Dwars door Brugge 2015

Met een weekje vertraging: Dwars door Brugge (10 mei) versus Antwerpen Ten Miles (26 april):

Afstand:
15 km versus 16,1 km. Hoe verder de afstand hoe beter, toch? (0-1)

Leeftijd:
Bij allebei een jubileumeditie. 35 jaar voor Brugge, 30 jaar voor Antwerpen (1-1). Hoera voor beiden!

Bereikbaarheid:
Brugge start en eindigt knal aan het station. Heel handig dus. Antwerpen was met het openbaar vervoer (trein, tram) ook vlot bereikbaar, maar een start en stopplaats aan het station, daar ben ik heel blij mee. (2-1)

Deelnemers:
De cijfers weet ik niet zo precies, maar pakt 30.000 in Antwerpen en 4500 in Brugge. Stukken kleiner dus. (2-2). Hoewel wat kleiner zijn ook zijn voordelen heeft.

Organisatie:
Bij beiden voldoende WC’s, snelle bagage afhandeling, voldoende bevoorrading onderweg,… Vlekkeloze organisatie. Voor elk een punt dus (3-3)

Parcours:
Dat van Antwerpen was mooi, maar Brugge was zoveel mooier… Smalle straten, mooie pleinen. Ja, er moet minder volk over hé, dus ge moet niet naar de grote brede lanen gaan zoals in Antwerpen. (4-3)

Prijs:
Antwerpen 25 euro maar daar kreeg je wel een t-shirt bij. Brugge 15 euro, zonder t-shirt. Maar echt, ik heb het een beetje gehad met die t-shirts, dus dat vind ik geen gemis. (5-3)

Supporters:
in Antwerpen stond veel volk aan de kant… Maar in Brugge nog veel meer. Veel toeristen ook denk ik. Het was natuurlijk schitterend weer, dat helpt. In Brugge had ik bovendien mijn eigen persoonlijke supporters, zijnde mijn tante en nichtje (twee keer!) en vriendinnetje Caroline met haar pa en oudste dochter. Heerlijk! (6-3)

Wat mij persoonlijk betreft dan:

Aantal keer:
3 keer Brugge (2005-2006-20015) en twee keer Antwerpen (2005-2015)

Gezelschap:
In Brugge gezelschap op de trein gezelschap van Mikaël en Hans. Tijdens het lopen mijn persoonlijk Haasje Hans. Heel plezant altijd om naar zijn komische opmerkingen te luisteren onderweg. In Antwerpen had ik gelukkig Evelien voor de start maar voor de rest wat eenzamer.

Dat we er weer klaar voor zijn! Dwars door Brugge, 15 km lang

Tijd
1:27:40 ofte een pace van 5:51 min/km. In Antwerpen was ik tien seconden per km trager dus, 6:01. Top gelopen op beide, maar Brugge was dus nog net iets beter.

Scheenbeen:
Ik slaag er in de scheenbeenvliesonsteking onder controle te houden, ondanks dat ik wel verder loop. In Antwerpen voelde ik het de hele tijd, in Brugge eigenlijk niet. Ook niet achteraf terwijl ik na Antwerpen een week niet gelopen heb)

Stijfheid
Hoewel ik veel loop (we zitten aan 400 km voor dit jaar) ben ik toch altijd stijf na een wedstrijd. Omdat ik dan mijn snelle spieren gebruik en op een training niet. Op training loop ik gemakkelijk een minuut per km langzamer. Na Antwerpen was het heel erg, na Brugge al veel beter. Mijn snelle spieren geraken alweer wat ontwikkeld zeker?

Andere kwaaltjes:
Nergens last van tijdens het lopen, maar na het lopen werd ik weer een oud zeer gewaar. Pijnlijke, blauwe teennagel. Heerlijk. Ik had beter deze tip vorige week gekregen ipv nu pas. ;-)

Efteling.

Vrijdag een heerlijk dagje gehad in de Efteling. Vroeger zag ik daar wat tegen op, want ik ben niet altijd dol op drukte. Maar als ge ziet hoe die kinderen zich amuseren… dan amuseer ik me ook. En dingen die niet te wild zijn (zoals de Pirana) vind ik zelf ook heerlijk.

