Knopendoorhaktijd

De knoop is doorgehakt. Ik loop de marathon van Gent NIET mee. De redenen op een rijtje.

1. ik heb niet genoeg getraind deze zomer. Eerst was ik ziek, dan liep ik een paar weken goed, dan ging ik op reis.
2. Het ziet er niet naar uit dat ik de komende weken meer ga kunnen trainen. Het is zowat de drukste maand op het werk en ook privé is het nogal druk.
3. Ik zou kunnen meelopen en desnoods wandelen als het niet meer gaat. En er 4:30 of meer over doen. Maar dat zie ik niet zitten. Het moet niet iedere keer een PR zijn, maar als ik iets doe, doe ik het liefst wel zo goed mogelijk. En als dat niet lukt, dan begin ik er liever niet aan.
4. Ik heb twee keer de marathon vrij comfortabel uitgelopen. Omdat ik goed getraind en goed voorbereid was. De man van de hamer heb ik nog niet gezien. En ik zou dat graag zo houden.
5. Ik hou van een trainingsschema. Ik werk de trainingen zo goed mogelijk af en dat geeft me een goed gevoel. Het geeft zelfzekerheid, dat ik het wel ga kunnen. Als het me dan niet zou lukken, dan ligt dat aan omstandigheden, maar zeker niet aan te weinig trainingsarbeid. Het feit dat ik nu dat schema niet goed kan volgen ontneemt me die zekerheid.
6. Daardoor krijg ik dus momenteel stress van het schema, en dat is niet de bedoeling van lopen. Het ontneemt me momenteel alle plezier in lopen, waar het schema me normaal gezien plezier brengt: ik volg het schema en ik voel mezelf beter worden.
7. Ik heb geen zin om me te weinig getraind een blessure te lopen.

Ik vind het een beetje sneu voor Johan, want ik had het hem beloofd. Maar anderzijds: ik kan nu zijn madam Griet begeleiden op de halve marathon. Want die ga ik wel lopen.

En in het voorjaar zijn er wel meer marathons. In de winter trainen is veel leuker dan in de zomer.

Hopelijk krijg ik hier geen spijt van morgen. #supertramp

En ondertussen heb ik eens iets anders gedaan: supertramp. Minder lastig dan ik dacht (het zit dus nog wel goed met mijn conditie) maar meer coördinatie dan ik dacht. Dju toch. En coördinatie is echt niet mijn beste punt!

Volgen! Delen!

3 gedachten over “Knopendoorhaktijd”

  1. Ik train ook liever in de winter. Ik denk dat je een goede keuze hebt gemaakt. Marathons kan je enkel lopen als je erop kan focussen, en dat lukt je nu niet. Maar het zal wel geen evidente beslissing geweest zijn.

  2. Als de stress echt groter wordt dan het plezier, dan kap ik er ook mee. Het moet ‘gezonde stress’ blijven, anders loop je toch maar verkrampt. (of in mijn geval, dan loop je ‘om er zo snel mogelijk van af te zijn’). In het ergste geval verlies je nog motivatie ook.
    Ik zou hetzelfde doen !
    Met die halve ga je genieten !
    Tenslotte : er moet toch niets bewezen worden ? (En mocht dat al zijn, dan heb je het toch al bewezen ?)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *