Gent – Berlare en een nieuwe inspanningstest

Ohoow, hoe zalig was dat zeg dit weekend. 32 kilometer stond er op het programma. Evelien opperde om nog eens samen te lopen. In Gent of in Berlare, liefst deze keer met zon. Allebei nog wat andere dingen op het programma en toen bekeek ik het eens en bedacht dat lopen van Gent naar Berlare misschien wel eens een wijs idee zou zijn. Dus bracht haar man haar naar Gent (bedankt Roy!) en vertrokken wij lopend naar Berlare. De hele tijd langs het water, de hele tijd met onze snoet in de zon. Ronduit zalig. Zeker ook het gevoel dat ik nog verder kon. En onze laatste kilometers waren zelfs van de rapste dus we hadden zeker nog over.

En dan werd ik opgehaald door de man in onze fonkelnieuwe tweedehands wagen die hij net ervoor had afgehaald in Dendermonde. Een zilveren Skoda Octavia automatic is het geworden. Veel onderzoek dus om op ongeveer hetzelfde uit te komen :-)

Maandag dan een tweede keer een test in UZ. De vorige dateerde van twee jaar geleden en ik vond toen dat ik redelijk goed in conditie was al stelt dat natuurlijk niks voor in vergelijking met nu. En ze zeggen dat zo’n harttest best om de twee jaar gebeurt dus ik vond het nu wel het goede moment. In het UZ vonden ze het een beetje vreemd dat ik nu kwam, zo vrij kort voor een marathon. Maar ik vond dan weer: ik ben nog nooit eerder zo goed in vorm geweest als nu, nooit een betere conditie gehad als nu, het is toch de max om dat nu eens cijfermatig vast te laten leggen? OK ja, ge moet misschien al een beetje socioloog zijn om dat te begrijpen, zeggen wij thuis dan. Allez ja, ge zijt cijferfreak of ge zijt het niet hé. En ik ben het wel. :-)
En het UZ mag mij dan een schema’tje opmaken om te trainen naar de 25 km van The Great Breweries.

Eerste resultaten. Gewicht: -7 kilo tov vorige test (maar -13 tot januari vorig jaar). Lengte: 1 cm gegroeid. :-) Ik hou het op meetfouten en op verschil tussen ochtend en avond.

Van hart en VO2Max en lactaat nog geen uitslag, dat volgt pas over twee weken. Maar eerste gevoel: 6, 8 en 10 km per uur lopen allemaal geen probleem. Zelfs 12 kilometer per uur lopen ging eigenlijk vlotjes, voor 3 minuten toch. Waarop ik hem hoorde zeggen: “maar mevrouwke, ge kunt veel meer dan ge denkt” (waarop ik door mijn masker zei: “dat is misschien wel waar”) en ook “mevrouwke, ge kunt nog makkelijk naar 14 km per uur” (waarop ik neen schudde, want praten met zo’n masker op gaat niet echt vree goed.) En ik weet dat er een punt komt dat ik gewoon plat val. Waarop hij wijselijk de loopband voor de volgende stap op 13 km/uur zette en ik dat nog net 3 minuten kon volhouden maar dat ik het dan wel gehad had. Maar erna denk je altijd dat je misschien toch nog net iets langer had kunnen volhouden. Nah. Waarop de vragen weer kwamen of ik wel interval doe. Of enkel lange duurlopen.

Ik denk dus dat ik weer te horen zal krijgen dat mijn basisconditie wel ok is (juij!) maar dat ik meer op snelheid moet trainen (wat ik anders nu ook wel al doe). Dat is dus exact het omgekeerde als wat de meeste lopers te horen krijgen na zo’n test, die moeten net trager gaan lopen. Mijn punt waarop mijn waarden omhoog gaan is volgens mij ook wel al opgeschoven van 10 naar 12 km per uur of zo. Maar ik heb dus nog véél potentieel zullen we maar denken :-). Enfin, het is een beetje wachten op de definitieve resultaten. Die ik ongetwijfeld weer zal koesteren :-)

Morgen weer een 34er op het programma. En dan mag ik beginnen afbouwen. Jochei! Al vind ik die lange duurlopen in het zonneke echt wel heel tof. Hopelijk weer zo leuk.

