Gent – Berlare en een nieuwe inspanningstest

Ohoow, hoe zalig was dat zeg dit weekend. 32 kilometer stond er op het programma. Evelien opperde om nog eens samen te lopen. In Gent of in Berlare, liefst deze keer met zon. Allebei nog wat andere dingen op het programma en toen bekeek ik het eens en bedacht dat lopen van Gent naar Berlare misschien wel eens een wijs idee zou zijn. Dus bracht haar man haar naar Gent (bedankt Roy!) en vertrokken wij lopend naar Berlare. De hele tijd langs het water, de hele tijd met onze snoet in de zon. Ronduit zalig. Zeker ook het gevoel dat ik nog verder kon. En onze laatste kilometers waren zelfs van de rapste dus we hadden zeker nog over.

En dan werd ik opgehaald door de man in onze fonkelnieuwe tweedehands wagen die hij net ervoor had afgehaald in Dendermonde. Een zilveren Skoda Octavia automatic is het geworden. Veel onderzoek dus om op ongeveer hetzelfde uit te komen :-)

Maandag dan een tweede keer een test in UZ. De vorige dateerde van twee jaar geleden en ik vond toen dat ik redelijk goed in conditie was al stelt dat natuurlijk niks voor in vergelijking met nu. En ze zeggen dat zo’n harttest best om de twee jaar gebeurt dus ik vond het nu wel het goede moment. In het UZ vonden ze het een beetje vreemd dat ik nu kwam, zo vrij kort voor een marathon. Maar ik vond dan weer: ik ben nog nooit eerder zo goed in vorm geweest als nu, nooit een betere conditie gehad als nu, het is toch de max om dat nu eens cijfermatig vast te laten leggen? OK ja, ge moet misschien al een beetje socioloog zijn om dat te begrijpen, zeggen wij thuis dan. Allez ja, ge zijt cijferfreak of ge zijt het niet hé. En ik ben het wel. :-)
En het UZ mag mij dan een schema’tje opmaken om te trainen naar de 25 km van The Great Breweries.

Eerste resultaten. Gewicht: -7 kilo tov vorige test (maar -13 tot januari vorig jaar). Lengte: 1 cm gegroeid. :-) Ik hou het op meetfouten en op verschil tussen ochtend en avond.

Van hart en VO2Max en lactaat nog geen uitslag, dat volgt pas over twee weken. Maar eerste gevoel: 6, 8 en 10 km per uur lopen allemaal geen probleem. Zelfs 12 kilometer per uur lopen ging eigenlijk vlotjes, voor 3 minuten toch. Waarop ik hem hoorde zeggen: “maar mevrouwke, ge kunt veel meer dan ge denkt” (waarop ik door mijn masker zei: “dat is misschien wel waar”) en ook “mevrouwke, ge kunt nog makkelijk naar 14 km per uur” (waarop ik neen schudde, want praten met zo’n masker op gaat niet echt vree goed.) En ik weet dat er een punt komt dat ik gewoon plat val. Waarop hij wijselijk de loopband voor de volgende stap op 13 km/uur zette en ik dat nog net 3 minuten kon volhouden maar dat ik het dan wel gehad had. Maar erna denk je altijd dat je misschien toch nog net iets langer had kunnen volhouden. Nah. Waarop de vragen weer kwamen of ik wel interval doe. Of enkel lange duurlopen.

Ik denk dus dat ik weer te horen zal krijgen dat mijn basisconditie wel ok is (juij!) maar dat ik meer op snelheid moet trainen (wat ik anders nu ook wel al doe). Dat is dus exact het omgekeerde als wat de meeste lopers te horen krijgen na zo’n test, die moeten net trager gaan lopen. Mijn punt waarop mijn waarden omhoog gaan is volgens mij ook wel al opgeschoven van 10 naar 12 km per uur of zo. Maar ik heb dus nog véél potentieel zullen we maar denken :-). Enfin, het is een beetje wachten op de definitieve resultaten. Die ik ongetwijfeld weer zal koesteren :-)

Morgen weer een 34er op het programma. En dan mag ik beginnen afbouwen. Jochei! Al vind ik die lange duurlopen in het zonneke echt wel heel tof. Hopelijk weer zo leuk.

Volgen! Delen!