Pirañapret

Al bij al heerlijk weer gehad ook. Niet erg warm, maar de zon was er wel de hele dag. Sientje had een heerlijk pakje aan, gekregen van JBC.

Genieten! #zon #efteling #jbc

Ik ga al graag eens naar JBC, want ze hebben er altijd wel leuke kinderkleren. Nu hebben ze een nieuwe collectie in zacht biokatoen, de Rainbow City Warriors. Sien wou al heel lang een jumpsuit en koos dus deze en ik moet zeggen: hij is echt ook ideaal voor deze frissere lentedagen! Het kind is er dolgelukkig mee.

Alleen ja. Wij hebben kleine kinderen hé. Sien wil echt op alle achtbanen, maar dat mag niet, want dat begint pas vanaf 110 cm. Kinderen die een jaar jonger zijn dan haar mogen er vaak wel al op, maar ja, ik heb ieniemnienies hé. Helemaal onderaan de curve. Enfin ja, we doen dan van suikerspincompensatie.

Suikerspincompensatie. Mag niet op Joris en de draak. #efteling

Ten Miles, 2015

Exact tien jaar na datum nog eens de ten miles meelopen. Het is een beetje uit zijn voegen gebarsten, dat evenement. In 2005 waren we maar met een 5000-tal, blijkbaar, nu 42.000. OK ja, verdeeld over verschillende wedstrijden: marathon, short run, ladies run en de belanrijkste: ten miles.

Ge moet mij dat trouwens eens uitleggen. Waarom voorzien ze een short run (5 kilometer) voor mannen en vrouwen én een ladies run, enkel voor vrouwen? Zijn er dan zoveel vrouwen die enkel met vrouwen willen lopen? Toch een stuk of 2500, blijkbaar. Maar ik vind dat eigenlijk een beetje beledigend, die ladies runnen. Ik zou daar niet aan willen meedoen. Lopen is een sport voor iedereen. En niets is leuker dan een man voorbij te steken, toch? :-)

Enfin ja, daarvoor was ik niet gekomen. Ik was een beetje bang toen ik hoorde van het weer en ook van hoe groot de wedstrijd wel niet was. En dat ik lang ging moeten wachten op nummer en zo. Maar goed, loopvriendinnetje Evelien was de dag ervoor al de nummers gaan halen en ik was meer dan vroeg genoeg vertrokken, waardoor ik om half twee eigenlijk al klaar was voor de start, die pas om half vier zou zijn voor mij (wave 2). Topidee om met de trein en tram te gaan trouwens, dat ging heel vlotjes. Van lopers gehoord die met de auto waren die er niet geraakt zijn door het vastzittend verkeer. En je kan nog een selfie nemen in de trein.

Pre running face op de trein :-) #running #tenmiles #run

Nieuw running kapsel trouwens, met zelfgemaakte buff op mijn kop.

Omdat het gezelliger was om bij Evelien te blijven heb ik een beetje gezeurd en in wave 1 gekropen. Omdat het nogal friskes was heb ik een oud loopvestje meegenomen van Lies, dat op de stapel lag om weg te doen. Kon ik over het hek hangen bij start. Ideaal eigenlijk. Na de loop heb ik het oude vestje zelf nog kunnen recupereren voor nog een volgende wedstrijd.

Evelien laten lopen aan de start, want zij ging voor een tijd van 1:25 en ik hoopte op een tijd zoals tien jaar geleden (1:45 ongeveer) want door de scheenbeenpijn én door een val van de trap drie dagen ervoor (blauwe scheenbenen) was mijn voorbereiding toch niet zo ideaal verlopen. Een paar tientallen meters verder merkte ik de Antwerpse burgemeester op, wat ik toch wel grappig genoeg vond om een foto van te nemen. De security man naast mij vond dat duidelijk minder grappig want ik hoorde hem iets zeggen als “t is nikske, tis maar voor ne foto”, in zijn microfoontje. En een beetje verder: “nu bocht naar links, dan dat, bla bla”. Vier security mensen rond hem, plezant. Na een paar honderd meter vond ik het lollige er wel vanaf, zeker omdat ze allemaal “allez Bartje riepen” en er dus geen enkele aandacht naar mij ging dus liep ik hem maar lopen.

