Leren lusten

“Ik lust dat niet, mama”, dat is een zinnetje waar ik echt niet tegen kan. Want meestal hebben ze het nog niet eens geproefd als ze het zeggen. En ze weten ondertussen ook wel al dat dat niet pakt bij mij. En dat ze moeten proeven, een hap die groot genoeg is om het te kunnen proeven.

Maar evengoed hoor ik veel volwassenen die dat niet zeggen. “Ik lust dat niet”, als excuus om gezonde dingen te laten liggen en over te schakelen naar alles wat gezond is.

Als ik dan vraag: “En heb je dat al ooit geproefd?” en “Hoe lang is het geleden dat je dat geproefd hebt?” dan is het antwoord vaak: “Heel lang geleden” of zelfs “Niet eigenlijk, nooit”.

Maar zoals misschien al geweten, kinderen moeten iets minstens 10 à 15 keer geproefd hebben vooraleer ze echt mogen zeggen dat ze het niet lusten. Dus hier pakt dat niet, niet lusten. Iedere keer moeten ze opnieuw proeven, er zit niks anders op. Pech.

Maar dat geldt evengoed voor mezelf. Weet je nog, dat ik bang was voor linzen en avocado’s? Door de dagen zonder vlees ben ik beginnen linzen eten, en ondertussen eet ik ze heel graag. Ik maak er vanalles mee, zoals heerlijke linzenpaté. Lekker!

Met avocado’s ging het wat moeilijker. Ik probeerde het regelmatig in een slaatje van receptjes van jullie, of van Pinterest. Ik vond het oké, maar zonder meer. En plots was er een klik. Ik vind ze heerlijk momenteel. Echt, ik zou er iedere dag eentje kunnen eten. In een slaatje, maar ook zo uit het vuistje.

Nieuw verslavingske. En zeggen dat ik dat vroeger niet lustte. #avocado #herbamare #healthy

Nog leren eten de afgelopen jaren: olijven, havermout, kikkererwten, quinoa, edamame bonen, zoete aardappel, pompoen, courgette … Sommige dingen waren nieuw, sommige dingen dacht ik niet te lusten. Tot ik ze nog eens proefde of op een andere wijze klaarmaakte.

Dus ja, ik ben er van overtuigd dat iedereen zichzelf alles kan leren eten. Als je er maar voor openstaat en het genoeg kansen geeft. Als je het niet opgeeft na één keer, maar er nog eens iets anders mee probeert.

En waarom zou je dat nu doen, nieuwe dingen leren lusten? Ha, dat is simpel hé. Ik wil enkel gezonde dingen leren lusten. Avocado’s duiken zowat in elk lijstje van gezond voedsel op, dus dat was er éne die hoog op mijn verlanglijstje stond om te leren lusten. Hetzelfde met havermout, kikkererwten, linzen. Als ik tegenwoordig in een groentewinkel sta, lijkt het wel alsof ik in een snoepwinkel sta. Ik wil alles meenemen, om alles te proeven, klaar te maken op een andere manier, combineren. Zoals onlangs deze bloemcoolcouscous met gegrilde groenten. Heerlijk!

Bloemkoolcouscous met geroosterde groenten. Topidee! #healthy

Er zijn maar eigenlijk dingen die ik niet (meer) lust: pompelmoes is zoiets wat ik nog wil leren eten. Voor de rest moet ik al eens goed nadenken. Koeitong heb ik nooit gelust, maar ik zie geen enkele goede reden waarom ik dat zou moeten leren lusten. En in de loop der jaren ben ik hoe langer hoe minder een zoetebek geworden. Zo zul je me bijvoorbeeld zelden of nooit met een ijsje zien. Ik eet dat gewoon niet graag. Veel te zoet. Ha, ook niet erg. Behalve dat ik soms vreemde blikken krijg daarvoor. M&M’s daarentegen lust ik nog altijd héél graag.

En vanmorgen zat Sientje op ons bed en zei zomaar vanuit het niets: “Mama, ik dacht vroeger dat ik enkel zwarte olijven lustte. Maar ik heb deze week groene olijven geproefd op school en ik vond dat lekker.” Ha!

En nu ga ik nu naar de winkel om een nieuwe lading avocado. Want ik zit zonder.

Dagen zonder vlees versie 2015

Uiteraard doe ik terug mee. Dat is evident, toch? Dagen zonder vlees, wat ooit zo moeilijk was, is nu gewoon mijn tweede velletje geworden.

De rest van het jaar is mijn vleesgebruik beperkt, twee keer per week ongeveer. Maar in de DZV-periode zet ik dat altijd weer wat scherper. Gewoon, de ideale periode om weer eens op zoek te gaan naar nieuwe vegetarische recepten, combinaties, mogelijkheden. En zien dat in de winkels en op restaurant de veggie-keuze toch al een stuk uitgebreider geworden is in die paar jaar tijd.

Photo

Halverwege nu, makkie. Ik eet bergen groenten en peulvruchten en heb me nu ook op de quinoa gesmeten. En ik heb werkelijk nog geen honger gehad.

Eén keer heb ik vis gegeten, bij vrienden, op bezoek. Zeker ook omdat Thu sushi gemaakt had en daar kan je echt geen neen tegen zeggen. Maar ik vind dat niet erg. Het moet allemaal niet meer zo erg.

Dus zitten we nu aan zoiets.

DZV2015

Goed voor een besparing van 200 baden en 300 kilometer met de auto. En ik neem zelden een bad want ik ga liever in de douche. En ik rijd ook al weinig of niet met de auto…

Vegetarische kookstudio

Nike en ik, wij hebben een gedeelde hobby. Allez, eigenlijk twee, want zij loopt ook en ik ook, maar we doen dat eigenlijk zelden of nooit samen. Oh en we lezen ook allebei graag. En fietsen. En…

Maar wij gaan dolgraag gaan vegetarisch koken. Het is begonnen niet zo lang na de eerste editie van “Dagen Zonder Vlees” denk ik. Dat we eens wat meer wilden doen met vegetarisch koken. Zo’n lessenreeks van een jaar, dat zien wij niet zo zitten wegens dat dat teveel vraagt van ons, iedere week een vaste avond. Maar zo af en toe een leske, op uw eigen tempo en goesting, leutig is dat.

Dus zochten we wat rond en vonden al heel snel ons goesting bij de Vegetarische Kookstudio, in Sint-Amandsberg, op een boogscheut van Dampoort. Dat is van Miki Duerinck en Kristin Leybaert, ook wel gekend van hun vegetarische kookboeken. Tot nog toe heb ik enkel “Donderdag veggiedag” maar dat vind ik zo’n goed boek dat ik daar zo gelijk al alles uit klaargemaakt heb. En dat heb ik weinig met kookboeken.

We begonnen met een lessenreeks van 3: Vegetarisch voor beginners. Dat was drie keer op rij, maar dat konden we nog wel aan. Je komt er in een mooie keuken in een groepje van 10-12 mensen terecht. Je krijgt de recepten al enkele dagen van tevoren doorgestuurd. En dan begint ze eraan. Alle recepten worden samen gemaakt, dat heeft als enige nadeel dat het soms wat chaotisch is, maar als voordeel dat je echt wel alles te weten komt dan. Ook voordeel: als er iets véél geschild/gesneden moet worden, ben je ook met veel om dat werk te doen, dus het is direct klaar eigenlijk. Op het einde van de avond eet je alles op en de overschot mag je meenemen naar huis. De volgende dat heb ik dus meteen een lunch. Dat alles voor de zeer betaalbare prijs van 33 euro.

Veggie workshop #worldveggiedag

We vonden het zo leuk, dat we er meteen kind aan huis werden. De andere workshops werken volgens thema: wat ik nog gedaan heb: “snelle snacks en heerlijk broodbeleg”, “la cucina verde italiana”, “Vlaamse klassiekers”, “Oud en nieuw met wintergroenten”, “burgers en slaatjes”. En de volgende is “Thailand @ home” daar zie ik ook geweldig naar uit. En onlangs ook één die we zelf georganiseerd hadden, want dat kan dus ook. Dat was dan ook weer zo leuk dat ik dat ook nog eens ga doen.

