Ode aan het lopen. En aan het Warandepark.

… Geen goesting hebben om te vertrekken. Dat toch maar doen, want ge weet: eens ge vertrokken zijt gaat dat over. En het is zo’n schoon weerke.

… Vertrekken en denken dat ge benen hebt als een ouwe meet. En u bedenken dat de volgende keer dat ge aan een evenement meedoet, ge toch echt wel eens de moeite moet doen om 1 of 2 kilometer op te warmen, zodat ge van dat vervelend gevoel in uw benen de eerste kilometers al af zijt, vooraleer ge aan de start begint.

… De berg op moet en u nog veel meer een oude meet voelt. De Botanique, dat is een steilke, hoor. Ge merkt dat niet zo met den auto hé, maar met de benen: ho maar!

… Kilometer drie en beginnen merken dat ge eigenlijk wel goed aan het gaan zijt. Dat uw schema zegt dat ge maar een pace van 7:12 moogt lopen maar dat ge daar geen goesting in hebt om te vertragen omdat ge eigenlijk wel weet dat de hartslag in de juiste zone zit. Denken, want de hartslagmeter is niet beschikbaar.

… Aankomen in het Warandepark en een sprongetje maken van plezier. Hoe heerlijk is het daar toch altijd, tussen al die lopers, snelle, trage, dunne, dikke. Maar vooral véél lopers! Ik denk dat ik het Warandepark de fijnste plek vind op aarde om te lopen. Allez, toch zeker vandaag.

… Merken dat ge echt wel aan het vlammen zijt. En dat al die trainingskilometers precies wel opleveren tegenwoordig. Denken van “OK, we zullen dan maar eens doorvlammen, eens zien hoe dat gaat gaan”.

… “Per ongeluk” een toerke te veel lopen in het Warandepark. Omdat het er zo zalig is. Omdat het zo’n schoon weer is. Omdat ge zo’n superbenen hebt vandaag.

… Het wel een beetje vervelend vinden omdat ge het Warandepark dan toch maar eens moet verlaten en daarbij gehinderd wordt door Koning Filip. Serieus, zelf een loper, kan die zijn colonne nu eens geen voorrang geven aan lopers? :-)

… Hoe lastig de Botanique naar boven ook is: naar beneden is het vliegen. Ik ken dat paadje ondertussen zowat blindelings en ik vind het héérlijk om er naar beneden te vliegen. Zweven bijna.

… Nog een beetje doorvlammen, over brede voetpaden en denken dat het toch maar best is dat ge vertrokken zijt deze middag. Want dat het meer dan heerlijk was! En dat ge eigenlijk nog maar zelden zo rap gelopen hebt als vandaag, zelfs niet op wedstrijden. Een pace van 5:39, serieus? Top!

… Weten dat ge de rest van de dag nog ongelooflijk gaat nagenieten van dit loopje. Runners high, maar dan een hele dag.