Voor de rest: geen regen, het ging goed, heel vlotjes. Scheenbeenpijn jawel, maar niks dat te pijnlijk is. Ik ben daarvoor in behandeling ja. Ik hoop het onder controle te krijgen. Voorlopig denken we nog niet aan het woord scheenbeenvliesontsteking. Vijf kilometer op 30 minuten, dat is wedstrijdtempo voor mij. Tien kilometer op het uur, we bleven in ritme. Toen begon ik te rekenen en merkte ik dat een goede tijd er misschien toch in zat. Dus bleven we verder gaan en voor ik het wist zat ik in de Waaslandtunnel. Die ging goed, zeer goed, tot we aan een vrouw kwamen die gereanimeerd werd. Het is helaas niet de eerste keer dat ik dat zie in een loopwedstrijd, maar wennen doet dat toch niet. Zelf aan een HR aan het lopen van in de 180, dus maar effe vertraagd. Maar ze zou het gehaald hebben de vrouw.

Uit de tunnel en hop: regen. Maar dan is het niet ver meer. Dus nog efkes gaan. Horen dat BDW toekomt, ik zat toen nog op 400 meter. Binnen in een tijd van 1:36:47. Nou ja, dat is toch wel stevig sneller dan de vorige keer. Tijd voor een runfie.

Tien minuten sneller dan gedacht zelf! 😀 #antwerp10miles #runfie.

Snel bagage opgehaald want dan was het wel snel afkoelen, tram op, trein op en naar huis. Heerlijk genoten! Maar nu wel stramme spieren. En scheenbeenpijn. Zucht.

Havenloop Gent 2015

Pas op, het gaat hier weer een loopblog worden de komende weken. Want er staat behoorlijk wat op de agenda.

Afgelopen weekend was er de Havenloop van Gent. En in navolging van ons succes van vorig jaar deden Griet en ik weer samen mee. Samen met een hoop volk meer.

De man was weer presentator en zorgde voor wat schone beeldjes.

Havenzicht

De vorm: Ik niet super in vorm, want de laatste weken toch wat gehinderd door een pijnlijk been. Maar niks dat de ostheopaat niet aankan precies, want lopen ging pijnloos in de Haven.

Weer: fris bij de start, winderig maar zon. Eigenlijk exact hetzelfde weer als vorig jaar. Behoorlijk ideaal, zolang je meewind hebt tenminste :-)

Moreel: we wisten op voorhand dat onze tijd van vorig jaar kloppen moeilijk ging zijn. Maar we gingen gewoon voor zo goed mogelijk. En dat hebben we ook gedaan. Ons vollen bak gegeven, de hele wedstrijd door. Mooi parcours. En véél meer door de Volvo en de Honda, wat leutig was.

Tactiek: die vijf minuten wissel, dat ging ons goed af vorig jaar. Dus deden we dat dit jaar weer. Daarmee behoren we nog steeds tot de snelle wisselaars, de meesten wisselen pas om de zoveel kilometer. Behalve de profs, die wisselen blijkbaar nog rapper. Door een instelling van de telefoon wisten we iedere minuut hoe lang we al bezig waren. Behoorlijk handig in het kader van alles geven. Volgend jaar overwegen we vier minuten te doen.

De wissels: die hadden we ook dit jaar goed geoefend. Die verliepen dan ook prima, ik herinner me maar één mindere wissel, eigenlijk. Daar verliezen wij geen tijd mee!

Tijd: 1:46:56. Waarmee we dus eigenlijk maar amper trager waren dan vorig jaar want toen liepen we 1:46:24. En daar kom ik pas vier dagen na de aankomst achter :-)

Nieuw: het haar. Aangezien ik veel wind verwachtte en ik niet graag heb dat mijn haar in mijn gezicht waait, was er een speciaal running kapsel. Ik zou er anders niet mee buiten komen en ik ga er geen prijzen mee winnen. Maar looptechnisch gezien een heel geslaagd kapsel dat ik nog ga gebruiken.

De fiets: de mijne. Ontdaan van kinderzitje is die een stuk minder zwaar om door te geven. Wel nog een follow-me aan (zonder fietske dan) maar die hinderde niet. En fietstassen, maar die waren net handig want daarin staken we drank en ons jasje.

