Veel creatief geweest de laatste tijd. Geen zin meer om alles te posten en om van ieder ding een postje te maken, dus hier een overzicht. Nog niet eens van alles, een selectie.

Elz was bij haar derde zoon haar favoriete dekentje kwijt geraakt. Tijd voor een nieuw dekentje dus. Het werd een restjedekentje, allemaal Catania, allemaal halve stokjes. Heel veel eindjes in te steken :-)

Alleen heb ik nog wat heldere kleuren moeten bijkopen omdat het anders te donker en te somber zou worden. Dus nu heb ik nog genoeg restjes voor een heldere kleuren dekentje :-)

Groot dekentje trouwens, bijna 1 op 1 meter.

Het hondje van mijn schoonmoeder was plots overleden. Dus haakte ik een teckel naar het evenbeeld naar Onyx.

Heel erg stevig en symmetrisch is hij niet, maar bon, toch onmiskenbaar een Onyxje!

Een vliegeniersmutsje voor de kleine Dexter. In de hoop dat de koliekjes ook gaan vliegen. Ik zal er wel nog een grotere moeten maken voor het ventje tegen dat het koud wordt, peisk.

Deze baby ripple heeft nog geen bestemming. Roep maar als ge geïnteresseerd zijt!

Een rokje voor mezelf! Want groen t-shirtje en bloeske gekocht in de solden en werkelijk niks om dat op aan te doen hé, duts dat ik ben.

Twee dekentjes op twee dagen maar ja, er waren ook twee baby’s op twee dagen hé. Wat zeg ik, op een uur of 20 tijd of zo. Minder! Gelukkig dat ik wat vooruitziend ben, want zo rap kan ik nu ook weer niet haken hoor.

Maar bon, dit dekentje dus voor Basiel van Sofinesse. Haar living is in dat felle groen, dus dat moest de basiskleur zijn. En blijkbaar zit het blauw in zijn kamer. Alweer een hit dus!

Met bijhorende tutjesclip. Ik weet nog geen eens of het ventje een tutje gaat willen. Mja, hij zal wel moeten hé nu. :-)

En hier mocht hij het al eventjes testen. Eventjes maar, want het was veel te warm in het ziekenhuis.

Gehaakte babydekentjes, het gaat nog een trend worden. Oh en: proficiat, Sofie en Tom!

(en eigenlijk ben ik pas op dinsdag op bezoek geweest en schrijf ik dit op maandag maar bon, allez, goed.)

Hoera! Lies en Bert hebben er een zoontje bij, Sam! Het bazeke kwam spontaan en snel ter wereld, meer moet dat niet zijn! Alhoewel, pijnloos was verzekers ook leutig geweest. Maar alleszins, het ventje is gezond en had al meteen een schoon dekentje om onder te liggen. Want daar had tante Lien voor gezorgd. Pas op, eerst ging mama Lies zelf voor eentje zorgen hoor, maar ik zag het niet goedkomen. En ik crocheer tegenwoordig voor half Vlaanderen babydekentjes en dan niet voor Lies haar baby, dat kon niet zijn hé. Dus nam ik naald en draad en begon, zonder strak plan in mijn hoofd. Zonder kleurenpatroon in mijn hoofd ook. En dit was het resultaat.

Vreed schoon, vond ik zelf, en ik doopte het dan ook geheel onbescheiden om tot “het schoonste dekentje in de wereld”. Voila.

Het patroon is eigenlijk vreed simpel.

Wit:
Beginnen met een ketting van lossen: veelvoud van 5 +1
Rij: vasten (veelvoud van 5)

Eerste kleur:
5 stokjes, 5 vasten, 5 stokjes, 5 vasten, …
En dat twee rijen na mekaar

Daarna weer twee rijen wit, vasten

Tweede kleur:
vijf vasten, 5 stokjes, 5 vasten, 5 stokjes
(dus: als je het eerste kleur begonnen bent met stokjes, begin je het tweede kleur met vasten. Zo passen de rijen mooi in elkaar)

Simpel, toch?

Ziet dat ventje liggen!

Poging tot grafische voorstelling, waarbij O staat voor losse, x voor vaste en I voor stokje. Onderaan beginnen, hé!

xxxxx IIIII xxxxx IIIII xxxxx
xxxxx IIIII xxxxx IIIII xxxxx

xxxxx xxxxx xxxxx xxxxx xxxxx
xxxxx xxxxx xxxxx xxxxx xxxxx

IIIII xxxxx IIIII xxxxx IIIII
IIIII xxxxx IIIII xxxxx IIIII

xxxxx xxxxx xxxxx xxxxx xxxxx
ooooo ooooo ooooo ooooo ooooo o

Bon, aangezien ik Lieniemienie op het einde van het jaar toch ga opdoeken en ik hier 366 dagen moet volpennen ga ik mijn creatieve uitspattingen hier dan ook maar delen.

Dit is mijn eerst afgewerkte babydekentje, voor niemand minder dan opperblogster en nu ook oermoeder Kelly.

Ze was zo vriendelijk te verklappen dat het over een jongen ging en ze toonde af en toe ook wat kleuren uit de slaapkamer. Wat het voor mij een stuk gemakkelijker maakte natuurlijk.

Ik wist niet of ze een liefhebster was van gehaakte dekentjes. Dus maakte ik er een stoere jongensdeken van.

Ondertussen is het ventje al geboren en kreeg een ubercoole naam mee: Dexter. Leutig!

Next: Lies of Sofie? Voorlopig zet ik mijn geld in op de laatste, ook al is de eerste het eerst uitgerekend. Wiew. Daarna wordt er nog eentje gemaakt voor Askatasuna, maar het baby’tje moet eerst nog een beetje blijven zitten. Ha ja, want ik moet nog aan dat dekentje beginnen.

Heel simpel trouwens: twee rijen stokjes (kleur), 1 rij vasten (wit)

Zo schreef ik me een maand of twee geleden ook in voor het Bernina zomerproject. En kreeg ik een schone lap stof in mijn brievenbus. Mooier dan ze op de foto leek eigenlijk. Mijn plan was simpel: zo veel mogelijk zomerrokjes maken. De hele collectie van Mme Zsa zsa.

Maar tijd en geen goesting strooiden roet in het eten. Eigenlijk werd het maar één rokje gemaakt, wel in tweevoud. Een pandenrokje. Bij het eerste maakte ik een fout, waardoor het veel te smal was. Gelukkig hebben wij vrienden met nog smallere kindjes dan die van ons, en zo heeft “>Ella er ook een rokje bij.

Het rokje was al een tijdje af, maar het is er pas nu van gekomen om foto’s te nemen. Net op de valreep voor Bernina!

Ik vond het stofje prima passen bij een stofje dat ik eens gescoord had op een uitverkoop.

Een geslaagd rokje, vind ik zelf, en een heel leuk stofje. Nog altijd het plan om er veel rokjes mee te maken, als er eens meer tijd en goesting is!

Er was eens een meisje, dat een beetje jaloers naar mijn buik keek toen ik zwanger was. Ze vond hem zo mooi, en of ze er eens aan mocht komen? Je zag zo aan haar dat ze ook zo’n buik en baby wou. Ze trouwde met haar grote liefde en ze verhuisden naar het Zuiden van Frankrijk.

Vorig jaar gingen we het koppeltje opzoeken. Het is te zeggen: we waren op reis in de Provence en het koppeltje kwam ons opzoeken. Het werd een gezellige namiddag met onweer op het terras. Ik leerde het meisje haken, want ze vond het dekentje dat ik aan het haken was zo mooi. En ze wou dat ook kunnen. Een natuurtalent.

Een paar maanden later kregen we groot nieuws. Ze was zwanger! Ze zou ook een dikke buik hebben! Een héle dikke zelf, want er zat een tweeling in! Helaas beleefde zij geen droomzwangerschap. Tweelingzwangerschappen zijn zwaar, heel zwaar. De tweeling kwam er, veel te vroeg en het was allemaal veel te spannend. Zoveel spanning, pijn en verdriet, dat kan mijn hartje niet aan en dan probeer ik iets te doen om de mensen een beetje op te vrolijken.

En vandaag kregen we het blijde nieuws dat de tweeling naar huis mag. En ze gingen naar huis, onder de dekentjes die ik voor de tweeling gehaakt had.

Zon en zee. Verpakt in de zakjes van gisteren.

En toen pinkte ik een traantje weg, uit contentement voor die twee + twee.

(gehaakt in Catania, larksfoot stitch, haaknaald 3,5)

Ok, Ok, ik weet het, het is de moment niet meer echt voor mutsen. Maar ik kan er ook niet aan doen dat net nu Mamasha iets schrijft over mijn mutsenpatroon. Ik had een patroontje en ik heb dat verder uitgewerkt en gedaan. Het was de bedoeling dat dat ging verkocht worden voor Van Katoen, maar dat is er om allerlei redenen niet van gekomen. Daarom krijgt het het hier nu, gratis ende voor niets.

En daarbij, ik kan het u beter nu al geven hé, dan kunt ge heel de zomer oefenen en dan heb je tegen de winter een fantastische muts.

Mutsen haken, ik doe dat graag. Dat duurt niet lang en ge kunt er alle kanten mee uit. Een appelSienmuts bijvoorbeeld.

Of een uilenmuts.

Of gewoon, met een blommeke op

Of een licht katoenen mutske in de zomer:

Of monstertjes, of beertjes of kikkers of aapjes, wees maar lekker creatief.

Hier kunt u het bestand openen. MUTSEN_HAKEN

Veritas, niet iedereen is zo voor die winkel. Edoch, ik wel. Het meeste wat ik nodig heb om mijn creatieve uitspattingen te beleven en vooral: het is vlakbij de school van Janne, ik spring er dus vaak eens rappekes binnen.

Maar, ik heb iets ontdekt wat de meeste mensen niet weten. Waar ze precies niet mee te koop lopen. En wat ik dus met u wil delen.

Ze hebben een soort klantenkaart. Het is te zeggen: iedere keer als je een aankoop doet, moet je een spaarstempel op je kasticket laten zetten. Dat moet je vervolgens zorgvuldig bijhouden. Als je binnen het jaar voor 200 euro gekocht hebt, krijg je een waardebon van 10% op je reeds gespaarde ticketjes (in de vorm van een aankoopbon). Vervolgens krijg je een kortingskaart waar je het komende jaar onmiddellijk 10% korting krijgt. Maar, je moet wel weer ticketjes sparen (met spaarstempel) want anders krijg je het jaar erna geen kortingskaart meer.

Het is een vreed omslachtig systeem, me dunkt. Want ik doe er vaak erg kleine aankopen, van minder dan 5 euro. Maar leg ze allemaal samen en je komt al snel aan 200 euro. Of ge kunt iemand laten meesparen. Dus briefjes sparen. Tot ze een beter systeem bedenken. Volgens de verkoopsters spreken ze daar al 15 jaar van, maar komt het er niet van. Het is waarschijnlijk ook omdat het zo erg omslachtig is en zo lastig om uit te leggen dat bijna niemand van die getrouwheidskaart weet. Ik heb het ook maar eens toevallig ontdekt.

Voilà. Bij deze. Het is alweer graag gedaan.