Terugblik – vooruitblik

Ik heb nu dus twee marathons gelopen. Hoewel ik beide heel erg koester waren ze erg verschillend. Een overzichtje.

Rotterdam: erg veel deelnemers (17.000), niet zo’n bijzonder mooi parcours. Wel veel supporters aan de kant, voor als je dat belangrijk vind.

Verdi was in alle opzichten zowat het tegenovergestelde: weinig deelnemers (een kleine 600 aan de marathon), maar wel een bijzonder mooi parcours. Niet zo heel veel supporters aan de kant, maar dat is dus iets wat ik niet zo belangrijk vind. Al is het altijd wel leuk natuurlijk als je uw geliefden eens aan de kant ziet staan!

Maar als loper heb ik een absolute voorkeur voor de tweede soort marathon: weinig deelnemers, maar toch nog genoeg. Want in Rotterdam was het soms erg druk. Dat je in de eerste kilometers moet hossen en springen en zorgen dat je niet omver gelopen wordt: dat weet je eigenlijk wel. Maar omdat ik toen in de laatste wave zat heb ik erg veel van de lijken opgeraapt van de vorige waves. Zwalpende mensen die niet meer verder konden. Begrijpelijk, maar niet zo leuk, want dat maakte dat ik op kilometer 38 nog moest springen om mensen te ontwijken. Op een moment dat je zelf ook niet meer zo fris zit.

Ik had een beetje schrik wel, voor een kleine marathon, dat we snel helemaal alleen zouden lopen. Zou in ons geval nog meevallen dus, want ik zou sowieso gezelschap hebben. Maar het viel eigenlijk de hele tijd goed mee, want er liep altijd behoorlijk wat volk in ons buurt. En je hebt plaats. Je kan je eigen looplijn kiezen. Dat is eigenlijk nog wel een gemak. De sfeer, de gezelligheid daar… Misschien overromantiseer ik het een beetje, omdat het voor mij dé perfecte verjaardagsmarathon was. Maar echt. Ik zou zo weer de Verdi meedoen eigenlijk, al heb ik gezegd dat ik nooit twee keer dezelfde marathon zou lopen. Nu ja goed, we zien nog wel.

16997704_1700282950263260_4830296529848993098_n

Op kilometer 38-40 dacht ik zowat: “jaja Lien, het is nu wel goed geweest, zo met uw twee marathons. Je hebt bewezen dat je het kan, iedereen weet dat nu. Veel beter dan dit zul je niet kunnen, dus je kunt beter stoppen op je hoogtepunt. En een andere uitdaging zoeken.” Dat was toen. Amper 10 dagen later was ik al op zoek naar een nieuwe marathon. Want ernaar zoeken is de helft van de fun :-)

Geen idee of dat nog voor dit jaar of voor volgend jaar zal zijn. Ik had wel al een paar ideetjes. Maar goed, nu gaan ze blijkbaar nog een marathon doen in Gent, dus dat is ook het onderzoeken waard. Eind oktober, dat had gerust een maandje later gemogen want ik loop niet graag in de zomer en dan moet je toch al beginnen trainen in augustus. Enfin, we zien nog wel.

Voor nu: Femke doet mee aan de Vlaamse Ardennenloop (7 mei), en ik zou dat eigenlijk ook wel zien zitten, ook al is dat buiten mijn comfortzone (trail!). Maar dan is het wat twijfelen tussen de 15 km en de 26. Het is een halve trail, met behoorlijk wat hoogtemeters (zeker omdat ik dat niet gewoon ben), dus misschien dat 26 km dan wat veel is. Zeker omdat april ook geen toptrainingsmaand zal worden omdat ik dan nog een boek moet schrijven. Oh ja, had ik dat hier al verteld, dat ik nog een boek schrijf? Enfin, daar volgt dan nog wel eens een berichtje over. Maar goed: extra argument voor de 26 kilometer is dat we dan aan Joeri zijn achterdeur passeren. Nog te bekijken hoe het met Femke haar knie zal gaan, want sedert na de marathon heeft ze daar wat last aan. Meh. Stoppen met sporten is nergens goed voor!

