Halve marathon Den Haag 2016

Dus. Een mens volgt een loopschema heel secuur op. Plant een halve marathon in als generale repetitie voor de marathon. Neemt dat heel serieus op en heeft twee etentjes de avonden voordien waarbij ze alle wijntjes afslaat (niet gemakkelijk voor mij!). Gaat vroeger naar huis om goed uitgeslapen te zijn. Komt thuis en slaapt amper wegens misselijkheid. Om dan uiteindelijk de hele maaginhoud te legen. AAARGGHHH!

Het leven zoals het is van een loper. Ik dacht eerst iets mis gegeten te hebben op restaurant maar aangezien de tafelgenoten die hetzelfde gegeten hadden niet ziek waren denk ik eerder dat ik het buikgriepje die Janne eerder deze week had, met exact dezelfde symptomen, heb overgenomen. Zeker omdat haar bff Aphrodite (best friend forever, voor de mensen zonder kinders) dezelfde nacht als ik ook die symptomen had. En de babysit die vrijdagavond kwam heeft het blijkbaar ook zitten. Ik denk dat er nog slachtoffers gaan vallen deze week.

Mor goed. Efkes getwijfeld wat ik ging doen, maar het voelde precies iets beter. Met zeer lange tanden een havermoutpapje gegeten en dat bleef binnen. Dus toch maar vertrokken. Ik voelde me moe en verre van 100% dus ik had wel al door dat een topprestatie er niet ging inzitten die dag.

Wat ik gehoopt had? Toch zeker een evenaring van Ploegsteert, daar liep ik een pace van 5:25 of een goeie 11 kilometer per uur. Na al die training op lange duurloop en interval hoopt een mens daar wel op natuurlijk. Ik zou dan uitgekomen zijn op een tijd van 1 uur 55 min ongeveer. En stiekem hoopte ik wel er nog een aantal minuten af te snoepen, zo onder de 1:50 zou echt helemaal straf zijn. Maar dat was voor die verschrikkelijke nacht.

Aan de start was het echt ijzig koud en kreeg vak 2 en 3 eerst nog wat koude regen op zich voor het starten. Blij dat we mochten vertrekken dus maar de eerste kilometer kan je in zo’n pak toch echt geen tempo maken. 5:55, dat was dus dik boven de tijd die nodig was hé. De volgende kilometers deed mijn buik dan erg pijn, precies alsof er een knoop in mijn darmen zat, en ik kon echt niet doorgeven. Na de eerste waterstand had ik door dat dat water drinken wel goed hielp, dus dronk ik gewoon altijd flink mijn bekertje leeg, hield dat zeker een kilometer bij. Maar het was eigenlijk afzien, een hele wedstrijd lang. Normaal geniet ik tijdens een wedstrijd. Nu telde ik al van bij de eerste kilometer hoeveel kilometer ik nog moest. Tja. Wel leuk dat het weer eigenlijk best meeviel, ook veel zon gezien, de voorspellingen waren veel slechter. Maar wel veel wind.

Ik hoopte dan onderweg nog op een tijd nét onder de 2 uur, maar dat is ook niet gelukt. 2:00:39 was de officiële eindtijd ofte een pace van 5:43, een stuk boven Ploegsteert dus. Toch wel ontgoocheling en vooral balen. Ik ben ongeveer nooit ziek, de laatste keer dat ik moest overgeven was alweer van voor de geboorte van Sien, dat dat nu net vandaag nog es moest gebeuren…

Wat onthouden we dus van gisteren: ge kunt u nog zo goed voorbereiden op een wedstrijd, er kan altijd pech zijn.

Maar, na een nachtje goed slapen gaan we ook het goede nieuws onthouden:

  • volgens mijn hart kon ik nog veel meer aan. Mijn gemiddelde HR was maar 163, in Ploegsteert was dat 174. Ik liep eigenlijk de hele tijd in mijn zone 3 (74%)(aerobic), enkel de laatste kilometer (mijn snelste) liep ik in mijn zone 4.
  • Nikse stijf. Dat heb ik normaal gezien wel altijd na een wedstrijd, omdat ik dan sneller loop dan op training en dus mijn snelle spieren meer aanspreek. Mijn intervaltrainingen/snellere trainingen leveren op voor mijn snelle spieren :-)

En ook: dat ik mee kon rijden met tof gezelschap!

Halve marathon gelopen met buikgriep. Ook eens meegemaakt. Met @chris_rogghe en Gert! #running #cpcdenhaag #runstagram

En ja, Chris liep in zomeroutfit ondanks de ijzige wind. Ferme madam, maar ze had toch een beetje koud. :-). Ze liep geen PR maar werd wel 3 de in haar categorie. En Gert, die liep een heel ferm PR en dook onder 1:30 uur. Proficiat!

Opbouwfase 2: uitbreiding uithoudingsvermogen

Voila, opbouwfase 2 zit er op: uitbreiding uithoudingsvermogen.

Ik volg nog altijd zeer trouw mijn trainingsschema op. Als de beste leerling van de klas, of toch zo ongeveer. Meestal niet veel meer of niet veel minder dan het trainingsschema zegt. Te veel is namelijk ook nergens goed voor, dan dreigt het gevaar van overtraining. Ook niet goed.
In totaal heb ik nu 730 km gelopen ter voorbereiding van de marathon. Waarvan een stuk of 500 in 2016. Waarmee ik al op een derde zit van mijn jaardoelstelling :-)

fase2

Fysiek
Alles gaat goed. Heel even last gehad van de hiel/voet. Een beetje een stram, stijf gevoel dat wel een paar dagen kon aanhouden. Letten op extra stretchen, oefeningskes gezocht via internet en massage met een bevroren ijsflesje aan de onderkant van mijn voet. En we zijn er min of meer vanaf. En de rug is ook vrij braaf. Af en toe voelen we die wel, maar dan doen we wat oefeningen en wat core en dan gaat dat weer beter.

Mentaal
Op en af. Toen ik de tweede keer met Evelien liep, hadden we beiden op 23 km het idee van: “shit, en hoe moet dat precies gaan op de marathon? Dat is nog eens 20 km en moet eigenlijk een stuk rapper”. Maar goed, wedstrijddag valt natuurlijk niet te vergelijken met een gewone trainingsdag, er is dan tapering en adrenaline voor de wedstrijd, we gaan daar maar op rekenen. Anderzijds komt het nu echt wel dichterbij (nog 40 dagen!) en heb ik er keiveel zin in. Alleen moet ik nog beginnen aan mijn drie echt lange trainingen (de beruchte dertigers) want tot nog toe heb ik er nog maar 29 gelopen. Maar het komt allemaal goed, ik geloof er wel in.

Verder
Zie ik ongelooflijk uit naar de halve marathon in Den Haag, komende zondag. Eindelijk nog eens mogen knallen. Heerlijk. Ik heb er zin in.

Maar ook:
ik heb me nog een inspanningstest besteld op 14 maart in het UZ. Kwestie dat ik gelijk zeker wil zijn dat mijn hartje dat volhoudt tijdens de marathon. Absolute zekerheid heb je natuurlijk nooit. Maar een gerust gevoel is ook wat waard. En anderzijds zal de test zeer interessant zijn om te vergelijken met die van twee jaar geleden.

Schoenen.
Jawel, nieuwe marathonschoenen. De Nike Odyssees die ik begin november waren zijn ondertussen behoorlijk vuil van het winterse regenweer en ze hebben ook al meer dan 500 kilometer op hun teller. Tegen de marathon gaan dat misschien nét iets te veel kilometertjes zijn, dus heb ik er alvast nieuwe gekocht, zodat ik die al wat kan inlopen voor de marathon. De oude Brooks worden ook nog steeds gebruikt (maart vorig jaar), die hebben een goeie 700 kilometer op de teller nu. In Brussel heb ik nog een paar echt oude Nikes staan (van 2012!!), die ga ik nu eens uit roulatie halen want die zitten zeker al over de 1000 km.
Toch weer andere gekozen. Tevreden van de Nike Odyssee, daar niet van, maar toch een beetje stug en lomp. Ik wou iets lichter. De Nike Lunarglides spraken me meteen aan wegens dat bijzonder flexibele bovenwerk (zo van die knit toestanden) waardoor mijn breed uitwapperende tenen veel meer plaats hebben dan in andere schoenen. En dat ze er zo fantastisch uitzien was natuurlijk extra meegenomen!

Kocht voor haar verjaardag zot coole marathonschoenen! #nike #lunarglide #running

Hop, we beginnen aan het laatste deel. Fase 3: wedstrijdspecifieke voorbereiding.