Stoere dochter, trotse mama

Vorige woensdag. We gingen naar de kapper want Sien haar haar moest dringend bijgeknipt worden en dat van Janne mocht ook wel eens getopt worden.

Janne op de fiets: “Mama, ik zou mijn haar zo willen afknippen zodat ik het kan geven aan die mensen die kanker hebben, om pruiken mee te maken”.

Ik schrik me een hoedje. Want Janne haar haar, dat is gelijk heilig voor haar. Meestal doet ze er zelfs moeilijk over om dat bij te toppen, want ze wil Rapunzel worden.
Gevraagd of ze zeker was. Jaja, want ze had dat gezien op Ketnet en ook andere kinderen van haar klas hadden dat al gedaan. Ze moest eerst nog naar de circusschool, dus ze had nog wel even tijd om er over na te denken. Maar ja, ze was zeker.

2015-11-03_11-31-17

En dus vroegen we dat aan de kapster. Die het haar mooi borstelde, er twee rekkertjes in stak en vervolgens knipte.

2015-11-03_11-31-53

Effe wennen, voor iedereen. Hoewel, ik vond het meteen mooi. De volgende dag had ze er zelfs eventjes spijt van, want een paar jongens op school hadden gelachen met haar. Maar hé, wat weten jongens nu van mode en kapsels? Maar nu is dat volledig voorbij. Ze is blij met haar kortere haar, veel gemakkelijker om te wassen en te kammen.

En toen wou Janne haar haar doneren aan Think Pink. #thinkpink #geefomhaar #stoeredochter #janne1709 #trotsemama

En eigenlijk vind ik dat haar kortere, pittige kapsel beter past bij wie ze is.

The modern generation... #sien90210 #janne1709

Maar ik ben vooral onvoorstelbaar trots. Dat ze dat gedaan heeft. Dat ze daar zelf mee afgekomen is. Ferme madam, die dochter van mij!

En nu nog deftige foto’s nemen van haar nieuwe kapsel. Op de eerste had ze net een fikse regenbui over haar hoofd gekregen.
En ook nog het afgesneden haar opsturen naar Geef om haar. De envelop is aangevraagd en onderweg!

Nieuw schooljaar, nieuwe hobby’s

Niet alleen nieuwe eetgewoonten, ook nieuwe hobby’s. Het is niet zo dat je voor bepaalde dingen ieder jaar kiest heb ik gemerkt, maar die groeien gewoon door uit vorige jaren.

Zoals Sien. Toen ze net naar school ging, zag ze dat Janne naar ballet ging. Niet alleen Janne, maar ook Finn, haar beste vriendinnetje. Ballet voor zo’n kleintjes (3 jaar) deed de balletschool van Janne niet, en Favole eigenlijk ook niet. Maar in onderlinge afspraak mocht Sientje een paar lessen proberen en omdat ze het goed deed, mocht ze blijven. Vorig jaar ging Janne ook naar de balletles daar en omdat ze voor de grote show nog een gastdanseresje nodig hadden en ik Sien dat toch altijd mee had, mocht Sientje heel vaak mee dansen met de grotere meisjes. Sientje blijkt talent te hebben (moet ergens een generatie overgeslagen hebben, want Peter noch ik hebben ook maar enig danstalent) zodat Sientje mocht meedoen in de balletles van Janne dit jaar. Op maandag, handig, twee kinderen een hobby op dezelfde plaats en uur. Maar omdat ik ook wil dat ze bij Finneke ballet blijft doen, doet ze ook ballet op woensdag. Janne doet ook nog dance mix op vrijdagavond. En toen het de eerste keer was, vroeg Sientje al meteen of ze daar ook mee mag doen. Zeer tegen de zin van Janne, want die wil dat alleen doen, eens zonder Sien, maar Sien doet daar dus nu ook mee. Maakt wel dat Sien nu drie keer danst per week.

11536515_830311947056377_7378975909854839346_o

Janne moet anders ook niet klagen. Twee keer dans per week (ballet op maandag en dancemix op vrijdag). Vorig jaar deed ze een heel geslaagd circuskamp mee in de krokusvakantie en ze wou dus starten met de circusschool. Iedere woensdagmiddag, op hetzelfde moment als Sien haar balletles met Finn, dus een gegoochel met andere ouders en zo, maar dat lukt. Sien, die sowieso al de acrobaat is in huis wou uiteraard ook circus doen. Iedere zaterdagvoormiddag, samen met mij (ouder-kindles). En Janne is ook nog gestart met theater op zaterdagvoormiddag, dan kan Peter haar hopelijk meestal brengen.

En dan doen ze ook nog samen scouts. Janne als tweedejaars welp, ze is nu zelfs hulpnestleider, supertrots! En Sien als eerstejaars bever. Ze vindt het er meteen geweldig.

En de mini-scout is ook gestart zie. Dat het stil zal zijn op zaterdagmiddag... #fosdereiger

Lastig? Valt eigenlijk best mee. Favole valt op goede momenten en is knal in het centrum. Heerlijk vind ik het om ondertussen een uurtje alleen in Gentse straten rond te dwalen. Of te aperitieven op vrijdagavond. Circus en scouts is wat verder, en dus wat geregel met andere ouders, maar dat lukt ook wel.

Favole
Fos De Reiger
Circusplaneet
Freetime

Nieuw schooljaar, nieuwe gewoontes

De focus gaat de laatste jaren steeds meer naar gezonde voeding, ook hier thuis. Voor mij geen enkel probleem, voor de huisgenoten is dat wat anders. Zoals ik al zei in een paar vorige posts, zijn mijn kinderen nu niet meteen de beste eters en er zijn tijden geweest dat ik al blij was dat ze gewoon iets aten.

Tot nog toe at ik warm op het werk. Wij kunnen op het werk dagelijks kiezen tussen vlees, vis, veggie, twee soorten pasta (veggie/vlees), nog wat grillschotels, koude schotels, saladebuffet en broodjes. Enfin, ik kan van héél ongezond (je kan er iedere dag frieten krijgen) naar echt behoorlijk gezond gaan. Het is kwestie van keuzes maken. De man kan ook dagelijks warm eten op het werk, al komt ie daar vaak niet aan toe zegt hij, of hij vindt het niet lekker, en dan eet hij brol. De kinderen konden warm eten op school. Ideaal, niet meer beginnen koken na een werkdag en vooral ook me niet meer ergeren in het niet-eten van de kinderen.

Want ik kan me daar gigantisch aan ergeren. Hoe traag dat die eten. Hoe die zeuren over de kleine portie groenten die ze krijgen. Mijn kinderen kunnen ook gewoon zo heel erg hard bezig zijn met samen spelen dat eten echt niet in hun op komt. Ik stoor dan al-tijd als ik zeg: “Kindjes, het eten is klaar”. Ik probeer me dat allemaal niet aan te trekken, maar eerlijk, op mijn gemak eten doe ik dan niet en laat eten voor mij nu net iets zijn waar ik liefst van al op mijn gemak van geniet.

Maar dus. Toen hoorde ik op school dat het eigenlijk zonde was dat wij moesten betalen voor dat eten want dat Janne toch eigenlijk wel bijzonder weinig eet. En toen begon Janne te zagen om boterhammen mee te krijgen naar school. En toen begon ik na te denken over dat schooleten. Dat wordt in vacuüm getrokken zakken dagelijks aangevoerd vanuit Limburg. Niks tegen Limburg, maar zo duurzaam kan dat toch al niet zijn en lekker ook al niet. Schijnt er altijd al eens gegeten uit te zien.

Dus zijn we begonnen met een proefproject: de kinderen eten twee keer per week warm op school, de dagen dat ze ook naar ballet gaan, dat is wel makkelijk dat ik daarna niet moet koken. Op dinsdag en donderdag krijgen ze boterhammen mee. Omdat ik op woensdag niet werk, wil dat dus zeggen dat ik kook op dinsdag-woensdag-donderdag. En zaterdag en zondag, afhankelijk van de weekendplannen.

Lekker! Mijn moeilijke eetkinderen waren minder overtuigd. #hellofresh

In de brooddoos krijgen ze wat vanalles bij maar ik steek er altijd een portie groenten bij (komkommer, tomaat, wortel, want dat is zowat het enige wat ze lusten) en de afspraak is dat die groenten op moeten zijn. En op school is het voor tienuurtje eigenlijk enkel fruitdag op maandag en woensdag maar we hebben afgesproken dat ze vanaf nu altijd groenten en fruit meekrijgen, zo hebben ze daar toch ook weer wat gezonde dingen mee. Ik vraag ook niet meer welk fruit ze mee willen, ik geef gewoon een mengeling mee, anders zeggen ze toch gewoon altijd: “appel”.

En nu, een goeie drie weken verder kan ik zeggen dat het voorlopig goed gaat. Het vergt wat planning. Niet alleen voor het warme eten, ook voor de boterhammen. Boterhammen en fruit/groenten worden ’s avonds al klaar gezet en in de frigo bewaard.
Warm eten: ik heb een lijstje met dingen die ik allemaal zitten heb en kan klaarmaken. Er zit een grote hoeveelheid spaghettisaus in mijn diepvries. Ongeveer eens per maand ga ik een Smartmat of Hellofresh-pakket bestellen, om me wat extra inspiratie te geven en om de kinderen wat nieuwe dingen te leren eten. In het verleden ook al gedaan en er zitten toch wel al een paar blijvertjes tussen. Ik bekijk echt op voorhand wat hun menu’s zijn en op basis daarvan bestel ik, dus geen abo of zo. Vaak restjes warm eten en die neem ik dan mee naar het werk. Ik ben dol op restjes, ik eet ze vaak nog liever de volgende dag koud op.
De afspraak is ook dat er over avondeten niet gezeurd wordt en dat ze alles moeten proeven. Gaat niet altijd even goed, maar valt toch mee.
Ja, extra werk en extra planning, waardoor de mama eigenlijk niet meer in de zetel ploft ’s avonds, maar rechtstreeks in haar bed. Maar ik heb het er wel voor over, want nu heb ik er tenminste zicht op, op wat ze binnen krijgen en wat niet. En zo hoop ik dat ze ooit een gezond eten gaan leren waarderen :-)

Ha. Einddatum proefproject: einde van het jaar. En dan evaluatie. Meer, minder, we zullen het zien.

Jannefeest

Jannefeest hebben we het maar genoemd. Geen communie hier en voor een lentefeest waren we ook al rijkelijk laat want de lente was gepasseerd. Maar we wilden haar toch haar eigen feest geven. Op 2 augustus, midden in de zomer en vlak na haar scoutskamp. Voor het feest deden we wat inspiratie op bij anderen die ons voorgingen.

Nike deed vorig jaar een uitstap naar Eurodisney met haar zoon en Janne was de gelukkige die haar mocht vergezellen. Topidee, maar we kregen het hier niet meteen ingepland en we wilden ook wel een feestje geven.

Een feestje voor familie en ook een paar vriendjes (en hun familie) van Janne. Dat hadden we gezien bij vriendin Aphrodite en dat was keigezellig, dus deden we dat gewoon ook. Dat Janne heel goed overeen komt met de kinderen van ons beste vrienden is dan weer mooi meegenomen :-)

Concept was ook dat Janne zoveel mogelijk mee moest helpen beslissen en kiezen. Dus mocht ze kiezen hoe de uitnodiging er zou uitzien en welke foto er op het kaartje zou komen. Het werd deze. Met het paardenkleed, ze is daar heel zot van.

Janne wordt groot. Nu ja... Feest!

