Een ondertussentje

Gingen we eens op weekend met een hele bende in de buurt van Maastricht. Topweekend, topvriendjes. En topstad ook, Maastricht daar wil ik nog eens naartoe!

Transit. Maastricht.

Hadden we een bijzonder fijne zondagnamiddag/dag met de oude studentenvrienden. Heerlijk is dat, als je mensen misschien niet vaak ziet, maar dat het toch weer direct tsjakka is. En dat ons doet besluiten dat we mekaar veel vaker moeten zien.

En morgen gaan ze spierpijn hebben. #voetbal

Aten we een winters gerechtje op een zonnige eerste november. Buiten. Niet vaak eerder gebeurd. Tarte tatin met bataat en witloof, een lievelingsgerechtje van mij. Moet ge echt eens klaarmaken.

Tarte tatin van witloof en bataat. Topgerechtje #veggie

Werd de mama nog eens geopereerd. Altijd spannend, maar het is oké. Ze is weer thuis sedert gisteren en kan weer op krachten komen nu.

Zo. Dat hebben we ook weer ach de rug. #allesok

Moet Sien voor de derde keer buisjes krijgen. Ze kreeg er al in september vorig jaar en in april van dit jaar. Gewone buisjes blijven een half jaar tot een jaar zitten, bij Sien minder lang. Dat zou niet erg zijn als ze er geen last zou van hebben. Maar ze heeft regelmatig pijn, dan wordt ze ‘s nachts wakker en roept ze “Oortje pijn!”, zielig hoor. En ook: ze hoort echt niet goed. Dat was ons al opgevallen, dat was de school al opgevallen. Na meting blijkt ze een verlies van meer dan 50% te hebben. Straf dus. Ze krijgt nu nieuwe buisjes, grotere met weerhaakjes, die langer blijven zitten. En ondertussen gaan ze ook haar poliepjes opkuisen want ze heeft continu een neusverkoudheid en praat nogal nasaal.

Boot met sien

Heb ik me ongelooflijk druk gemaakt in de reacties op de betoging: 120.000 mensen die op een vreedzame manier hun stem willen laten horen tegen het besparingsbeleid van deze regering. Maar de aandacht wordt afgeleid door een paar honderd idioten. Spijtig, bijzonder spijtig. Edoch mensen, laten we een fundamenteel basisrecht hierom niet in twijfel trekken.

10440993_10152876040368223_1919651176427852271_n

Waarmee ik werk

Op vraag van Annelyse!

Zonder welke apps/tools/software kun jij niet werken en waarom?

Gmail/Inbox/ Gmail gebruik ik al heel lang, ik zou niet kunnen werken. Nog steeds de handigste mailbox, waarin conversaties samen staan en ge alles tot in der eeuwigheid terug kunt opzoeken. Sedert vorige week heb ik Inbox en ik ben daar eigenlijk zeer over te spreken. Nu kunnen mails gebundeld binnen komen in je mailbox, dat is effe wennen maar eigenlijk wel handig. Reclame, updates enz laat ik maar één keer per dag weergeven waarna ik ze verwijder. Ik ben voorlopig ook fan van de functie om dingen vast te zetten in je mailbox, zo zie je in één oogopslag al je mails waarmee je nog iets moet doen.

Google Agenda: Al heel lang en ervoor hadden we een andere. Ons leven draait daar op. Alles moet in de agenda anders komen we er niet aan uit. We hebben een categorie voor het werk, voor samen, voor apart, voor de kinderen. Zonder dat zou ons leven echt helemaal in de soep draaien.

Google contacts: ik moet toegeven dat dat tot voor kort een drama was. Alle contacts, van jaren ver, van helpdesken en shops, mensen die je één keer gemaild heb. Maar de laatste weken heb ik mijn treinritten ingezet tot het opkuisen van die contacten. Veel verwijderd, veel emailadressen aangepast (mensen veranderen van werk) en veel namen opgekuist (voornaam en naamvelden correct gezet), contacten gekoppeld. Properkes nu, het is de bedoeling om dat zo te houden. En actuele fotokes en info te koppelen en zo.

Google keep: vind ik een hele handige, vooral voor tijdelijke lijstjes. De typische post-it functie. Als ik zo 7 winkels moet doen om dingen te halen, dan maak ik daar een lijstje van, daarna gooi ik het lijsjte weg. Sommige dingen moet je echt niet bijhouden. Maar ik heb er ook een lijstje waarin ik mogelijke cadeautjes voor mensen oplijst. Maten van kinderen waar ik eens een rokje voor ga maken binnenkort. Een foto van mijn haarkleurproduct waarbij de kleur perfect was zodanig dat het niet meer zo zwart is als de laatste keer. Superhandig. Vooral de afcheckfunctie bij lijstjes want zover ik dat zie heb je dat met Evernote bv niet.

