Een beginnende loper daarnet heel trots tegen me: “ik loop al de hele week, iedere dag en ik heb gisteren voor het eerst de Watersportbaan rondgelopen!”

Aaarrrghhh! Fout! Ik heb dus mijn belerend vingertje bovengehaald en hem de beginselen van het lopen bijgebracht. Niet te snel! Niet te vaak! Recuperatie! Dreigementen van blessures!

Want ik kan het nog altijd héél goed uitleggen. :-)

Ahum. Nu mijn eigen sportschema nog maar eens herbekijken. Want dat lijkt echt nergens op. Morgenochtend: gaan zwemmen!

Niet dat ik terug aan het lopen ben geslagen, maar ik kreeg de agenda voor 2007 vanmorgen in mijn virtuele postbus. Mijn favoriete wedstrijden in 2007:

22 april: ING Antwerp 10 Miles
6 mei: ING Dwars door Brugge
17 mei: ING Stadsloop Gent
22 juli 2007: ING Run Oostende

Zondag wel gezwommen. Mét brilletje, waardoor ik veel sneller kan zwemmen. Ik ga dan gemakkelijker met mijn hoofd onder water, hou niet van die rode oogjes anders. Een half uur aan een stuk. Ik vond dat niet slecht.

Gisteren waren er een paar mensen die dat maar weinig vonden. Maar die mensen sporten zelf nooit. Of bijna nooit. Ha! Makkelijk spreken dan!

OK, conditioneel is dat minder zwaar dan een half uur lopen. Maar ik gebruik wel meer spieren!

Gisteren nog eens gaan slapen zwemmen (slaaptekort doet een mens geen goed). Samen met Sandra en pas om 21u in de hoop dat het dan rustig genoeg zou zijn in het zwembad. Het eerste kwartier was het nog vrij druk maar daarna werd het merkelijk rustiger. Volgende keer nog een kwartiertje later vertrekken misschien.

Nochthans, da’s niet zo’n gemakkelijke opdracht. Om half 9 lag ik namelijk al gezellig in mijn zetel en dan moest ik er terug uit om te gaan zwemmen. Het was dat ik een afspraak had met Sandra (en dat Michel daar zijn receptie vervroegd voor moest verlaten).

Half uurtje gezwommen. Vreed op het gemak hoor. En dit weekend moet ik een zwembrilletje halen, want die rode branderige oogjes vind ik eigenlijk niet zo’n fijn bijverschijnsel.

Een nieuwe categorie geïntroduceerd: zwemmerke. Gisteren voor de eerste keer gaan zwemmen in het Van Eyck-zwembad. Ik had me aan een drukte van jewelste verwacht maar dat viel goed mee. Op zondagmorgen tussen 9uur en 10uur is daar echt nog niet zo veel volk! :-)

Na 10 minuten voelde ik mijn armspieren natuurlijk wel al. Die zijn dan ook zo goed als dood na twee jaar lopen! :-) Mijn benen daarentegen “verveelden” zich een beetje. Het kan ook aan mijn zwemstijl liggen natuurlijk (verder dan schoolslag geraak ik echt niet).

Ik was eigenlijk wel onder de indruk van het Van Eyck zwembad. Mooi en proper. In tegenstelling tot vorig jaar vond ik het nu wél leuk. Donderdag ga ik opnieuw zwemmen en dan krijg ik het gezelschap van een buurvrouw.