Locatie en catering: verzorgd door haar Peter Pieter, mijn broer. Mijn broer is traiteur-kok en heeft een professionele keuken met grote koelcel in zijn huis. En een zonnige tuin en terras. We wilden natuurlijk niet dat Pieter de hele tijd zou moeten werken, dus kozen we voor een menu dat iedereen lustte én niet zo veel werk vroeg op het moment zelf. En voor het werk werd personeel ingeschakeld. Het menu: braadworst, hamburger, Breydelham of Berloumi. Ervoor wat hapjes en daarna een zeer stevig dessertbuffet. Mijn broer valt te boeken voor al uw feestjes, voor meer info: mail me!

Janne met haar Peter Pieter.

Ook voor het jurkje mocht ze kiezen. Of we gingen naar de winkel en ze mocht een jurkje kiezen, of ze mocht stof kiezen en een model en ik zou iets maken. Ze koos voor het laatste. Over de jurkjes nog eens een aparte post.

De papa zorgde voor een korte speech en Janne mocht ook een beetje speechen.
Wat een ongelooflijk fijne dag gisteren!

Het werd zeer gezellig, zoals bedoeld. En af en toe doen wij graag een beetje gek, ja. En dat was nog maar het begin :-)

In goed gezelschap... #lekkerrrrr #rrraaaw

Pieter en zijn zusje

Een foto die is geplaatst door Marjan Dijkema (@marjandijkema) op

Vakantie is…

… Fulltime werken terwijl je in het jaar maar 80% werkt. In het jaar is het nuttig dat ik de kinderen op woensdagmiddag naar allerlei activiteiten kan brengen, maar in de vakanties valt dat weg, doen ze kampen, gaan logeren, … Dus fulltime werken om vakantiedagen te sparen…

… Een ander ochtendritme. Later opstaan, geen kinderen klaarmaken en prepareren om naar school te gaan en toch op tijd op het werk te zijn. Leuk, maar ook een beetje raar.

… Uw kroost bijna niet zien. Zoals eerder gezegd is Janne op kamp voor 12 dagen. Zondag was het bezoekdag en ondanks alle horrorverhalen (“allemaal huilende kinderen”,”wie doet dat nu nog, zo’n bezoekdag?”, “bij ons al lang afgeschaft”, en zo meer…) was het bij ons een fijne dag. Janne doet dat daar heel goed. Ze werd uitgeroepen tot “beste tandem” met haar vriendinnetje Elisa, omdat ze zo goed voor elkaar zorgen. Schattig. We zagen de kinderen amper, die dag, de hele dag op pad en in de tent aan het spelen. Op het einde was het effe lastiger, maar niks dramatisch… Komt wel goed. Maar deze mama telt de dagen af tot vrijdag, tot haar kroost weer herenigd is.

Blij weerzien #fosdereiger #tellin

… Ook Sientje heb ik heel weinig gezien. ’s Morgens ben ik al weg voor ze wakker is. De helft van de tijd gaat ze ergens gaan logeren. Ze vindt dat super, en ik ook wel, omdat ik weet dat ze fantastische tijden beleeft. Peter had vorige week vakantie in de Gentse Feesten en ze hebben samen vanalles gedaan. Heerlijk vond ze het. Tof dat die twee ook eens wat tijd apart doorgebracht hebben, ze hebben er allebei veel aan gehad alleszins! Maar het mamahart ziet af momenteel.

Cutie in the air

… Ook wel genoten van de Gentse Feesten, ook al heb ik geen dag vakantie genomen. Altijd plezant om ’s morgens om half zeven eens tussen de zatte mensen te laveren op weg naar het werk. Heerlijk om van hot naar her te tsjollen en overal bekend volk tegen te komen. Zelf een heerlijke avond gehad met mijn mama op de Feesten. O Gent en uw Feesten, ik hou zoveel van u! Al is het ook wel weer goed dat ze gedaan zijn, dat de stad weer een beetje meer van ons is.

Aperitief in de kerk... #gf2015 #gent

… Een leenkonijn in huis krijgen omdat de eigenaars op vakantie zijn. Er gelukkig in slagen om het beestje ook levend te houden. Tof beest wel hoor, maar toch denk ik dat er ten huize Decroubele niet snel huisdieren zullen komen.