Photo

En verder. Willen de meisjes meedoen aan de Stadsloop in Gent op 21 mei. Vanmiddag eens gaan trainen in het park. Sien is dat snel beu, maar Janne wou blijven gaan. Tot we vriendinnekes tegen kwamen uiteraard. Enfin, het idee groeide om Sien (7 jaar) de kids run te laten doen (1 km) en met Janne (9,5 jaar) samen de 5 kilometer te lopen. Ze is eigenlijk al lang vragende partij om eens een echte loopwedstrijd te mogen meedoen. Ik heb nu twee maanden om haar geleidelijk aan klaar te stomen. En dat lijkt me zo super gezellig, om samen met haar de 5 kilometer te lopen. Ik zie er al naar uit!

Sientje ging op scoutsweekend

Sedert september gaat Sientje naar de scouts. Het traditionele herfstweekend in oktober werd dit jaar verlegd naar februari, wegens dat ze dan al iets langer in de scouts zitten.

Mijn kinderen zijn van het type “altijd zeuren om te vertrekkken naar de scouts maar achteraf gezien was het altijd héél leuk. Dus staan we er op dat ze blijven gaan.

Dus was er ook het weekend. Niet dat er echt groot verzet tegen was. Ze zei er eigenlijk niet veel over. Maar ze plakte heel erg aan mij toen we haar gingen brengen. Ze was bang, zegt ze, als ze deze foto ziet.

Het Sientje was niet zo overtuigd om op kamp te gaan #fosdereiger

Janne was mee om haar te brengen en die vindt de kampen geweldig, dus zij wou eigenlijk blijven.
Toen we vertrokken zagen we dat er traantjes waren en Brulaap nam haar meteen op de schoot. Volgens mij heeft dat niet lang geduurd.

Ze hadden schitterend weertje (koud maar zonnig, geen regen). Op zaterdag tijdens mijn lange looptour er gepasseerd, maar geen Sientje gezien. Ook niet nodig, wou haar zeker niet uit haar weekend halen.

Doodmoe, vuil maar zot content! #sien90210 #fosdereiger

Zondag vonden we een zeer vermoeid meisje terug, maar vol verhalen over pyamafuiven en kampvuurtjes (waar ze ook naar rook).
Sien vond het super leuk. Ze had een foto mee van ons maar ze had geen tijd gehad om er naar te kijken. Heel haar valies was eigenlijk onaangeroerd gebleven, maar dat hoort zo blijkbaar. Het is soms een drempeltje, maar topervaringen , daar in de scouts!

In de paasvakantie mag ze meteen 5 dagen mee!

Dubbel feest: 6 jaar en 20 jaar!

Gisteren was weer onze dubbele verjaardag. Om te beginnen werd Sientje, ons klein zot spook 6 jaar.
Al 6 jaar de zot in het kot! #sien90210

Sien mocht kiezen wat we deden voor haar verjaardag. Het werd naar de cinema gaan, naar de Helden film. Met popcorn en alles erop en eraan.

Met de jarige in de cinema. #heldenvandezee #sien90210

En erna een fotootje van ons allemaal met (een beetje) zicht over Gent.
Met de jarige in de cinema. #heldenvandezee #sien90210

Waarna de oma kwam babysitten en we eens naar een goed restaurantje gingen met ons tweetjes.
Twintig jaar. Madam, ook een ster, trakteert van de gemeenschappelijke rekening.

Want wij waren gisteren 20 jaar een koppel. Lang hé!
Twintig jaar liefde!

Zo zagen we er vroeger uit. Niks veranderd, toch? :-)
En zo zagen we er 20 jaar geleden uit de 😂

Topdagje! Nu nog een paar feestjes om het af te ronden!

Nieuw schooljaar, nieuwe hobby’s

Niet alleen nieuwe eetgewoonten, ook nieuwe hobby’s. Het is niet zo dat je voor bepaalde dingen ieder jaar kiest heb ik gemerkt, maar die groeien gewoon door uit vorige jaren.