En neen, het is niet geitenwollensok. En neen, ge moet niet vegetariër te zijn om die te mogen meedoen. Ik ben dat trouwens ook niet. De meeste mensen komen gewoon omdat ze de vegetarische keuken wat beter willen leren kennen. En dat is wat we daar doen, gewoon lekker koken, zonder vlees of vis.

Ondertussen zijn er al een hoop andere mensen meegekomen, die het ook allemaal de max vonden. Zo gaat mijn broer (die kok is) ook al graag eens mee, want ook hij kan daar nog veel van leren. En ook: het is altijd heel gezellig. Dus krijgt hij voor zijn verjaardag een workshop cadeau (de Thaise).

Ze doen nog andere dingen daar: je kan er ook gaan eten (Tables d’ amis) en je kan ook een vegetarische traiteurdienst bestellen.

In de laatste les leerden we deze kefta spiesjes maken en we vonden die allemaal zo lekker dat ik deze graag met jullie wil delen.

kefta

Materiaal:
8 houten spiesjes

Ingrediënten:
100 g courgette
1 teentje knoflook
2 koffielepels komijnzaad
1 koffielepel cardamom
80 g seitan
70 g ongepelde amandelen
1 eetlepel sesamzaadjes
2 pepertjes
75 g boekweitmeel
zout

Bereiding:
Kook de amandelen 5 minuten in water, giet ze af, pel ze en maal ze fijn.
Maal de seitan samen met de ontpitte pepertjes en de knoflook.
Rasp de courgette.
Vermeng de seitan met de amandelen, het sesamzaad, het boekweitmeel, het komijnzaad, de cardamom en de courgette. Kruid met zout en vermeng alles goed door te kneden.
Maak van het mengsel een worstje en duw het spiesje er in de lengte doorheen.
Ga zo door met de rest van het mengsel.
Verwarm het frituurvet tot 170°.
Laat het mandje zakken, leg de spiesjes erin en frituur ze tot ze goudgeel zijn.

En neen, dit is geen gesponsorde post. Ik schrijf dit gewoon omdat ik het er echt zo geweldig vind. Met als mogelijke bijwerking dat ik nu nooit meer een plaatsje ga kunnen reserveren omdat jullie alle plaatsjes inpalmen. :-)

Pinksterweekend

Heerlijk weekendje hoor.

Het begon met een avondje West-Vlaamse vrouwen die mochten komen Alpronista doen bij mij. Het concept: ge krijgt twee megazakken eten geleverd van Alpro, een fiche met het menu en de recepten voor die avond, en ge maakt dat samen klaar.

Er is natuurlijk geen Alpro-politie en omdat ik die reepjes niet zo geschikt vind om in een quiche te draaien, gingen wij helemaal freestyle met een wrapke. Lekker.

Zaterdag begon met een keisnel vaderdagmomentje. Wegens dat de oudste dochter vertrok naar Disneyland (daar leest u ongetwijfeld nog meer over) en wij gingen naar Plopsaland.

We hadden zon verwacht, we kregen regen. We hadden een superactieve Sien verwacht, maar tegen de middag was ze al toe aan een dutje.


De regen ging over en ruimde plaats voor zon en warmte en we hadden alsnog een heerlijke dag, met een Sien in volle form.

Echt druk was het niet, het aanschuiven viel best mee eigenlijk. Op het einde hebben we gewoon zelfs drie keer na mekaar de Draak gedaan omdat er niemand stond te wachten. En op het warmste van de dag Mayaland bezoeken was ook een topidee. Geen kans op zonneslag en geen wachtrijen.

Op zondag was er het verjaardagsfeestje van mijn metekindje Emelie. Ze was op haar verjaardag op haar nieuwe fiets tegen haar neus gegaan, tja.

En maandag was lekker rustig. Begonnen met een looptrainingske en een ontbijtje op het terras.

Om dan samen met Ilse en Mira de Colmar te gaan uittesten.

Nog!

Dagen zonder vlees 2014

Of ik terug mee doe aan de Dagen zonder vlees? Ik vind dat tegenwoordig gewoon de evidentie zelve.

