Lopen. Het gaat goed, mag ik wel zeggen:
Ik heb dit jaar al meer gelopen in minder dan drie maanden tijd dan de afgelopen jaren in een heel jaar tijd.

Op dinsdag ga ik nu al weer een paar weken weer trouw naar mijn clubje. Meestal lopen we dan intervallen op de piste (lastig maar het brengt op en het is dan leuker om dat in groep te doen. Soms lopen we een toerke “buiten”.

Op donderdag loop ik over de middag, op het werk. Niet het mooiste loopparcours (rondjes in parkjes) wel gezellig.

En dan nog eens in het weekend, dat is zeer variabel afhankelijk van de rest van het schema.

Het afvallen, dat is iets minder. Eigenlijk is er de laatste maand als niks meer afgegaan, eerder een halve kilo erbij gekomen. Eerst ziek geweest, dan chocolade-eieren, gecombineerd met veel etentjes en weer vlees eten. Vlees eten is bij mij toch vaak gelijk aan meer vettigheid, als grote liefhebber van gehakt. Enfin, dat hebben we een paar keer gedaan, we proberen het nu toch weer grotendeels zonder vlees te doen.

(Gewicht: paarse lijn, vetpercentage: gele lijn, beweging (alle sporten): oranje blokjes)

Maar bon, er is ook niets bij en het vetpercentage is wel naar beneden. Het is toch al dat hé. Nu nog iets aan die buikspieren doen, want daar heb ik nog veel marge, aldus de lichaamsscan van de diëtiste. Die vond het overigens al bij al nog meevallen: als ge cortisone genomen hebt is het blijkbaar al een half wonder dat er dan niks bij gekomen is. (op haar weegschaal was ik wel een kilo kwijt tov de vorige keer, ha!)

Tja, volgende maand beter!

En hoe gaat het met de voornemens?

Goed en niet goed.

Ik zou kunnen zeggen: we lopen hier schoon drie keer per week, de conditie gaat er zienderogen op vooruit. Prima.

En ik zou kunnen zeggen: de kilo’s gaan er mooi af. Beetje bij beetje. Goed opletten met wat we in de mond stoppen en zo. We hebben geen honger, we houden het allemaal gezond.

De waarheid is echter dat ik ziek ben. Dat ik vorige week al erg verkouden was en toch nog gaan lopen ben. Misschien niet zo’n goed idee, maar dat was waarlijk het enige moment waarop mijn neus eens open ging zonder medicijnen en waarop ik niet liep te hoesten gelijk een oud hondje.

Dat is dit weekend omgeslaan naar weer gruwelijke sinuspijnen, met een hoogtepunt op maandag. Ik ben bijna buiten gekropen uit het dokterskabinet. Enfin ja, voordeel was dat ze zag dat ik er ellendig aan toe was. Wat wilt ge, als ge al een week niet meer dan 3, 4 uur kunt slapen van de pijn. Weer antibiotica, weer cortisone, weer straffe pijnstillers. En rust.

Rust in een week waarin het bruist van de deadlines. Mja. Dus steken we de kinderen op woensdag in de opvang (de dutskes) en gaan we uitzonderlijk werken. Ook niet zo’n goed plan, zo precies. Beetje kapot zo, na een werkdag.

Maar bon, ik was dus al een dikke 6 kilo kwijt, maar daar is al een kilo terug bij, puur van de cortisone. Gelukkig is dat vocht, zeggen ze mij, dus dat zou ik volgende week weer kwijt moeten spelen, toch?

Eerst maar weer eens goed beter worden en dan weer veel lopen. In een aangenaam lenteweertje, graag.

Schoon toch hé, zo’n grafiekje? De volumeknop krijg je er gratis bij!

