Twee dagen heb ik deze week kleren gesorteerd. Het is te zeggen: ondertussen moest ik ook twee kindjes entertainen en verzorgen. Niet evident.

Te beginnen met mijn kast. Heel moeilijk vind ik dat. Bij kleren die te klein zijn denk ik altijd: “Ja, maar als ik nog wat vermager”. Bij kleren die (gelukkig) weer te groot zijn denk ik: “Stel dat ik weer verdik…”. Zolang ze niet tot op de draad versleten zijn, kan ik kleren niet weggooien. Wel weggedaan: kleren waarbij er vroeger al een stukske buik te zien was, dat past niet meer bij mijn status van mama van 2 kleintjes. Ook weggedaan: zwangerschapskleren wegens geen plannen meer in die richting. Ook weggedaan: te wijde sport-shirts, ik draag die echt niet graag.

Vervolgens de kast van de kindjes. Van Janne gaat er een deel naar Mira en een deel in de kast voor Sien. Hetgeen echt niet meer goed is, gaat weg. Voor Sien komt er een deel van Janne, een deel van Mira, een deel van Milo, een deel van Milla (kijkt naar die namen zeg!) en een deel nieuw. Als Sien er terug uitgegroeid is, moeten die kleertjes terug naar de respectievelijke eigenaars. De eigen kleertjes sorteer ik dan: een deel mogen weg. Een ander deel kan ik nog uitlenen aan vrienden. En nog een ander deel gaat in de doos voor de kleinkinderen. Jaja, ge leest dat goed. Mijn mama had ook de toppertjes van de babykleertjes bewaard voor ons. En ik vond dat zoooo leuk! Ik ben ook te veel gehecht aan bepaalde kleertjes om die weg te doen. De herinneringsdoos dus.

Het was dus stapeltjes maken, zakken vullen, dozen vullen, kasten legen en terug vullen. En uiteindelijk, na al dat werk, ziet ge niet (of amper) dat er iets gebeurd is. Dju toch. Maar het is weer eens gebeurd. Voor efkes.

… ging het plots niet meer zo goed met mijn kersvers metekindje Victoria. Ze ligt nu in een couveuse, verbonden aan allerlei draadjes. Er is nog niet duidelijk wat er is, en die onzekerheid weegt zwaar bij de ouders… We duimen ons te pletter en we hopen dat het allemaal snel goedkomt!

… gingen we eten voor de verjaardag van mijn mama. In “Fou du Gout“, aangeraden door de meter van ons jongste. Die vandaag ook jarig is trouwens. Het was een zeer aangename avond met heel lekker eten. De volgende dag kreeg mijn mama nog een verrassingsfeestje met wat oud-collega’s en daar was ze erg blij mee.

… gingen we zwemmen met de hele bende. Het was leuk, maar het is wel nogal een gedoe he. Kindje uitkleden en aankleden, jezelf uitkleden en aankleden, een hoop materiaal meezeulen. Maar Janne vond het erg leuk, al was ze nog een beetje bang van de grote glijbaan. Sien, die keek haar ogen uit en die gaf geen kik. Met de beentjes spartelen in het water, rechtstaan aan de rand van het peuterbadje: ze vond het allemaal geweldig.

Mij zo doen verschieten zeg. Twee keer in drie dagen tijd. Eerst vragen ze mij om meter te worden, waar ik natuurlijk met veel plezier JA op antwoordde.

En dan belt Ine me dinsdag, want ze ging me dan laten weten of het kindeke gedraaid was of niet. Want het is een kindje met karakter: op 36 weken lag ze nog goed, maar op 38 weken lag ze in stuit. “Ja”, zegt Ine, “ze is gedraaid en ligt hier al naast mij”.

Hoe? Wat? Al geboren? Ik ben een uur mijne kluts kwijt geweest! En dan ben ik rap naar de kliniek geweest om dat klein boeleke te gaan bewonderen: 49 cm, 3200 gram en geboren om 12.20 uu. En haar naam is Victoria. En het is een dotje. En een schatje.

En ik heb nog geen cadeautje voor dat dotje. Ha neen, ik wil een mooi en origineel cadeau en dat vraagt wat denkwerk. Maja, ik maak dat allemaal goed!