Google drive: daar bewaar ik veel documenten op: naaipatronen, haakpatronen, mijn recepten van de vegetarische kookles. Als we op reis/gaan worden daar ook vaak documenten aangemaakt en gedeeld om bv de kosten te verdelen.

Dropbox: gebruik ik niet echt actief maar al mijn foto’s van mijn telefoon gaan naar daar. Ik zou ook google afbeeldingen kunnen gebruiken, maar mijn google ruimte geraakt wat op en ik heb geen goesting om bij te betalen.

Google Maps: voor al mijn verplaatsingen, met de fiets, te voet, vooral met de auto. Voorspelt de files vaak tot op de meter. Omleidingen en meest recente info: het zit er allemaal in en gratis. Anderen gebruiken Waze, maar dat zijn me teveel toeters en bellen die me afleiden van het belangrijkste: concentratie op de weg. En bovendien staat daar teveel info in die niet klopt.

Verder heb ik ook 1Password om mijn paswoorden te verzamelen. Recycle: voor de vuilniszakken en zo. In de theorie is dat de man zijn taak. In de praktijk doe ik dat vaak :-)
Collect&go: daar stop ik altijd alles meteen in wat we nodig hebben om dan af en toe eens op de knop te drukken en dan alles te gaan afhalen. Superhandig. Met Qustomer heb ik al een digitale klantenkaart maar ik ga ook de app van Annelies eens uitproberen, de beepngo. Een nieuw treinprojectje!

Hoe ziet je bureau eruit?
Op het werk hebben wij geen vaste werkplaats. Iedere dag dus gerief uit een kastje halen, dat is zeer minimalistisch. Thuis werk ik meestal in mijn bureau beneden, dan geef ik mijn naaimachine een duwtje :-)

Wat is je beste tijdsbesparende shortcut/lifehack?
Geen idee eigenlijk. Een combinatie van dit alles.

Wat is je favoriete to do list manager?
Google Keep dus voor korte, tijdelijke afchecklijstjes.

Is er naast je telefoon en computer een gadget waar je niet zonder kan?
Mijn Kindle om te lezen. Mijn Tom Tom Multisport om te lopen.

Waar luister je naar terwijl je werkt?
Op het werk soms naar Radio1, met hoofdtelefoon want wij werken in een open landschap. En verder hoor ik mijn collega’s maar dat stoort me niet erg. Thuis luister ik via de Sonos naar Spotify afspeellijsten of de radio. Geweldige uitvinding, Spotify en Sonos, ik luister veel meer naar muziek.

Wat ben je op dit moment aan het lezen?
Us, van David Nicholls. In het Engels, dat is niet evident voor mij want dat vergt te veel van mijn concentratie. Misschien wacht ik toch op de vertaling. Bovendien moet ik nu lezen in een dik boek, een echt boek. Hopelijk is de digitale versie er snel, dan lees ik digitaal verder.

Ben je eerder een introvert of een extrovert?
Toch vooral extravert denk ik zo. Al heb ik ook introverte momenten :-)

Hoe ziet je slaaproutine eruit?
Te laat. In de week is dat meestal voor twaalf uur maar soms ook wel eens erna. Ik sta op om half zeven maar ik ben vaak een slechte slaper dus slaaptekort stapelt zich dan op. Als ik echt moe ben ga ik wel al eens héél vroeg slapen, voor mij is dat dan voor tien uur. Ik registreer mijn slaap met een app (Sleep as a droid) die me ook zegt wanneer ik moet gaan slapen, rekening houden met het uur waarop mijn wekker gezet is. Ik probeer daar naar te luisteren, zodat ik toch wat meer op tijd ga slapen. Niet ideaal, slaap tracken met de telefoon, dus ik zou wel graag nog een activiteitstrackertje hebben maar ik ben nog op zoek naar welk ik precies wil.

Vul in: ik zou graag _____________ deze vraagjes laten beantwoorden.
Mikaël want die is ook weer aan het bloggen.


Wat is het beste advies dat je ooit kreeg?

“Leef je leven als het allerlaatste uur”.

Tien jaar – veertig jaar.