In 2012 begon ik er aan en vond ik het bijna een quasi onmogelijke opdracht. In 2013 deed ik gewoon terug mee en ging het me al veel gemakkelijker af. En tegenwoordig eet ik zo weinig vlees dat het eigenlijk zelfs geen moeite kost.

Ik heb dus de dagen ervoor ook geen vleesbraspartij gehouden omdat ik erna 40 dagen geen vlees zou eten. Nope, ik was het zelfs vergeten, plots was het gewoon daar.

Het is al een week bezig, dus eigenlijk al te laat. Maar het is nooit te laat om te beginnen natuurlijk.

Eén goeie reden om eens mee te doen? (Al is het dan maar voor 30 dagen of zo.) Gewoon, omdat je dan wel verplicht bent om eens op zoek te gaan naar andere dingen, een andere keuken, dingen te proeven. En te merken dat dat ook allemaal lekker is. En te merken dat ge echt geen honger hoeft te lijden zonder vlees. Alleen al om eens meer variatie op uw bord te toveren kan ik je aanraden om dat eens een bepaalde periode te proberen. Echt wel. Smakelijk!

En volgend jaar weer met een echte campagne!

Kneutels

Het moet voorzeker 25 jaar geleden zijn dat ik ze gegeten heb. Of toch zeker 20 jaar geleden. Kneutels met vanillesaus. Hmmm!

Het doet me terugdenken aan koude winteravonden dat we bij mijn mémé op Veldekens aanschoven voor die heerlijke bollen. Mijn mémé is al een tijdje overleden, maar gelukkig heb ik nog een fantastische meter waarmee ik één keer per jaar een nieuwjaarsdate doe. Meestal vindt die pas in het najaar plaats maar daar malen we niet om. En deze keer had ze kneutels gemaakt, op mijn vraag.

Het is een beetje gelijk Jan-In-De-Zak, maar dan in verschillende bolletjes. De website legt het goed uit. Mijn meter kookte ze wel in water ipv melk. En ik ga het recept ook eens bij haar afchecken. Twee keer kneden, rijzen, bollekes maken, in water koken.

Kneutels

Ja, ik weet dat het er niet uitziet. Maar ‘t is wel lekker!
Serveren vanillesaus en bruine suiker. Hmmmmm!

Kneutels!

Ik wil ze wel eens klaarmaken eigenlijk. Alleen zijn mijn kinderen nog niet zo’n vragende partij. Om dat nu alleen voor mezelf klaar te maken, dat is er wat over. Misschien moet ik Ann maar uitnodigen, die had er wel zin in. En Marie, om haar te overtuigen dat dat echt wél lekker is. Een kneutelavondje ja, lijkt me wel wat. Nog gegadigden?

Flexitariër of 90% vegetariër

Tegenwoordig ben ik gelijk 90% vegetariër. huis zal ik gelijk altijd vegetarisch koken, zeker voor mezelf. Voor de kinderen zou ik al eens een stukje vlees bakken, al moet dat niet, want zij zijn nogal dol op vegetarische vleesvervangertjes.

IMG_20130531_194039

Ik durf er wel al eens een stukje van te eten, om te proeven of zo. Maar ik heb geen behoefte aan een heel stuk vlees voor mezelf.

Op het werk ga ik zoveel mogelijk naar het vegetarische, staat het me niet aan wijk ik meestal eens uit naar vis. Heel soms eens vlees. Als het vol-au-vent is bijvoorbeeld, dat is één van de redenen waardoor ik dus nooit volledig vegetariër zou kunnen worden.

Als ik ergens de keuze krijg tussen vlees en vegetarisch, dan kies ik tegenwoordig altijd voor vegetarisch. Ook de bbq van de scouts bijvoorbeeld, ik kies daar voor een vegetarische bbq. Gewoon omdat ik drie, vier stukken vlees gelijk niet zie zitten. Voorgerecht is daar wel scampi’s (niet echt vegetarisch), maar ik doe daar niet moeilijk over want ik ben namelijk geen echte vegetariër.