Oei oei oei, ik ben hopeloos achterwege gebleven met mijn lijstje! Een dringende update, kwestie dat we mee blijven met wanneer de kinders van ons vrienden geboren zijn:

Myrddin en Fien kregen wel al een eervolle vermelding op deze blog, maar stonden nog niet in het lijstje. Bij deze dus.

Dan was er op 5 juli Darwin, eerste zoontje van Hans en Anneleen. En Salomée op 30 juli, eerste dochtertje van SP.a-Gent-voorzitter Bruno Matthys.

Dan was het even wachten op Janne, geboren op 26 september, eerste dochtertje van Stef (van The Lunatics) en Riet. Van haar wisten we de naam zelfs op voorhand, want de ouders hadden gevraagd of we het niet erg zouden vinden als ze die naam mochten lenen. Tuurlijk niet, een groot compliment, ja!

En deze week was er nog een Lunatic-baby: Django is het eerste zoontje van Bjorn en Anneleen.

Dikke proficiat allemaal!

En binnenkort word ik opnieuw meter… van een Lunatic-baby! Hoera!

Update: Mitte werd ook nog toegevoegd! Vierde kindje van Inferis. Zusje van Fien, Klaas en Trijn!

2010
stand jongens-meisjes: 13-8
14/01/10: Bas
15/01/10: Jef
27/01/10: Yann
09/02/10: Simon
09/02/10: Sien
10/02/10: Emiel
18/02/10: Linus
24/02/10: Wobbe
20/03/2010: Miro
01/04/10: Lotte
10/04/10: Ella
17/04/10: Léon
27/04/10: Robbe
04/05/10: Ariadne
27/05/10: Myrddin
03/06/10: Fien
05/07/10: Darwin
30/07/10: Salomée
08/08/10: Mitte
26/09/10: Janne
13/10/10: Django

De baby’s van 2007, 2008 en 2009
(Lees meer …)

Onlangs ging ik Janne ophalen aan school. En wou ik haar helpen om haar jasje aan te doen.

“Neen, mama, ik kan dat zelf!”. Waarop ze haar jas op de grond legde, haar armen in de mouwen stak en de jas over haar hoofd zwierde.

Ik kénde dat trucje, ik heb het al talloze keren gezien bij andere kleuters. En ik wist dus dat ze dat ging leren in de kleuterklas (niet eerder, want dan was het te warm en deed ze haar oranje trui of haar poncho aan).

Maar toch: het moment dat ze dat deed: ik groeide een meter hoger. Ik zwol helemaal op van trots.

En dat is één van de dingen die het moederschap zo fijn maken: dat je zo blij, zo trots, zo gelukkig kunt zijn bij iedere stap voorwaarts die je kindje maakt. Hoe simpel die dingen ook kunnen lijken.

Naar analogie ben ik ook supertrots als Sientje haar rechttrekt op haar beentjes en dan de wereld inkijkt alsof ze die gaat veroveren :-)

Zo. Sien is de eerste babyspullen ontgroeid en aangezien wij hier geen derde koter meer plannen, kan ik al wat van die tweedehands babyspullen beginnen verkopen. De Mutsy-kinderwagen bijvoorbeeld. Janne zat er al niet veel in, Sien al helemaal niet, en dat heeft vooral met de fietskar te maken. Op de rommelmarkt was ie bijna weg. Ik heb hem al op Kapaza gezet, daar was ik vroeger fan van. Maar die hebben hun site veranderd en sedertdien is dat één groot kluwen, daar vind je niks meer op terug. Dus proberen we nog eens een andere site. Dus dan proberen we eens Aanbod

Het zoekertje plaatsen ging heel erg vlot, allemaal heel duidelijk. Met veel en duidelijke categorieën, oef! Al registreer ik me liever eerst, dan is dat al duidelijk. Nu kwam dat op het einde en wist ik pas zeker dat ik nu geregistreerd was door de bevestiging per mail. Wel goed: na het plaatsen van het zoekertje kon ik meteen het zoekertje plaatsen op Facebook (of Twitter of Netlog). En dat werkte ook heel vlot. Handig zo.

Oh, ze hebben ook een site Diensten.be. Daar moet ik ook maar eens gaan kijken. Nog een loodgieter en een elektricien nodig.

Nog één opmerking: ik zie wel dat ze een app hebben voor de iPhone. Als Android-gebruiker hoop ik dat ze er snel ééntje maken voor Android ook!

En nu hopen dat ik snel mijn Mutsy-kinderwagen verkocht krijg. Iemand geïnteresseerd?