Mijn goede voornemens gingen niet samen met het nieuwe jaar, maar begonnen pas in februari. Maar toch, Lien tweeduizenddertien, omdat het rijmt :-)

Dagen zonder vlees
Hoe moeilijk het vorig jaar ging, hoe gemakkelijk het nu gaat. De eerste dagen moest ik weer wat wennen, om niet “uit gewoonte” vlees te eten, geen vlees te proeven als ik er stond klaar te maken voor het bezoek en al. Van vorig jaar herinner ik me vooral de voortdurende opmerkingen en commentaar dat ik krijg. Nu is dat anders: de mensen weten dat al van mij. En zelf ben ik ook beter gewapend tegen commentaar. Of ik laat het gemakkelijker van me afglijden. Waar ik vorig jaar eigenlijk vooral op onderzoek ging in het gamma vleesvervangers heb ik er nu nog geen één keer gegeten. Het gaat eigenlijk zo makkelijk dat ik soms overweeg om nooit meer vlees te eten. Tot ik dan denk aan een lekkere ovenschotel met gehakt of een gehaktbroodje of een pasta carbonara met spekjes. Hmm. We gaan na de 40 dagen proberen streven naar max 2 keer per week vlees, denk ik.

Dieet:
Een dieet gaat eigenlijk heel goed samen met een vleesloze periode. Geen vlees, sporten, veel groenten en fruit, het past allemaal goed in één plaatje. Als ik het één laat hangen, dan volgt de rest vaak mee heb ik al gemerkt. Een echte update krijgen jullie pas na het volgende bezoekje aan de diëtiste.

Lopen
In de maand februari heb ik toch al weer 42 kilometer gelopen. In vergelijking met januari en de maanden ervoor is dat heel goed, want toen liep ik nikske. Ik heb me met mijn verjaardagscentjes nu ook een tweede paar sportschoenen gekocht. De helft van de tijd loop ik in Brussel, de andere helft in Gent. Als ge alles met de fiets en de trein doet en ik de helft van de tijd ook een laptop mee zeul, is het echt wel handig om op de twee plaatsen een paar sportschoenen te hebben. Helaas zijn ze wel niet zo schoon als die van vorig jaar. Dju, daar heb ik al spijt van gehad dat ik die nooit gekocht heb! Doel voor dit jaar: de stadsloop zal niet lukken, maar de midzomernachtsloop zou toch haalbaar moeten zijn.

Linzen en advocado’s
Waar ik een half jaar geleden nog bang was van linzen en advocado’s, ben ik nu dol op linzen. Ik zou ze werkelijk iedere dag kunnen eten. Ik eet ze op alle mogelijke manieren. Soms, als het snel moet gaan, dan eet ik ze uit blik. Minstens even lekker als vers. Sien is daar helemaal dol op. Als ik ze kook, dan kook ik zowat een pak in één keer, ik zet de rest in de frigo en dan doe ik daar de rest van de week vanalles mee. In een ovenschotel. Vermengen met iets als boterhambeleg. Koud in een slaatje. Deze met courgette en tomaat of deze met feta bijvoorbeeld.

Met advocado wil het nog niet zo goed lukken. Ik vind het behoorlijk smaakloos eigenlijk. Al ligt er nu nog ééntje in mijn frigo te wachten om geprobeerd te worden.

Kikkererwten en hummus doen het weer goed in deze vleesloze periode. En Sien is ook dol op hummus. Volgende stap: zelf eens hummus maken, die met rode biet.

Fietsen
Nu mijn auto verkocht is, wordt nu echt alles met de fiets gedaan, goed voor nog meer kilometers. Een beslissing over een nieuwe fiets is er nog niet, maar bedankt voor al jullie suggesties!

Goed bezig dus. Nu volhouden. Voor de rest van mijn leven, liefst :-)

Twee jaar geleden kocht ik me een high tech weegschaal met vetpercentagemeting en wifi die spreekt met mijn telefoon en al. Omdat ik dat leutig vond en omdat ik dacht dat ik hiermee mijn gewicht op peil zou kunnen houden. Dat als ik die grafiek zag naar omhoog gaan dat ik dan tijdig aan de alarmbel zou trekken en bij sturen. Ik was toen net een kilo of 8 vermagerd door een streng dieet.