Achteraf: een mooie selfie natuurlijk.

Dat het weer vreed plezant was. #run&bike #havengentloopt

Zondag de Ten Miles Antwerpen. Niet de beste voorbereiding gehad met een pijnlijk been waardoor ik niet voluit durfde trainen. Er wordt rotweer voorspeld. En ik ben gisteren nog van de trap getuimeld met twee bulten op mijn schenen en een verstuikte duim als gevolg. Het zal geen toptijd worden :-)

Jawbone up 24

Sedert een maand of twee, drie heb ik een activiteitstrackertje. Een Jawbone Up24. Ik heb heel lang getwijfeld welke ik zou kopen want er bestaan er echt ontzettend veel en het is dan ook ontzettend moeilijk om te kiezen. Meest getwijfeld tussen Jawbone, Fitbit en Withings (omdat ik al zo’n weegschaal heb). Enfin, omdat Buffieke dan een Jawbone Up 24 kreeg voor haar verjaardag ging ik dan ook maar op zoek naar eentje, leek me leuk om met twee te zijn en elkaar aan te moedigen. Omdat ik er best veel vragen over krijg, hieronder eens alles op een rijtje.

Het voordeel om soms een beetje te wachten met gadgets te kopen, is dat je ze makkelijker tweedehands kunt kopen. Gadgetfreaks die dat kopen, na een maand of twee weer beu zijn en dan een andere willen. Zo kocht ik de mijne aan 50 euro terwijl het ding nieuw nog altijd 130 euro kost.

Wat leren we uit die paar maanden Jawbone?

Slaap

  • Dat ik een slechte slaper ben. Nu ja, dat wisten we wel al. Het doel in de app is 8 uur slaap, maar dat haal ik echt ongeveer nooit. Dus ik heb het doel aangepast naar 7.30 uur, ik ben al dolblij als ik dat haal.
  • Dat ik daarvan maar hooguit de helft diep slaap. Meestal is dat veel minder. Zo sliep ik vannacht 7.40 uur, maar daarvan maar 2.27 uur uur diep. Ja, ik weet dat die armbandjes niet zo nauwkeurig zijn, maar ik vind dat allemaal gelijk toch wel erg weinig. Echt zeker weet ik dat niet want ik heb geen referentie. Moet dat meer zijn of is dat te weinig?
  • Enfin, ja, ik weet het wel, ge moet dat met een erg grote korrel zout nemen, die slaapregistratie met activity trackers maar toch, je krijgt wel ergens een globaal beeld. Bij mij bevestigt dat beeld dat ik geen goeie slaper ben.

    Bewegen
    Daar scoor ik veel beter. Ik beweeg best veel en op dagen dat ik ga lopen zijn die 10.000 stappen echt een makkie. Op dagen dat ik niet ga lopen, maar wel naar Brussel ga, scoor geraak ik aan 7.000 à 8.000 stappen en dan doe ik meestal mijn best om ergens nog een wandelingetje te maken om toch aan die 10.000 stappen te geraken. Dus als het ding al ergens goed voor is, dan is het wel daarvoor. Dat ik extra stappen probeer te halen. Gemiddeld kom ik dan ook wel vrij gemakkelijk aan mijn 10.000 stappen.
    Op een luie zaterdag of zondag kom ik wel eens aan maar amper 3.000 stappen. Al is dat ook weer niet altijd alleszeggend. Een hele ochtend kleine stapjes in een keuken zetten, ter voorbereiding van een groot feest, dat wordt dus eigenlijk niet geteld. Dus ja.

    Je kan er ook eten mee registreren, maar dat doe ik niet wegens veel te omslachtig. Als ik het al eens doe (eerder uitzonderlijk) dan doe ik dat via Myfitnesspall omdat die veel gemakkelijker werkt en dan synct die met Jawbone. Jawbone geeft dan kleurcodes en scores aan hoe goed of hoe slecht je gegeten hebt. Jawbone vindt een ontbijt met havermout, amandelmelk en vers fruit niet zo gezond, de rare kwiet.