Dik drie jaar geleden kocht ik dit schommelwiegje van mijn collega. En het blijft een prachtig ding. Maar sedert deze week is Sientje er ook uitgegroeid. Rollen en wroetelen kan niet in dat schommelwiegje, en da’s nu net wat Sien doet. Met enige spijt in het hart werd het wiegje vervangen door een bedje.

Het is ook ons uitleenwiegje geworden. Hebben er achtereenvolgens in geslapen: Nona (de dochter van mijn collega), Janne, Helena, Sophia, Mira, Sien en nu zit het al bij Fien en het is daarna al besproken voor het zusje van Helena. Jaja, allemaal meisjes.

En nu zou ik graag de wieg versieren met de namen van alle kindjes die erin geslapen hebben. Nog eens denken hoe ik dat ga doen. Tips of ideeën?

Als ge iets wilt klaarmaken: check eerst of ge alle noodzakelijke ingrediënten in huis hebt. Of anders een goed Plan B. Dat eerste had ik niet, dat tweede gelukkig wel.

Ik heb voor Janne nog een t-shirt met lange mouwen bijgekocht. Al haar maatjes 86 in huis worden te klein, al haar maatjes 92 zijn nog te groot. Waardoor ze altijd met te lange of te korte mouwen rondliep. Ik hoopte dat het snel genoeg warm zou worden, zodat ze snel haar korte mouwen kan dragen. Maar dat zit er dus niet in.

Sien slaapt overdag veel beter als ik haar niet meer in de living leg maar in ons slaapkamer. Moeilijk is dat niet, met dat peutergeweldje in huis. Een uitgeslapen Sien is een Sien met een veel beter humeur. Gelijk bij de meeste kindjes het geval is. En ook met de volwassenen eigenlijk.

Er groeit een terras op ons dak. Een echt terras, geen rotte losliggende planken gelijk we al jaren hadden. Wijs! Eens de vloer af is gaan we een tafel kiezen. En het kan maar beter goed weer worden dan!

En ondertussen hebben we ook ons eerste schoolfeest achter de rug. De voorstellingen en de animatie moesten we aan ons laten voorbij gaan wegens terrasverbouwingen, maar op de BBQ waren we meer dan aanwezig. We hadden toekomstige leerlingen Tristan en Sam en bijhorende ouders meegenomen en het werd een heel gezellige avond!

Mijn derde moederkesdag, maar mijn eerste met twee kindjes! Ik kreeg een horloge van het ventje (dat ik evenwel nog zelf mag uitkiezen) en ook een mooie bos bloemen. Van Janne kreeg ik een mooie tekenin (een echt ventje!), een versierde doos en een versierd zakje badzout! Voor mijn mama was het de eerste moederkesdag zonder Elke. En daar hadden we het allemaal moeilijk mee. Moeilijker dan haar verjaardag onlangs. Daar waren we gelijk beter op voorbereid.

Oei, ik zit een beetje achter met mijn babylijstje. En er is al een meibaby en die nemen we dus ook maar al op!

Op 20 april werd blogmama Maaike voor de tweede keer mama van Miro. Een broertje voor Isla!
Op 1 april werd Sandra mama van een dochtertje: Lotte. Ze heeft al een broertje Jens.
Op 10 april werd de kok van ons buurtrestaurant voor het eerst papa van een dochtertje Ella.
Op 17 april kreeg een andere blogmama Moeferkoe een zoontje Léon, een broertje voor Marie.
Op 27 april werd Sien (neen, niet die van ons) voor het eerst mama van Robbe.
En op 4 mei werd Caroline voor de tweede keer mama van een dochtertje. Elisabeth kreeg er een zusje bij: Ariadne. Janne en Elisabeth verschillen 88 dagen, Sien en Ariadne 84 dagen.

Drie meisjes dus! Sien krijgt gezelschap!

2010
stand jongens-meisjes: 10-4
14/01/10: Bas
15/01/10: Jef
27/01/10: Yann
09/02/10: Simon
09/02/10: Sien
10/02/10: Emiel
18/02/10: Linus
24/02/10: Wobbe
20/03/2010: Miro
01/04/10: Lotte
10/04/10: Ella
17/04/10: Léon
27/04/10: Robbe
04/05/10: Ariadne

De baby’s van 2007, 2008 en 2009
(Lees meer …)