Ge moet geen statistisch wonder zijn om deze grafiek te kunnen lezen om te zien dat dat niet is gelukt :-)

Hoe dat komt? Te veel op weekendjes/reisjes gaan waarop ik me volledig laat gaan. Eén, twee kilo bij en die gaan er niet meer af. Een fantastisch uitgebreid sociaal leven dat gepaard gaat met veel en lekker eten. Een verhuis waardoor er weer geen tijd meer was om te sporten. Enzovoort enzoverder, maar de feiten spreken voor zich en zeggen vooral dat het zo niet verder kan.

Vorige keer was ik trouwens veel vermagerd met Herbalife. Dat zou ik niemand aanraden. Ge hebt honger gelijk de beesten (laat ze u vooral niks wijsmaken). Niet moeilijk dat ge vermagert, drink eens twee milkshakes op een dag en eet één maaltijd en voor de rest niks: ge zult ook wel vermageren, hoor. Die shakes smaken verschrikkelijk slecht (vooral met sojamelk), de vanillevariant was nog de enige die ik binnen kreeg zonder mijn neus te moeten dichtknijpen. Gezond zeggen ze, maar ge moet u wel te pletter slikken in zeer prijzige voedingsupplementen à volonté. Om nog maar te zwijgen over die keer dat ik naar zo’n bijeenkomst geweest ben en dacht dat ik in één of andere sekte terecht gekomen was. Toen ze mijn vroegen of ik Janne en Sien ook al Herbalife gaf (Sien was toen nog geen jaar) ben ik net niet gillend weg gelopen om nooit meer terug te keren. Enfin ja, no more Herbalife for me. Dat kan gezonder en beter, denk ik nu.

Omdat het begeleidingsaspect van Herbalife me wel aanstond (om de zoveel weken ging ik op gesprek en op weging) besloot ik opnieuw hulp in te schakelen. Ik heb getwijfeld tussen de Weight Watchers en een diëtiste. Maar omdat ik een wekelijks engagement niet zag zitten, ging ik, op aanraden van vrienden, naar een diëtiste. En ik moet zeggen: tot nog toe ben ik daar zeer content over. Het is een toffe en ze geeft me haalbare alternatieven.

Als ik zelf ga diëten, dan heb ik nogal de neiging om héél streng te zijn voor mezelf. Véél te streng. Ik lees te veel boekskes en dan ban ik alle brood, pasta en aardappelen, alle chocola, alle vlees, … Met als gevolg dat ik zeer eenzijdig eet en ik dat na een week beu ben. Ge ziet dat trouwens wel goed in mijn grafiek dat ik wel degelijk af en toe een poging ondernomen heb :-)

Maar van haar krijg ik haalbare alternatieven. Wel brood, pasta, aardappelen, … maar met mate. Ik krijg porties mee, waar ik me moet aan houden (ik heb de neiging om veel te veel te eten). Niet al mijn boterhammen met choco ineens schrappen, maar eet eens een boterham met bijvoorbeeld de choco van Rabeko (heerlijke choco zonder suiker, ontdekt door mijn mama). Of een Matinetteke (ééntje! 45 kcal), dan heb je toch die echte chocoladesmaak en om choco smeuiig te maken moet er boter bij, waardoor het veel vetter is. Ze geeft me tips op maat, op hoe mijn leven in elkaar steekt. En het moet haalbaar en lekker blijven. Dus geen light mozarella want die smaakt echt naar niks en die scheelt niet veel met gewone mozarella. Maar alles doseren. Heel belangrijk voor mij.

Ze heeft ook een lichaamsscan gemaakt van mij waardoor ik precies weet hoe het nu zit en waar ik naar toe moet. Ik mag maximum 10.4 kg vermageren anders word ik te scherp voor mijn bouw, hoera :-)

Met haar moet het lukken. Tegen de zomer zou ik toch graag weer een stuk strakker staan dan nu! Duim voor mij!

Oh ja, en niet onbelangrijk: ik ben ook opnieuw begonnen met lopen. Drie keer per week, een half uurtje.

Of ik terug meedoe aan de Dagen zonder vlees? Dat is zeker dat! Ik zie er zelfs al naar uit!

