlijk niet. Ook niet achteraf terwijl ik na Antwerpen een week niet gelopen heb)

Stijfheid
Hoewel ik veel loop (we zitten aan 400 km voor dit jaar) ben ik toch altijd stijf na een wedstrijd. Omdat ik dan mijn snelle spieren gebruik en op een training niet. Op training loop ik gemakkelijk een minuut per km langzamer. Na Antwerpen was het heel erg, na Brugge al veel beter. Mijn snelle spieren geraken alweer wat ontwikkeld zeker?

Andere kwaaltjes:
Nergens last van tijdens het lopen, maar na het lopen werd ik weer een oud zeer gewaar. Pijnlijke, blauwe teennagel. Heerlijk. Ik had beter deze tip vorige week gekregen ipv nu pas. ;-)

Efteling.

Vrijdag een heerlijk dagje gehad in de Efteling. Vroeger zag ik daar wat tegen op, want ik ben niet altijd dol op drukte. Maar als ge ziet hoe die kinderen zich amuseren… dan amuseer ik me ook. En dingen die niet te wild zijn (zoals de Pirana) vind ik zelf ook heerlijk.

Pirañapret

Al bij al heerlijk weer gehad ook. Niet erg warm, maar de zon was er wel de hele dag. Sientje had een heerlijk pakje aan, gekregen van JBC.

Genieten! #zon #efteling #jbc

Ik ga al graag eens naar JBC, want ze hebben er altijd wel leuke kinderkleren. Nu hebben ze een nieuwe collectie in zacht biokatoen, de Rainbow City Warriors. Sien wou al heel lang een jumpsuit en koos dus deze en ik moet zeggen: hij is echt ook ideaal voor deze frissere lentedagen! Het kind is er dolgelukkig mee.

Alleen ja. Wij hebben kleine kinderen hé. Sien wil echt op alle achtbanen, maar dat mag niet, want dat begint pas vanaf 110 cm. Kinderen die een jaar jonger zijn dan haar mogen er vaak wel al op, maar ja, ik heb ieniemnienies hé. Helemaal onderaan de curve. Enfin ja, we doen dan van suikerspincompensatie.

Suikerspincompensatie. Mag niet op Joris en de draak. #efteling