Selfie met keun 🐰 #konijn

… Aftellen naar de eigen vakantie, want dat moet nog komen. We hebben gelukkig nog mooie vooruitzichten! En dan ga ik mijn kindjes 14 dagen knuffelen :-)

Welp op kamp voor 12 dagen

Zo. De welp is weer op kamp vertrokken.

Dappere scout...

Het was met een klein hartje deze keer, vooral bij mij dan. De drie vriendjes die indertijd samen met haar meegingen gaan dit jaar allemaal niet mee, om verschillende redenen. Gelukkig heeft ze daar al een paar andere vriendinnetjes gemaakt in de afgelopen jaren en is de leiding daar ook zeer attent voor.

Afscheid van mijn welpje. 12 dagen weg. Slik. #fosdereiger

De bevers vonden ze nog niet zo leuk. Vanaf dit jaar welpen en dat vonden ze al véél leuker. Het paaskamp was zo’n schot in de roos dat ze (bijna) allemaal stonden te popelen om mee te gaan op groot kamp. Van de 70 welpjes zijn er blijkbaar maar 10 die niet mee gaan dit jaar. Ja, met 60 welpjes op kamp, dat zijn er veel. Maar neen, die zitten niet altijd allemaal samen, die zitten in verschillende nesten. Maar wel voor 12 dagen. TWAALF! Gelukkig is er zondag een bezoekdag.

Janne had het gisterenavond wat lastig, maar ik denk dat dat vooral door vermoeidheid kwam. En ook omdat ze nu niet meer naar de Gentse feesten kan gaan. Toen we ons een paar jaar geleden inschreven in die scouts leek ons dat wel leuk, zo kinderloze Gentse Feesten. Nu vinden we de Feesten met kinderen zo leuk dat we het zelfs bijna spijtig vinden dat ze dan weg gaan zijn. Nu ja, het is nu zo. En dit weekend hebben we zoveel mogelijk feesten gedaan!

Kindjes met de trein, mama ook met de trein, dus ik heb ze nog iets langer gezien:
En toen ging ze ook met de trein naar Brussel. En verder. #fosdereiger

Maar goed, ze gaat naar een mooi terrein. Hier staan de welpententjes! Wie wil volgen: er is een kampblog. http://191dereiger.blogspot.be/

blogger-image--1345830810

En vanaf september start Sientje bij de bevertjes. Eens benieuwd hoe het haar gaat vergaan. Ik denk eigenlijk dat ze vanmorgen al wou meegaan :-)

Wie een kaartje wil schrijven: geef een seintje!

Jumpsuits

Jumpsuits. De hype van vorige en deze zomer. Ik sta er niet mee. Ik heb er al minstens 200 geprobeerd, ja. Maar iedere jumpsuit slaagt er in om mijn sterke plekken te verdoezelen en mijn zwakke punten in de verf te zetten. Mja, zo doen we het dan maar niet hé.

Mijn kinderen vinden ze heerlijk. Janne heeft een lange en een korte. Heel zomers.

Jump. Jumpsuit. #latergram #jbc

Sientje heeft een lange, in een iets dikkere stof. Ideaal voor frissere lentedagen, zoals vandaag.

Genieten! #zon #efteling #jbc

OK, eerlijk is eerlijk. Een jumpsuit is niet altijd even handig. Sientje krijgt dat niet alleen toe. En als het frissekes is en ge moet naar het toilet zit je wel in je blootje in het toilet.

Maar toch. Zou ik er graag één hebben die me wel past. :-)

Beide jumpsuits kregen we van JBC van de Rainbow City Warriors collectie. Heerlijke dingen. Bij JBC hebben ze vaak leuke en degelijke kinderkledij, beide dochters hebben er wel wat spullen van. Alleen spijtig dat we er geen JBC in het centrum van de stad hebben. Gelukkig is er de webshop!