    Het grote voordeel aan het armbandje vind ik dat het een trilalarm heeft. Zo geeft ie een seintje als je te lang neergezeten hebt (je kan zelf bepalen hoe snel dat al is). Maar zo kan het bandje je ook (smart) wakker maken. Of gewoon een andere herinnering. Om half acht iedere morgen krijg ik een seintje dat ik moet vertrekken en dat is heel handig. Ja, ge kunt dat met uw telefoon ook doen, maar die heb je niet altijd bij, die maakt dan lawaai en dat moet je dan uit zetten. Niet altijd discreet dus. Dat trilalarm zou ik dus al echt missen als ik het niet meer zou hebben.

    Bijkomstig detail is dat het een mooi armbandje is want ik heb er al veel complimenten over gehad zonder dat mensen wisten wat het was :-)

    Maar: ik blijf op mijn honger zitten want…

  • Ik fiets best veel. Fietsbewegingen worden niet automatisch geregistreerd. Ik zou dat kunnen doen door iedere keer op het knopje te duwen als ik vertrek/stop maar dat is te omslachtig. Er is al een nieuwe jawbone die hartslag en zo registreert en die automatisch activiteiten zou herkennen. Maar die is nog maar net uit, pokkeduur en nog niet tweedehands te verkrijgen :-)
  • De statistieken lijken op niks. Per week/maand krijg je het totaal aantal stappen, niet het gemiddeld aantal stappen. En ik kan ook niet zelf aan de slag met de statistieken. Voor een cijferbeest als ik ben, is dat spijtig.
  • Als ik wakker lig, maar stil lig, dan herkent het armbandje dat als lichte slaap. Nu ja, daar valt niet veel aan te doen.
  • Conclusie: plezant speelgoed, maar niet om al te veel geld aan uit te geven!

    Urban Trail Gent 2015

    Ik ben dol op Urban Trails, ik ben dol op Gent. Ik was dan ook meer dan dolblij toen ik hoorde dat er een Urban Trail kwam in Gent! Gelukkig geen plannen die dag, dus meteen ingeschreven.

    Mikaël en Hans deden ook weer mee, dus namen we voor de start onze selfie voor in de serie.

    En we zijn weer weg ! #Urbantrail

    In mijn wave 2 kreeg ik het gezelschap van Nike en Stefaan en ook van Heidi. De eerste keer dat ze mee deed aan een loopevenement. Iedereen die ik kende, die meedeed, zat zowat in wave 2, maar eigenlijk heb ik niemand anders gezien. Tja. Op 1.000 deelnemers per wave ook niet altijd gemakkelijk.

    Beetje vertraging bij de start maar het was nog droog toen. Dus het gaf niet. Maar wat een parcours zeg. Start aan de deur waar ik nog twee jaar op kot heb gezeten. Mooie plekjes gezien die ik nog niet kende. Leukste locatie zonder twijfel: de Vooruit. Het feest was nog maar net afgelopen, de dj’s waren nog present toen de lopers er passeren. Lopen tussen bekertjes en een verschraalde biergeur. Speciaal maar erg leuk! Flashbacks aan mijn studentenjaren! :-)

    Halverwege was het goed aan het drasjen, maar dat kon ons ook niet veel schelen eigenlijk. Ook een hele leuke plek en de enige waar we eigenlijk wat moesten aanschuiven: de bibliotheek van Lucas. Aangezien we toch wat tijd hadden namen we deze natte, verdampte foto. :-)

    Verzopen kiekens in de bib van Lucas #urbantrailgent

    Ook gedaan: stadhuis, graffitistraatje, Huis van Alijn, Hogeschool Gent, Stam, Sint-Pietersabdij. Echt super allemaal.

    Op het einde stevig klimmeke: Verlorenkost en Blandijnberg. Om via Van Hultemstraat naar Van Duyseplein te gaan, waar ik ook nog op kot gezeten heb (zalig pleintje!). Ik kende de klim dus goed genoeg, die kon me ook niet deren.

    We waren verzopen, maar we hebben genoten. De warme douche achteraf deed gigantisch deugd. Mijn liefde voor Urban Trails wordt er alleen groter op. Misschien moeten we ook maar eens de Waalse gaan verkennen.