Tien jaar geleden schreef ik mijn eerste blogberichtjes. Meteen twee op één dag. Over mijn grote dag: ooit de halve marathon lopen. Ondertussen liep ik die twee keer en over een paar weken nog eens.

Loperke

Tien jaar geleden werd mijn zus Elke dertig jaar. Veertig jaar geleden werd mijn zus geboren. Veertig jaar geleden werd mijn mama voor het eerst moeder. Verwarrende dagen blijven dat. Proficiat voor mijn moeder, want voor het eerst moeder worden, dat is voor iedereen die ooit moeder werd een zeer memorabele dag. Minuut per minuut kun je reconstrueren, zelfs na veertig jaar. Maar mijn zus is er dus niet meer. En terwijl we dit jaar heel wat veertigjarigen vieren in onze vriendenkring verloopt deze dag hier dus wat in mineur. Verdriet.

Maar tien jaar blog dus. Ongetwijfeld de tien meest heftige jaren in mijn leven.

  • Ik trouwde met de liefde van mijn leven, en ik zie hem nog steeds ontzettend graag. Mijn steun en toeverlaat in mooie en minder mooie tijden!
  • Ik stapte in de politiek, werd verkozen met 1679 voorkeurstemmen en werd gemeenteraadslid. Zes jaar lang vertoefde ik bijzonder veel in het stadhuis. Maar politiek bleek niks voor mij en was bovendien niet te combineren met mijn nieuwe leven met veranderde prioriteiten. Zonder spijt in het hart stopte ik ermee. Sedertdien bekijk ik het weer vanaf de zijlijn.
  • Ik werd mama van Janne en Sien, de twee mooiste, liefste, schattigste dochtertjes in de wereld. Ja, ik mag daar al eens op stoefen :-) Ik had op voorhand nooit durven denken dat het moederschap me zo zou raken en zo zou veranderen. Ja, soms is het eens lastig, maar ik geniet eigenlijk vooral ten volle van mijn twee madammekes.
  • Ik verloor mijn zus en mijn vader, het gemis is nog elke dag enorm. Veel te vroeg, veel te snel.
  • Ik werd twee keer meter, één keer van Emelie, een hele lieve meid. Eén keer ook van Victoria, die geen kans kreeg, we moesten ook van haar veel te vroeg afscheid nemen.
  • We lieten ons geliefde huis in de Moestuinstraat achter om een nieuw fantastisch huis te kopen in de Sleepstraat.

Heftig allemaal, echt. Al die links bekijken, dat zorgt hier voor de nodige tranen. Maar we gaan er toch een beetje een vrolijke dag van maken. Een glas drinken voor mijn zus en mijn mama.

Enige constante in tien jaar bloggen: lopen. Beginnen lopen en nog altijd (opnieuw) gaat het hier veel over lopen. Het is ook een beetje mijn loopverjaardag: ik loop tien jaar. Vaak gestopt (door omstandigheden of door zwakke excuses) maar steeds weer herbegonnen. Over de middag wordt er gelopen, regen of geen regen.

Tijd voor iets nieuws ook. We blijven bloggen, dat is zeker. Maar ik ga er ook een Facebook-pagina aan koppelen. Zodat mensen die geen vriendjes zijn me daar ook kunnen volgen. Omdat ik daar misschien rapper eens een kort nieuwsje kan schrijven. Omdat ik daar ook af en toe iets kan weggeven of verkopen. Er staat alvast één en ander op dat ik niet meer nodig heb/dubbel heb.Ik weet niet goed wat het gaat worden, met die Facebook-pagina, dat zien we nog wel weer. Maar ge moogt ze alvast liken en me daar feliciteren met mijn tienjarig blogje!

‘t Is hier stil geweest, hé?

Maar geen nieuws is in dit geval goed nieuws. ‘t Was gewoon de traditionele Kerst- en nieuwjaarsdrukte.

Kerstmis, dat vier ik altijd met mijn mama en broer en het was voor de eerste keer bij ons wegens daarvoor een te klein huis. Ik was op alles voorbereid, ja, je kon zelfs naar het toilet gaan in stijl.

Het poppenhuis werd afgewerkt en in gebruik genomen.

Enfin ja, afgewerkt. Ik wil nog een vlaggenlijntje maken en tapijtjes en vanalles en nog wat. Maar daar was geen tijd meer voor. En daarbij, dat is gelijk bij een echt huis: dat is nooit echt helemaal af, daar kun je nog altijd iets aan veranderen of verbeteren.