En waarom dan, hoor ik u dan wel zo denken? En waarom word je dan zo geen volledig vegetariër?
Wel, ik zie het, net als Nike, echt niet zitten om constant vegetarisch te zijn. Ovenschotels met gehakt en gerechten met spekblokjes zijn de dingen die ik echt niet kan missen. En neen, vegetarisch gehakt is niet hetzelfde.

Maar die veertig dagen zonder vlees vorig jaar, die hebben me wel doen nadenken. Over eten. Het boek van Dorien Knockaert nog veel meer. Ik probeer nu zo vaak mogelijk vegetarisch te eten. Op restaurant grijp ik zeker al veel vaker naar de vegetarische gerechten. Ik weet het niet hoe vaak ik nu vlees eet, maar zeker minder dan de helft. Het is toch al dat.

Die dagen zonder vlees, die hebben me vorig jaar aangezet tot meer creativiteit. Tot het zoeken naar alternatieven. Tot het proberen van andere dingen. Vorig jaar heb ik de meest gore vleesvervangers uitgetest, dat hoef ik dit jaar dus al niet meer te doen. Dit jaar ga ik andere dingen proberen.

En dit jaar ben ik meer gewapend, denk ik. De mensen weten al van mij dat ik daar aan mee doe. Ik hoop dat ik beter voorbereid ben op alle commentaar die ik weer ga krijgen. En ik ben van plan om die volledig van me af te laten glijden :-)

Vorig jaar ben ik twee kilo afgevallen door die dagen zonder vlees en ook dat is een extra motivatie! Ha!

En oh ja, ik ga weer all the way. Geen vlees, geen vis, veertig dagen lang. Af en toe nog zondigen, zou te gemakkelijk zijn voor mij en zou mijn creativiteit niet scherp genoeg houden.

Ik zou zeggen: kom, doe mee. Schrijf u in en probeer het ook ne keer. En als ge het niet ziet zitten om iedere dag te doen, probeer gewoon zoveel mogelijk dagen. Want het moet niet iedere dag hé. Van 13 maart tot 30 april!

Oh, wat ik nog mis is een app voor op mijn telefoon/tablet. Waarin ik goed kan bijhouden wanneer ik vlees eet en wanneer niet. Niet alleen in de DZV maar het hele jaar door. Iemand een suggestie? Ik had het een paar maanden geleden gesuggereerd aan de bedenkster, maar het is er blijkbaar niet van gekomen.

Somtijds wil ik iets leren eten. Liefst gezonde dingen.

Zo lustte ik vroeger geen olijven. Een jaar aan een stuk heb ik mezelf “gedwongen” om iedere keer ze olijven serveerden, er ene van te proeven. En na een jaar was ik er verslingerd aan.

Nog zoiets: havermoutpap. Klonk vies, nooit geproefd zelfs eigenlijk. Maar sedert ik het heb leren eten ben ik er aan verslingerd. Al is het wel een winters ontbijt vind ik, minder geschikt voor de zomer.

Hummus klonk ook al zo vies, maar dankzij de dagen zonder vlees weten we dat dat héél lekker is op een stukje brood.

Dingen waar ik nu nog een beetje schrik voor heb zijn linzen. Ik had het er twittergewijs over met La Merlette Blanche. Ik heb ze nog nooit klaargemaakt. Wel al geproefd, maar nog nooit overtuigd geweest. Maar misschien moet ik er eens iets mee doen. Simpele basisgerechten zijn altijd welkom hier.

En advocado. Want ook erg gezond, naar ‘t schijnt. Wat doet nen mens daarmee? Kan ik een advocado gewoon uitlepelen of doen we daar iets bij? Guacamole heb ik al gegeten maar ik vind dat meestal een fletse bedoening. Enfin, ook hiervoor moogt ge me allerlei simpele basisgerechten geven.

Ik ben een beetje lui, maar hé, ik wil al moeite doen om nieuwe dingen te proberen, dus ge moogt ook niet te veel verlangen hé.

