Alles wat ik niet kon organiseren is de soep in gedraaid. En dan heb ik het vooral over het slechte weer en die pukkel onder mijn neus die per sé op vrijdagmiddag moest doorbreken. Voor de rest ging alles goed.
Diegenen die zeggen dat een trouw op het Stadhuis niets voorstelt, die kent er niks van. Doe zoals ons: neem een dubbele dienst (20 min), vervang alles wat je mag vervangen door iets anders (getuigen die iets zeggen, muziek) en nodig een hoop volk uit. Ik vond het geweldig, al dat volk rond ons (ik denk dat er 40 of 50 man was!). Bedankt om te komen allemaal. Beke was fantastisch.
Is het toevallig dat op de dag dat ik huw de streek waar ik opgroeide (Eeklo) onder water staat en daar zelf het rampenplan fase 2 afgekondigd wordt? Of zou dit een diepere betekenis hebben?
In Gent is het drie uur droog geweest, tussen 9 en 12. Aan het Stadhuis was het dus (vrij) droog. Geloof dus nooit weersvoorspellingen op langere termijn.
Het slechte weer heeft de pret niet bedorven. Het was zo’n fijne dag dat ik het slechte weer nu als een bijkomstigheid, een pietluttigheid beschouw.
Het Keizershof is er niet op voorzien om trouwkoppels te ontvangen. Het eten was er lekker maar de ontvangst kon veel beter.
De Sint-Baafssite is werkelijk prachtig. Ik ben zeker dat we er enkele leuke foto’s zullen hebben. Ik ben de man die ons binnenliet eeuwig dankbaar, zeker omdat ie een kwartier op ons heeft staan wachten in de gietende regen.
Ik zag er beeldig uit in mijn kleedje van Linea Rafaelli, al zeg ik het zelf. Ook mijn haar was leuk gedaan door Don e Dona. Ook Peter zag er fantastisch uit.
Ook origineel waren: onze menukaarten, de kaarsjes om binnen te komen en het koor dat stond te zingen.
Het Monasterium Poortackere is een fantastische locatie om trouwfeesten te geven. Speechen van op een preekstoel. Buffet op het altaar. Ook al moet de muziek om 3 uur stiller. Mijn vriendjes vonden dat ook niet zo erg, aangezien het feestje nog tot 6u geduurd heeft. Voor sommigen nog langer, maar dan zaten wij al in ons bedje.
Met veel dank aan de vriendjes die veel geholpen hebben. En dan denk ik vooral aan i., Henk, Tom, Evelien, Mieke, Jonas, Dieter, Mikaël, Jan, Lesley, Bjorn, Pieter, … Zonder hen zou ik me die dag van alles en nog wat moeten aantrekken hebben, nu moest ik niks doen. Enkel genieten. 
Ik heb genoten, van de eerste minuut tot de laatste.
Er zijn enkele foto’s van onze ceremoniewagen te bewonderen bij Pietel, enkele foto’s van de late uurtjes en van ‘s morgens bij i. of op haar Flickr-pagina
En nu ga ik valiezen maken.