Zoals Sien. Toen ze net naar school ging, zag ze dat Janne naar ballet ging. Niet alleen Janne, maar ook Finn, haar beste vriendinnetje. Ballet voor zo’n kleintjes (3 jaar) deed de balletschool van Janne niet, en Favole eigenlijk ook niet. Maar in onderlinge afspraak mocht Sientje een paar lessen proberen en omdat ze het goed deed, mocht ze blijven. Vorig jaar ging Janne ook naar de balletles daar en omdat ze voor de grote show nog een gastdanseresje nodig hadden en ik Sien dat toch altijd mee had, mocht Sientje heel vaak mee dansen met de grotere meisjes. Sientje blijkt talent te hebben (moet ergens een generatie overgeslagen hebben, want Peter noch ik hebben ook maar enig danstalent) zodat Sientje mocht meedoen in de balletles van Janne dit jaar. Op maandag, handig, twee kinderen een hobby op dezelfde plaats en uur. Maar omdat ik ook wil dat ze bij Finneke ballet blijft doen, doet ze ook ballet op woensdag. Janne doet ook nog dance mix op vrijdagavond. En toen het de eerste keer was, vroeg Sientje al meteen of ze daar ook mee mag doen. Zeer tegen de zin van Janne, want die wil dat alleen doen, eens zonder Sien, maar Sien doet daar dus nu ook mee. Maakt wel dat Sien nu drie keer danst per week.

11536515_830311947056377_7378975909854839346_o

Janne moet anders ook niet klagen. Twee keer dans per week (ballet op maandag en dancemix op vrijdag). Vorig jaar deed ze een heel geslaagd circuskamp mee in de krokusvakantie en ze wou dus starten met de circusschool. Iedere woensdagmiddag, op hetzelfde moment als Sien haar balletles met Finn, dus een gegoochel met andere ouders en zo, maar dat lukt. Sien, die sowieso al de acrobaat is in huis wou uiteraard ook circus doen. Iedere zaterdagvoormiddag, samen met mij (ouder-kindles). En Janne is ook nog gestart met theater op zaterdagvoormiddag, dan kan Peter haar hopelijk meestal brengen.

En dan doen ze ook nog samen scouts. Janne als tweedejaars welp, ze is nu zelfs hulpnestleider, supertrots! En Sien als eerstejaars bever. Ze vindt het er meteen geweldig.

En de mini-scout is ook gestart zie. Dat het stil zal zijn op zaterdagmiddag... #fosdereiger

Lastig? Valt eigenlijk best mee. Favole valt op goede momenten en is knal in het centrum. Heerlijk vind ik het om ondertussen een uurtje alleen in Gentse straten rond te dwalen. Of te aperitieven op vrijdagavond. Circus en scouts is wat verder, en dus wat geregel met andere ouders, maar dat lukt ook wel.

Favole
Fos De Reiger
Circusplaneet
Freetime

Fietsen: een paar tips om te fietsen met kinderen

In navolging van mijn eerder artikeltje over fietsen: nu specifiek over fietsen met kinderen…

Wees een dictator op de fiets. Kinderen. Ik weet niet hoe het met de uwe zit, maar de mijne luisteren echt niet altijd van de eerste keer naar wat ik vraag. Maar in het verkeer is dat duidelijk, er is meteen ingepompt dat er in het verkeer niet onnozel gedaan wordt. Dat ze meteen moeten luisteren naar wat ik vraag/zeg/eis. En ze doen dat (meestal). Ook het vriendinnetje van Janne, dat iedere week mee rijdt naar de balletles, weet dat ondertussen. Het kind stopt meestal niet met ratelen op de fiets, maar als ik iets vraag, doet ze het ondertussen wel meteen.

Let op in de kinderen hun plaats. Let niet op de vieze plekken op de gezichten en kleren van de kinderen. Dat zijn details. Duizend ogen moet je hebben in het verkeer. Gefocust en attent zijn. Alle mogelijke situaties kunnen inschatten. De verhalen die mijn kinderen op de fiets vertellen, gaan vaak het ene oor in, het andere oor uit, omdat ik me in de eerste plaats concentreer op het verkeer. Al kan ik beiden ondertussen wel goed combineren, zeker op routes die we vaak doen.

Zeg ook voortdurend aan je kinderen waar ze moeten op letten en leg uit waarom “Hier moet je vertragen, want uit die straat kunnen auto’s komen”. “Altijd aan de rechterkant van de weg blijven, ook in bochten. Elk heeft zijn plaats in het verkeer, dat is ons plaatsje”. Enzovoort. Herhaal dat ook vaak, ja, zelfs iedere dag.

Waarschuw kinderen op voorhand Zeker als je een weg neemt die je nog nooit eerder gedaan hebt. “Straks komen we aan een groot druk kruispunt. Ik wil dat je dan goed oplet en goed luistert naar mij”. Janne antwoordt dan meestal: “Joepie, moeilijke dingen, dat vind ik veel leuker, dat is pas een uitdaging!”