    Toploopmaand, trouwens, meeste ooit (geregistreerd): 130 kilometer!
    April begonnen met scheenbeenpijn door compleet versleten schoentjes. Naar de winkel dus om nieuwkes, we kunnen er weer tegen!

    Opvolging verzekerd! #running #brooks

    Zalige dagen

    Vorig weekend ging ik op weekend met mijn mama en mijn broer. En we hadden bijzonder veel geluk met het weer, de eerste echte lentedagen.
    Die eerste zonnestralen, dat zijn de leukste van het hele jaar toch?

    Onbeknot

    En als ge die dan nog eens kunt doorbrengen met leuk gezelschap, in een fantastisch huis in een nog veel fantastischere streek? Dan is dat toch helemaal geweldig?

    Soldiers of war

    Dus toen gingen we wat oorlogstoerisme doen. En OK ja, er stond een kermis in Ieper, dus daar viel niet onderuit de komen, de kindjes wilden er even op. En dan moeten wij mee ja.

    Blijvend beklijvend. Last Post.

    Op zondag besloten we van het mooie weer te genieten. En het huis. En de kindjes. En het vele eten en drinken dat we nog mee hadden.

    Zomer in de Westhoek #grimminckhof #maart

    (en ging ik eerst nog eens een kleine 13 kilometer lopen)

    Sportief 2015

    2014 was goed afgesloten, 2015 is goed begonnen.

    In januari 75.5 km, in februari 75,4. Zo goed als hetzelfde dus. Perfect op schema voor mijn 750 km die ik wil halen in 2015. OK, ik weet wel, dat is eigenlijk voor op schema, maar ik calculeer alvast al wat mindere (zomer?)maanden in. Nu wordt het wel dringend tijd om wat te beginnen trainen op snelheid om de wedstrijden die op mijn agenda staan toch in een ietwat redelijke tijd te kunnen afronden.

    In februari zwom ik dan ook nog eens 9 km. Ja, dat is eigenlijk zot veel voor mijn doen. Maar ja, vorig jaar kreeg ik voor mijn verjaardag een zwemkaart en euh sedertdien ging ik niet meer zwemmen. Erg, ik weet het. Nu ja, toen kreeg ik plots een impulske, dat die kaart toch echt op moest geraken. En dat is me op één beurt na gelukt eigenlijk. OK ja, ik heb één keer gezeurd en een vriendin binnen gesmokkeld. De mevrouw aan de kassa vond het wel een beetje raar dat Lies twee keer per dag ging zwemmen, maar L. ging helemaal op in haar sportieve rol :-) En er rest nog één beurt, maar ik ga toch nog eens proberen om die te verzilveren ergens, sjjj :-)

    Dat het bijna gelukt was. #swimming

    Enfin, maar eigenlijk doet dat zwemmen toch wel goed. In de zomer kreeg ik wat crawltips van Nadine en heb die een paar keer toegepast (of wat ik er me nog van herinnerde) en ik kon toch al één lengte crawl zwemmen zonder te verdrinken halverwege. Blijft dat ik echt eens ingeschreven moet geraken voor die start-2-crawl lessen om het echt goed te leren.
    En plan is om dan toch wekelijks één keer te gaan zwemmen.

    Oh ja, en daarnaast heb ik in februari ook nog eens een 30-day (allez ja, 28 day) plank challenge. Planken is het nieuwe squaten eigenlijk. Zorgt voor versteviging van buikspieren, rugspieren, schouderspieren, bilspieren. Zoveel spieren in één keer trainen: wij zijn daar voor. Pas op, het schema is me iets te stevig en ik ben blijven steken op 90 seconden en een paar keer twee minuten. Nu is het kwestie van dat te blijven doen of mijn zorgvuldig gekweekte spieren smelten weg als sneeuw voor de zon!