En zelf kreeg ik ook een fijn cadeautje zodat ik nu ook muziek kan beluisteren in mijn creakotje. Kijkt eens hoe gelukkig ik er hier uitzie!

Kort daarna vertrokken wij weer met wat vrienden op reis. Voor de achtste keer, geloof ik. In een tof huis in de Ardennen. En dan doen wij al eens onnozel, ja.

Ik zette een nieuw haakprojectje in gang. Ik nam al wat voorsprong op een crochet along die nu van start gaat. Ideaal als ge wat nieuwe steken wilt bijleren en uitleg in het Nederlands.

En op de laatste dag van het jaar verloor Janne haar eerste tandje.

En de laatste dag van de vakantie sloten we af met een bezoekje aan het circus. En konden we ook niet normaal doen.

Heerlijk die vakantie. Ze mocht nog wat langer duren :-)

Geniaal voor het goede doel (plus uitslag eerste give away)

Eigenlijk is het een gouden idee. Een tombola waarbij ge kiest voor welke prijs ge meespeelt. Er passeren een boel prijzen de revue: sommigen interesseren u, anderen niet. Ge koopt enkel een lotje voor de prijs die ge wilt winnen.

Ge geeft voor dat lotje twee euro, meer mag ook. Het geld gaat integraal naar het goede doel. In dit geval: Syrië. Want het is nodig en er gebeurt te weinig.

De technische mogelijkheden bestonden al op de site. Het idee ontstond bij dit eerste kleedje. Kerygma maakte een facebookpagina en zocht wat initiatieven. En na mijn recente succesvolle give-away dacht ik dat een broekje wel ging scoren, dus stelde ik voor om een broekje op maat te maken. Als ik 100 euro verzameld heb (eerst 60, maar dat ging heel rap, dus heb ik het een beetje verhoogd), zou ik afsluiten en verloot ik een broekje onder de deelnemers. Ik zet er een doel op, zodat ik dan kan afsluiten, zodanig dat de winstkansen voor de mensen redelijk blijft. Mensen geven precies ook iets meer per gift: hoe meer ze geven, hoe sneller het doelbedrag bereikt, hoe minder potentiële winnaars.

Ik zie het zo: als ik gewoon een broekje zou verkopen of veilen, zou ik nooit ofte nimmer honderd euro kunnen verzamelen voor dat broekje. Met het loterijsysteem haalde ik op minder dan een dag meer dan honderd euro op. Ik had zelfs nog geen tijd gehad om het hier echt aan te kondigen. Want ja, ik heb de loterij al moeten afsluiten, op 106 euro. Jeej!

Dus zal ik er nog ééntje maken, waarmee ik deze keer minstens 200 euro wil ophalen. Of iets anders verloten, ik weet het nog niet goed.

Voor de deelnemers is het net als een give away, maar dan betalend, met een minimale inleg. Twee euro is het minimumbedrag.

Geniaal toch?

Ondertusssen kan je al aan vanalles en nog wat meedoen: een zeefdruk van Henk Rijckaert, hippe boekentasjes, een workshop met Mamasha en Mina Dotter, juwelen, een workshop bloggen bij Tales from the crib… Persoonlijk ben ik héél benieuwd wat er nog allemaal gaat komen de komende dagen! Een overzicht van alle tombola’s vind je op deze facebookpagina.

Oh ja, het broekske van de give-away hier op de blog gaat naar… GrietDM. Ik mail je!

Update: Wow, blijkbaar hadden onze acties vanmorgen al 1150 euro opgehaald! Strafkes! Op een dag tijd! En we zijn nog maar begonnen!

Het is geen slechte zomer, neent

Ik zei het toch al hé, dat de vakantie drukker is dan anders? En wat het wel is: door de slimme telefoons en tablets in huis zit ik in mijn vrije uren minder achter een computer. En op zo’n dingetje een hele post gaan uittikken, dat doet ge dan weer niet hé.

Maar om het goed te maken alweer een fotoverslagje.

Er werden grote scheuren vastgesteld in het kleuterschooltje waar Janne en Sien school lopen. Hoe dat allemaal komt leest u hier, maar steek het ondertussen gewoon maar op de immense bouwput van de Vrijdagsmarkt. In september kan Sientje al zeker niet meer in haar klasje terecht. Janne wel, want die gaat naar de lagere school.