Als het de eerste keer is dat kinderen echt in het verkeer gaan, eens oefenen op een rustig moment, zoals op zondag. Of in de vakantie, dan heb je soms wat meer tijd. En als je een vast traject moet doen, zoals naar school fietsen, vooraf een keertje oefenen in het weekend. Of je kan ook je looptenue aandoen en meelopen, dat corrigeert gemakkelijker. En je krijgt bewonderende blikken op school gratis erbij :-)

2015-06-04_1433400012

Rij naast je kind. Maak je groot. Waar dat niet mogelijk is, stuur ik mijn kind meestal voorop (“Janne, gij eerst, en aan de kant blijven, hé”).

Zorg als een leeuwin voor je kinderen. Eis je plaats op. Ik ga soms echt in het midden van de straat rijden om mijn kinderen te beschermen. Dan moeten de auto’s maar wat wachten of vertragen. En dan lach ik lief naar ongeduldige chauffeurs. En meestal valt het nogal mee met die boze chauffeurs, hoor. Ik vind de automobilisten behoorlijk hoffelijk als ze zien dat ik met kinderen op stap ben. Ze laten me al rapper eens door. Waarvoor dank.

Blijf kalm en beheerst. Niet beginnen gillen als het niet nodig is. Als je zelf met schrik fietst, ga je dat zeker en vast over zetten op je kinderen. En dat is zeker en vast nergens goed voor. Daarom: ga zelf ook meer fietsen zodat je meer ervaring krijgt. Pas op, soms roep ik ook in het verkeer. Maar dat is dan enkel als het echt nodig is en ik wil dat ze meteen stoppen. En dat is niet altijd op mijn dochters bedoeld. :-)

Door kinderen zo vroeg in het verkeer te gooien, kweek je weerbaarheid en krijgen ze geen onnodige angsten. Later leren fietsen is veel moeilijker dan er vroeg aan beginnen.

Voor beginnende fietsertjes kan ik ook de follow-me aanraden. Je kan ze dan deels zelf laten fietsen, deels aan jouw fiets koppelen. Ik schreef er al eerder over.

Dat klinkt allemaal heftig en al, maar hé, dat gaat heel goed hier. Enkele dagen geleden reed Sien voor het eerst helemaal alleen naar school. En ze deed dat prima!

En zo fietste de ieniemienie ook helemaal alleen naar school. #sien90210 #bike #fiets #korteritten

Met tijd en geduld kun je de grootste apen van kinders veilig leren fietsen. Ik ken er zo :-)

En onthou wat de juf van Janne zegt: “Ideaal fietsen nu. De auto’s staan toch stil.” Heerlijk.

Dag 43: Nog een paar paasimpressies

Dit weekend zijn we in Olland geweest, en we hebben daar een paar dingen geleerd. Dat ze daar voorgeschilderde, voorgekookte eitjes hebben. Ideaal voor als ge zelf niet zo van de creatieve ondernemende soort zijt, dacht ik zo.

Voorgekookte voorgeschilderde eitjes. Voor luie wijven!

Leutig vinden wij dat, trouwens, eens aanschuiven aan een Ollands broodjesbuffet. Ge vindt er altijd andere dingen terug dan thuis.

Hollands buffet

We hebben er trouwens de jalapeños ontdekt van Albert Heijn, waarop we op slag naar de AH trokken en er ook ons assortiment hagelslag in alle kleurtjes en vormen aanvulden. Die geplette muisjes met anijssmaak hebben we niet gekocht. Het is net alsof ge dan wat drugs op uw kinders hunnen boterham smeert.

Ik heb er trouwens ook mijn eerste diertjes in 40 dagen gegeten. Op de laatste avond, ja. Die lekkere rivierkreeftjes kon ik niet echt aan mijn neus laten voorbijgaan.

Mijn eerste beesten in 40 dagen!

De jaarlijkse paasfoto kan ik ook niet aan u laten voorbijgaan. Janne met een beetje een boze lip, ze is niet zo medewerkzaam de laatste dagen. *understatement*

Untitled

Dag 43: Sientje versus Lientje

Sientje, vandaag, met een klein eitje in haar handen.
Sien en het paasei

Lientje, een jaar of 33 geleden, ook met een chocoladen kiekske in haar handen.
Untitled

En vooral: met hetzelfde kleedske aan! Geestig toch, hé!