Vakantie 2016: the Cotswolds en Stonehenge

Vanuit Oxford gingen we door naar de Cotswolds, maar onderweg deden we nog efkes een groot kasteel, Blenheim Palace, werelderfgoed. Winston Churchill is er geboren (eerder toevallig, hij werd twee maanden te vroeg geboren) en hij vroeg er zijn vrouw ten huwelijk. Het kasteel zelf kon me matig boeien, ik heb zoiets wel al eens gezien. Maar de meisjes waren wel onder de indruk.

Blenheim Palace. Ergens in één van de vele kamers is Winston Churchill geboren. De rest is geschiedenis, het paleis was al geschiedenis.

En we waren eigenlijk allemaal écht onder de indruk van de rondleiding boven. Daar hadden ze een automatische rondleiding, van kamer naar kamer, met deuren die automatisch open en dicht gingen. In iedere kamer werd er wat verteld en er zaten grote, levensechte poppen, die vanalles deden. Soms keken ze in een spiegel maar die spiegel was een beeldscherm waar een actrice met dezelfde kleren aan als de pop een hele scene speelde. Een beetje Efteling, maar dan ingezet voor het museum. Echt indrukwekkend.

Onderweg naar ons volgende bestemming gingen we ook nog efkes naar het graf van Churchill. Niets groots en protserig zoals misschien wel te verwachten was.

Churchill, bescheiden begraven in Bladon...

En dan naar ons huisje in de Cotswold. Gehuurd via Airbnb, een echt kleine cottage in een typische straat. Mooi. Kinderen waren na drie dagen van restaurant al blij dat we weer gewoon thuis konden eten.
Al dat slecht weer in Engeland zeg. #janne1709 #sien90210 #cotswolds

We bezochten er verschillende dorpen: Stow-on-the-wold, Bourton-on-the-water (zéééér toeristisch), Lower Slaughter op dag 1. Het was ongelooflijk mooi weer die dag (jawel! in Engeland) en het was dus heerlijk dat we overal met ons voeten in het water konden.

Dat het goed is hier. #cotswolds16

Op dag 2 trokken we naar Stratford-upon-Avon, ofte de geboorteplaats van William Shakespeare. Zijn geboortehuis staat er nog en je kan dat bezoeken en wij vonden dat eigenlijk een echte aanrader met de kinderen. In de tuin liepen acteurs rond en je kon je favoriete Shakespeare stukje vragen om te spelen. Indrukwekkend.
The bard's birthplace #cotswolds16

Looking into Shakespeare's garden... #janne1709 #sien90210 #cotswolds16

Verder ook met de bootjes gevaren, mooi tochtje (zeker een aanrader als je man op dag 1 in de Cotswolds zijn voet omgeslagen heeft en eigenlijk niet deftig kan stappen.). Nog eens tot in de kerk waar Shakespeare begraven ligt. En in het terugkeren deden we nog een dorpje Chipping Campden waar we in een gezellige pub terechtkwamen waar het volgens mij heerlijk moet zijn om te blijven eten, maar het was volzet en we hadden nog eten liggen.

Laatste dag, vertrekken naar huis, niet zonder een omweg te doen langs Stonehenge. Niet op voorhand geboekt (stom!), lange rij in de loden zon (warm!) en efkes onrust dat we het niet gingen halen omdat we ook wel een boot te nemen hadden naar huis. Maar eens je betaald hebt stap je onmiddellijk op een bus die je in geen tijd tot aan het monument (en terug) brengt. Handig. De wandeling ernaar toe lijkt me ook leuk, maar daar was dus geen tijd voor.

Stonehenge jump!

Leuke afsluiter van een leuke vakantie!

En we waren tijdig aan de boot ja. Oef.

Samenvatting: Groot-Brittanië: het is eens iets anders. Het kan er wél mooi weer zijn en het eten is er best lekker (ik heb genoten van de Engelse pies en de kinderen wilden elke dag een scone!).Wij gaan zeker terug, want er zijn nog veel dingen die we er willen zien!

Vakantie 2016: Oxford

Peter en ik, wij waren zijn trouwe fans van inspector Morse. Ik denk dat we ze allemaal gezien hebben en ook Lewis vinden we geweldig. De mooie beelden in Oxford… Wij zeggen dus al minstens 15 jaar dat we naar Oxford willen maar we laten ons altijd tegenhouden door… het weer. Ja, een mens kiest liefst voor een warme, zonovergoten locatie hé.
Maar goed, H&L waren er in de paasvakantie geweest en hadden ons bestookt met foto’s dus nu MOEST het gewoon, we gingen naar Oxford en daarna naar de cotswolds.

Ik had wel wat stress voor die boot. We waren dan ook zeer tijdig vertrokken vanuit Dranouter en kwamen dan ook ruim twee uur voor vertrektijd aan de boot aan. Nu ja, er stond best 90 minuten voor vertrektijd aanwezig, dus ik vond dat nogal meevallen. Beetje identiteits-en bagagecontrole en we mochten vlot door. Meteen de boot binnen. Toen we uitstapten sloot de poort, wat we een beetje vreemd vonden, maar ik dacht dat er nog een andere poort was. Wij naar het dek. En zoveel volk dat daar al zat! En twee minuten later… vertrok de boot. Hadden ze ons zonder iets te zeggen gewoon op de vorige boot gestoken :-) Was dat een meevaller, twee uur vroeger dan gepland in Engeland!

Staring at the sea #janne1709 #sien90210

#iseefaces #iseewhitecliffs

Oxford is zo mooi als we het ons voorgesteld hadden ja. Het ene mooie college naast het andere. En Radcliffe square, veel mooier dan dat bestaat er wellicht niet.

Radcliffe Camera. Breathtaking.

En knal aan Radcliffe square, in de kerk, is er een zaakje, echt… als ge ooit in Oxford gaat, dan moet je er naar toe gaan, echt! Liefst om op het terras te zitten. Hemelse scones! En verder lekker eten, biologisch, gezond, lokaal,… We zijn er gewoon twee dagen geweest omdat het er zo fantastisch was!

Scones, tea, goed gezelschap, in een wondermooie stad! #geenvastendag #feestdag #oxford #janne1709 #sien90210

Ge kunt trouwens ook op de toren van de kerk gaan, moet je zeker ook eens doen, voor het ongelooflijke uitzicht daar.

Morse and Lewis (re)visited

Janne en Sien in de eetzaal van Zweinstein. Harry Potter is ook voor een deel opgenomen in Oxford, ze doen er zowel Morse als Harry Potter rondleidingen (die we niet gedaan hebben).
In de refter van Zweinstein #janne1709 #sien90210 #oxford

Oh ja, en ik vind een hoodie van een universiteit een beetje raar, tenzij het die van Oxford is. Daarvan mag het, want voor mij is dat zowat de moeder van alle universiteiten. De meisjes hebben trouwens de hele week van tweeling gespeeld, dus dat kwam goed uit. Dat dat tweelinggedoe gebaseerd is op de Nederlandse zingende tweeling Mylene en Rosanne kwam ons dan weer minder goed uit (aaaaarghhhh!)
Stadsbezoek met meisjes. #janne1709 #sien90210 #oxford #hoodies

Ook gaan eten in het stamcafé van Morse en Lewis trouwens. Zo content dat ik was dat er een plaatsje was voor ons :-)

Logeren deden we trouwens niet in de stad, maar er net buiten, op een glamping. Leren kennen bij mijn nichtje (ge weet wel, die van de beste camping ter wereld). Ideaal is dat een glamping: geen geïnvesteer en gezeul met tenten en kampeergerief, maar wel kamperen. Op een bed en niet op een stom luchtmatrasje. En voor de kinderen de max! Iedere avond samen vuurke stook en ’s morgens samen wakker worden. Heerlijk!

Lekker gek! #janne1709 #cotswold16

De bus stopte knal voor de parking en een kwartier later stond je in het centrum van de stad. Aanradertje!

Vakantie 2016: de Westhoek

Het scoutskamp was natuurlijk (gelukkig) niet mijn enige vakantie deze zomer. Wat volgde er nog? In drie delen, want het werd toch een beetje te lang in één deel.

Westouter en Dranouter.

Daar moet ik niet veel meer over vertellen natuurlijk, Sofie deed dat al voor mij. Maar ik kan bevestigen: met 37 in een huis: dat viel gigantisch goed mee. Het was een fijne bende en dat liep altijd allemaal zo gestroomlijnd!

OK ja, dat zijn veel kinderen samen ja.
Ietwat uit de hand gelopen vakantie-idee #blauwpoort2016

Op de definitieve groepsfoto is het nog even wachten, maar met de volwassenen erbij heb je zowat iedereen gezien ja.
De grote blauwpoortgangers #blauwpoort2016

Er was een zwemvijver, en hoewel het water wat koud was, werd daar toch gretig in gezwommen, ja.
Tis hier goed!

Een deel van de bende ging ook naar Dranouter Festival. Met een elektrische bakfiets, ikke, wat een gerief zeg!

Dranouter

En ik ben daar zo graag, op Dranouter festival.
Op mijn favoriete plekje. @festivaldranouter #dranouterfest16 #blauwpoort2016

En ons kinderen vinden die optredens ook wel wijs. Voor efkes dan toch :-)
Front stage #dranouterfest16

En verder kruipen ze graag over mij.
Een rustige middag op #dranouterfest16 #blauwpoort2016 #janne1709 #sien90210

Alleszins: de Blauwpoort is een toplocatie, en we zouden graag terugkeren volgend jaar, maar helaas, het zit al volgeboekt zomer 2017… (alle weekends toch). We denken al aan 2018!

Riga. Rigasjeg.

Een marathon, het vraagt een maandenlange opbouw, dan plots is het daar, dus dan moet je zien dat je daarna niet in een zwart gat valt. Dus wat kan je beter doen dan het weekend erna met vrienden een citytrip te doen? En geen loopkleren meedoen?

Vorig jaar was het Dublin, dit jaar trokken we naar Riga. Niet zo bekend, Riga, maar we vinden het net wel eens leuk om de minder bekende steden te doen ook.

Om te beginnen: als je vliegt vanuit Charleroi kan je tegenwoordig ook maar beter zéér op tijd vertrekken. We hadden dat gelukkig gedaan, want een paar kilometer voor de luchthaven begon de file al. Lang voor je op het terrein komt checken militairen al eens je identiteit en als je binnenkomt nog eens. Wat de nodige vertragingen tot gevolg heeft. We hadden uiteindelijk niet veel tijd over. Maar goed, er verder al bij al vlot geraakt.

Een uurtje later al in Riga, waardoor we pas konden eten tegen plaatselijke tijd 22 uur. Dus deelden we een meter worst in een niet zo aan te raden Brewhouse.

"Mijn" brouwhuis hier!

Peter voelde zich meteen thuis in de stad.

Zou ik?

Gilde

Commu-kunst

Veel wifi zones ook in Riga. Niet dat we verslaafd zijn, maar we waren allemaal onze gids vergeten dus waren we aangewezen op apps als Tripadvisor en al om te weten waar we naar toe moesten.

In the (wifi) zone! #riga #riganda

Enjoy the silence

Deze brug katapulteerde ons een weekje terug naar Rotterdam.
Aan de Daugava...

De Orthodoxe kerk. Waarlijk vreed schoon!
Orthodox

Riga is fijn, maar Riga is niet zo groot. De volgende dag een hele dag op ons gemak rond gelopen in de stad, en we hadden het gevoel dat we het meeste wel al gezien hadden. En hetgeen we nog wilden doen, daar hadden we nog twee dagen voor.

Dus gingen we op zaterdagavond eten, dronken iets te veel en lagen op zondag gewoon heel lang in ons bed. Heerlijk is dat, appartementje huren en ge moet niet opstaan voor één of ander ontbijtbuffet. Ontbijten kan later ook wel eens.

Lekker gegeten ook, in Riga. Zo gingen we naar de Muusu, de Balzambars en de Domini Canes. Alle drie aanraders, maar wel best te reserveren. We dronken ook een liter mojito (met twee weliswaar) in de Cuba. OK, dat was erover :-)

Veel art nouveau ook, in Riga. Als ik een huis zou mogen bouwen, het zou een art nouveau huis zijn.

Art nouveau

Faciaal

Laatste dag fietsen gehuurd en een toertje gedaan. Dat is ook altijd leutig. Al is Riga totaaaaaal geen fietsvriendelijke stad. Nergens fietspaden gezien, we moesten wel op het voetpad rijden. En de oversteekpunten waren ook levensgevaarlijk.

Schoon uitzicht van op de universiteit.
Parijs aan de Daugava... #rigasjeg

Vogelperspectief #rigasjeg

Vanop deze toren dus:
Wetenschap #rigasjeg

In topgezelschap hé.

Riganna. #rigasjeg

Mogelijke bestemmingen voor volgend jaar: Dubrovnik, Split, Vilnius, Talinn, Bologna. Keuze zat!

En ah ja. Ik zie hem nog altijd graag! :-)

En wie is dat? #rigasjeg

Meer foto’s op Instagram

Ze worden groot terwijl je er op staat te kijken. Nou ja.

Na het geslaagde scoutsweekend voor Sien was het nu tijd voor haar eerste kamp. Fos De Reiger besloot dit jaar voor het eerst ook het paaskamp met alle takken samen te doen op hetzelfde moment, én een bus in te leggen wat het georganiseer een stuk makkelijker maakte. Janne was dolenthousiast om op kamp te vertrekken, wat goed was voor het enthousiasme van Sien en valiezen maken werd dus dolle pret.

Klaar om op scoutskamp te vertrekken! #sien90210 #janne1709 #fosdereiger

Sien naar de bus gebracht op een ongoddelijk vroeg uur op Paaszondag (lang leve de uursverandering). Traantjes, maar ze ging vlot mee. En dan met Janne door naar Hasselt waar ze nog eens een balletshow mocht meedansen met Favole.

balletJanne7

Cool dat dat was! Een echte So You Think You Can Dance in het klein! Inclusief jury commentaar. En jawel, ze waren heel lief hoor. Janne was wellicht één van de kleinste en jongste meisjes op het podium, dus ik was uiteraard hypertrots, zoals alleen een mama dat kan zijn :-)

Waarna we onmiddellijk doorreden naar Kasterlee, De Hoge Rielen (oh! daar ben ik zelf nog een paar keer op kamp geweest!) om haar bij de rest van haar vriendjes te voegen. Ik wou de Bevers (de kleinste groep, van Sien) eigenlijk echt wel vermijden om het niet lastiger te maken dan nodig voor Sientje. Maar plots kruisten ze mijn pad. En ik zag contente kindjes!

Scoutskamp Sientje, Myrddin en Ada

Ik heb ze toch wel gemist ja. Ook al hingen we één dag de toerist uit. De eerste keer dat ze samen zo lang weg waren. Als Janne op kamp ging was er altijd nog een Sientje dat voor afleiding zorgde, nu dus niet meer.

Maar op donderdag kreeg ik twee zot contente kindjes terug. Die het een fantastisch scoutskamp vonden. En die staan te popelen om in de zomer mee te gaan op tentenkamp. Heerlijk, ik heb kinderen die graag op kamp gaan. Ik deed zelf ook niets liever!

Ze leken wel meteen elk vijf centimeter gegroeid. Groter geworden. Wijzer. Maar dat groot, dat valt hier nogal mee. Ons madammen volgen nog altijd zeer trouw mooi de onderzijde van de Vlaamse Groeicurve :-)

Ze worden groot terwijl je erop staat te kijken. Nou ja. Dat is relatief in ons geval. 😉 #janne1709 #sien90210 #linkinbio

Eendagstoerist in Namen

Vier dagen kinderloos. Waarvan één gevuld met vriendjes, twee met werken en één vrije woensdag. Peter ook verlof wegens gewerkt in het weekend. Tijd voor koppel-quality time!