De eigen kamer historie

Een paar jaar geleden zijn we verhuisd, onder meer (niet alleen daarvoor) omdat elk kind dan een eigen kamer zou hebben. In de Moestuinstraat was dat namelijk onmogelijk.

Toen we pas verhuisd waren moesten de kinderen nog altijd samen slapen omdat daarboven nog stevig verbouwd werd. Geen probleem, want ze waren toch niks anders gewoon. En toen de kamer van Sien dan af was, dan wilden ze van een verhuis niets weten. Zowel Janne als Sien vonden het gezelliger en leuker om bij elkaar te slapen. Ook geen probleem, de kamer was af, ze kon op gelijk welk moment verhuizen.

Sedert een paar weken/maanden vraagt Janne vaker om een kamer alleen. Janne heeft duidelijk minder slaap nodig dan Sien. Ze mag wel lezen met een nachtlampje van mij, wat ze ook wel doet. Maar ideaal is het niet. Ze is meestal een stuk vroeger wakker dan haar zus en dan komt ze heel stilletjes naar beneden, zonder haar zus wakker te maken. Maar Sien zag een verhuis naar haar eigen kamer nog niet zitten.

Maar vorige week gingen we naar Ikea. Sien kreeg er een eigen spookje en een lampje voor aan haar bed. Ik dacht eigenlijk aan haar bed in Janne haar kamer. Maar plots zei ze: “en vannacht ga ik dan op mijn eigen kamer slapen”. En daar bleef ze bij, de hele dag lang. Ik dacht dat het ’s avonds voor de nodige problemen ging zorgen, maar neen, de beslissing was gemaakt. Er was er maar éne die het er moeilijk mee had eigenlijk en het was de papa. En Janne, die op het moment dat ik haar een zoentje ging geven vroeg “en gaat Sientje dan morgen weer bij mij slapen, mama?”. Grote mond, klein hartje, die oudste van mij.

Ze slapen voor het eerst elk op hun eigen kamer #mijlpaal

En zo slaapt Sien voorlopig niet in haar rode bed maar in het grote, oude bed. Het rode bed gaat nog wel eens verhuizen, als het oude bed naar beneden verhuisd is, maar dat zal pas na de renovatie van de badkamer en dressing zijn.

En zo slaapt Sien sedert een week voor het eerst alleen op haar eigen kamer. En kan Janne nu lekker nog een half uurtje lezen in haar bed. Nog één probleempje: Sien moet nog wat wennen aan de andere geluiden in haar kamer en wordt dus vaak vroeg wakker. Ik denk dat ik de konijnewekker nog eens ga uithalen.

De nieuwe school, één maand later

Op 1 september zijn de kinderen dus gestart in de nieuwe school. Ik had er een goed gevoel bij, omdat de instapdag op het einde van vorig schooljaar zo goed verlopen was. Een paar dagen erna bleek zelfs dat de beste vriendin van Janne ook naar die school kon verhuizen, dus dat maakte het alleen maar beter. En dus vertrokken ze met drie naar de nieuwe school.

Drie nieuwe Trappenhuizertjes #1september

Janne en Aphrodite nestelden zich meteen samen, dat was geen probleem. Bij Sien had ik wat hangproblemen verwacht de eerste dag. Maar ze kwam in haar klas, zag een winkeltje en begon direct te verkopen. Oké dan, geen probleem.

Vlindertje Sien zag de nieuwe school helemaal zitten!

Soms is ze nog wat onwennig als ze ’s morgens naar de vooropvang moet, maar dat gebeurt gelukkig niet erg vaak.

Ergens in september was er een infomoment en we kregen bijzonder veel uitleg van hoe alles in zijn werk gaat. Heel interessant, ik kende de krijtlijnen van het Freinet-onderwijs, maar het is nog leuker als je ziet hoe ze dat allemaal in de klas doen en toepassen. Heerlijke manier, echt waar.