Maar ik moet nog leren om dat ook op voorhand aan te vragen. Niets dat gemakkelijker is dan dat er vegetarisch voor u gekookt wordt op restaurant bijvoorbeeld.

Mijn vrienden en familie moeten zich van niks aantrekken: zij mogen volledig hun goesting doen: vlees, vis, vegetarisch. Niets is gemakkelijker dan flexitariër te zijn.

Nooit gedacht dat ik zo weinig vlees kon eten en dat ik daar zo weinig moeite zou mee hebben. Zelfs buiten de dagen zonder vlees.

En vanaf morgen begin ik aan drie lessen vegetarisch koken, samen met Nike. Ik kijk daar geweldig naar uit!

Over lopen en eten

Lopen. Het gaat goed, mag ik wel zeggen:
Ik heb dit jaar al meer gelopen in minder dan drie maanden tijd dan de afgelopen jaren in een heel jaar tijd.

Op dinsdag ga ik nu al weer een paar weken weer trouw naar mijn clubje. Meestal lopen we dan intervallen op de piste (lastig maar het brengt op en het is dan leuker om dat in groep te doen. Soms lopen we een toerke “buiten”.
Run #dinsdagal #stax

Op donderdag loop ik over de middag, op het werk. Niet het mooiste loopparcours (rondjes in parkjes) wel gezellig.

En dan nog eens in het weekend, dat is zeer variabel afhankelijk van de rest van het schema.

Het afvallen, dat is iets minder. Eigenlijk is er de laatste maand als niks meer afgegaan, eerder een halve kilo erbij gekomen. Eerst ziek geweest, dan chocolade-eieren, gecombineerd met veel etentjes en weer vlees eten. Vlees eten is bij mij toch vaak gelijk aan meer vettigheid, als grote liefhebber van gehakt. Enfin, dat hebben we een paar keer gedaan, we proberen het nu toch weer grotendeels zonder vlees te doen.

(Gewicht: paarse lijn, vetpercentage: gele lijn, beweging (alle sporten): oranje blokjes)

Maar bon, er is ook niets bij en het vetpercentage is wel naar beneden. Het is toch al dat hé. Nu nog iets aan die buikspieren doen, want daar heb ik nog veel marge, aldus de lichaamsscan van de diëtiste. Die vond het overigens al bij al nog meevallen: als ge cortisone genomen hebt is het blijkbaar al een half wonder dat er dan niks bij gekomen is. (op haar weegschaal was ik wel een kilo kwijt tov de vorige keer, ha!)

Tja, volgende maand beter!

En de voornemens?

En hoe gaat het met de voornemens?

Goed en niet goed.

Ik zou kunnen zeggen: we lopen hier schoon drie keer per week, de conditie gaat er zienderogen op vooruit. Prima.

En ik zou kunnen zeggen: de kilo’s gaan er mooi af. Beetje bij beetje. Goed opletten met wat we in de mond stoppen en zo. We hebben geen honger, we houden het allemaal gezond.

De waarheid is echter dat ik ziek ben. Dat ik vorige week al erg verkouden was en toch nog gaan lopen ben. Misschien niet zo’n goed idee, maar dat was waarlijk het enige moment waarop mijn neus eens open ging zonder medicijnen en waarop ik niet liep te hoesten gelijk een oud hondje.

Dat is dit weekend omgeslaan naar weer gruwelijke sinuspijnen, met een hoogtepunt op maandag. Ik ben bijna buiten gekropen uit het dokterskabinet. Enfin ja, voordeel was dat ze zag dat ik er ellendig aan toe was. Wat wilt ge, als ge al een week niet meer dan 3, 4 uur kunt slapen van de pijn. Weer antibiotica, weer cortisone, weer straffe pijnstillers. En rust.

Rust in een week waarin het bruist van de deadlines. Mja. Dus steken we de kinderen op woensdag in de opvang (de dutskes) en gaan we uitzonderlijk werken. Ook niet zo’n goed plan, zo precies. Beetje kapot zo, na een werkdag.

Maar bon, ik was dus al een dikke 6 kilo kwijt, maar daar is al een kilo terug bij, puur van de cortisone. Gelukkig is dat vocht, zeggen ze mij, dus dat zou ik volgende week weer kwijt moeten spelen, toch?

