Halve marathon Den Haag 2016

Dus. Een mens volgt een loopschema heel secuur op. Plant een halve marathon in als generale repetitie voor de marathon. Neemt dat heel serieus op en heeft twee etentjes de avonden voordien waarbij ze alle wijntjes afslaat (niet gemakkelijk voor mij!). Gaat vroeger naar huis om goed uitgeslapen te zijn. Komt thuis en slaapt amper wegens misselijkheid. Om dan uiteindelijk de hele maaginhoud te legen. AAARGGHHH!

Het leven zoals het is van een loper. Ik dacht eerst iets mis gegeten te hebben op restaurant maar aangezien de tafelgenoten die hetzelfde gegeten hadden niet ziek waren denk ik eerder dat ik het buikgriepje die Janne eerder deze week had, met exact dezelfde symptomen, heb overgenomen. Zeker omdat haar bff Aphrodite (best friend forever, voor de mensen zonder kinders) dezelfde nacht als ik ook die symptomen had. En de babysit die vrijdagavond kwam heeft het blijkbaar ook zitten. Ik denk dat er nog slachtoffers gaan vallen deze week.

Mor goed. Efkes getwijfeld wat ik ging doen, maar het voelde precies iets beter. Met zeer lange tanden een havermoutpapje gegeten en dat bleef binnen. Dus toch maar vertrokken. Ik voelde me moe en verre van 100% dus ik had wel al door dat een topprestatie er niet ging inzitten die dag.

Wat ik gehoopt had? Toch zeker een evenaring van Ploegsteert, daar liep ik een pace van 5:25 of een goeie 11 kilometer per uur. Na al die training op lange duurloop en interval hoopt een mens daar wel op natuurlijk. Ik zou dan uitgekomen zijn op een tijd van 1 uur 55 min ongeveer. En stiekem hoopte ik wel er nog een aantal minuten af te snoepen, zo onder de 1:50 zou echt helemaal straf zijn. Maar dat was voor die verschrikkelijke nacht.

Aan de start was het echt ijzig koud en kreeg vak 2 en 3 eerst nog wat koude regen op zich voor het starten. Blij dat we mochten vertrekken dus maar de eerste kilometer kan je in zo’n pak toch echt geen tempo maken. 5:55, dat was dus dik boven de tijd die nodig was hé. De volgende kilometers deed mijn buik dan erg pijn, precies alsof er een knoop in mijn darmen zat, en ik kon echt niet doorgeven. Na de eerste waterstand had ik door dat dat water drinken wel goed hielp, dus dronk ik gewoon altijd flink mijn bekertje leeg, hield dat zeker een kilometer bij. Maar het was eigenlijk afzien, een hele wedstrijd lang. Normaal geniet ik tijdens een wedstrijd. Nu telde ik al van bij de eerste kilometer hoeveel kilometer ik nog moest. Tja. Wel leuk dat het weer eigenlijk best meeviel, ook veel zon gezien, de voorspellingen waren veel slechter. Maar wel veel wind.

Ik hoopte dan onderweg nog op een tijd nét onder de 2 uur, maar dat is ook niet gelukt. 2:00:39 was de officiële eindtijd ofte een pace van 5:43, een stuk boven Ploegsteert dus. Toch wel ontgoocheling en vooral balen. Ik ben ongeveer nooit ziek, de laatste keer dat ik moest overgeven was alweer van voor de geboorte van Sien, dat dat nu net vandaag nog es moest gebeuren…

Wat onthouden we dus van gisteren: ge kunt u nog zo goed voorbereiden op een wedstrijd, er kan altijd pech zijn.

Maar, na een nachtje goed slapen gaan we ook het goede nieuws onthouden:

  • volgens mijn hart kon ik nog veel meer aan. Mijn gemiddelde HR was maar 163, in Ploegsteert was dat 174. Ik liep eigenlijk de hele tijd in mijn zone 3 (74%)(aerobic), enkel de laatste kilometer (mijn snelste) liep ik in mijn zone 4.
  • Nikse stijf. Dat heb ik normaal gezien wel altijd na een wedstrijd, omdat ik dan sneller loop dan op training en dus mijn snelle spieren meer aanspreek. Mijn intervaltrainingen/snellere trainingen leveren op voor mijn snelle spieren :-)

En ook: dat ik mee kon rijden met tof gezelschap!

Halve marathon gelopen met buikgriep. Ook eens meegemaakt. Met @chris_rogghe en Gert! #running #cpcdenhaag #runstagram

En ja, Chris liep in zomeroutfit ondanks de ijzige wind. Ferme madam, maar ze had toch een beetje koud. :-). Ze liep geen PR maar werd wel 3 de in haar categorie. En Gert, die liep een heel ferm PR en dook onder 1:30 uur. Proficiat!

Ploegsteert 2015.

Haha. Hoe leuk zeg. Dat ge op training braafkes altijd uw hartslag volgt en dus traag loopt en hoe ge dan op een wedstrijd kunt vlammen :-)

Enfin, op het laatste moment zei mijn aanvankelijke haas: “ik ga proberen de eerste helft van de wedstrijd 5:30 te lopen en daarna zien we wel of het nog een beetje sneller kan.” OK, dacht ik, dat gaan we niet kunnen volgen. Maar op het allerlaatste moment had ik een andere haas mee. Haasje E zullen we haar hier noemen, loopt normaal gezien véél sneller dan mij, maar ze heeft maar de avond voordien beslist dat ze ging meelopen. In tegenstelling tot mij had ze dus géén specifieke voorbereiding of schema gevolgd, wel gewoon getraind. In april wil E ook meedoen aan de marathon van Rotterdam en voordien heeft ze één keer de 20 km door Brussel gelopen. Maar ze kwam dus mee om me te begeleiden, plezant dus.

Zoals ik me hier voorgenomen had, heb ik dus opgewarmd. Niet zo heel veel hoor. Hooguit een kilometer gelopen denk ik en een beetje gestretchd. Maar toch, een beetje opgewarmd.

Starten dan maar. Hoewel het geen grote wedstrijd is (2000 deelnemers) is dat die eerste kilometers toch druk. Plaatsjes zoeken dus. Nu ja, in Brussel is dat de hele tijd, hier viel dat nogal mee, onderweg niet zo veel last meer van gehad.

Tijdens het lopen let ik nooit veel op mijn horloge. Niet op training, maar ook niet op wedstrijd. Ik wil gewoon genieten, cijfertjes analyseren doe ik erna wel. Ik lette gewoon een beetje op mijn hartslag. Mijn omslagpunt lag twee jaar geleden op 176, dus ik wou daar wat onder blijven. Maar veel lager was dat niet, gemiddelde van 173 gelopen.

E wees er me op dat ik best stevig ging qua tempo. Een stuk onder die vooropgesteld 5:40. En vroeg bezorgd of ik dat wel ging kunnen volhouden. Maar het ging best goed. En dat zij voor het gebabbel ging zorgen want ik had al duidelijk gemaakt dat ik niet te veel ging babbelen. Goeie coach wel, onderweg. “7 kilometer, we zitten al aan een derde!”. “10 kilometer, en we liggen 3 minuten voor op schema.”. Allez, ik had al rap door dat we goed bezig waren.

Kilometer 9, tijd voor een gelleke. Voor mensen die dat niet kennen: dat is een gel met veel snelle suikers, die je dus meteen een ferme boost geven. Perfect legaal natuurlijk ja. Veel ervaring heb ik daar niet mee, één keer gebruikt bij 20 km door Brussel. Slecht van smaak, maar het werkte wel. Omdat je zo’n dingen eigenlijk niet mag testen op wedstrijd onlangs ééntje geprobeerd van Decathlon. Die gel was zo stevig dat je er bijna kan in bijten, dus je moet er wel bij drinken. De gel van Etixx is veel vloeibaarder dan die andere, geen water nodig, je bent dus niet afhankelijk van bevoorrading water onderweg om een gelleke te pakken. Ik ga niet te veel meer experimenteren en me in het vervolg dus bij die houden.

E werd stiller en stiller en op kilometer 12 zei ze dat ze niet wist of ze me ging kunnen volgen aan dat tempo. Want dat ze niet verwacht had dat ik zo snel ging (blijven) gaan. Op km 13 bij de bevoorrading bleef ze efkes achter, maar ik had nog geen zin om alleen verder te lopen, dus ik temporiseerde een beetje en ze kwam terug. Ze had zelfs appelsientjes mee voor mij, zo lief, maar ik voelde dat ze ze zelf beter kon gebruiken, want zij had geen gellekes mee en vet op overschot heeft ze ook al niet. Dus ik had het gevoel dat ze door haar energievoorraad zat en in het bos liet ik haar dan ook achter, voor de laatste 6 kilometer. Sorry daarvoor, E :-)

11076379-49A420ED32C7ABDBD230

(foto vlak voor ik E achter mij liet. Eerste keer dat ik een foto gekocht heb trouwens. Ik vind hem wel nog wijs eigenlijk. :-))

Stevig wel, want waar we tot nog toe de wind opzij of van achter hadden, zat die daar een paar kilometer stevig op kop. Maar goed, zo beuken tegen de wind in, ik doe dat wel eens graag. Blijven gaan. Mijn snelste kilometer was trouwens de 19de, straf toch, ik had nog wat over dus. De 20ste weer wat minder, lag aan die late waterbevoorrading (die ik eigenlijk niet meer nodig had maar toch genomen heb). Enfin, afgeklokt in 1:52:12, later nog met een secondje bijgesteld naar 1:52:11 door de organisatie. Zeer dik onder de 2 uur dus. Pace van 5:25, stukje sneller dan de 5:43 die vooropgesteld was. E kwam een beetje later binnen in 1:55:50. Sterk van haar, als ge maar de avond ervoor beslist om een halve marathon te lopen! Aan de aankomst ook een manneke gezien van 76 jaar (ik heb het gevraagd, ja), die dus ongeveer dezelfde tijd liep als mij. Sterk!

Mooi parcours trouwens, het beste wat de Westhoek te bieden heeft: open velden, een heuvelke op zijn tijd (maar peanuts in vergelijking met Brussel), paden door het bos (zonder dat het een trail werd), een paar kerkhoven en een oorlogsmonument. Prima weer ook: bewolkt, niet te warm, niet te koud, alleen wat (tegen)wind. Comfortabel gelopen in t-shirt, en dat in november zeg. :-)

Enige spijtige was dat het parcours wat te kort was. Als ik op Strava kijk komen alle deelnemers op 20,7 km uit. Dat is 400 meter te weinig voor een halve marathon (21,1 km). Kan dus mijn echte halve marathontijd niet meedelen. Maar goed, mijn snelste 20 km staat nu blijknaar op 1:48:02, daar ben ik ook blij mee. In mei was dat nog 10 minuten meer.

Onder de twee uur was de hoop. Ik kwam binnen in 1:52:12. #ploegsteert #halvemarathon #trots #gelukt #running #runstagram #run #runfie

En de Ploegsteert… die is al op! :-)

Volg ook mijn Facebook looppagina!

Ploegsteert 1.0

Zo de kogel is door de kerk, we hebben gekozen. Ik ga een halve marathon lopen op 11 november, een woensdag maar een vrije dag want Wapenstilstand. Waar beter dan in Ploegsteert?

Ploegsteert, want we zijn zot van de Westhoek hier. In die zin had de Käthe Kollwitz Vredesloop ook een leuke geweest, maar ik heb andere leuke activiteiten gepland die dag. Maar ik onthou hem ondertussen al voor volgend jaar.

Het zal wel efkes aanpassen zijn want na alle grote evenementen die ik dit jaar mee deed is dit een eerder kleinschalige organisatie. Vorig jaar een kleine 2000 deelnemers op de halve marathon, dat is wat anders dan de 30.000 (of zo) in Brussel. Wel eens gekeken en er komen gelukkig nog wel redelijk wat deelnemers binnen rond de 2 uur, want ik wil natuurlijk liever niet de laatste zijn.

In Endomondo heb ik me alvast een trainingsschema aangemaakt dat ik eens ga proberen volgen. Dat is me eigenlijk tot nog toe nog nooit gelukt. Zonder trainingsschema lukt het dus ook, maar eens zien wat het geeft mét trainingsschema/ (klikken om te vergroten)

Knipsel

Na vier keer de 20 km van Brussel eens een andere (volledige) halve marathon (21 km). Zeer benieuwd. Voor de liefhebbers: je kan er ook een 8 km doen.

OK beentjes. Gedaan met regenen, zullen we ons eens wagen aan een intervaltraining? #running #runstagram #run #interval