Denkt dat het waar is, dat van die scheuren zo groot dat ge er uw arm kunt doorsteken #oeie

We deden de zeven lagen klimop af in onze tuin en stelden vast dat onze tuin een paar vierkante meter groter is dan we dachten. Hij is nog steeds niet volledig af trouwens, maar het scheelt toch al een pak. Nooit gedacht dat ge zoveel groenafval uit zo’n klein tuintje kon halen trouwens.

Mijn bartel

Hoewel deze twee toch al een jaar of vijf in Gent wonen (allez, Milo iets minder want hij is nog geen vijf) waren ze nog nooit op de Gentse Feesten geweest. Ze kregen een rondleidingske van mij. Of het meeviel ziet u op deze foto. En ook uit de quote: “Volgend jaar gaat het geen waar zijn hoor, dan gaan we niet op reis tijdens de Gentse Feesten!”

Voor het eerst op de feesten en het is leuk!

We gingen Janne ophalen van het scoutskamp. Vooral Sien was dolblij om haar oudere zus terug te zien. Janne had het heel goed gesteld. Tenten en hudo’s, dat schrikt haar allemaal niet af, jong.

De zusjes waren blij om elkaar terug te zien

Corneel en Ivo kregen een zusje, Irene. Hoewel ik meestal erg goed ben in het raden van geslachten der baby’s, zat ik er deze keer faliekant naast. Een mens kan al eens missen hé. Maar het is een wondermooie baby, en een meisje, eindelijk!

Corneel ontmoet zijn kersverse zusje Irene

Het kind kreeg uiteraard ook een dekentje van mij, hoewel ze het nog niet zo veel nodig zal gehad hebben.
Dekentje voor de kleine Irene!

We gingen ook een paar keer naar de Gentse Feesten met de kindjes, die vinden dat ook heerlijk. Volgend jaar verlof beter plannen en meer naar de Gentse Feesten gaan ja.

Had werkelijk een heerlijke dag op de feesten met deze vier pagadders. Tx @mdevylder!

En we gingen ook eens kijken naar papa op het grote podium.
@peterdecroubele en zijn grote fan

Of er kwam al eens bezoek dat meer talent had om kinders om te toveren in vlinders en prinsessen dan ik.

Make up sessie op het terras

Maar er moet ook nog gewerkt worden en dan mochten de kindjes drie dagen mee naar de opvang op het werk. En achteraf gingen we naar de hoogste verdieping zodat ze eens van het uitzicht konden genieten.

Hoge toren

En er is er hier eentje moe van te veel werken en te veel activiteiten. Maar ook voor hem is het binnenkort echt vakantie!

Aan vakantie toe #nogtweedagen

Tis hier een beetje veranderd.

Bon, het is hier dus een beetje veranderd. Vooral omdat nogal wat mensen me de melding geven dat mijn RSS kapot was waardoor ik onleesbaar ben in Google Reader (voor zolang het nog bestaat), Feedly en whatever. Dus probeerden we eens een nieuw thema. Dat mocht toch wel al eens, na ik denk gelijk 7 jaar hetzelfde thema. Een eeuwigheid in internetland!

Ik vind het wel proper eigenlijk, veel strakker. En jullie?
En veel leuker, ik kan er veel meer mee prutsen. Op het vorige thema werkten er geen widgets.

Enige probleem is: mijn RSS is nog altijd kapot. Iemand die weet hoe je een RSS moet maken?
Feed Validator zegt dat het OK is. Hmmm.
Blijf ondertussen komen, hé!

Facebook verandert, het is maar dat ge het weet

Om de zoveel tijd verandert Facebook eens van look. Ik heb dat al vaker gemerkt, dat ik altijd van de eerste ben die overschakelt op de nieuwe look. Iedereen begint dan te zagen over de nieuwe look als ik dat al wéken gewoon ben.

Ik weet ook niet hoe dat komt. Misschien omdat ik één van de eerste Belgen op facebook was? De eerste vrouw zelfs, samen met i. hé, heel toevallig wellicht, ha. (Oké, dit lijstje is misschien niet volledig. Maar aangezien het de enige bron is gaan we daar van uit)

Maar bon. Een beetje rondvraag in de vriendenkring leert me dat een groot deel pas dit weekend de – voor mij – vorige look kreeg. Deze week kreeg ik een heel ander zicht op mijn computerke. Voor mensen die een smartphone of een tablet hebben, zal het meteen duidelijk zijn: het lijkt er nogal op. (klik op de foto om te vergroten)

Grootste veranderingen:

  • De grote zwarte balk links waar ge vrienden, groepen en vanalles ziet.
  • De meldingen staan opnieuw rechts, na eerst eens links te hebben gestaan.
  • De foto’s: de titel en de beschrijving staan nu in de foto. Ik vind het eigenlijk wel schoon. Mijn collega maakt schone kroontjes voor haar jarige kindjes. Proficiat Nienke!
  • Meer reclame links onderaan. Daar valt niet meer aan te ontsnappen op Facebook. Ik zie precies wel geen reclame meer in mijn tijdslijn, al zal dat maar tijdelijk zijn, vrees ik.