Opbouwfase 2: uitbreiding uithoudingsvermogen

Voila, opbouwfase 2 zit er op: uitbreiding uithoudingsvermogen.

Ik volg nog altijd zeer trouw mijn trainingsschema op. Als de beste leerling van de klas, of toch zo ongeveer. Meestal niet veel meer of niet veel minder dan het trainingsschema zegt. Te veel is namelijk ook nergens goed voor, dan dreigt het gevaar van overtraining. Ook niet goed.
In totaal heb ik nu 730 km gelopen ter voorbereiding van de marathon. Waarvan een stuk of 500 in 2016. Waarmee ik al op een derde zit van mijn jaardoelstelling :-)

fase2

Fysiek
Alles gaat goed. Heel even last gehad van de hiel/voet. Een beetje een stram, stijf gevoel dat wel een paar dagen kon aanhouden. Letten op extra stretchen, oefeningskes gezocht via internet en massage met een bevroren ijsflesje aan de onderkant van mijn voet. En we zijn er min of meer vanaf. En de rug is ook vrij braaf. Af en toe voelen we die wel, maar dan doen we wat oefeningen en wat core en dan gaat dat weer beter.

Mentaal
Op en af. Toen ik de tweede keer met Evelien liep, hadden we beiden op 23 km het idee van: “shit, en hoe moet dat precies gaan op de marathon? Dat is nog eens 20 km en moet eigenlijk een stuk rapper”. Maar goed, wedstrijddag valt natuurlijk niet te vergelijken met een gewone trainingsdag, er is dan tapering en adrenaline voor de wedstrijd, we gaan daar maar op rekenen. Anderzijds komt het nu echt wel dichterbij (nog 40 dagen!) en heb ik er keiveel zin in. Alleen moet ik nog beginnen aan mijn drie echt lange trainingen (de beruchte dertigers) want tot nog toe heb ik er nog maar 29 gelopen. Maar het komt allemaal goed, ik geloof er wel in.

Verder
Zie ik ongelooflijk uit naar de halve marathon in Den Haag, komende zondag. Eindelijk nog eens mogen knallen. Heerlijk. Ik heb er zin in.

Maar ook:
ik heb me nog een inspanningstest besteld op 14 maart in het UZ. Kwestie dat ik gelijk zeker wil zijn dat mijn hartje dat volhoudt tijdens de marathon. Absolute zekerheid heb je natuurlijk nooit. Maar een gerust gevoel is ook wat waard. En anderzijds zal de test zeer interessant zijn om te vergelijken met die van twee jaar geleden.

Schoenen.
Jawel, nieuwe marathonschoenen. De Nike Odyssees die ik begin november waren zijn ondertussen behoorlijk vuil van het winterse regenweer en ze hebben ook al meer dan 500 kilometer op hun teller. Tegen de marathon gaan dat misschien nét iets te veel kilometertjes zijn, dus heb ik er alvast nieuwe gekocht, zodat ik die al wat kan inlopen voor de marathon. De oude Brooks worden ook nog steeds gebruikt (maart vorig jaar), die hebben een goeie 700 kilometer op de teller nu. In Brussel heb ik nog een paar echt oude Nikes staan (van 2012!!), die ga ik nu eens uit roulatie halen want die zitten zeker al over de 1000 km.
Toch weer andere gekozen. Tevreden van de Nike Odyssee, daar niet van, maar toch een beetje stug en lomp. Ik wou iets lichter. De Nike Lunarglides spraken me meteen aan wegens dat bijzonder flexibele bovenwerk (zo van die knit toestanden) waardoor mijn breed uitwapperende tenen veel meer plaats hebben dan in andere schoenen. En dat ze er zo fantastisch uitzien was natuurlijk extra meegenomen!

Kocht voor haar verjaardag zot coole marathonschoenen! #nike #lunarglide #running

Hop, we beginnen aan het laatste deel. Fase 3: wedstrijdspecifieke voorbereiding.