Project Poes

Wij hebben geen huisdieren. En ik was ook lang tegenstander. We gaan te graag eens weg, extra werk en opkuiswerk… Bovendien ben ik een beetje allergisch. Niet super zwaar, maar toch. Vroeger als kind had ik geen last van poezen, nu moet ik er al wat van niezen en rode ogen. Maar als er niet te veel haar rondzwerft valt dat nogal mee.

Maar Janne en Sien willen graag een beestje. Ik heb ze lang kunnen zoet houden door te zeggen dat we spinnen als huisdieren hadden maar dat argument deed het niet langer. En ook dat ik allergisch ben. Maar goed, dat laatste valt dus nogal mee. Maar we zitten dus met een actiecomité. Tegenwoordig gaat er geen dag voorbij dat er niet naar een poes gevraagd wordt.

We zitten met een actiecomité. #janne1709 #projectpoes

Als kind had ik een poes, Minoes. Die had mijn broer gevonden in de velden achter onze tuin. We hadden er eigenlijk wel iets aan, tot onze hond er bijkwam, Poeffie. Een wilde, onstuimige teckel die altijd achter het arme beestje zat. Waarop de poes zich altijd zo snel mogelijk terugtrok op haar plekje op de chauffageketel in de garage. Maar aan die teckel (die na een paar jaar na een zoveelste ontsnappingspoging verongelukte) en zijn opvolger: de yorkshire terrier: ik heb daar echt véél aan gehad.

Het is vooral Janne die graag een huisdier wil. En ik denk dat ze daar ook erg veel zou aan hebben. Want ze heeft in haar jonge leven al heel vaak moeten afscheid nemen van beste vriendinnekes die door allerlei omstandigheden naar een andere school vertrokken. Dan zou ze een vriendje hebben dat blijft. Onderzoek toont dat ook aan, dat kinderen veel hebben aan huisdieren. En dat het goed is voor hun ontwikkeling. Als ik denk aan hoeveel ik in mijn kindertijd had aan die beestjes. Een huisdier, dat is toch gewoon iemand die altijd naar je luistert, je begrijpt, je gelijk geeft, … Op momenten dat je je onbegrepen voelt door de rest van de wereld.

Dus ja. Alles voor de kinderen hé, en ik denk echt dat het vooral voor Janne een meerwaarde zou zijn. Dus ik ben overstag gegaan. Hoewel ik zelf meer een hondenmens ben, denk ik dat een hond moeilijk past in ons leven en bovendien haat Peter honden. Ik haat enkel loslopende honden als ik ga lopen, doch dit terzijde :-)

Maar Peter biedt nog een beetje weerstand. Er wordt dus op hem in gemasseerd. Maar we overtuigen hem wel. :-)

Dus als ge er eentje weet zitten. Liefst een kleintje nog. Niks schattiger dan een kleine kitten. En liefst een rostje. Verder niet zo kieskeurig.

Nu nog een naam. Ik moest deze poll aan jullie voorleggen van Janne. Elk gezinslid mocht één naam kiezen. Raad zelf maar wie welke naam koos :-) Al zullen we er pas echt eentje kiezen als er een beestje is natuurlijk!

[Total_Soft_Poll id=”2″]

Volgen! Delen!

11 gedachten over “Project Poes”

  1. Kleine rostjes worden groot, maar blijven wel superschattig!
    Hier zijn er ineens twee komen aanwaaien, omdat dat klein rostje toch haar zus niet kon achterlaten. Week zieltje, ikke :)

  2. Lien & co, vorig jaar verkeerden we bij ons thuis wat in dezelfde situatie. Door een misverstand haalden we toen in één week twee kittens in huis. Nooit gedacht dat twee poezen zo leuk zouden zijn: ze houden elkaar gezelschap als wij weg zijn, ze rotzooien voortdurend met elkaar, ’s nachts ze slapen samen in één mand,… Kortom die twee zijn échte BFF’s. Naar verluid is zoiets alléén mogelijk als je ze tegelijk in huis haalt. Dus overweeg misschien meteen twee poesjes?

  3. Katjes van ’t asiel van Gent zijn een dikke aanrader. De mensen van het gastgezin die ze grootbrengen weten goed wat voor karakters het zijn en zo haal je meteen een poesje in huis dat past bij jullie gezin :)

  4. Ja, inderdaad eens vragen bij een asiel of dierenarts. Er zijn genoeg katjes die een thuis zoeken. Onze poes is een vondeling die werd opgevangen bij de dierenarts. Ze was waarschijnlijk 1,5 jaar oud. Het verschil met een kitten is dat je het karakter van de poes dan al goed duidelijk is. Toen we gingen kijken bij de dierenarts kwam ze direct bij ons en de kindjes om geaaid te worden. ’t Is de liefste poes die er is, onze buren zijn het er ook over eens.

  5. Ik kan alleen maar beamen dat huisdieren hebben heel goed is voor je kinderen. Wij hadden altijd wel minstens één dier in huis: een konijn, een hamster, een hond, kanaries… Zelf heb ik nu ook twee konijnen, want ik zou niet meer zonder dieren kunnen leven! Als kind waren onze dieren echt mijn speelkameraadjes, mijn troost en mijn grote liefde. Je leert voor andere, meer kwetsbare dieren zorgen en je hebt er zelf ook veel aan. Dus ja, ik zou zeker zeggen dat je ervoor moet gaan :)

  6. Maar je allergie? Ik ben zelf ook licht allergisch aan iets anders maar je wordt daar moe van en kan andere klachten krijgen zoals hoofdpijn. Niet onderschatten dus want een poes in huis = haren overal.. soms verergert een allergie ook door intens contact.

    Maar ’t blijven natuurlijk wel superbeestjes, die katten… :)

  7. Adopteer er… 2! Tenminste als je een kitten in huis wil halen. Veel beter voor de kittens én voor jezelf. Meer uitleg kan je hier vinden: http://katzoektthuis.be/waarom-een-duo-adopteren/. Sommige volwassen katten zijn eerder einzelgängers, maar dat is dan ook geweten. Op de website van Kat Zoekt Thuis kan je alle katjes vinden die wij momenteel in opvang hebben en die een nieuwe thuis zoeken. Elk opvanggezin doet zijn best om de karaktertjes goed te beschrijven en een paar deftige foto’s en/of filmpjes te voorzien. Veel succes! Een opvanggezin…

  8. I guess I am young and unadecatud.Whet you get for being a Stanford grad, Tom! They ALL looked old to me – perhaps I already saw that list somewhere.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *