Nieuw schooljaar, nieuwe hobby’s

Niet alleen nieuwe eetgewoonten, ook nieuwe hobby’s. Het is niet zo dat je voor bepaalde dingen ieder jaar kiest heb ik gemerkt, maar die groeien gewoon door uit vorige jaren.

Zoals Sien. Toen ze net naar school ging, zag ze dat Janne naar ballet ging. Niet alleen Janne, maar ook Finn, haar beste vriendinnetje. Ballet voor zo’n kleintjes (3 jaar) deed de balletschool van Janne niet, en Favole eigenlijk ook niet. Maar in onderlinge afspraak mocht Sientje een paar lessen proberen en omdat ze het goed deed, mocht ze blijven. Vorig jaar ging Janne ook naar de balletles daar en omdat ze voor de grote show nog een gastdanseresje nodig hadden en ik Sien dat toch altijd mee had, mocht Sientje heel vaak mee dansen met de grotere meisjes. Sientje blijkt talent te hebben (moet ergens een generatie overgeslagen hebben, want Peter noch ik hebben ook maar enig danstalent) zodat Sientje mocht meedoen in de balletles van Janne dit jaar. Op maandag, handig, twee kinderen een hobby op dezelfde plaats en uur. Maar omdat ik ook wil dat ze bij Finneke ballet blijft doen, doet ze ook ballet op woensdag. Janne doet ook nog dance mix op vrijdagavond. En toen het de eerste keer was, vroeg Sientje al meteen of ze daar ook mee mag doen. Zeer tegen de zin van Janne, want die wil dat alleen doen, eens zonder Sien, maar Sien doet daar dus nu ook mee. Maakt wel dat Sien nu drie keer danst per week.

11536515_830311947056377_7378975909854839346_o

Janne moet anders ook niet klagen. Twee keer dans per week (ballet op maandag en dancemix op vrijdag). Vorig jaar deed ze een heel geslaagd circuskamp mee in de krokusvakantie en ze wou dus starten met de circusschool. Iedere woensdagmiddag, op hetzelfde moment als Sien haar balletles met Finn, dus een gegoochel met andere ouders en zo, maar dat lukt. Sien, die sowieso al de acrobaat is in huis wou uiteraard ook circus doen. Iedere zaterdagvoormiddag, samen met mij (ouder-kindles). En Janne is ook nog gestart met theater op zaterdagvoormiddag, dan kan Peter haar hopelijk meestal brengen.

En dan doen ze ook nog samen scouts. Janne als tweedejaars welp, ze is nu zelfs hulpnestleider, supertrots! En Sien als eerstejaars bever. Ze vindt het er meteen geweldig.

En de mini-scout is ook gestart zie. Dat het stil zal zijn op zaterdagmiddag... #fosdereiger

Lastig? Valt eigenlijk best mee. Favole valt op goede momenten en is knal in het centrum. Heerlijk vind ik het om ondertussen een uurtje alleen in Gentse straten rond te dwalen. Of te aperitieven op vrijdagavond. Circus en scouts is wat verder, en dus wat geregel met andere ouders, maar dat lukt ook wel.

Favole
Fos De Reiger
Circusplaneet
Freetime

Nieuw schooljaar, nieuwe gewoontes

De focus gaat de laatste jaren steeds meer naar gezonde voeding, ook hier thuis. Voor mij geen enkel probleem, voor de huisgenoten is dat wat anders. Zoals ik al zei in een paar vorige posts, zijn mijn kinderen nu niet meteen de beste eters en er zijn tijden geweest dat ik al blij was dat ze gewoon iets aten.

Tot nog toe at ik warm op het werk. Wij kunnen op het werk dagelijks kiezen tussen vlees, vis, veggie, twee soorten pasta (veggie/vlees), nog wat grillschotels, koude schotels, saladebuffet en broodjes. Enfin, ik kan van héél ongezond (je kan er iedere dag frieten krijgen) naar echt behoorlijk gezond gaan. Het is kwestie van keuzes maken. De man kan ook dagelijks warm eten op het werk, al komt ie daar vaak niet aan toe zegt hij, of hij vindt het niet lekker, en dan eet hij brol. De kinderen konden warm eten op school. Ideaal, niet meer beginnen koken na een werkdag en vooral ook me niet meer ergeren in het niet-eten van de kinderen.

Want ik kan me daar gigantisch aan ergeren. Hoe traag dat die eten. Hoe die zeuren over de kleine portie groenten die ze krijgen. Mijn kinderen kunnen ook gewoon zo heel erg hard bezig zijn met samen spelen dat eten echt niet in hun op komt. Ik stoor dan al-tijd als ik zeg: “Kindjes, het eten is klaar”. Ik probeer me dat allemaal niet aan te trekken, maar eerlijk, op mijn gemak eten doe ik dan niet en laat eten voor mij nu net iets zijn waar ik liefst van al op mijn gemak van geniet.

Maar dus. Toen hoorde ik op school dat het eigenlijk zonde was dat wij moesten betalen voor dat eten want dat Janne toch eigenlijk wel bijzonder weinig eet. En toen begon Janne te zagen om boterhammen mee te krijgen naar school. En toen begon ik na te denken over dat schooleten. Dat wordt in vacuüm getrokken zakken dagelijks aangevoerd vanuit Limburg. Niks tegen Limburg, maar zo duurzaam kan dat toch al niet zijn en lekker ook al niet. Schijnt er altijd al eens gegeten uit te zien.

Dus zijn we begonnen met een proefproject: de kinderen eten twee keer per week warm op school, de dagen dat ze ook naar ballet gaan, dat is wel makkelijk dat ik daarna niet moet koken. Op dinsdag en donderdag krijgen ze boterhammen mee. Omdat ik op woensdag niet werk, wil dat dus zeggen dat ik kook op dinsdag-woensdag-donderdag. En zaterdag en zondag, afhankelijk van de weekendplannen.

Lekker! Mijn moeilijke eetkinderen waren minder overtuigd. #hellofresh

In de brooddoos krijgen ze wat vanalles bij maar ik steek er altijd een portie groenten bij (komkommer, tomaat, wortel, want dat is zowat het enige wat ze lusten) en de afspraak is dat die groenten op moeten zijn. En op school is het voor tienuurtje eigenlijk enkel fruitdag op maandag en woensdag maar we hebben afgesproken dat ze vanaf nu altijd groenten en fruit meekrijgen, zo hebben ze daar toch ook weer wat gezonde dingen mee. Ik vraag ook niet meer welk fruit ze mee willen, ik geef gewoon een mengeling mee, anders zeggen ze toch gewoon altijd: “appel”.

En nu, een goeie drie weken verder kan ik zeggen dat het voorlopig goed gaat. Het vergt wat planning. Niet alleen voor het warme eten, ook voor de boterhammen. Boterhammen en fruit/groenten worden ’s avonds al klaar gezet en in de frigo bewaard.
Warm eten: ik heb een lijstje met dingen die ik allemaal zitten heb en kan klaarmaken. Er zit een grote hoeveelheid spaghettisaus in mijn diepvries. Ongeveer eens per maand ga ik een Smartmat of Hellofresh-pakket bestellen, om me wat extra inspiratie te geven en om de kinderen wat nieuwe dingen te leren eten. In het verleden ook al gedaan en er zitten toch wel al een paar blijvertjes tussen. Ik bekijk echt op voorhand wat hun menu’s zijn en op basis daarvan bestel ik, dus geen abo of zo. Vaak restjes warm eten en die neem ik dan mee naar het werk. Ik ben dol op restjes, ik eet ze vaak nog liever de volgende dag koud op.
De afspraak is ook dat er over avondeten niet gezeurd wordt en dat ze alles moeten proeven. Gaat niet altijd even goed, maar valt toch mee.
Ja, extra werk en extra planning, waardoor de mama eigenlijk niet meer in de zetel ploft ’s avonds, maar rechtstreeks in haar bed. Maar ik heb het er wel voor over, want nu heb ik er tenminste zicht op, op wat ze binnen krijgen en wat niet. En zo hoop ik dat ze ooit een gezond eten gaan leren waarderen :-)

Ha. Einddatum proefproject: einde van het jaar. En dan evaluatie. Meer, minder, we zullen het zien.

Vakantie is…

… Fulltime werken terwijl je in het jaar maar 80% werkt. In het jaar is het nuttig dat ik de kinderen op woensdagmiddag naar allerlei activiteiten kan brengen, maar in de vakanties valt dat weg, doen ze kampen, gaan logeren, … Dus fulltime werken om vakantiedagen te sparen…

… Een ander ochtendritme. Later opstaan, geen kinderen klaarmaken en prepareren om naar school te gaan en toch op tijd op het werk te zijn. Leuk, maar ook een beetje raar.

… Uw kroost bijna niet zien. Zoals eerder gezegd is Janne op kamp voor 12 dagen. Zondag was het bezoekdag en ondanks alle horrorverhalen (“allemaal huilende kinderen”,”wie doet dat nu nog, zo’n bezoekdag?”, “bij ons al lang afgeschaft”, en zo meer…) was het bij ons een fijne dag. Janne doet dat daar heel goed. Ze werd uitgeroepen tot “beste tandem” met haar vriendinnetje Elisa, omdat ze zo goed voor elkaar zorgen. Schattig. We zagen de kinderen amper, die dag, de hele dag op pad en in de tent aan het spelen. Op het einde was het effe lastiger, maar niks dramatisch… Komt wel goed. Maar deze mama telt de dagen af tot vrijdag, tot haar kroost weer herenigd is.

Blij weerzien #fosdereiger #tellin

… Ook Sientje heb ik heel weinig gezien. ’s Morgens ben ik al weg voor ze wakker is. De helft van de tijd gaat ze ergens gaan logeren. Ze vindt dat super, en ik ook wel, omdat ik weet dat ze fantastische tijden beleeft. Peter had vorige week vakantie in de Gentse Feesten en ze hebben samen vanalles gedaan. Heerlijk vond ze het. Tof dat die twee ook eens wat tijd apart doorgebracht hebben, ze hebben er allebei veel aan gehad alleszins! Maar het mamahart ziet af momenteel.

Cutie in the air

… Ook wel genoten van de Gentse Feesten, ook al heb ik geen dag vakantie genomen. Altijd plezant om ’s morgens om half zeven eens tussen de zatte mensen te laveren op weg naar het werk. Heerlijk om van hot naar her te tsjollen en overal bekend volk tegen te komen. Zelf een heerlijke avond gehad met mijn mama op de Feesten. O Gent en uw Feesten, ik hou zoveel van u! Al is het ook wel weer goed dat ze gedaan zijn, dat de stad weer een beetje meer van ons is.

Aperitief in de kerk... #gf2015 #gent

… Een leenkonijn in huis krijgen omdat de eigenaars op vakantie zijn. Er gelukkig in slagen om het beestje ook levend te houden. Tof beest wel hoor, maar toch denk ik dat er ten huize Decroubele niet snel huisdieren zullen komen.

Selfie met keun 🐰 #konijn

… Aftellen naar de eigen vakantie, want dat moet nog komen. We hebben gelukkig nog mooie vooruitzichten! En dan ga ik mijn kindjes 14 dagen knuffelen :-)

Jumpsuits

Jumpsuits. De hype van vorige en deze zomer. Ik sta er niet mee. Ik heb er al minstens 200 geprobeerd, ja. Maar iedere jumpsuit slaagt er in om mijn sterke plekken te verdoezelen en mijn zwakke punten in de verf te zetten. Mja, zo doen we het dan maar niet hé.

Mijn kinderen vinden ze heerlijk. Janne heeft een lange en een korte. Heel zomers.

Jump. Jumpsuit. #latergram #jbc

Sientje heeft een lange, in een iets dikkere stof. Ideaal voor frissere lentedagen, zoals vandaag.

Genieten! #zon #efteling #jbc

OK, eerlijk is eerlijk. Een jumpsuit is niet altijd even handig. Sientje krijgt dat niet alleen toe. En als het frissekes is en ge moet naar het toilet zit je wel in je blootje in het toilet.

Maar toch. Zou ik er graag één hebben die me wel past. :-)

Beide jumpsuits kregen we van JBC van de Rainbow City Warriors collectie. Heerlijke dingen. Bij JBC hebben ze vaak leuke en degelijke kinderkledij, beide dochters hebben er wel wat spullen van. Alleen spijtig dat we er geen JBC in het centrum van de stad hebben. Gelukkig is er de webshop!

De eigen kamer historie

Een paar jaar geleden zijn we verhuisd, onder meer (niet alleen daarvoor) omdat elk kind dan een eigen kamer zou hebben. In de Moestuinstraat was dat namelijk onmogelijk.

Toen we pas verhuisd waren moesten de kinderen nog altijd samen slapen omdat daarboven nog stevig verbouwd werd. Geen probleem, want ze waren toch niks anders gewoon. En toen de kamer van Sien dan af was, dan wilden ze van een verhuis niets weten. Zowel Janne als Sien vonden het gezelliger en leuker om bij elkaar te slapen. Ook geen probleem, de kamer was af, ze kon op gelijk welk moment verhuizen.

Sedert een paar weken/maanden vraagt Janne vaker om een kamer alleen. Janne heeft duidelijk minder slaap nodig dan Sien. Ze mag wel lezen met een nachtlampje van mij, wat ze ook wel doet. Maar ideaal is het niet. Ze is meestal een stuk vroeger wakker dan haar zus en dan komt ze heel stilletjes naar beneden, zonder haar zus wakker te maken. Maar Sien zag een verhuis naar haar eigen kamer nog niet zitten.

Maar vorige week gingen we naar Ikea. Sien kreeg er een eigen spookje en een lampje voor aan haar bed. Ik dacht eigenlijk aan haar bed in Janne haar kamer. Maar plots zei ze: “en vannacht ga ik dan op mijn eigen kamer slapen”. En daar bleef ze bij, de hele dag lang. Ik dacht dat het ’s avonds voor de nodige problemen ging zorgen, maar neen, de beslissing was gemaakt. Er was er maar éne die het er moeilijk mee had eigenlijk en het was de papa. En Janne, die op het moment dat ik haar een zoentje ging geven vroeg “en gaat Sientje dan morgen weer bij mij slapen, mama?”. Grote mond, klein hartje, die oudste van mij.

Ze slapen voor het eerst elk op hun eigen kamer #mijlpaal

En zo slaapt Sien voorlopig niet in haar rode bed maar in het grote, oude bed. Het rode bed gaat nog wel eens verhuizen, als het oude bed naar beneden verhuisd is, maar dat zal pas na de renovatie van de badkamer en dressing zijn.

En zo slaapt Sien sedert een week voor het eerst alleen op haar eigen kamer. En kan Janne nu lekker nog een half uurtje lezen in haar bed. Nog één probleempje: Sien moet nog wat wennen aan de andere geluiden in haar kamer en wordt dus vaak vroeg wakker. Ik denk dat ik de konijnewekker nog eens ga uithalen.

Sientje 5

En zo is het Sientje (alweer eventjes) 5 jaar.

Feestjes, feestjes, feestjes.

Vijf jaar Sientje! #sien90210

Waar zijn die decibels? #Sien90210

Ja dat zijn veel kindjes, maar dat heb je met een schoolverhuis. De ene helft van de oude school, de andere helft van de nieuwe school. Ging prima hoor trouwens. Behalve dat het een beetje druk was toen we de ouders allemaal nog een glaasje cava aanboden. Maar gezellig was het wel!

Oefenen voor Parijs #sien

Ze kreeg ook een step, waar er al druk op geoefend moet worden. Want deze zomer gaan we een paar dagen naar Parijs en we pikten al hier en daar op dat een step meenemen dan een uitstekend plan is.

Sien speelt... Aardbei! @croubelke

En ze kreeg ook een aardbeipak. Waar ze dan dus aarbei in speelde. Wist je dat aardbeien zich verstoppen, als je naar hen kijkt. En heel vreemde geluiden maken? Anderzijds hebben ze ook wel niks liever dan dat je ze oppakt en in hen bijt…

Ze kreeg nog vanalles hoor, zoals deze euheu mooie pop waar ze al naar smachtte sinds november, helaas bracht de Sint die niet mee. Dus ging ik hem maar halen naar de winkel en ik kreeg dit bijna onmogelijk pakje toch mee met de fiets. Was een cadeautje van de vriendjes.

Hoezo, je kunt niet met de fiets gaan omdat je te grote dingen moet kopen? #erkanveel #latergram

Oh ja, en deze twee zijn ook alweer 19 jaar samen… Al meer dan de helft van mijn leven dus!

19 jaar liefjes :-)

De nieuwe school, één maand later

Op 1 september zijn de kinderen dus gestart in de nieuwe school. Ik had er een goed gevoel bij, omdat de instapdag op het einde van vorig schooljaar zo goed verlopen was. Een paar dagen erna bleek zelfs dat de beste vriendin van Janne ook naar die school kon verhuizen, dus dat maakte het alleen maar beter. En dus vertrokken ze met drie naar de nieuwe school.

Drie nieuwe Trappenhuizertjes #1september

Janne en Aphrodite nestelden zich meteen samen, dat was geen probleem. Bij Sien had ik wat hangproblemen verwacht de eerste dag. Maar ze kwam in haar klas, zag een winkeltje en begon direct te verkopen. Oké dan, geen probleem.

Vlindertje Sien zag de nieuwe school helemaal zitten!

Soms is ze nog wat onwennig als ze ’s morgens naar de vooropvang moet, maar dat gebeurt gelukkig niet erg vaak.

Ergens in september was er een infomoment en we kregen bijzonder veel uitleg van hoe alles in zijn werk gaat. Heel interessant, ik kende de krijtlijnen van het Freinet-onderwijs, maar het is nog leuker als je ziet hoe ze dat allemaal in de klas doen en toepassen. Heerlijke manier, echt waar.

Vorige week bijvoorbeeld. In Janne haar klas was er was een kindje dat verteld had over een barbecue. En een paar andere kindjes wisten niet zo goed wat dat is… dus organiseert Mare (wij zeggen geen juf of meester) een herfst-BBQ. Op het terras van haar klas, want elke klas heeft een terras dat al bijna zo groot is als de klas zelf. Hoe plezant is dat niet trouwens, zo’n terras aan de klas. Ze doen daar vanalles op. Buiten les krijgen, ik heb daar altijd van gedroomd.

En zo gaat het altijd. Iemand vertelt iets, en daarmee gaan ze verder aan de slag. Op onderzoek, rekenen, taal, vanalles. Nooit vanuit de boekjes, altijd vanuit de ervaringen van de kinderen, van hetgeen waar ze mee bezig zijn. Heel concreet. Heel leuk.

Om de twee weken is er op vrijdagmiddag een forum. Dan tonen sommige klassen (niet allemaal) waar ze de afgelopen week mee bezig geweest zijn. Ik zal daar niet altijd geraken, maar de laatste keer was ik er wel en het is wel leuk om ze regelmatig aan het werk te zien. De communicatie is echt top en ik heb nu echt een heel goed idee waar ze mee bezig zijn in de klas. En dat stelt mij zeer gerust.

Oh, en veel vooroordelen en misverstanden over Freinet (en ook andereover methodescholen wellicht). Dat van dat tekort aan structuur bijvoorbeeld, wel, ze krijgen er meer structuur dan ik ervoor ooit gezien heb. Het is gewoon een hele leuke manier om kinderen dingen bij te leren. Als ik nu kind zou zijn, zou ik ook liefst in zo’n school zitten. Dus als ge twijfelt, of toch gewoon benieuwd zijt, informeer u maar eens. Of hier kun je er al erg veel van lezen. Want onbekend is heel vaak onbemind.

Onderzoek #freinet #infoavond

Samengevat kan ik zeggen dat de nieuwe school alles heeft waar ik naar op zoek was: zeer goeie communicatie, een duidelijke visie waar ik me 100% goed bij voel, engagement en een fantastisch systeem. Ik ben fan! En de kinderen gelukkig ook!

Kraaak… piep… PLOP!

* kraak piep krrrrrrrr prrrrt ….. PLOP! *

Efkes wat werk om deze blog weer op gang te schoppen na een lange, zalige zomerstop.

Maar ’t is dringend tijd dat ik hier weer het één en het ander blog.

Ik beloof u in de komende dagen en weken

  • een verslag van Boedapest
  • een verslag van een geweldig verblijf in Umbrië
  • een wijn- en bier recensie van op het LWW
  • een verslag van de start van het nieuwe schooljaar
  • mijn hardnekkige peesontsteking die me voorlopig belet om ook maar een beetje richting 1000 km te lopen
  • misschien nog iets over de Gentse Feesten en Janne haar scoutskamp
  • misschien nog iets over die keer dat we opgesloten zaten in de péage van Milaan

Ik weet alleen nog niet of ik die nu chronologisch of gewoon volgens goesting ga schrijven. Ik denk dat laatste. Maar het was een lange, zalige vakantie. Met fantastische kindjes. Jullie krijgen nu alvast al wat sfeerbeelden!

Aandoenlijk

Gekruld en gevlinderd

Terug van scoutscamp!

Vlechtjes

De dottenclub!

Drie nieuwe Trappenhuizertjes #1september

Einde schooljaar

Man, dat schooljaar is voorbij gevlogen. Nog meer dan alle voorbije schooljaren eigenlijk.

Het begon behoorlijk dramatisch eigenlijk, echt, als ik terugdenk aan die eerste weken krijg ik nog altijd een ferme knauw in mijn maag. En ik niet alleen. Maar goh, wat ben ik blij dat we toen ons hart gevolgd hebben en niet naar een andere school gegaan zijn om weg te zijn. Want Janne had een leuk schooljaar, met een toffe juf. Ze leest als de besten en ook op andere gebieden is er geen enkel probleem. Zelf voor zwemmen kreeg ze een prima rapport, ook al zwemt ze nog niet alleen. Het is niet zo’n waterratten en bovendien ontbreekt het haar aan drijfkracht volgens de juf. Ze ziet dat wel vaker, bij kleine fréle kindjes, dat die niet genoeg drijfkracht hebben en dat zij harder moeten werken dan andere kindjes om alleen te zwemmen. Als ze dan ook nog wat te weinig lef hebben, zoals Janne, dan duurt dat wat langer. Maar ze heeft een prima techniek, dus ze kreeg zowat al haar sterren. Dus voorlopig smijten we ons niet op de privé zwemlessen, maar we wachten wat af, het zal vanzelf wel komen. En volgend jaar krijgt ze opnieuw wekelijks zwemles op school.

Sien, die had ook een heel leuk jaar bij een toffe juf. Ze had er een paar hele leuke vriendjes en ik kreeg vooral de indruk dat ze er veel liedjes leerden, want zingen dat dat kind doet. En is er iets leuker dan vrolijk zingende kindjes?

Twee toffe juffen, dat verdient een cadeautje. Voor elk een vinktas met een ingekleurde tekening op een stukje stof. Janne die “juf loes” schreef, ik die dat overstikte. Mooie samenwerking tussen kindjes en mama. En de Vinktas, da’s volgens mij een ideale juffentas.

Maar toch begon het in de loop van het schooljaar te knagen bij ons en besloten we ons kans te wagen bij Meldjeaan. En zo kregen we een plaatsje voor Janne bij het Trappenhuis, onze voorkeurschool van bij het begin eigenlijk. En kort daarna kwam er ook een plaatsje vrij voor Sientje in het Trappenhuis, ideaal dus, ze konden allebei veranderen. Behalve dat we moeten afscheid nemen van een paar toffe kindjes/ouders/juffen. Maar bon, die zullen er op de nieuwe school ook wel zijn hé. En we houden uiteraard contact met de leuke vriendjes/ouders/juffen. En nog eens: geen klachten over de oude school, we kiezen gewoon voor een project dat ons meer ligt.

De kindjes waren al een paar maand ingelicht en in die zin dus goed voorbereid. Afgelopen woensdag mocht Janne een halve dag naar haar nieuwe school gaan en Sien een uurtje, onder begeleiding van mij. Ik kwam nog maar toe of lezeres-zorgcoördinator Ilse stelde zich al voor aan mij en toonde me nog eens de weg. Janne moest efkes wennen, maar na een halve dag was ze echt super enthousiast. Ze had al vriendinnen, waaronder Lili, de dochter van Stien, die ook bij haar in de klas zit. En de liefde was precies wederzijds te zien aan de tekening die Lili die middag voor Janne maakte :-). Janne wou eigenlijk gewoon meteen blijven. En anders dan gewoonlijk, vertelde ze deze keer echt honderduit. Komt goed dus.

Sientje, altijd verlegen in situaties die ze nog niet meteen kan inschatten zat eerst op mijn schoot vastgekluisterd. Maar ze mochten kiezen wat ze deden en Sien koos voor bellen blazen. Aan iedere klas in die school is een behoorlijk groot terras (dat vind ik dus een zaligheid hé) dus Sien stond in de zon bellen te blazen op het terras. Om een beetje later het speelgoed te wassen in een bak zodat het proper zou zijn voor het volgende schooljaar. Ze stond te lachen voor zot en ik moest al mijn best doen om haar nog mee te krijgen naar huis. Komt ook goed dus.

Wat meteen onze laatste twijfels en ongerustheden wegneemt. Het komt allemaal goed! Maar eerst: tijd voor vakantie!

Pinksterweekend

Heerlijk weekendje hoor.

Het begon met een avondje West-Vlaamse vrouwen die mochten komen Alpronista doen bij mij. Het concept: ge krijgt twee megazakken eten geleverd van Alpro, een fiche met het menu en de recepten voor die avond, en ge maakt dat samen klaar.

Er is natuurlijk geen Alpro-politie en omdat ik die reepjes niet zo geschikt vind om in een quiche te draaien, gingen wij helemaal freestyle met een wrapke. Lekker.

Zaterdag begon met een keisnel vaderdagmomentje. Wegens dat de oudste dochter vertrok naar Disneyland (daar leest u ongetwijfeld nog meer over) en wij gingen naar Plopsaland.

We hadden zon verwacht, we kregen regen. We hadden een superactieve Sien verwacht, maar tegen de middag was ze al toe aan een dutje.


De regen ging over en ruimde plaats voor zon en warmte en we hadden alsnog een heerlijke dag, met een Sien in volle form.

Echt druk was het niet, het aanschuiven viel best mee eigenlijk. Op het einde hebben we gewoon zelfs drie keer na mekaar de Draak gedaan omdat er niemand stond te wachten. En op het warmste van de dag Mayaland bezoeken was ook een topidee. Geen kans op zonneslag en geen wachtrijen.

Op zondag was er het verjaardagsfeestje van mijn metekindje Emelie. Ze was op haar verjaardag op haar nieuwe fiets tegen haar neus gegaan, tja.

En maandag was lekker rustig. Begonnen met een looptrainingske en een ontbijtje op het terras.

Om dan samen met Ilse en Mira de Colmar te gaan uittesten.

Nog!