    Loopagenda voorjaar 2015
    29 maart: Urban Trail Gent (uiteraard, ik ben dol op urban trail, ik ben dol op mijn stad)
    19 april: HavenGentLoopt (de bike&run, terug met Griet)
    26 april: Ten miles Antwerpen (dat is van in mijn eerste loopcarrière geleden en daar heb ik echt zin in zie)
    10 mei: Dwars door Brugge (ook zo lang geleden, twee keer gelopen maar in Brugge lopen is altijd leutig)
    17 mei: Stadsloop Gent (indien mogelijk, al schat ik die kans vrij klein in)
    20 km van Brussel (valt nog te bezien. Ik weet het nog niet eigenlijk. Die valt zo in het drukste weekend van het jaar denk ik)

    Schommelwiegje: de update

    Gisteren weer de grote schommelwieguitwisseling. Zo gaat het meestal, de laatste jaren. De ene komen ze terugbrengen, de volgende staan meteen klaar om ze in gebruik te nemen. De uitleenschommelwieg. Ze mag nu voor de tweede keer naar Sofie, die hopelijk snel uit haar lijden verlost wordt binnenkort!

    Omdat ik bijna niet meer mee was met de telling. En omdat mijn blog vaak het beste archief is.

    1. Nona (de dochter van mijn collega)
    2. Janne
    3. Helena
    4. Sophia
    5. Mira
    6. Sien
    7. Victoria
    8. Juliette
    9.Elias
    10. Basiel
    11. Alyssa
    12. Elmer
    13. Dorus (werktitel)

    En ondertussen liggen de grote kindjes er ook nog graag eens in :-)

    Den Otto

    De auto. We hebben er maar één en dat volstaat ruimschoots. Ik rij daar eigenlijk niet vaak mee, ‘t is vooral de man zijn rommelbak om hem op de meest onmogelijke uren naar de VRT te brengen, om hem van daar overal te lande te brengen om daar reportages van allerlei aard te laten maken. En we gaan daar mee op weekend en we gaan daar één keer per jaar mee op reis.

    Een Skoda Octavia. Hij kwam in ons leven gerold, helemaal toevallig. Vijf weken voor Sien haar uitgerekende datum deed Peter een slippertje in de sneeuw en de auto was perte totale. Gelukkig woonde ik nog niet al te ver van de kraamkliniek, maar het toeval wou dat goede vriend Dimi op dat moment zijn twee jaar oude Skoda Octavia weg deed. We mochten die lenen voor de tijd dat we geen auto hadden en die beviel ons zo dat we die gewoon gekocht hebben. Vreed content van, echt. Comfortabele auto, zuinig in verbruik en een megakoffer. Vooral met twee kleine kinderen is dat heel handig.

    Maar nu zijn we dus 5 jaar en een pak kilometers verder (we zitten aan 270.000 ). We zouden er graag nog een jaar langer mee rijden, maar we moeten toch stilaan eens beginnen naar een andere auto. Ik ken niks van auto’s, dus daarom schakel ik graag het internet in.

  • Ik zou graag een milieuvriendelijke auto hebben. Ik weet begot niet wat de mogelijkheden allemaal zijn, maar ik hoor dingen als hybride en zo… Moeten we tegenwoordig diesel of benzine nemen? Of is LPG beter? Of electriciteit? Of weet ik veel wat?
  • Hij moet wel geschikt zijn voor grote afstanden: we hebben er maar één, hij rijdt zowat dagelijks naar Brussel en we gaan er mee op reis. Manlief rijdt hier zo’n 40.000 km per jaar, peisk.
  • Klein maar belangrijk detail: we hebben een bijzonder smalle garage. Met onze Skoda Octavia lukt dat uitstekend juistekens, maar breder moet hij toch echt niet zijn. Dus het mag geen grote, brede bak zijn. We hebben al een paar grote monovolumes in ons garage gehad, maar dat is echt niet praktisch. (oké, het zou ook helpen als die mannen van Eandis hun stomme, intelligente meter niet om de allerslechtst mogelijke plaats hadden gehangen)
  • Een ruime auto is gemakkelijk, maar het moet precies ook geen “break” meer zijn. Hmm, hoewel dat eigenlijk wel mega handig is. Maar bon, als we op reis gaan moeten we geen babybedjes en buggy’s meer meenemen, dus een gewone auto is best goed.
  • Ook belangrijk: we geven niet graag veel geld uit aan auto’s. Het moet doen wat het moet doen en meer niet.
  • Oh ja, en als ge der zelf ook niks van kent omdat uw man/vrouw/vader/moeder/zoon/dochter daarover beslist omdat die daar alles van weet: roep die daar dan eens bij?