Ik mocht van de Insiders eens iets testen. De vorige keer vond ik me de ideale kandidaat en werd ik niet gekozen. Nu vond ik me geen ideale kandidaat en ik werd al verkozen.

Geen ideale kandidaat want ik had al uitgebreide ervaring met vleesvervangers, de dagen zonder vlees liggen hier nog vers in het geheugen. Ik heb toen zowat iedere vleesvervanger die op de markt is wel uitgetest denk ik. En ik heb dat ook zo aangegeven.

Maar bon, ik mocht dus vleesvervangers van Garden Gourmet uittesten. Ik gaf mezelf als kandidaat op omdat ik al weet dat die lekker zijn. Er is eigenlijk maar één nadeel aan: ze worden enkel verkocht in Delhaize en laat dat nu zo’n winkel zijn waar ik zelden of nooit kom. Ik dus speciaal naar Delhaize om ze allemaal te kopen (allez krijgen) en deels in te vriezen. Die dingen laten zich perfect invriezen, da’s een gemak.

Ik heb een paar nieuwe dingen geproefd (de wokstukjes bijvoorbeeld) en de gekende dingen opnieuw gekocht. Geen van de dingen heeft me ontgoocheld, alles van Garden Gourmet is lekker. Behalve de worsten dan, daar loop ik met een grote bocht omheen. Geen vegetarische worsten meer voor mij.

Mijn kinders zijn wat vegetarische producten wel gewoon, maar ik gaf deze week wat vegetarische balletjes aan Janne haar vriendinnen. Blanche vond ze niet lekker, om ze vervolgens wel allemaal zonder problemen op te eten. Aphrodite, niet de beste eter anders, heeft ze ook zonder veel moeite opgegeten. Het zal wel zijn dat ze lekker waren zeker? Ik vond ze naderhand koud trouwens even lekker, hmmm.

Voordelen aan die vleesvervangers:
* gezond
* goed voor uw ecologische voetafdruk
* ‘t is eens iets anders
* snel klaar
Zo, nu ga ik het eerste jaar niks meer schrijven over vleesvervangers :-)

Oké, voor de meesten klinkt dit misschien als codetaal, maar voor ik was er eigenlijk al een tijdje door gefascineerd. Het staat voor Brussels Girl Geek Dinner. Ik ben daar eigenlijk niet zo aan, aan al die blogbijeenkomsten of twunchen en wat is het allemaal. Allez, ik heb daar eigenlijk gewoon geen tijd voor. Maar die BGGD’s, da’s wat mysterieus, ge moet daar heel snel voor inschrijven en da’s met wachtlijsten en al. Zo’n dinner bestaat uit lezingen, eten en goodie bags, dus ik wou dat wel eens doen. Zeker omdat het in het gezelschap van Nadine zou zijn.

Het was in de McDonalds van Waterloo te doen en om daar te geraken en terug te keren kreeg ik gelukkig de assistentie van twee andere vriendelijke blogdames. In de McDonalds dan nog. Ge moet weten, ik ben daar eigenlijk absoluut geen fan van. Wij gaan daar eigenlijk nooit. Als we al eens van fastfood doen, dan is het Quick. De reden is simpel: we vinden het niet lekker. En ons kinders ook niet. Rare kinders, vond de man van McDonalds duidelijk. Het is niet dat wij zo gezond zijn, wij eten liever frietjes van het frietkot :-)

Maar ik heb de leeuw van Waterloo nog eens gezien! Dat moet van mijn veertiende of zo geleden zijn!

Enfin, de CEO stelde er met veel trots hun Facebook-pagina voor die ze vandaag zouden lanceren. Waarop ik alleen maar kon denken: “Mo! Serieus! Hadden jullie dat nog niet? Zot!” Ook leuk werd het toen we hun achtergrondfoto voor Facebook mochten kiezen. We kregen de keuze tussen twaalf foto’s en er zat werkelijk geen één bij die ons ook maar een beetje aansprak. Hup, wij met onze suggesties naar de CEO die ons opmerkingen wel leek te appreciëren. Waarop er een beetje later een nieuwe foto van een paar meiskes getrokken werd.