Eerst maar weer eens goed beter worden en dan weer veel lopen. In een aangenaam lenteweertje, graag.

Schoon toch hé, zo’n grafiekje? De volumeknop krijg je er gratis bij!

Lien tweeduizenddertien

Mijn goede voornemens gingen niet samen met het nieuwe jaar, maar begonnen pas in februari. Maar toch, Lien tweeduizenddertien, omdat het rijmt :-)

Dagen zonder vlees
Hoe moeilijk het vorig jaar ging, hoe gemakkelijk het nu gaat. De eerste dagen moest ik weer wat wennen, om niet “uit gewoonte” vlees te eten, geen vlees te proeven als ik er stond klaar te maken voor het bezoek en al. Van vorig jaar herinner ik me vooral de voortdurende opmerkingen en commentaar dat ik krijg. Nu is dat anders: de mensen weten dat al van mij. En zelf ben ik ook beter gewapend tegen commentaar. Of ik laat het gemakkelijker van me afglijden. Waar ik vorig jaar eigenlijk vooral op onderzoek ging in het gamma vleesvervangers heb ik er nu nog geen één keer gegeten. Het gaat eigenlijk zo makkelijk dat ik soms overweeg om nooit meer vlees te eten. Tot ik dan denk aan een lekkere ovenschotel met gehakt of een gehaktbroodje of een pasta carbonara met spekjes. Hmm. We gaan na de 40 dagen proberen streven naar max 2 keer per week vlees, denk ik.

Dieet:
Een dieet gaat eigenlijk heel goed samen met een vleesloze periode. Geen vlees, sporten, veel groenten en fruit, het past allemaal goed in één plaatje. Als ik het één laat hangen, dan volgt de rest vaak mee heb ik al gemerkt. Een echte update krijgen jullie pas na het volgende bezoekje aan de diëtiste.

Lopen
In de maand februari heb ik toch al weer 42 kilometer gelopen. In vergelijking met januari en de maanden ervoor is dat heel goed, want toen liep ik nikske. Ik heb me met mijn verjaardagscentjes nu ook een tweede paar sportschoenen gekocht. De helft van de tijd loop ik in Brussel, de andere helft in Gent. Als ge alles met de fiets en de trein doet en ik de helft van de tijd ook een laptop mee zeul, is het echt wel handig om op de twee plaatsen een paar sportschoenen te hebben. Helaas zijn ze wel niet zo schoon als die van vorig jaar. Dju, daar heb ik al spijt van gehad dat ik die nooit gekocht heb! Doel voor dit jaar: de stadsloop zal niet lukken, maar de midzomernachtsloop zou toch haalbaar moeten zijn.

Linzen en advocado’s
Waar ik een half jaar geleden nog bang was van linzen en advocado’s, ben ik nu dol op linzen. Ik zou ze werkelijk iedere dag kunnen eten. Ik eet ze op alle mogelijke manieren. Soms, als het snel moet gaan, dan eet ik ze uit blik. Minstens even lekker als vers. Sien is daar helemaal dol op. Als ik ze kook, dan kook ik zowat een pak in één keer, ik zet de rest in de frigo en dan doe ik daar de rest van de week vanalles mee. In een ovenschotel. Vermengen met iets als boterhambeleg. Koud in een slaatje. Deze met courgette en tomaat of deze met feta bijvoorbeeld.

Met advocado wil het nog niet zo goed lukken. Ik vind het behoorlijk smaakloos eigenlijk. Al ligt er nu nog ééntje in mijn frigo te wachten om geprobeerd te worden.

Kikkererwten en hummus doen het weer goed in deze vleesloze periode. En Sien is ook dol op hummus. Volgende stap: zelf eens hummus maken, die met rode biet.

Fietsen
Nu mijn auto verkocht is, wordt nu echt alles met de fiets gedaan, goed voor nog meer kilometers. Een beslissing over een nieuwe fiets is er nog niet, maar bedankt voor al jullie suggesties!

Goed bezig dus. Nu volhouden. Voor de rest van mijn leven, liefst :-)