Het eerste idee was sauna, maar ik had gelijk wat te veel sauna gehad de laatste tijd en ik wou wel nog eens iets samen doen echt. Dus dacht ik aan Namen, en dat we daar altijd langs rijden en nooit stoppen. En ik googlede wat rond en kwam op dit geweldig hotel terecht dat we voor een zeer voordelige last-minute prijs konden boeken (maandagavond boeken, dinsdagavond gaan). Leuk design hotel en er is ook een zeer goed restaurant aan dat helaas al volgeboekt was voor die avond. Niks aan te doen, en ze waren zeer vriendelijk om zo meteen een ander restaurant te zoeken en te reserveren voor ons. Het mocht niet te ver zijn dus gaven ze ons Cuisinémoi.

Triootje

Efkes googlen op ons uniek kamertje en we leerden dat het restaurant een ster heeft. En dju, ik had alleen sneakers mee en casual kleren aan :-) Gelukkig was het een heel tof sterreke, stijl Publiek. Gezellig zitten, niet de grand chic, lekker eten. De bazin verwelkomde me op sneakers, dus ik wist dat het goed zat.

Als bij toeval hier gesukkeld... Met een open keuken, op hoog niveau. Letterlijk.

Heel lekker gegeten, heel lekkere wijnen (OK ja, dat mocht marathongewijs niet meer van mezelf. Maar het was de laatste keer dan, echt!)

De volgende dag heerlijk getsjold door Namen. De citadel, de stad. Op ons eigen tempo. Zalig! Namen is niet zo groot, eigenlijk veel kleiner dan ik verwacht had. Maar best gezellig. Ideaal voor eendagstoeristen zoals wij.

Rive

Na 20 jaar blijft de man me verrassen met de mededeling dat hij graag de rondleiding wou zien over het maken van een parfum bij Guy Delforge. Had ik nu nooit gedacht zie. Maar goed, dan doen we dat. Best leutig eigenlijk.

En dus gingen we op parfum rondleiding bij Guy Delforge

Odeurs et essences

Het was trouwens best gek, zo één dag de toerist uithangen, tussen twee werkdagen in. Maar wel geweldig, want we hadden allebei het gevoel dat we echt op weekend geweest waren. Gaan we zeker nog doen, zo’n uitstapjes. En Namen is echt een aanrader!

Grand café

Oh ja. En nu heb ik me natuurlijk in het hoofd gehaald om dit jaar de Urban Trail door Namen mee te lopen. Ging vorig jaar door ons hotel heen. En door de parfumeriemakerij. En door de Brasserie Francois. En over de Citadel natuurlijk. Lijkt me heerlijk. Iemand die wil meedoen? 13 november!

Ah ja en voor de duidelijkheid: volledig niet-gesponsorde post!

Dublin. Zotte stad.

Hoe gaat dat, citytrips? Op een zotte zondagavond zit je samen met een paar vrienden en zeg je “pfff, zo nog eens op citytrip gaan, gelijk vroeger, zonder kinderen, dat zou toch eens tof zijn?”. Twee minuten later heb je een datum voor een weekend en zit je achter de PC een bestemming te zoeken. Een paar maand later breng je de kinderen naar school en een paar uur later sta je in Dublin.

Maar wat een zotte stad, Dublin. Veel lawaai ook wel. Maar mooi ook.

Ze hebben er een fantastisch mooie bibliotheek in Trinity College.

Walhalla der boeken #dublin

Sedert kort mogen de holebi’s er ook trouwen.
Holebi celebration #dublin

Ze hebben er pubs. Pubs. Pubs. Niet te tellen hoeveel. Ik dacht dat we in België stevig konden drinken en uitgaan, maar dan moet je eens in Dublin gaan kijken. Ongelooflijke ambiance ook in die pubs, overal bandjes die aan het spelen zijn. Zottekes.

When in Dublin...

Ik dronk er de lekkerste gember-lemon-lemonade ever en nu ga ik op zoek naar een recept om dat zelf ook na te maken. Als ge er één hebt: stuur maar door! Bij Jo burger, ideaal terraske rechtover de ingang van Jameson whiskeybrouwerij. Ook een heerlijke zoete aardappelburger. Als (semi)vegetariër vind je overal uw goesting in Dublin.

Soms drinken wij ook eens geen alcohol. #gingerlemon

Waar ik helemaal lyrisch over ben, is over Avoca. Winkel beneden en helemaal boven kun je eten. We hebben er gebruncht, maar lekker, echt ongelooflijk. Ik bestelde er een groene smoothie en ik was er niet gerust op, want ik had nog nooit een lekkere groene smoothie weten te brouwen. Maar nu weet ik dus dat het wel kan. Zo lekker, niet te doen. (spinazie, boerenkool, appel, peer, munt). En ik kocht de lekkerste granola ever daar. En ik wil ook een dekentje van daar. En hun kookboeken. En al dat lekkers van daar dat ik niet heb kunnen proeven omdat ik al gegeten had. Ik wil een Avoca in Gent!

Wie zet me zo een ontbijtje klaar? #latergram #dublin #avoca #beestiglekker

We huurden er ook fietsen (aanradertje!)

FullSizeRender

En reden naar het gevang. Helaas was de mooiste vleugel wel gesloten wegens restauratie. Indrukwekkend wel.

Sneakin' in the prison cell

Topgezelschap!

IMG_4286

Topweekendje!

Topweekend gehad! #dublin

(Ook al waren er op het thuisfront een aantal dingen die ons zorgen baarden… Het leven is niet altijd mooi, dat zien we de laatste tijd weer meer dan genoeg, helaas)

Jaarlijkse tradities houden we in stand

Nog eens naar de beste camping ter wereld geweest. Een jaarlijkse traditie waar we niet van afwijken. Met alweer ander, tof gezelschap. Met Nike-die-niet-meer-blogt en co.

Quand on a que l'apéritif...

OK. Daar kijken we een beetje serieus. Maar dat was ook soms anders. Ja, dat is het nichtje ja.

Lienie en Tienie #nichtjes

We gingen er -ook naar jaarlijkse traditie- op bezoek bij Maria.
Verschijning

Ja, ook de kindjes waren mee, ja.
De jaarlijkse Maria-verering...

We stuurden de kinders door bloemenvelden.
Bloemenmeisje.

Hielden een meeting met de anciens van de camping (ze openden samen met ons de camping in 2008)
De veteranen van L'Escargot...

En lieten die ook babysitten toen wij in het bubbelbad gingen. (Stefan was er niet echt bij, we plakten zijn hoofd er nadien bij. Of toch?)
Live vanuit het bubbelbad

En ja, het microklimaat deed zijn werk. Meestal mooi weer, één dag bewolkt en wat regen maar dan zaten we in de grotten van Remouchamps.
Adoratie

We keerden alleszins bruin en verbrand en vervellend terug.

Camping l’Escargot. ’t Blijft een aanradertje!

Zalige dagen

Vorig weekend ging ik op weekend met mijn mama en mijn broer. En we hadden bijzonder veel geluk met het weer, de eerste echte lentedagen.
Die eerste zonnestralen, dat zijn de leukste van het hele jaar toch?

Onbeknot

En als ge die dan nog eens kunt doorbrengen met leuk gezelschap, in een fantastisch huis in een nog veel fantastischere streek? Dan is dat toch helemaal geweldig?

Soldiers of war

Dus toen gingen we wat oorlogstoerisme doen. En OK ja, er stond een kermis in Ieper, dus daar viel niet onderuit de komen, de kindjes wilden er even op. En dan moeten wij mee ja.

Blijvend beklijvend. Last Post.

Op zondag besloten we van het mooie weer te genieten. En het huis. En de kindjes. En het vele eten en drinken dat we nog mee hadden.

Zomer in de Westhoek #grimminckhof #maart

(en ging ik eerst nog eens een kleine 13 kilometer lopen)

Die keer dat we vastzaten in de péage

Deze zomer zijn we naar Italië geweest, dat was wijs, dat was fantastisch, als het past zal ik daar nog eens een verslagske over schrijven. Toplocatie, topcompagnie, topweer, topregio. Maar de rit ernaar toe, dat was een drama, een regelrecht drama. Pas op, we waren niet zo gek om die 1.400 kilometer in één keer te rijden, dat is net iets te ver. Dus we deden het met een tussenstop, ergens halverwege.

Dag 1: Vertrokken om 9 uur. We moesten maar een kleine 700 km rijden, dat viel dus wel mee. Op de laatste stop, met nog amper 100 km voor de boeg, om 16 uur, zien we dat onze rechter achterband plat stond. Hmpff. Zelf meteen een reserveband opleggen was een optie geweest, maar daar konden we de volgende dag geen 800 kilometer op overbruggen, dus wilden we die liever meteen laten herstellen. Uren gewacht op hersteldienst, dan toch maar eens gekeken naar de reserveband en opgemerkt dat er een gewoon wiel in de koffer ag. Waar we perfect 800 kilometer en meer mee konden overbruggen. Veel tijd voor niets verloren dus. Een vriendelijke Roemeense truckchauffeur verving de band voor ons en hup, we konden weer door. Aankomst in het hotel: 21.30 uur.

Pech onderweg... Wachten... Gelukkig is er een pop up prinsessenkasteel!

Dag 2: vroeg vertrokken, al om 8.15 uur weg uit het hotel. In Zwitserland was het vooral regen die ons parten speelde en de Gotthard-tunnel. Een uur of twee gewacht. En dan nog file in de tunnel zelf, ik vind dat eng. En daarna opnieuw file, file, file en nog eens file. Vooral tussen Bologna en onze eindbestemming, dat is daar structureel.

Voorlaatste dag: Het terugkeren. Diezelfde structurele file. Da’s 100 kilometer rijden, daarna 100 kilometer file, zoiets. Wat maakte dat we op 4 uur 200 kilometer gedaan hadden of zo. Groempf. Péage, Milaan. Aanschuiven. Alweer. We komen aan het overgedekte gedeelte en net toen we eronder reden zagen we boven ons het licht op rood floepen. Oei. En meteen erna achter ons ging de bareel naar beneden. Oei. Er stonden twee auto’s voor ons en de geraakten probleemloos door. Oef. Tot wij aan het machineke waren. Machineke dood, deed niks meer. Oei. Kaart er toch ingestoken, geen reactie, kaart vast, machine dood. Hulpknop dood. Bareel voor én achter ons naar beneden. AAAARGGGGHHH. Uitstappen, en alle kottekes afgaan tot ge iemand vindt, dat was Peter zijn taak. De vrienden inlichten van onze vertraging, dat was mijn taak. En dan maar op dat kaske beginnen te kloppen van pure frustratie. Ik denk dat we daar tien minuten gestaan hebben en toen ging plots de bareel omhoog. Ik spring op de chauffeurszetel, rij vooruit, zo rap als kan. Ik spring uit de auto, vergeten dat ergens op mijn schoot een telefoon lag. Boef. Scherm kapot. Aaaaaarggghh. Creditcard kwijt, kaart blokkeren. Maar bon, we konden weer rijden. Maar ik zal nooit meer onbezorgd door een péage rijden. En u misschien ook niet :-)

Toen waren we er nog niet. We hoorden van vreselijke files voor de Gotthardtunnel, we namen een uitgebreide avondstop, stonden nog een uur of drie stil, maar we lieten ons daar niet door uit het lood slaan.

Wat doet een mens dan in de file?

Eén fles cava met zes personen, ge zijt daar niet zat van neen. Aankomst in het hotel 23.15 uur.

Al een geluk dat de laatste dag wél probleemloos verliep.

Over onze mobiliteit volgend jaar zal nog eens serieus nagedacht worden, dat is zeker.

Lichtpuntje in het hele verhaal: 2 keer 1.400 kilometer gereden, maar de kinderen hebben gelijk géén enkele kilometer vervelend gedaan. Wat potloden, spelletjes, tablets, muziek en luisterverhalen en vooral teeveetjes niet allemaal kunnen doen, hé?