De rondleiding vond ik ook wel eens leuk. Altijd wel eens willen doen, zo achter de schermen rondlopen. Een netteke op ons hoofd. En wat kritische vragen stellen, over vegetarische burgers (niet! er zijn toch slaatjes? ik ben geen konijn!) en van waar ze hun producten halen (België of buurlanden).

En dan mochten we eten. Al wat we wilden eten. Het sein om eens het één en ander te proberen. Het slaatje was met vlees trouwens. De wrap met kip en spek was niet lekker. Da klein Italiaantje wel. Ik heb zelfs nog een McFlurry geproefd. Lekker, maar na tien scheppen heb ik genoeg van ijscrème. Ik ben niet zo’n ijsliefhebber.

Oh ja, ik zou het nog vergeten, er was ook nog een lezing van Fons Van Dyck. De toekomst is geel, zo blijkt.

De goodybag. Een polsbandje en een lanyard (zullen de kindjes blij mee zijn), een USB-stick, een schriftje, een kortingsbon voor botten, een schoon zwart schriftje en een paar bonnen voor de McDonalds.

Oh, en ik ben toch niet van plan om deze te gebruiken: een bon voor een parfait en een bon voor een medium McMenu. Volledig gratis dus. Wie wil ze? Vang! (ik verloot einde van de week)

En het BGGD? Goh ja, dat wil ik nog wel eens doen, in goed gezelschap. Als ik er op tijd bij ben dan.

Ik krijg geregeld de vraag, dus hier ook nog een keer. Hoe het is om terug vlees te eten?

Samengevat in drie woorden: vlees is lekker! Mor lekker! Ik heb een héérlijk gehaktbroodje gemaakt. Ik heb een fantastisch viske gegeten met een kruidenkorst. Ik heb een ongelooflijk stukske vlees gedegusteerd in “Elckerlyck”. Allez, kortom, ik heb al weer heel wat lekkere dingen gegeten.

De eerste week was precies een inhaalweek: iedere dag vlees en alles nog eens eten. Préparé. Worst. Kippenworst. Alles. Maar nu hebben we dat ook weer gehad. En dan vond ik het er weer over. En nu kijk ik op het werk echt naar het vegetarisch menu, maar seitantofudriehoeken en zo, daar waag ik me niet meer aan. En nu heb ik de afgelopen twee dagen eigenlijk geen vlees gegeten en dat was zelfs niet eens opzettelijk. Dat was gewoon zo. Geen idee hoeveel dagen op de laatste week eigenlijk.

Eigenlijk hé, zou ik een appke op mijne foon moeten hebben, de verderzetting van de dagen zonder vlees. Om echt te markeren of het een vleesloze dag was of niet. Een aancheck-appke. Zo blijf ik er ook mee bezig. Zou ook nog wel voor andere dingen leutig zijn. Zou dat bestaan? Allez, er bestaan zoveel appkes?

Maar nooit meer vlees eten? No way! :-)

Een receptje dat al lang klaar stond maar eerst was er dagen zonder vlees. Maar nu mag het weer :-) (en vlees dat ik al gegeten heb deze week!)

Pompoenmousse, handig, want ge hebt dat in uwen diepvries zitten, van die keer dat ge een grote pompoen slachtte om uw kinders nen fijne Halloween te geven. Gestoofd met een ajuintje en mooi glad gemixt.

Gebakken spekjes, zonder vet gebakken en laten uitlekken op een beetje keukenrol. We moeten op ons lijn letten, nietwaar.

Tomaten, in hele fijne schijfjes gesneden. Of blokjes. Hier waren het kerstomaatjes, maar dat is geen must.

Ricotta-roommengsel. Met peter en zout.

Laagjes maken: pompoen-tomaat, pasta, ricotta-spekjes, pasta, enzovoort. Bovenop een royale laag kaas.

Laatste keer had ik helaas te weinig pompoen, waardoor ie iets te droog was en niet genoeg doorsmaakte. Maar lekker, hmm.