Profielpagina:

Bij deze: u bent allemaal gewaarschuwd en u kan er al maar beter aan wennen.

Nog eentje:

En u, hebt u deze nieuwe Facebook-look al?

Lien verkoopt haar autootje alweer

Ik verkoop mijn autootje alweer. Nu al, hoor ik u denken? Mja, het is toch al iets meer dan twee jaar (nov 2010) dat ik hem heb, hoor. En ge waart er toch zo verliefd op? Boh ja, maar de omstandigheden zijn veranderd: manlief werkt nog maar zelden in het weekend, dus ik heb niet meer het gevoel vast te zitten in huis. We zijn verhuisd en de garage is kleiner. Er kunnen nog wel twee auto’s in, maar ik zou die plaats liever houden voor fietsen en zo. En ik rijd er echt niet veel mee, hij staat soms 3 tot 4 weken binnen. In de stad zijn er mogelijkheden zat, zoals Margay zegt. Het beestje heeft 7200 kilometer en het zijn dan nog valse: vrienden hebben er eens een week mee rondgereden wachtende op hun nieuwe wagen, goed voor 500 km. En voor wat de auto dan kost, kan ik beter weer gaan cambio’en. Specificaties: Peugeot 107, naft, rood, 7200 kilometer op de teller.

Oh ja, en die verzorgingstafel ga ik bij nader inzien toch niet meer naar boven sleuren. Prijs onderhandelbaar!

Ook nog steeds te koop: een travel cot voor peuters.

Geef maar een gil als je in iets geïnteresseerd bent!

Rommelmarkt: impressies

Twee weken geleden stond ik met mijn moeder op de rommelmarkt in Eeklo, samen met mijn moeder. En ik moest hier nog altijd een paar impressies zetten.

  • Dat half vijf echt vroeg is om op te staan op een vrije zondag. Maar dat ik eigenlijk toch al wakker lag wegens weer wat insomnia perikelen de laatste weken.
  • Dat het zot is dat ge om half vijf al een klein beetje file hebt richting Eeklo. Ik denk dat dat alleen maar op Rommelmarktdag gebeurt.
  • Dat het grappig is dat ge uw auto eens moogt parkeren op de school waar ge heel uw jeugd gesleten hebt. Op een paar meter van de fietsenstalling waar ge met i. altijd sigaretten ging gaan paffen in de pauze.
  • Dat drie lopende meter een beetje op het kleinste was voor de rommel van mijn moeder en ik samen. En dan hadden we nog niet eens alles mee.
  • Dat er om 6 uur echt wel al kopers rondlopen ja. Vooral op zoek naar alles wat tin en koper is, voor de metaalwaarde dan. Of echte antiekjagers, dat ook.
  • Dat ge de stomste dingen vaak het eerst verkoopt. Zo verkocht mijn moeder eerst en vooral een spuuglelijk beeldeke van het heilig Trezeke. Voor twee euro!!
  • Dat het leutig was dat er een fotograaf van Het Nieuwsblad passeerde die deze schone foto nam van ons:
  • Rommelmarkt_2012_(35)_jpg_h600

  • Dat het best was dat we goed weer hadden, al hebben we ‘s morgens echt bijzonder veel kou gehad hebben. Maar in de namiddag was het heerlijk in het zonnetje. We hadden het weerbericht in de gaten gehouden, bij regen zouden we niet gegaan zijn.
  • Dat ge het niet moet doen voor het groot geld. Een kleine 100 euro verdiend die dag. Maar anderzijds: zeker twee dozen rommel uit mijn garage weg en een hoop spullen die dus nu een tweede leven kunnen krijgen!
  • Dat ik dat eens leutig vind, zo’n rommelmarktje. Niet voor iedere week, maar voor één à twee keer per jaar, boja. Zeker ook in het gezelschap van Elze en Ben!

Maar deze, deze hebben we niet verkocht. Dat waren de originele boeken, en die zijn voor mij! Bedankt mama!

Cadeautje van de mama: de origineeltjes!