Vorige week bijvoorbeeld. In Janne haar klas was er was een kindje dat verteld had over een barbecue. En een paar andere kindjes wisten niet zo goed wat dat is… dus organiseert Mare (wij zeggen geen juf of meester) een herfst-BBQ. Op het terras van haar klas, want elke klas heeft een terras dat al bijna zo groot is als de klas zelf. Hoe plezant is dat niet trouwens, zo’n terras aan de klas. Ze doen daar vanalles op. Buiten les krijgen, ik heb daar altijd van gedroomd.

En zo gaat het altijd. Iemand vertelt iets, en daarmee gaan ze verder aan de slag. Op onderzoek, rekenen, taal, vanalles. Nooit vanuit de boekjes, altijd vanuit de ervaringen van de kinderen, van hetgeen waar ze mee bezig zijn. Heel concreet. Heel leuk.

Om de twee weken is er op vrijdagmiddag een forum. Dan tonen sommige klassen (niet allemaal) waar ze de afgelopen week mee bezig geweest zijn. Ik zal daar niet altijd geraken, maar de laatste keer was ik er wel en het is wel leuk om ze regelmatig aan het werk te zien. De communicatie is echt top en ik heb nu echt een heel goed idee waar ze mee bezig zijn in de klas. En dat stelt mij zeer gerust.

Oh, en veel vooroordelen en misverstanden over Freinet (en ook andereover methodescholen wellicht). Dat van dat tekort aan structuur bijvoorbeeld, wel, ze krijgen er meer structuur dan ik ervoor ooit gezien heb. Het is gewoon een hele leuke manier om kinderen dingen bij te leren. Als ik nu kind zou zijn, zou ik ook liefst in zo’n school zitten. Dus als ge twijfelt, of toch gewoon benieuwd zijt, informeer u maar eens. Of hier kun je er al erg veel van lezen. Want onbekend is heel vaak onbemind.

Onderzoek #freinet #infoavond

Samengevat kan ik zeggen dat de nieuwe school alles heeft waar ik naar op zoek was: zeer goeie communicatie, een duidelijke visie waar ik me 100% goed bij voel, engagement en een fantastisch systeem. Ik ben fan! En de kinderen gelukkig ook!

Twee keer feest

Zo’n feestweekend, dat is lastig, maar ook leuk natuurlijk.

Vrijdagavond al aan de kook gegaan. Op het gemak nog, maar met een strak en duidelijk plan. Ik doe dat wel graag, zo staan kokkerellen. Met een muziekje op de achtergrond en zingen maar.

Zaterdagmorgen, verder koken. En tegen 12 uur de eerste gasten. Hapjes, spinnetjessoep voor de kinderen, minestrone voor de grote mensen.

Soep met gekke bekken

Taart natuurlijk. Janne haar favoriete chocoladecake, telkens opnieuw een voltreffer.

Blazen!

’s Avonds bleven er dan nog eens drie meisjes slapen, niet in de hangmat, neen.

Prinsessentijd. Feestweekend.

Even chillen tussen de feestjes door. Die hangmat, ik ben daar echt zot van. De kinderen ook, al is er altijd wel een kind aan het huilen omdat het verpletterd wordt of zo.

En dan het kinderfeestje. Geen zotte dingen, niks op locatie. Gewoon thuis, met tekenLynn erbij, schilderijtjes maken.

Kunst!

Star Wars, tot groot jolijt van de mama. Later werd er ook nog Stars Wars op het kind zijn voorhoofd geschminkt.

Superfan.

Manicure, glittertattoo’s, schmink. Ja, u ziet het goed, Janne kreeg een Elsa-kleed en ik heb haar dus het hele weekend in niets anders gezien dan dat.

Nail workshop #latergram

En dan een fuif met optredens op de slaapkamer.

Zevenjarigenfuif!

Ja, de prinses had een leuk verjaardagsweekend, denk ik zo.
De prinses is content.

En ook Jules, de klaspop van Sientje werd er moe van. Die kwam er ook nog eens bij.

Sien slaapt. Jules waakt.

Op naar het volgende feestweekend!